Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2013:2689 ECLI:NL:RVS:2013:2689 Generato dall'IA

Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of interest regarding residence permit revocation and upholds deportation order.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2013:2689
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court declared the appeal regarding the revocation of the residence permit inadmissible because the appellant had no legal interest in its review. The appellant argued that the grounds for the deportation order were insufficient given his past visa rejections and loss of documents, which the court found were already established facts. Consequently, the court upheld the lower court's decision to reject the residence permit challenge and confirmed the deportation order.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 66a, seventh paragraph of the Aliens Act 2000; Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000: An appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest in the outcome of the proceedings concerning the revocation of a residence permit, and such grievances cannot lead to the annulment of the challenged decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal lack of legal interest residence permit revocation deportation order Aliens Act 2000

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 66a, seventh paragraph of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000
Article 8:54, first paragraph of the General Administrative Law
artikel 67 van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RVS:2013:201204559/1/V1
ECLI:NL:RVS:2013:201207753/1/V1

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201300287/1/V3. Datum uitspraak: 24 december 2013 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem, van 10 december 2012 in zaak nr. 12/15634 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Procesverloop Bij besluit van 9 december 2011 heeft de minister voor Immigratie en Asiel de aan de vreemdeling verleende verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd ingetrokken en de vreemdeling ongewenst verklaard.

Bij besluit van 9 mei 2012 heeft de minister voor Immigratie, Integratie en Asiel het door de vreemdeling gemaakte bezwaar, voor zover gericht tegen de intrekking van de verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd, ongegrond verklaard, het bezwaar, voor zover gericht tegen de ongewenstverklaring, gegrond verklaard, de ongewenstverklaring opgeheven, de vreemdeling opgedragen Nederland onmiddellijk te verlaten en tegen hem een inreisverbod uitgevaardigd. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 10 december 2012 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling hoger beroep ingesteld. Het hoger beroepschrift is aangehecht. De staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (hierna: de staatssecretaris) heeft een verweerschrift ingediend. Bij besluit van 28 mei 2013 heeft de staatssecretaris de vreemdeling opgedragen Nederland onmiddellijk te verlaten. Dit besluit is aangehecht. De vreemdeling heeft zich desgevraagd nader uitgelaten, waarop de staatssecretaris desgevraagd heeft gereageerd. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1.

Onder de staatssecretaris wordt tevens verstaan: diens rechtsvoorgangers.

2. Aan het bij het besluit van 9 mei 2012 uitgevaardigde inreisverbod zijn de in artikel 66a, zevende lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) bedoelde rechtsgevolgen verbonden. Uit de uitspraak van de Afdeling van 9 juli 2013 in zaken nrs. 201204559/1/V1 en 201207753/1/V1 volgt dat de vreemdeling geen belang had bij beoordeling van zijn beroep, voor zover gericht tegen de handhaving van de intrekking van zijn verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd. Voor zover het hoger beroep is gericht tegen het oordeel van de rechtbank over dat beroep, heeft de vreemdeling bij beoordeling daarvan evenmin belang.

3. Het hoger beroep is in zoverre kennelijk niet-ontvankelijk.

4. Hetgeen de vreemdeling in zijn hogerberoepschrift aanvoert omtrent de handhaving van de intrekking van de verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd moet worden beoordeeld alsof dit deel uitmaakt van zijn grief over het inreisverbod van 9 mei 2012. De grief over dit besluit kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat deze grief geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, met dat oordeel volstaan.

5. Het hoger beroep is in zoverre kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient in zoverre te worden bevestigd.

6. Het hoger beroep moet, gelet op artikel 6:19, eerste lid, van de Awb, gelezen in samenhang met artikel 6:24 van die wet, geacht worden mede een beroep te omvatten tegen het besluit van 28 mei 2013 dat strekt tot aanpassing van het eerdere terugkeerbesluit dat is vervat in het besluit van 9 mei 2012.

7. De vreemdeling betoogt dat geen sprake is van een risico dat hij zich aan toezicht zal onttrekken, nu hem ten onrechte is tegengeworpen dat hij meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid en hij zich heeft ontdaan van zijn reis- of identiteitsdocumenten. 7.1. In het besluit van 28 mei 2013 en het daarin ingelaste voornemen is vermeld dat een risico bestaat dat de vreemdeling zich aan het toezicht zal onttrekken. Daaraan is ten grondslag gelegd dat de vreemdeling: - eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven; - meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid; - zich zonder noodzaak heeft ontdaan van zijn reis- of identiteitspapieren; - niet beschikt over een vaste woon- of verblijfplaats; - niet beschikt over voldoende middelen van bestaan; - tot ongewenst vreemdeling is verklaard als bedoeld in artikel 67 van de Vw 2000 of tegen hem met toepassing van artikel 66a, zevende lid, van de Vw 2000 een inreisverbod is uitgevaardigd. 7.2.

De vreemdeling heeft niet betwist dat hij eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven. Evenmin heeft de vreemdeling betwist dat hij niet beschikt over een vaste woon- of verblijfplaats of voldoende middelen van bestaan. Deze gronden tezamen geven in beginsel reeds voldoende grond om aan te nemen dat het risico bestaat dat de vreemdeling zich aan het toezicht zal onttrekken.

Nu hij geen omstandigheden naar voren heeft gebracht die aanleiding geven van dit uitgangspunt af te wijken bieden de aan het besluit ten grondslag gelegde gronden derhalve voldoende grond om aan te nemen dat het risico bestaat dat de vreemdeling zich aan het toezicht zal onttrekken.

8. Het beroep tegen het besluit van 28 mei 2013 is ongegrond.

9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep, gericht tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem, van 10 december 2012 in zaak nr. 12/15634, voor zover daarbij het in die zaak ingestelde beroep tegen de handhaving van de intrekking van de verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd ongegrond is verklaard, niet-ontvankelijk; II. bevestigt de uitspraak voor het overige; III. verklaart het beroep tegen het besluit van de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie van 28 mei 2013 ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. R. van der Spoel en mr. N. Verheij, leden, in tegenwoordigheid van mr. J. van de Kolk, ambtenaar van staat. w.g. Lubberdink w.g. Van de Kolk voorzitter ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 24 december 2013 347-665.