Court allows appeal against lower court's decision to keep permit consequences valid after zoning change.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Council of State declared the lower court's appeal admissible but partially overturned its ruling regarding the consequences of the revoked permit. The appellants successfully argued that the lower court erred in maintaining the permit's effects after the site was positively designated for camping in a subsequent zoning revision. Consequently, the Council of State annulled the lower court's decision to the extent it preserved the permit's legal consequences while ordering the municipality to cover the appellant's legal costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 19, first paragraph, of the Spatial Planning Act; Article 3:1 of the General Administrative Law: Where a lower court annuls an administrative act but maintains its legal consequences, that decision must be annulled if the circumstances have fundamentally changed since the original act, rendering the maintenance of consequences legally untenable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
201100075/1/H1. Datum uitspraak: 3 augustus 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op de hoger beroepen van: 1. [appellant sub 1], 2. [appellant sub 2], beiden wonend te Valkenswaard, tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Hertogenbosch (hierna: de rechtbank) van 22 december 2010 in de zaken nrs. 10/1676 en 10/1635 in het geding tussen: [appellant sub 1] en [appellant sub 2] en het college van burgemeester en wethouders van Valkenswaard (hierna: het college).
1. Procesverloop Bij besluit van 23 maart 2010 heeft het college aan [vergunninghouder] vrijstelling van het bestemmingsplan verleend voor gebruik van het perceel [locatie] te [plaats], voor het exploiteren van een camping. Bij uitspraak van 22 december 2010, verzonden op 30 december 2010, heeft de rechtbank de door [appellant sub 1] en [appellant sub 2] daartegen ingestelde beroepen gegrond verklaard, dat besluit vernietigd, doch bepaald dat de rechtsgevolgen ervan in stand blijven. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben [appellant sub 1] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 4 januari 2011, en [appellant sub 2] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 26 januari 2011, hoger beroep ingesteld. [appellant sub 2] heeft de gronden van het door hem ingestelde hoger beroep aangevuld bij brief van 13 maart 2011.
Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 14 juli 2011, waar [appellant sub 1], vertegenwoordigd door mr. G.J.M. Immens, [appellant sub 2] in persoon en het college, vertegenwoordigd door mr. H.G.W. van Heugten, werkzaam in dienst van de gemeente, zijn verschenen. Voorts is daar [belanghebbende] gehoord.
2. Overwegingen 2.1. Het bouwplan voorziet in gebruik van het perceel voor de exploitatie van een camping met maximaal 68 standplaatsen en een familiekampeerterrein met 10 standplaatsen. Niet in geschil is dat dit gebruik in strijd is met het bestemmingsplan. Om het toch toe te staan heeft het college daarvan krachtens artikel 19, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) vrijstelling verleend. 2.2. [appellant sub 1] en [appellant sub 2] betogen met succes dat de rechtbank ten onrechte de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand heeft gelaten, omdat de camping bij een tweede partiële herziening van het bestemmingsplan inmiddels positief is bestemd.
Niet in geschil is dat dat niet zo is. 2.2.1. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd, doch slechts voor zover de rechtbank de rechtsgevolgen van het door haar vernietigde besluit daarbij in stand heeft gelaten. 2.3. Het college zal op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten van [appellant sub 1] worden veroordeeld. Ten aanzien van [appellant sub 2] is van proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen, niet gebleken.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart de hoger beroepen gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank 's-Hertogenbosch van 22 december 2010 in de zaken nrs. 10/1676 en 10/1635, voor zover de rechtbank de rechtsgevolgen van het door haar vernietigde besluit daarbij in stand heeft gelaten; III. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Valkenswaard tot vergoeding van bij [appellant sub 1] in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 874,00 (zegge: achthonderdvierenzeventig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
IV. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Valkenswaard aan appellanten het door hen betaalde griffierecht ten bedrage van € 224,00 (zegge: tweehonderdvierentwintig euro) voor [appellant sub 1] voor de behandeling van het hoger beroep en € 224,00 (zegge: tweehonderdvierentwintig euro) voor [appellant sub 2] voor de behandeling van het hoger beroep vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. V. van Dorst, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Van Dorst lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 3 augustus 2011 414-713.