Court dismisses appeal confirming that a party lacks standing to object to a building permit revocation. The court ruled the appeal inadmissible because the appellant had no legal interest in the objection. The decision upholds the lower court's finding that the appellant's claim is unrelated to the revocation. The court rejected the request to call a witness as it would not aid the case assessment. The ruling clarifies that parties must demonstrate a direct legal interest in administrative objections. The case involves a building permit revocation and the resulting objection procedure. The court emphasized the strict requirement for standing in administrative law proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Court of Administrative Justice confirmed the lower court's decision to dismiss the appellant's appeal against the inadmissibility of their objection. The appellant, who had requested the revocation of a building permit, argued she suffered damage but failed to prove a legal interest in the objection process itself. The court ruled that since the appellant herself requested the revocation, she could not claim standing to object to it, rendering the objection inadmissible. Consequently, the appeal was declared unfounded and the original decision to dismiss the objection was upheld.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 3:2 and 3:3 of the General Administrative Law; A party lacks standing to lodge an objection against an administrative decision if they themselves requested the revocation of the underlying permit, as they have no legal interest in the objection procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
200606660/1. Datum uitspraak: 25 april 2007 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te Leiderdorp, tegen de uitspraak in zaak no. AWB 06/962 van de rechtbank 's-Gravenhage van 27 juli 2006 in het geding tussen: appellante en het college van burgemeester en wethouders van Leiderdorp.
1. Procesverloop Bij besluit van 8 november 2005 heeft het college van burgemeester en wethouders van Leiderdorp (hierna: het college) op verzoek van appellante het besluit van 17 oktober 1995, waarbij aan appellante bouwvergunning is verleend voor het uitbreiden van de woning op het perceel [locatie] te Leiderdorp met een serre, ingetrokken. Bij besluit van 7 februari 2006 heeft het college het daartegen door appellante gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Bij uitspraak van 27 juli 2006, verzonden op 31 juli 2006, voor zover thans van belang, heeft de rechtbank 's-Gravenhage (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief van 8 september 2006, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brieven van 29 september 2006 en 9 oktober 2006. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 2 november 2006 heeft het college van antwoord gediend. Bij brief van 13 november 2006 heeft appellante een nadere reactie ingediend. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellante. Deze zijn aan de andere partij toegezonden.
De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 april 2007, waar appellante in persoon en het college, vertegenwoordigd door J.C. Borst, ambtenaar van de gemeente, bijgestaan door mr. R. Lever, advocaat te Leiden, zijn verschenen.
2. Overwegingen 2.1. De Afdeling heeft geen aanleiding gezien om met toepassing van artikel 8:60 van de Algemene wet bestuursrecht de door appellante bedoelde getuige op te roepen, nu het horen van deze getuige mede gelet op hetgeen hierna wordt overwogen redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak. 2.2. Vaststaat dat appellante als vergunninghoudster het college bij brief van 15 september 2005 heeft verzocht om intrekking van de bouwvergunning van 17 oktober 1995. Het college heeft naar aanleiding van dit verzoek de bouwvergunning op grond van artikel 59, eerste lid en onder e, van de Woningwet ingetrokken.
Nu overeenkomstig haar aanvraag is besloten, heeft het college terecht geconcludeerd dat appellante geen belang heeft bij haar bezwaar. Voor zover appellante stelt schade te hebben geleden, moet worden geconstateerd dat deze schade geen gevolg is en kan zijn van het besluit tot intrekking. Uit de eigen stellingen van appellante kan ook niet anders worden afgeleid dan dat die schade volgens appellante verband houdt met genoemd besluit van 17 oktober 1995 tot verlening van de bouwvergunning. Dit besluit kan in het kader van deze procedure niet aan de orde worden gesteld. 2.3.
Gelet op het vorenstaande heeft de rechtbank het door appellante ingestelde beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar terecht ongegrond verklaard. 2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.L.M. Steinebach-de Wit, ambtenaar van Staat. w.g. Ligtelijn-van Bilderbeek w.g. Steinebach-de Wit Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 25 april 2007 328-530.