Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2008:BC3622 ECLI:NL:RVS:2008:BC3622 Generato dall'IA

Court confirms lower court ruling that building permit not needed for roof terrace as it complies with zoning plan.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2008:BC3622
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the District Court's decision dismissing the appellant's appeal against the municipality's revocation of a building permit. The appellant argued the permit was invalid due to an incorrect assessment of interests regarding a roof terrace extension, but the court found the extension did not violate the local zoning plan. Consequently, the court held that no exemption from the zoning plan under Article 19 of the Spatial Planning Act was required for the permit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 19 of the Spatial Planning Act; Article 3:1 of the General Administrative Law; A building permit is not required for a roof terrace extension if the project complies with the applicable zoning plan, rendering an exemption from the zoning plan unnecessary.

Parole chiave

Generato dall'IA
building permit requirement zoning plan compliance roof terrace extension spatial planning act administrative appeal exemption from zoning general administrative law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 19 of the Spatial Planning Act
Article 3:1 of the General Administrative Law

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200703836/1. Datum uitspraak: 6 februari 2008 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Heerlen, tegen de uitspraak van de rechtbank Maastricht van 25 april 2007 in zaak no. AWB 06/2217 in het geding tussen: appellant en het college van burgemeester en wethouders van Heerlen.

1. Procesverloop Bij besluit van 15 maart 2005 heeft het college van burgemeester en wethouders van Heerlen (hierna: het college) [vergunninghouder] vrijstelling en bouwvergunning verleend voor het aanbrengen van een dakterras op het perceel [locatie] te Heerlen. Bij besluit van 1 november 2005 heeft het college het door appellant daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard en het besluit van 15 maart 2005 herroepen. Tegen het besluit van 1 november 2005 heeft [vergunninghouder] beroep ingesteld bij de rechtbank Maastricht (hierna: de rechtbank).

Bij besluit van 11 september 2006 heeft het college het tegen het besluit van 15 maart 2005 gemaakte bezwaar door appellant alsnog ongegrond verklaard. [vergunninghouder] heeft vervolgens het door hem ingestelde beroep ingetrokken. Bij uitspraak van 25 april 2007, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door appellant tegen het besluit van 11 september 2006 ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 4 juni 2007, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld.

De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 2 juli 2007. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 20 augustus 2007 heeft het college van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 15 januari 2008, waar het college, vertegenwoordigd door mr. H.J.A. Bertholet, ambtenaar in dienst van de gemeente is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. De rechtbank heeft het aanbrengen van het terras op het dak van het gedeelte van de woning dat in gebruik is als kinderkamer terecht aangemerkt als uitbreiding van de woning. Zij heeft echter ten onrechte aangenomen dat, om bouwvergunning voor het bouwplan te kunnen verlenen, vrijstelling van het bestemmingsplan krachtens artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening vereist is. De voorziene uitbreiding van de woning is niet in strijd met de voorschriften van het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Eikenderveld". Dat heeft appellant ook niet aangevoerd. Onder deze omstandigheden kan het betoog van appellant dat de verleende vrijstelling op een onjuiste afweging van zijn belangen berust niet leiden tot het ermee door hem beoogde doel. Hetgeen appellant verder heeft aangevoerd kan evenmin leiden tot vernietiging van de aangevallen uitspraak. 2.2. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient, zij het met verbetering van de gronden waarop deze rust, te worden bevestigd. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak met verbetering van de gronden waarop deze rust. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. G.A.A.M. Boot, ambtenaar van Staat. w.g. Loeb w.g. Boot lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 6 februari 2008 202.