Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2010:BN6694 ECLI:NL:RVS:2010:BN6694 Generato dall'IA

Court allows asylum seeker's appeal against inadmissibility ruling due to lack of statutory basis for repeated refusal review.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2010:BN6694
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the lower court's inadmissibility ruling against the asylum seeker's appeal to be void. The applicant argued that the judge incorrectly applied rules regarding repeated refusals without a specific legal foundation, while the state contended the judge correctly identified a lack of new facts or special circumstances. The court ruled that because no statutory provision mandates inadmissibility for such cases, the lower court erred in declaring the appeal inadmissible and must instead assess the merits of the underlying decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:70 and 8:54 of the General Administrative Law; The court must assess the merits of an administrative decision if no specific statutory provision renders a subsequent appeal inadmissible due to lack of new facts or special circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative appeal admissibility asylum seeker repeated refusal lack of statutory basis new facts special circumstances Council of State ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 85, first and second paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 6:6 of the General Administrative Law
Article 8:70 of the General Administrative Law
artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht
Daartoe voert zij aan dat de in artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) genoemde verzuimen zich hier niet voordoen.
artikel 8:70 van de Awb

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Case no. 200700570/1, Afdeling Raad van State, 27 June 2007
Case no. 200706839/1, Afdeling Raad van State, 6 March 2008
Case no. 145/1996/764/965, Bahaddar v. the Netherlands, European Court of Human Rights, 19 February 1998

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201002141/1/V1. Datum uitspraak: 30 augustus 2010. Raad van State AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellante, tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Dordrecht, van 2 februari 2010 in zaak nrs. 09/28682 en 09/29197 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie (thans: de minister van Justitie).

1. Procesverloop Bij besluit van 5 augustus 2009 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 2 februari 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de voorzieningenrechter, voor zover thans van belang, het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 2 maart 2010, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. De minister heeft een verweerschrift ingediend. De vreemdeling heeft een nader stuk ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

2. Overwegingen 2.1. Hetgeen als grieven 1 tot en met 6 en 8 is aangevoerd en aan artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 voldoet, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan. 2.2. In grief 7 klaagt de vreemdeling dat de voorzieningenrechter haar beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard.

Daartoe voert zij aan dat de in artikel 6:6 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) genoemde verzuimen zich hier niet voordoen. 2.2.1. Bij besluit van 2 juni 2004 heeft de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie een eerdere aanvraag van de vreemdeling om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd afgewezen. Met de uitspraak van de Afdeling van 27 juni 2007 in zaak nr. 200700570/1 (www.raadvanstate.nl) is dit besluit rechtens onaantastbaar geworden. Op 13 maart 2008 heeft de vreemdeling opnieuw een aanvraag om een verblijfsvergunning als vorenbedoeld ingediend.

De voorzieningenrechter heeft het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 5 augustus 2009 tot afwijzing van voormelde opvolgende aanvraag niet-ontvankelijk verklaard omdat, samengevat weergegeven, de vreemdeling geen nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden aan deze aanvraag ten grondslag heeft gelegd en evenmin is gebleken van bijzondere feiten en omstandigheden, als bedoeld in rechtsoverweging 45 van het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (hierna: het EHRM) van 19 februari 1998 in zaak nr. 145/1996/764/965, Bahaddar tegen Nederland, RJ&D ECHR 1998-I, JV 1998/45, zodat er voor rechterlijke toetsing van het besluit van 5 augustus 2009 geen plaats is.

Door het beroep om voormelde reden niet-ontvankelijk te verklaren heeft de voorzieningenrechter niet onderkend dat de gronden die tot niet-ontvankelijkheid leiden een wettelijke grondslag hebben en slechts het ontbreken van belang bij beroep hierop een – gezien de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 8:70 van de Awb door de wetgever onderkende (MvT, Parl. Gesch. Awb II, p. 465) – uitzondering vormt. Voormeld beoordelingskader voor besluiten van gelijke strekking, zoals neergelegd in onder meer de uitspraak van de Afdeling van 6 maart 2008 in zaak nr. 200706839/1 (www.raadvanstate.nl), kan derhalve, nu daartoe een wettelijke grondslag ontbreekt, niet tot niet-ontvankelijkheid leiden.

Dit betekent dat de voorzieningenrechter het beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard. De grief slaagt. 2.3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, overweegt de Afdeling het volgende. 2.4. In hetgeen is aangevoerd zijn geen nieuw gebleken feiten of omstandigheden gelegen en niet is aangevoerd dat sprake is van bijzondere feiten en omstandigheden, als bedoeld in rechtsoverweging 45 van voormeld arrest van het EHRM van 19 februari 1998.

De Afdeling sluit zich voor dit oordeel aan bij hetgeen hierover is overwogen in de aangevallen uitspraak. Voorts doet zich evenmin een voor de vreemdeling relevante wijziging van het recht voor. Derhalve is er voor rechterlijke toetsing van het besluit van 5 augustus 2009 geen plaats en zal de Afdeling het beroep tegen dit besluit ongegrond verklaren. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Dordrecht, van 2 februari 2010 in zaak nr. 09/29197; III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. R. van der Spoel en mr. A.B.M. Hent, leden, in tegenwoordigheid van mr. P.A. de Vink, ambtenaar van Staat. w.g. Lubberdink voorzitter w.g. De Vink ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 30 augustus 2010. 154. Verzonden: 30 augustus 2010. Voor eensluidend afschrift, de secretaris van de Raad van State, mr. H.H.C. Visser