Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2010:BN0491 ECLI:NL:RVS:2010:BN0491 Generato dall'IA

Rental allowance claim dismissed because tax assessment income supersedes compensation for war victim status.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2010:BN0491
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's dismissal of the applicant's appeal against the tax authority's decision to deny rental allowance. The applicant argued that war victim compensation should be excluded from taxable income, but the court held that the tax assessment must be followed as the primary basis for determining financial capacity. Consequently, the rental allowance was correctly set at zero because the declared income exceeded the statutory threshold.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 7, first paragraph, of the Rental Allowance Act; Article 14, first paragraph, letter c, of the Rental Allowance Act; Article 7, first paragraph, of the General Act on Income-Dependent Arrangements; Article 8, first paragraph, letter a, of the General Act on Income-Dependent Arrangements: For determining financial capacity under income-dependent regulations, the aggregate income as recorded in the tax assessment must be used, excluding supplementary compensation for war victims.

Parole chiave

Generato dall'IA
rental allowance eligibility war victim compensation tax assessment income financial capacity test income-dependent regulations

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 7, first paragraph, of the Rental Allowance Act
Article 14, first paragraph, letter c, of the Rental Allowance Act
Article 7, first paragraph, of the General Act on Income-Dependent Arrangements
Article 8, first paragraph, letter a, of the General Act on Income-Dependent Arrangements

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200909278/1/H2. Datum uitspraak: 7 juli 2010 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 12 november 2009 in zaak nr. 09/5002 in het geding tussen: [appellante] en Belastingdienst/Toeslagen.

1. Procesverloop Bij besluit van 15 april 2008 heeft de Belastingdienst beslist op de aanvraag van [appellante] om huurtoeslag over het jaar 2006 en deze definitief vastgesteld op nihil. Bij besluit van 9 juni 2009 heeft de Belastingdienst het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij mondelinge uitspraak van 12 november 2009, waarvan afschrift van het proces-verbaal is verzonden op 26 november 2009, heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief van 30 november 2009, bij de Raad van State ingekomen op 2 december 2009, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 10 december 2009. De Belastingdienst heeft een verweerschrift ingediend. Bij brieven van 6 januari 2010, 11 januari 2010 en 26 mei 2010 heeft [appellante] nadere stukken ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 25 juni 2010, waar [appellante], vertegenwoordigd door E. Ris, en de Belastingdienst, vertegenwoordigd door mr.

C.J.M. Kluytmans, werkzaam bij de Belastingdienst, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 7, eerste lid, van de Wet op de huurtoeslag is het recht op en de hoogte van de huurtoeslag afhankelijk van de draagkracht, waaronder begrepen het vermogen, van de huurder, diens partner en de medebewoners. Ingevolge artikel 14, eerste lid, aanhef en onder c, voor zover thans van belang, wordt geen huurtoeslag toegekend als het rekeninkomen meer bedraagt dan €17.834. Ingevolge artikel 1a, eerste lid, is op deze wet de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen van toepassing, met uitzondering van artikel 6, eerste en tweede lid.

Ingevolge artikel 7, eerste lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (hierna: de Awir) wordt het toetsingsinkomen, bedoeld in artikel 8, van de belanghebbende en dat van zijn partner in aanmerking genomen ter bepaling van de draagkracht voor de toepassing van een inkomensafhankelijke regeling. Ingevolge artikel 8, eerste lid, aanhef en onder a, is, indien over het berekeningsjaar een aanslag inkomstenbelasting is of wordt vastgesteld, toetsingsinkomen het verzamelinkomen, zoals dat in die aanslag is opgenomen of zoals dat bij beschikking is vastgesteld. 2.2.

De Belastingdienst heeft de huurtoeslag over het jaar 2006 vastgesteld op nihil op de grond dat het verzamelinkomen van [appellante] in de aanslag inkomstenbelasting 2006 hoger was dan het maximumbedrag om nog in aanmerking te komen voor huurtoeslag, als genoemd in artikel 14, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wet op de huurtoeslag. 2.3. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de Belastingdienst de huurtoeslag voor 2006 terecht op nihil heeft gesteld en voert daartoe aan dat de schadeloosstelling, die zij als vervolgingsslachtoffer van de Stichting 1940-1945 heeft ontvangen van de Duitse overheid, niet bij het verzamelinkomen mag worden geteld. 2.3.1.

Het betoog faalt. Ter bepaling van de draagkracht, waarvan het recht op en de hoogte van de huurtoeslag afhankelijk is, dient ingevolge artikel 7, eerste lid, gelezen in verbinding met artikel 8, eerste lid, aanhef en onder a van de Awir, het verzamelinkomen, zoals in de aanslag inkomstenbelasting is opgenomen, in aanmerking te worden genomen. Dit wordt bevestigd in de geschiedenis van de totstandkoming van de bepaling in artikel 8 van de Awir (Kamerstukken 2004-2005, 29 764, nr. 3, blz. 41), waarin, voor zover thans van belang, het volgende wordt vermeld: "Het in de aanslag opgenomen verzamelinkomen is toetsingsinkomen zelfs al zou het niet overeenstemmen met het volgens de Wet inkomstenbelasting 2001 te berekenen verzamelinkomen.

De uitvoerende instantie en de bestuursrechter hoeven zich daardoor niet in te laten met de vraag of het verzamelinkomen wel op het juiste bedrag is vastgesteld." Gelet op het voorgaande heeft de rechtbank terecht overwogen dat de Belastingdienst bij de bepaling van de draagkracht gehouden was de aanslag inkomstenbelasting te volgen, zoals vastgesteld door de inspecteur voor de inkomstenbelasting. Hetgeen [appellante] heeft aangevoerd ter onderbouwing van haar standpunt dat haar schadeloosstelling niet als inkomen dient te worden beschouwd, maakt dat niet anders.

Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat [appellante] zich dient te wenden tot de inspecteur voor de inkomstenbelasting, indien zij het niet eens is met de hoogte van het in de aanslag opgenomen verzamelinkomen, nu de inspecteur voor de inkomstenbelasting het bevoegde bestuursorgaan is om daarover te oordelen. 2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P.A. Offers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.M. van Meurs-Heuvel, ambtenaar van Staat. w.g. Offers w.g. Van Meurs-Heuvel lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 7 juli 2010 47-658.