Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2011:BP9575 ECLI:NL:RVS:2011:BP9575 Generato dall'IA

Court dismisses appeal where zoning exemption request lacked concrete project details required by law.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2011:BP9575
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipal council's refusal to grant a zoning exemption for senior housing. The appellant argued the refusal was unreasonable, but the court found the request insufficiently concrete as it lacked specific details on location, size, and height. Consequently, the court held that the request did not constitute a 'project' under the Spatial Planning Act, validating the lower court's decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 19 first paragraph of the Spatial Planning Act; A request for a zoning exemption must be sufficiently concrete regarding location, dimensions, and function to qualify as a 'project', otherwise the authority's refusal is lawful.

Parole chiave

Generato dall'IA
zoning exemption spatial planning act concrete project municipal authority administrative appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 19 first paragraph of the Spatial Planning Act

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
201007153/1/H1
201007153/1/H1, en 2 mei 2007, zaak nr.
200605868/1
200605868/1) moet een project in de mate van concreetheid te onderscheiden zijn van de normering neergelegd in een bestemmingsplan.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201008116/1/H1. Datum uitspraak: 30 maart 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Breda van 28 juni 2010 in zaak nr. 09/5562 in het geding tussen: [appellante] en het college van burgemeester en wethouders van Tilburg.

1. Procesverloop Bij besluit van 20 maart 2009 heeft het college het verzoek van [appellante] om vrijstelling van het bestemmingsplan te verlenen ten behoeve van de bouw van twee seniorenwoningen in de tuin van de woning op het perceel [locatie] te Tilburg, afgewezen. Bij besluit van 13 oktober 2009 heeft het college het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en het besluit van 20 maart 2009 in stand gelaten. Bij uitspraak van 28 juni 2010, verzonden op 6 juli 2010, heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 16 augustus 2010, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 15 september 2010. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 maart 2011, waar [appellante], bijgestaan door [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd door drs. L.M.A. Pols, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 19, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: de WRO) kan de gemeenteraad, behoudens het gestelde in het tweede en derde lid, ten behoeve van de verwezenlijking van een project vrijstelling verlenen van het geldende bestemmingsplan, mits dat project is voorzien van een goede ruimtelijke onderbouwing en vooraf van gedeputeerde staten de verklaring is ontvangen, dat zij tegen het verlenen van vrijstelling geen bezwaar hebben. De gemeenteraad kan de in de eerste volzin bedoelde vrijstellingsbevoegdheid delegeren aan burgemeester en wethouders. 2.2. [appellante] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college niet in redelijkheid heef kunnen weigeren vrijstelling van het bestemmingsplan te verlenen. 2.2.1.

Het verzoek van [appellante] van 30 juni 2008 ziet op de bouw van één of twee seniorenwoningen. [appellante] heeft in dit verzoek, alsmede in de daarop volgende procedure, niet aangegeven wat de locatie van de woning(en) is, noch de omvang en bouwhoogte daarvan. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraken van 2 maart 2011, zaak nr. 201007153/1/H1, en 2 mei 2007, zaak nr. 200605868/1) moet een project in de mate van concreetheid te onderscheiden zijn van de normering neergelegd in een bestemmingsplan. Hoewel de wetgever het begrip 'project' niet nader heeft gedefinieerd betekent dit niet dat iedere activiteit die in ruimtelijke zin in plaats, afmeting en functie is te begrenzen, zich leent voor de toepassing van de projectprocedure als bedoeld in artikel 19 van de WRO.

In aanmerking genomen dat de omvang, locatie en bouwhoogte van de woning(en) niet is aangegeven, is het verzoek van [appellante] niet voldoende concreet en ziet het niet op een project. Het college heeft haar verzoek dan ook terecht, zij het op andere gronden, afgewezen. De rechtbank heeft dat niet onderkend. Dit leidt echter niet vernietiging van de aangevallen uitspraak nu de rechtbank het beroep terecht ongegrond heeft verklaard. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen komt de Afdeling niet toe aan een bespreking van het betoog van [appellante] dat het college niet in redelijkheid heeft kunnen weigeren vrijstelling van het bestemmingsplan te verlenen.

Het betoog faalt. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd met verbetering van de gronden waarop deze rust. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. V. van Dorst, ambtenaar van staat. w.g. Borman w.g. Van Dorst lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 30 maart 2011 357-672.