Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2010:BL9302 ECLI:NL:RVS:2010:BL9302 Generato dall'IA

Court allows appeal against lower court's error in allowing separate deportation without proving continuous residence. The court found the lower court wrongly permitted the government to challenge continuous residence after a procedural error regarding family separation. The decision clarifies that procedural flaws do not justify substantive challenges to deportation eligibility. The ruling emphasizes strict adherence to statutory requirements for family reunification and deportation procedures. This case establishes that lower courts must correctly apply legal standards when reviewing administrative decisions on deportation. The outcome ensures proper protection of residents' rights under Dutch immigration law.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2010:BL9302
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Administrative Justice of the Netherlands allowed the State Secretary's appeal against the District Court's decision, which had annulled a deportation order. The District Court had incorrectly permitted the State Secretary to challenge the applicant's continuous residence in the Netherlands after finding a procedural flaw in the family separation decision. The court ruled that this procedural error did not justify allowing the State Secretary to raise substantive objections regarding the applicant's eligibility for a residence permit. Consequently, the lower court's decision was annulled, and the applicant's objection to the deportation was declared inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Regeling afwikkeling nalatenschap Vreemdelingenwet (oud); Artikel 8:54 Awb: The court held that a lower court erred in allowing the State Secretary to challenge an applicant's continuous residence when the annulment of the deportation decision was based solely on a lack of adequate motivation for family separation, as procedural defects do not permit substantive objections to eligibility criteria.

Parole chiave

Generato dall'IA
continuous residence requirement family separation deportation adequate motivation standard administrative procedure error residence permit eligibility deportation order annulment immigration law application

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
200300184/1
200300184/1 in rechte onaantastbaar.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200907494/1/V1. Datum uitspraak: 19 maart 2010 Raad van State AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, van 28 augustus 2009 in zaak nr. 09/8980 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris van Justitie.

1. Procesverloop Bij besluit van 11 maart 2009 heeft de staatssecretaris van Justitie (hierna: de staatssecretaris) het door [de vreemdeling] (hierna: de vreemdeling) gemaakte bezwaar tegen het niet ambtshalve doen van een aanbod op grond van de Regeling afwikkeling nalatenschap Vreemdelingenwet (oud) (hierna: de Regeling) ongegrond verklaard. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 28 augustus 2009, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle (hierna: de rechtbank), het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd en bepaald dat de staatssecretaris een nieuw besluit op het gemaakte bezwaar neemt met inachtneming van hetgeen in de uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 25 september 2009, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. De vreemdeling heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

2. Overwegingen 2.1. In de enige grief klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij de vreemdeling niet mocht tegenwerpen dat deze door zijn uitzetting naar China niet sedert 1 april 2001 ononderbroken in Nederland heeft verbleven. Daartoe voert de staatssecretaris aan dat – samengevat weergegeven – het besluit waarbij het door de vreemdeling tegen diens uitzetting gemaakte bezwaar ongegrond is verklaard, niet door de rechtbank is vernietigd wegens het ontbreken van een bevoegdheid tot uitzetting doch slechts vanwege het ontbreken van een deugdelijke motivering waarom tot gescheiden verwijdering is overgegaan. 2.1.1.

Volgens de Regeling wordt onder bepaalde voorwaarden een verblijfsvergunning verleend aan vreemdelingen die onder de Vreemdelingenwet (oud) een asielaanvraag hebben ingediend en nog immer in Nederland zijn. Als voorwaarden gelden dat de vreemdeling zijn eerste asielaanvraag vóór 1 april 2001 heeft ingediend, sinds die datum ononderbroken in Nederland heeft verbleven en eventuele lopende toelatingsprocedures onvoorwaardelijk intrekt bij verblijfsaanvaarding op grond van de Regeling. Bij de voorwaarde dat de vreemdeling ononderbroken in Nederland heeft verbleven is toegelicht dat de verblijfsvergunning op grond van de Regeling niet wordt verleend indien de vreemdeling na 1 april 2001 aantoonbaar is vertrokken uit Nederland.

Aantoonbaar vertrek uit Nederland kan onder andere blijken uit een claim ten aanzien van de vreemdeling van een andere EU-lidstaat op Nederland. Voorts kan vertrek blijken uit een gecontroleerd vertrek (zoals uitzetting of een door de Internationale Organisatie voor Migratie gefaciliteerd vertrek, een Dublinoverdracht, of anderszins). 2.1.2. Laatstelijk is bij besluit van 30 augustus 2001 een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is als gevolg van de uitspraak van de Afdeling van 14 februari 2003 in zaak nr. 200300184/1 in rechte onaantastbaar. 2.1.3.

De vreemdeling is op 27 januari 2004 uitgezet naar China. Het besluit op het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar is laatstelijk vernietigd bij de uitspraak van de rechtbank van 25 mei 2009. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat volgens onderdeel A4/6.1 van de Vreemdelingencirculaire 2000 als algemene regel geldt dat, indien het hoofd van een gezin uit Nederland moet worden verwijderd, de tot zijn gezin behorende vreemdelingen, aan wie het niet of niet langer krachtens een van de bepalingen van artikel 8 van de Vreemdelingenwet 2000 is toegestaan in Nederland te verblijven, zoveel mogelijk met het hoofd van het gezin verwijderd dienen te worden en dat, indien al dan niet door toedoen van een gezinslid gezamenlijk vertrek van het gezin niet mogelijk is, gescheiden verwijdering pas kan plaatsvinden nadat de zaak is beoordeeld en getoetst door de Dienst Terugkeer & Vertrek van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (hierna: de IND).

De rechtbank heeft voorts overwogen dat uit formulier M118 van 7 januari 2004 is af te leiden dat het regiokantoor van de IND te Zwolle destijds toestemming heeft gegeven tot gescheiden verwijdering van de vreemdeling, doch dat uit de stukken geenszins valt op te maken welke beoordeling en toetsing aan het verstrekken van deze toestemming ten grondslag hebben gelegen en dat, nu de overwegingen die ten grondslag hebben gelegen aan de toestemmingverlening niet kenbaar zijn, het besluit een deugdelijke motivering ontbeert. 2.1.4. Nu het onder 2.1.3 vermelde oordeel van de rechtbank in haar uitspraak van 25 mei 2009 geen betrekking heeft op de bevoegdheid tot uitzetting van de vreemdeling, doch louter op de wijze waarop de uitzetting is geëffectueerd, heeft de rechtbank ten onrechte in haar evengenoemde uitspraak aanleiding gezien voor het oordeel dat de staatssecretaris de vreemdeling niet mocht tegenwerpen dat hij door zijn uitzetting naar China niet sedert 1 april 2001 ononderbroken in Nederland heeft verbleven.

De grief slaagt. 2.2. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 11 maart 2009 van de staatssecretaris alsnog ongegrond verklaren. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zwolle, van 28 augustus 2009 in zaak nr. 09/8980; III. verklaart het door de vreemdeling bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. B. van Wagtendonk en mr. C.J. Borman, leden, in tegenwoordigheid van mr. E. de Groot, ambtenaar van Staat. w.g. Lubberdink voorzitter w.g. De Groot ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 19 maart 2010 210. Verzonden: 19 maart 2010 Voor eensluidend afschrift, de secretaris van de Raad van State, mr. H.H.C. Visser