Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2012:BW4508 ECLI:NL:RVS:2012:BW4508 Generato dall'IA

Appeal dismissed; court confirms lower court rejected applicant's claim regarding environmental notification status under housing and agriculture laws.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2012:BW4508
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appeal against the District Court's decision to uphold the municipality's refusal to suspend a building permit application. The applicant argued the municipality incorrectly treated a notification as a formal report under the Housing Act, thereby failing to exercise its suspension duty. The court rejected this, ruling that even if the document were a report under the Agriculture Act, the lower court correctly found no basis to claim the permit was wrongly issued without suspension. Consequently, the challenged administrative decision was confirmed with corrected reasoning.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8.19 lid 2 Wm; Art. 7 Besluit landbouw milieubeheer; Art. 52 Woningwet: A notification under the Agriculture Act does not trigger the mandatory suspension duty under the Housing Act, and a lower court's finding that a permit was wrongly issued without suspension remains valid even if the document's classification is disputed.

Parole chiave

Generato dall'IA
building permit suspension environmental notification status Housing Act duty Agriculture Act report administrative appeal outcome

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 8.19 lid 2 Wm
Art. 7 Besluit landbouw milieubeheer
Art. 52 Woningwet

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201108278/1/A1. Datum uitspraak: 2 mei 2012 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], gevestigd te Scherpenzeel, waarvan de maten zijn [maat A] en [maat B], beiden wonend te Scherpenzeel, tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 17 juni 2011 in zaak nr. 10/1335 in het geding tussen: [appellante] en het college van burgemeester en wethouders van Scherpenzeel.

1. Procesverloop Bij besluit van 19 oktober 2009 heeft het college aan [vergunninghouder] reguliere bouwvergunning verleend voor het plaatsen van een berging/opslag op het perceel [locatie] te Scherpenzeel (hierna: het perceel). Bij besluit van 2 maart 2010 heeft het het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 17 juni 2011, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 27 juli 2011, hoger beroep ingesteld.

De gronden zijn aangevuld bij brief van 25 augustus 2011. [vergunninghouder] heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 april 2012, waar [appellante], vertegenwoordigd door B. Lowijs, en het college, vertegenwoordigd door E. Hassink en ing. T.F.A. Luttikhold, beiden werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen. Voort is daar [vergunninghouder] gehoord.

2. Overwegingen 2.1. Het betoog van [appellante] dat de rechtbank heeft miskend dat de door het college geaccepteerde melding geen melding is, als bedoeld in artikel 8.19, tweede lid, van de Wet milieubeheer, maar een, als bedoeld in artikel 7 van het Besluit landbouw milieubeheer (hierna: het Besluit), zodat het college de aanvraag ten onrechte niet heeft aangehouden, leidt niet tot het ermee beoogde doel. Indien het een melding, als bedoeld in artikel 7 van het Besluit, betreft, geldt de in artikel 52 van de Woningwet neergelegde aanhoudingsplicht niet.

Dat, naar [appellante] betoogt, niet volstaan kon worden met een melding, als bedoeld in artikel 7 van het Besluit, kan evenmin tot het oordeel leiden dat de rechtbank heeft miskend dat ten onrechte bouwvergunning is verleend. De rechtbank heeft in het in beroep aangevoerde dan ook terecht, zij het op andere gronden, geen aanleiding gevonden voor het oordeel dat het college de aanvraag ten onrechte niet heeft aangehouden. 2.2. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd, zij het met verbetering van de gronden waarop deze rust. 2.3.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Graaff-Haasnoot, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Graaff-Haasnoot lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 2 mei 2012 531.