Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2013:2249 ECLI:NL:RVS:2013:2249 Generato dall'IA

Court dismisses appeal when applicant fails to prove lack of vehicle possession to cancel registration. Applicant claims no possession but offers no evidence. Court upholds RDW's refusal to cancel registration. Verdict: dismissed.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2013:2249
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of the Netherlands confirmed the lower court's dismissal of the applicant's appeal against the RDW's refusal to cancel vehicle registration. The applicant argued she lacked possession of the vehicle, yet provided no documentary proof to support this claim. The court ruled that without such evidence, the RDW was not obligated to conduct further investigation or cancel the registration.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Artikel 40, tweede lid Kr; Artikel 40, eerste lid, letter h en l Kr: The RDW may refuse to cancel vehicle registration when an applicant claims lack of possession without providing sufficient evidence to substantiate that claim.

Parole chiave

Generato dall'IA
vehicle registration cancellation lack of possession proof RDW administrative discretion burden of proof applicant Kentekenreglement provisions

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Artikel 40, eerste lid, van het Kentekenreglement
Ingevolge artikel 40, eerste lid, van het Kentekenreglement (hierna: Kr) vervalt de tenaamstelling in het register zodra: […] h.
Artikel 40, tweede lid, van het Kentekenreglement

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201303141/1/A1. Datum uitspraak: 4 december 2013 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te Kerkrade, tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg van 18 februari 2013 in zaak nr. 12/1137 in het geding tussen: [appellante] en de directie van de Dienst Wegverkeer. Procesverloop Bij besluit van 1 december 2011 heeft de directie van de Dienst Wegverkeer (hierna: de RDW) het verzoek van [appellante] om de tenaamstelling voor het voertuig met kenteken […] (hierna: het voertuig) te doen vervallen, afgewezen.

Bij besluit van 16 mei 2012 heeft de RDW het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 18 februari 2013 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De RDW heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 6 november 2013, waar [appellante] en de RDW, vertegenwoordigd door mr.

C. van der Berg, werkzaam bij de RDW, zijn verschenen. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 40, eerste lid, van het Kentekenreglement (hierna: Kr) vervalt de tenaamstelling in het register zodra: […] h. de RDW het kentekenbewijs ingevolge artikel 37, eerste, tweede of derde lid, ongeldig heeft verklaard; […] l. de RDW de tenaamstelling vervallen heeft verklaard op grond van een verzoek als bedoeld in het tweede lid. Ingevolge het tweede lid kan degene die naar zijn mening ten onrechte als tenaamgestelde in het register is vermeld, de RDW verzoeken de tenaamstelling te doen vervallen.

De RDW gaat over tot het doen vervallen van de tenaamstelling indien hiervoor naar het oordeel van deze dienst voldoende gronden aanwezig zijn. 2. [appellante] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat de RDW ten onrechte haar verzoek om de tenaamstelling voor het voertuig te doen vervallen, heeft afgewezen en de RDW op grond van de in het verzoek vermelde feiten onvoldoende feitelijk onderzoek heeft verricht. In dit kader voert [appellante] aan dat zij ten tijde van het verzoek niet in het bezit was van het voertuig. 2.1. Artikel 40, tweede lid, van het Kr strekt ertoe te voorzien in uitzonderingssituaties waarin het niet mogelijk is een van de in artikel 40, eerste lid, voorgeschreven procedures te volgen.

Bij de uitoefening van de in artikel 40, tweede lid, neergelegde bevoegdheid komt aan de RDW beoordelingsvrijheid toe. Het is aan degene die een beroep op deze bepaling doet daarvoor gronden aan te voeren en die aannemelijk te maken. 2.2. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat de RDW in redelijkheid heeft kunnen weigeren de tenaamstelling te doen vervallen. [appellante] heeft in haar verzoek van 11 november 2011 enkel gesteld dat zij het voertuig niet in bezit had, maar dat niet met bewijstukken of anderszins aannemelijk gemaakt. De rechtbank heeft terecht overwogen dat dit onvoldoende is om de tenaamstelling op grond van artikel 40, tweede lid, van het Kr vervallen te verklaren.

Uit die stelling volgt niet dat [appellante] geen eigenaar van het voertuig meer was en ten onrechte als tenaamgestelde in het kentekenregister stond vermeld. Ook was de RDW op basis van die informatie niet gehouden onderzoek te doen naar de juistheid van deze stelling. Het betoog faalt.

3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A.W.M. Bijloos, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. van Driel, ambtenaar van staat. w.g. Bijloos w.g. Van Driel lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 4 december 2013 414-789.