Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2010:BO9204 ECLI:NL:RVS:2010:BO9204 Generato dall'IA

Court allows appeal against lower court's failure to recognize building plan violated zoning plan by exceeding setback distances.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2010:BO9204
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Administrative Justice allowed the appeal against the District Court's decision, which had upheld the municipality's refusal to grant a building permit. The appellants argued that the lower court incorrectly concluded no automatic permit existed because the building plan violated the local zoning plan regarding setback distances. The court found the appellants correct, noting the plan extended beyond the permitted building area, meaning no automatic permit was granted and the lower court's reasoning was flawed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Woningwet 1978, artikel 44, eerste lid, aanhef en onder c; Algemene wet bestuursrecht, artikel 1:3: When a building plan violates zoning regulations regarding setbacks, no building permit is granted by operation of law, and the administrative authority must issue a new decision on the objection.

Parole chiave

Generato dall'IA
building permit zoning plan violation setback distance automatic permit administrative appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Woningwet 1978, artikel 44, eerste lid, aanhef en onder c
Algemene wet bestuursrecht, artikel 1:3
artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht
Ingevolge het vijfde lid wordt verlening van de bouwvergunning van rechtswege aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201004410/1/H1. Datum uitspraak:29 december 2010 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant] en anderen, wonend te Geesteren, gemeente Berkelland, tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 31 maart 2010 in zaak nr. 09/211 in het geding tussen: [appellant] en anderen en het college van burgemeester en wethouders van Berkelland.

1. Procesverloop Bij besluit van 27 juni 2008 heeft het college aan de stichting "Stichting Openbaar Primair Onderwijs Noord Oost Achterhoek te Borculo" (hierna: Oponoa) bouwvergunning verleend voor het vergroten van een schoolgebouw op het perceel Zonnekamp 13 te Geesteren (hierna: het perceel). Bij besluit van 9 januari 2009 heeft het college het door [appellant] en anderen daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard, het besluit van 27 juni 2008 ingetrokken en de van rechtswege verleende bouwvergunning in stand gelaten. Bij uitspraak van 31 maart 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellant] en anderen daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 9 januari 2009 vernietigd, bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven, voor zover het college het besluit van 27 juni 2008 heeft herroepen en de van rechtswege verleende bouwvergunning in stand heeft gelaten, en het bezwaar gegrond verklaard, voor zover gericht tegen de weigering van het college om over te gaan tot vergoeding van de kosten die [appellant] en anderen in bezwaar hebben gemaakt.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben [appellant] en anderen bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 4 mei 2010, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brieven van 6, 12 en 20 mei 2010. Het college heeft een verweerschrift ingediend. Oponoa heeft daartoe in de gelegenheid gesteld, een schriftelijke uiteenzetting gegeven. [appellant] en anderen hebben nadere stukken ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 30 november 2010, waar het college, vertegenwoordigd door S.A. van der Spek, werkzaam bij de gemeente, is verschenen.

Voorts is ter zitting Oponoa, vertegenwoordigd door mr. drs. N.L.P. te Bos, gehoord.

2. Overwegingen 2.1. Het bouwplan voorziet in de uitbreiding van de bestaande basisschool De Keikamp. Naast het bestaande gebouw wordt een zogenoemde tafelconstructie opgericht, waarbij het blad van de tafelconstructie op kolommen steunt en het op te richten gedeelte door middel van een gangpad is verbonden aan het bestaande gebouw. De nieuwe bouwlaag voorziet in één lokaal en één werkplek. 2.2. [appellant] en anderen betogen dat de rechtbank heeft miskend dat voor het bouwplan niet van rechtswege bouwvergunning is verleend. Daartoe voeren zij aan dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat geen sprake is van strijd met het ter plaatse geldende bestemmingsplan, nu door de uitbreiding van de school de afstand van het bouwplan tot de perceelsgrens wordt overschreden. 2.2.1.

Ingevolge artikel 44, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woningwet mag slechts en moet de reguliere bouwvergunning worden geweigerd, indien het bouwen in strijd is met een bestemmingsplan of met de eisen die krachtens zodanig plan zijn gesteld. Ingevolge artikel 46, eerste lid, aanhef en onder b, beslissen burgemeester en wethouders omtrent een aanvraag om een reguliere bouwvergunning binnen twaalf weken na ontvangst van de aanvraag. Ingevolge het tweede lid kunnen burgemeester en wethouders hun beslissing omtrent een aanvraag om een reguliere bouwvergunning eenmaal met ten hoogste zes weken verdagen.

Ingevolge het vierde lid is de bouwvergunning van rechtswege verleend indien burgemeester en wethouders niet voldoen aan het eerste lid. Ingevolge het vijfde lid wordt verlening van de bouwvergunning van rechtswege aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb). Ingevolge het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Geesteren" rust op het perceel de bestemming "Bijzondere bebouwing (s) met bijbehorend erf". Ingevolge artikel 4 van de planvoorschriften zijn de voorschriften met betrekking tot de aard en afmetingen van de bebouwing en bouwterreinen mede vervat in de bij de kaart behorende verklaring. 2.2.2.

Het betoog slaagt. [appellant] en anderen hebben terecht betoogd dat uit de door de rechtbank in de aangevallen uitspraak vermelde afstanden tussen het bouwplan en de perceelsgrens enerzijds en tussen het bebouwingsvlak en de perceelsgrens anderzijds dient te worden afgeleid dat het bouwplan niet binnen het bebouwingsvlak valt. Voorts is gezien het verhandelde ter zitting niet in geschil dat de afstand van het bouwplan tot de perceelsgrens 3,75 m bedraagt. Uit een meting van de plankaart ter zitting is vast komen te staan dat de grens van het bebouwingsvlak is gelegen op 4 m van de perceelsgrens.

Hieruit volgt dat het bouwplan niet voorziet in de oprichting van bebouwing binnen het bebouwingsvlak. Het bouwplan is derhalve in strijd met het bestemmingsplan, zodat niet van rechtswege een bouwvergunning is verleend. De rechtbank heeft dit niet onderkend. 2.3. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd, voor zover daarbij de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit van 9 januari 2009 in stand zijn gelaten, namelijk voor zover het college het besluit van 27 juni 2008 heeft herroepen en de van rechtswege verleende vergunning in stand heeft gelaten.

Het college dient met inachtneming van deze uitspraak een nieuw besluit op het bezwaar van [appellant] en anderen te nemen. 2.4. Het college dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 31 maart 2010 in zaak nr. 09/211, voor zover daarbij is bepaald dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven; III. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Berkelland tot vergoeding van bij [appellant] en anderen in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 437,00 (zegge: vierhonderdzevenendertig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, met dien verstande dat betaling aan een van hen bevrijdend werkt ten opzichte van de anderen;

IV. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Berkelland aan [appellant] en anderen het door hen betaalde griffierecht ten bedrage van € 224,00 (zegge: tweehonderdvierentwintig euro) voor de behandeling van het hoger beroep vergoedt, met dien verstande dat betaling aan een van hen bevrijdend werkt ten opzichte van de anderen. Aldus vastgesteld door mr. S.F.M. Wortmann, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.A.B. Montagne, ambtenaar van staat. w.g. Wortmann w.g. Montagne lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 29 december 2010 374-669.