Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2010:BM5503 ECLI:NL:RVS:2010:BM5503 Generato dall'IA

Court allows appeal against lower court's revocation of deportation restriction due to missing official report.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2010:BM5503
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the lower court's decision to revoke the deportation restriction partially allowed, ordering the lower court to re-evaluate the case. The government argued that a formal report from the Return and Departure Service was unnecessary when a diplomatic representative had already promised to issue a travel document. The court agreed, ruling that the government's assurance of the travel document's issuance was sufficient to establish the applicant's inability to leave without fault, thereby validating the original deportation restriction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 14, lid 2 Vw 2000; Art. 3.4, lid 1, aanhef en onder w Vb 2000; Art. 8:54, lid 1 Awb: The absence of an official report from the Return and Departure Service does not preclude the application of a deportation restriction if the applicant's inability to leave is established by other sufficient evidence, such as a diplomatic assurance of travel document issuance.

Parole chiave

Generato dall'IA
deportation restriction Return and Departure Service travel document assurance administrative appeal foreigner residence permit

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 14, lid 2 Vw 2000
Art. 3.4, lid 1, aanhef en onder w Vb 2000
Art. 8:54, lid 1 Awb

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200909891/1/V1. Datum uitspraak: 12 mei 2010 Raad van State AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem, van 23 november 2009 in zaak nr. 09/14456 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris van Justitie.

1. Procesverloop Bij besluit van 21 november 2008 heeft de staatssecretaris van Justitie (hierna: de staatssecretaris) een aanvraag van [de vreemdeling] (hierna: de vreemdeling) om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Bij besluit van 20 april 2009 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 23 november 2009, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem, (hierna: de rechtbank) het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 18 december 2009, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. De vreemdeling heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

2. Overwegingen 2.1. In de grieven 2 en 3, in onderlinge samenhang gelezen, klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat, samengevat weergegeven, omdat een ambtsbericht van de Dienst Terugkeer en Vertrek (hierna: de DT&V) als bedoeld in paragraaf B14/3.2, onder 3, van de Vreemdelingencirculaire 2000 (hierna: de Vc 2000) ontbreekt en niet vast staat dat de Armeense vertegenwoordiging daadwerkelijk een laissez passer zal verstrekken, de staatssecretaris zich op onjuiste gronden op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling niet aan de voorwaarden voor verlening van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking 'verblijf als vreemdeling die buiten zijn schuld niet uit Nederland kan vertrekken' voldoet.

Hiertoe voert de staatssecretaris aan dat een ambtsbericht van de DT&V niet vereist is om een aanvraag om verlening van evenbedoelde verblijfsvergunning af te wijzen en dat de toezegging van de Armeense vertegenwoordiging dat een laissez passer zal worden verstrekt hiertoe op zichzelf al voldoende is. 2.1.1. Ingevolge artikel 14, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) wordt een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd verleend onder beperkingen, verband houdende met het doel waarvoor het verblijf is toegestaan. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld over de beperkingen.

Ingevolge artikel 3.4, eerste lid, aanhef en onder w, van het Vreemdelingenbesluit 2000 houdt de in artikel 14, tweede lid, van de wet bedoelde beperking verband met verblijf als vreemdeling die buiten zijn schuld niet uit Nederland kan vertrekken. Volgens paragraaf B14/3.1 van de Vc 2000, ten tijde van belang, is het uitgangspunt van het gevoerde beleid inzake vreemdelingen die buiten hun schuld niet kunnen vertrekken dat in beginsel alle vreemdelingen kunnen terugkeren naar hun land van herkomst. Desalniettemin kunnen zich bijzondere situaties voordoen waarin een vreemdeling buiten zijn schuld niet uit Nederland kan vertrekken omdat hij de benodigde reisdocumenten niet kan bemachtigen, terwijl er geen twijfel bestaat omtrent de door hem verstrekte gegevens over zijn identiteit en nationaliteit.

Volgens paragraaf B14/3.2.2.1 van de Vc 2000, ten tijde van belang, komt de vreemdeling op de voet van dit beleid in aanmerking voor verblijf als cumulatief wordt voldaan aan de nader in deze paragraaf vermelde voorwaarden. De onder 3 van deze paragraaf vermelde voorwaarde is dat de vreemdeling heeft verzocht om bemiddeling van de DT&V bij het verkrijgen van de benodigde documenten van de autoriteiten van het land waar hij naar toe kan gaan, welke bemiddeling niet het gewenste resultaat heeft gehad. Volgens de toelichting bij deze voorwaarde is vereist dat de vreemdeling om bemiddeling bij de DT&V heeft gevraagd en zal de DT&V door middel van een ambtsbericht aangeven aan de Immigratie- en Naturalisatiedienst (hierna: de IND) of al dan niet sprake is van buitenschuld. 2.1.2.

In het besluit van 20 april 2009 heeft de staatssecretaris zich op het standpunt gesteld dat uit het verslag van de presentatie bij de Armeense (diplomatieke) vertegenwoordiging op 6 oktober 2008 blijkt dat een laissez passer is toegezegd en dat deze kan worden opgevraagd bij de Armeense consul in Den Haag zodra de vluchtgegevens bekend zijn, zodat de bemiddeling van de IND en de DT&V het gewenste resultaat heeft gehad. 2.1.3. De staatssecretaris heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de toezegging van de Armeense vertegenwoordiging dat aan de vreemdeling een laissez-passer zal worden verstrekt, voldoende is voor de vaststelling dat de vreemdeling niet voldoet aan de onder 3 van voormelde paragraaf vermelde voorwaarde.

Uit deze toezegging vloeit immers voort dat de bemiddeling het gewenste resultaat heeft gehad. Dat niet vast staat dat de laissez passer daadwerkelijk zal worden verstrekt, doet hieraan niet af, reeds omdat deze omstandigheid geen deel uitmaakt van voormelde voorwaarde. De rechtbank heeft dit niet onderkend. De grieven slagen. 2.2. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Grief 1 behoeft geen bespreking. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling, nu uit het vorenoverwogene voortvloeit dat de voorgedragen beroepsgronden geen aanleiding geven tot een ander oordeel, het inleidende beroep van de vreemdeling alsnog ongegrond verklaren. 2.3.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Haarlem, van 23 november 2009 in zaak nr. 09/14456; III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, voorzitter, en mr. D. Roemers en mr. A.B.M. Hent, leden, in tegenwoordigheid van mr. P.A. de Vink, ambtenaar van Staat. w.g. Troostwijk voorzitter w.g. De Vink ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 12 mei 2010 154-620. Verzonden: 12 mei 2010 Voor eensluidend afschrift, de secretaris van de Raad van State, mr. H.H.C. Visser