Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2011:BP7772 ECLI:NL:RVS:2011:BP7772 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against nature reserve designation, upholding minister's discretion on conservation targets.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2011:BP7772
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Chamber of the Council of State declared the appeal by the Dutch Bird Protection Association against the designation of the Ameland Dunes as a special protection zone inadmissible. The appellant argued that specific conservation targets and timelines were missing for declining species, but the court found no legal error in the minister's decision-making process. The court ruled that the minister correctly relied on the national conservation status of habitats and species, and was not obligated to set specific targets or deadlines for all designated areas.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 4 of the Habitats Directive and Article 4 of the Birds Directive; The competent authority may determine conservation targets for Natura 2000 sites based on the national conservation status of habitats and species, without being required to formulate improvement tasks for every site or set specific implementation deadlines.

Parole chiave

Generato dall'IA
Natura 2000 designation conservation targets Habitats Directive Birds Directive administrative discretion species protection implementation deadlines

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 4, fourth paragraph, of Council Directive 92/43/EEC
Article 4, first and second paragraphs, of Council Directive 79/409/EEC

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Case no. 200902380/1/R2

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200902464/1/R2. Datum uitspraak: 16 maart 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: de vereniging Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (hierna: de Vogelbescherming), gevestigd te Zeist, appellante, en de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (thans: de staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie), verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 26 februari 2009, kenmerk DRZO/2008-005, heeft de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit het gebied Duinen Ameland aangewezen als speciale beschermingszone in de zin van artikel 4, vierde lid, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PbEG L 206; hierna: de Habitatrichtlijn), en het besluit van 7 april 2005, kenmerk DRR&R/2005/1065 II, tot aanwijzing van het gebied Duinen Ameland als speciale beschermingszone in de zin van artikel 4, eerste en tweede lid, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PbEG L 103; hierna: de Vogelrichtlijn), gewijzigd.

Tegen dit besluit heeft de Vogelbescherming bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 9 april 2009 beroep ingesteld. De Vogelbescherming heeft haar beroep aangevuld bij brief van 8 mei 2009. De minister heeft een verweerschrift ingediend. De Vogelbescherming heeft nadere stukken ingediend. Daartoe in de gelegenheid gesteld, heeft de vereniging Landelijke Vereniging tot behoud van de Waddenzee (hierna: de Waddenvereniging) een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De Afdeling heeft de zaak, gevoegd met de zaken 200902378/1/R2, 200902380/1/R2, 200902381/1/R2, 200902398/1/R2, 200902443/1/R2, en 200902466/1/R2, ter zitting behandeld op 30 november 2010 en 1 december 2010, waar de Vogelbescherming, vertegenwoordigd door mr.

K. Wheeler, werkzaam bij de Vogelbescherming, en de staatssecretaris, vertegenwoordigd door mr. A.E. de Groot en mr. ing. H.D. Strookman, beiden werkzaam bij het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, zijn verschenen. Voorts zijn ter zitting de Waddenvereniging en It Fryske Gea, vertegenwoordigd door A. Wouda, als partij gehoord.

2. Overwegingen 2.1. Ter zitting heeft de Vogelbescherming de beroepsgrond die was gericht tegen het niet opnemen van een instandhoudingsdoelstelling voor het paapje in het aanwijzingsbesluit ingetrokken. 2.2. Voor zover de Vogelbescherming zich in het beroepschrift richt tegen de algemene systematiek die door de minister is gehanteerd bij de vaststelling van de instandhoudingsdoelstellingen, verwijst de Afdeling kortheidshalve naar hetgeen is overwogen onder 2.10. en verder van de uitspraak van heden in zaak nr. 200902380/1/R2. Uit die uitspraak volgt dat de minister bij het vaststellen van de instandhoudingsdoelstellingen voor een gebied de landelijke staat van instandhouding van een habitattype of soort als uitgangspunt mag nemen en dat niet zonder meer geldt dat indien een soort of habitattype landelijk in een ongunstige staat van instandhouding verkeert voor ieder gebied dat voor deze soort of dit habitattype is aangewezen een verbeteropgave dient te worden geformuleerd.

Voorts is in die uitspraak geoordeeld dat het streven naar een gunstige staat van instandhouding niet de verplichting met zich brengt om de te formuleren instandhoudingsdoelstellingen voor een Natura 2000-gebied te baseren op het handhaven van populaties van soorten in een omvang zoals die bestonden op het moment waarop uitvoering had moeten zijn gegeven aan de op grond van de Vogelrichtlijn geldende verplichtingen. Tevens is in die uitspraak geoordeeld dat de wijze waarop de minister bij het vaststellen van de instandhoudingsdoelstellingen op gebiedsniveau het begrip 'haalbaar en betaalbaar' hanteert niet in strijd is met de Vogel- en Habitatrichtlijn. 2.3.

Wat betreft het betoog van de Vogelbescherming dat ten onrechte geen termijn voor de verwezenlijking van de instandhoudingsdoelstelling is opgenomen in het aanwijzingsbesluit voor de blauwe kiekendief, de velduil, en de tapuit, waarvan de populaties sterk afnemen, verwijst de Afdeling naar het overwogene onder 2.14.2., eveneens in de uitspraak van heden in zaak nr. 200902380/1/R2. Hieruit volgt dat de minister heeft kunnen afzien van het verbinden van termijnen aan de vastgestelde instandhoudingsdoelstellingen. 2.4. In hetgeen de Vogelbescherming heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat het bestreden besluit is voorbereid of vastgesteld in strijd met het recht.

Het beroep is ongegrond. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. P.J.J. van Buuren, voorzitter, en mr. M.W.L. Simons-Vinckx en mr. G.N. Roes, leden, in tegenwoordigheid van mr. J.V. Vreugdenhil, ambtenaar van staat. w.g. Van Buuren w.g. Vreugdenhil voorzitter ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 16 maart 2011 571.