Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2010:BM8813 ECLI:NL:RVS:2010:BM8813 Generato dall'IA

Dutch court allows appeal against planning exemption due to missing formal application requirement under spatial planning law.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2010:BM8813
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the appeal admissible and annulled the lower court's dismissal of the planning exemption. The appellants argued the municipality lacked authority to grant the exemption because no formal application existed, only a need for plan amendment. The court ruled that under the Spatial Planning Act, exemptions can only be granted upon a specific application, which was absent here. Consequently, the exemption was voided, and the municipality was ordered to pay the appellants' legal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 19, second paragraph; 19a, second paragraph of the Spatial Planning Act; Article 18, first paragraph of the Spatial Planning Decree 1985: Exemptions from zoning plans may only be granted upon a formal application, and the absence of such an application renders the exemption invalid.

Parole chiave

Generato dall'IA
spatial planning exemption formal application requirement zoning plan amendment municipal authority limits administrative law appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 19, second paragraph of the Spatial Planning Act
Article 19a, second paragraph of the Spatial Planning Act
Article 18, first paragraph of the Spatial Planning Decree 1985

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200905260/1/H1. Datum uitspraak: 23 juni 2010 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant] en anderen, allen wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 15 juli 2009 in zaak nr. 08/1368 in het geding tussen: [appellant] e.a. en het college van burgemeester en wethouders van Brummen (hierna: het college).

1. Procesverloop Bij besluit van 1 juli 2008 heeft het college vrijstelling van het bestemmingsplan verleend voor het realiseren van de eerste fase woningen, inclusief ontsluitende rotonde op de Zutphensestraat op het perceel, globaal begrensd door de Zutphensestraat, Elzenbosweg, N348, Meengatstraat en De Veldweide van de uitbreidingslocatie "Elzenbos" (hierna: Elzenbos) te Brummen (hierna: het project). Bij uitspraak van 15 juli 2009, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Zutphen (hierna: de rechtbank) het door [appellant] e.a. daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben [appellant] e.a. bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 20 juli 2009, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 27 augustus 2009. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 maart 2010, waar het college, vertegenwoordigd door O.G. Sprikkelman en R. Grob, beiden werkzaam bij de gemeente, is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Het project voorziet, voor zover thans van belang, in het bouwrijp maken van het desbetreffende gebied ten behoeve van de woningbouw aan de westkant van het plangebied en het aanleggen van een rotonde als aansluiting op de Zutphensestraat en aanverwante voorzieningen als wegen, paden, groen, oeververbindingen en water. Het is onderdeel van de ontwikkeling van Elzenbos voor de bouw van 738 woningen, waarvoor inmiddels een ontwerp-bestemmingsplan is opgesteld. 2.2. Ingevolge artikel 19, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna:

WRO) kunnen burgemeester en wethouders vrijstelling van het bestemmingsplan verlenen in door gedeputeerde staten, in overeenstemming met de inspecteur aangegeven categorieën van gevallen. Gedeputeerde staten kunnen daarbij tevens bepalen, onder welke omstandigheden vooraf hun verklaring dat zij tegen het verlenen van vrijstelling geen bezwaar hebben is vereist. Ingevolge artikel 19a, tweede lid, voor zover thans van belang, beslissen de gemeenteraad of in voorkomend geval burgemeester en wethouders zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen acht weken na ontvangst van de aanvraag tot vrijstelling, als bedoeld in artikel 19, of toepassing zal worden gegeven aan het vierde lid.

Ingevolge het vierde lid, voor zover thans van belang, is op de voorbereiding van het besluit omtrent de vrijstelling Afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht van toepassing. Ingevolge artikel 18, eerste lid, van het Besluit op de Ruimtelijke Ordening 1985 (hierna: Bro), voorzover thans van belang, gaat de aanvraag om vrijstelling, als bedoeld in artikel 19 van de wet, vergezeld van tenminste een duidelijke situatieschets van het gebied waarop de aanvraag betrekking heeft. 2.3. [appellant] e.a. betogen dat de rechtbank heeft miskend dat het college niet krachtens artikel 19, tweede lid, van de WRO vrijstelling kon verlenen, omdat geen aanvraag daartoe voorlag en wijziging van de geldende bestemmingsplannen aangewezen was, aangezien deze verouderd waren. 2.3.1.

Voor zover het er toe strekt dat het college geen vrijstelling kon verlenen, omdat geen daartoe strekkende aanvraag voorlag, slaagt het betoog. Uit artikel 19a, tweede lid, van de WRO, gelezen in verbinding met artikel 18, eerste lid, van het Bro, dat deel uitmaakt van Afdeling 2, getiteld "Voorschriften in acht te nemen bij het verlenen van vrijstelling, als bedoeld in de artikelen 17 en 19 van de wet", volgt dat vrijstelling, als bedoeld in die bepaling, slechts kan worden verleend op daartoe strekkende aanvraag. Van een zodanige aanvraag is in dit geval niet gebleken.

De ruimtelijke onderbouwing van het project kan niet als zodanig dienen, reeds omdat daaruit niet blijkt, op welke percelen het project zal worden verwezenlijkt. Gelet hierop, komt de Afdeling aan een bespreking van de overige beroepsgronden niet toe. 2.4. Het hoger beroep is gegrond. Een en ander leidt tot na te melden beslissing.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Zutphen van 15 juli 2009 in zaak nr. 08/1368; III. verklaart het bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Brummen van 1 juli 2008, kenmerk BW08.0253/LS; V. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Brummen tot vergoeding van bij [appellant] en [8 andere appellanten] in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 966,00 (zegge: negenhonderdzesenzestigeuro) geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;

VI. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Brummen aan [appellant] en [8 andere appellanten] het door hen betaalde griffierecht ten bedrage van € 366,00 (zegge: driehonderdzesenzestig euro) voor de behandeling van het beroep en het hoger beroep vergoedt, met dien verstande dat betaling aan een van hen bevrijdend werkt ten opzichte van de anderen. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, voorzitter, en mr. C.W. Mouton en mr. J.C. Kranenburg, leden, in tegenwoordigheid van mr. P. Lodder, ambtenaar van Staat. w.g. Loeb w.g. Lodder voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 23 juni 2010 17-564.