Court dismisses appeal against driving license invalidation due to diagnosed schizophrenia, ruling no fitness for driving exists.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe appellant challenged the Court of Appeal's decision confirming the invalidation of their driving license following a diagnosis of schizophrenia. The appellant argued that a two-year period of remission should allow for fitness to drive, but the court rejected this claim. The court held that the statutory requirement for physical and mental fitness is imperative and leaves no room for balancing interests or considering recent remission.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 123(1)(f) and 124(1)(d) of the Road Traffic Act 1994: A driving license is invalidated if the holder lacks the required physical or mental fitness, and this imperative provision precludes any balancing of interests or consideration of recent remission periods.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
200900300/1/H3. Datum uitspraak: 8 juli 2009 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 19 december 2008 in zaak nr. 07/3542 in het geding tussen: appellant en de stichting Stichting Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen.
1. Procesverloop Bij besluit van 18 oktober 2007 heeft de stichting Stichting Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (hierna: het CBR) het rijbewijs van appellant ongeldig verklaard. Bij besluit van 7 december 2007 heeft het CBR het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 19 december 2008, verzonden op 29 december 2008, heeft de rechtbank Utrecht (hierna: de rechtbank) het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 9 januari 2009, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 1 februari 2009. Het CBR heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 24 juni 2009, waar [appellant], in persoon, en het CBR, vertegenwoordigd door mr. L.H. Krajenbrink, werkzaam bij het CBR, zijn verschenen.
2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 123, eerste lid, aanhef en onder f, van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: de WVW 1994), voor zover thans van belang, verliest een rijbewijs zijn geldigheid door ongeldigverklaring, voor de categorie of categorieën waarop de ongeldigverklaring betrekking heeft dan wel, indien de ongeldigverklaring betrekking heeft op een deel van de geldigheidsduur, voor dat deel van de geldigheidsduur. Ingevolge artikel 124, eerste lid, aanhef en onder d, voor zover thans van belang, wordt een rijbewijs overeenkomstig bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde regels voor een of meer categorieën van motorrijtuigen of voor een deel van de geldigheidsduur ongeldig verklaard indien de houder blijkens een op diens verzoek uitgevoerd onderzoek niet langer beschikt over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie of categorieën waarop het onderzoek betrekking heeft, voor die categorie of categorieën en, indien bij dat onderzoek blijkt dat hij tevens niet beschikt over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van een andere categorie of andere categorieën dan waarop het onderzoek betrekking heeft, tevens voor die andere categorie of categorieën. 2.2.
Bij besluit van 7 augustus 2007 heeft het CBR de aanvraag van [appellant] om een verklaring van geschiktheid afgewezen omdat uit onderzoek is gebleken dat bij hem sprake is van schizofrenie van het paranoïde type, in vroege remissie sinds februari 2007. Tegen dit besluit heeft [appellant] geen bezwaar gemaakt, zodat dit in rechte onaantastbaar is. Daarmee staat vast dat [appellant] niet beschikt over de geschiktheid die is vereist voor het besturen van motorrijtuigen van de categorieën B, C, D, E bij B, E bij C, E bij D. De rechtbank heeft terecht en op goede gronden overwogen dat hieruit volgt dat het CBR, gelet op het imperatieve karakter van artikel 124, eerste lid, aanhef en onder d, van de WVW 1994, gehouden was het rijbewijs van [appellant] ongeldig te verklaren.
Evenzeer terecht en op goede gronden heeft de rechtbank overwogen dat deze bepaling geen ruimte laat voor een belangenafweging en dat de stelling van [appellant] dat hij in juli 2008 twee jaar psychosevrij was, in onderhavige procedure geen rol kan spelen. Hetgeen [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd over zijn behandeling en behandelaars werpt geen ander licht op de zaak. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. van der Smissen, ambtenaar van Staat. w.g. Ligtelijn-van Bilderbeek w.g. Van der Smissen lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 8 juli 2009 419.