Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2006:AZ2745 ECLI:NL:RVS:2006:AZ2745 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against environmental permit for chemical plant, rejecting noise and financial security arguments.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2006:AZ2745
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The President of the Administrative Law Division of the Council of State dismissed the appeal against a provincial environmental permit for a chemical plant modification. Appellants argued the permit violated noise limits and requested financial security, but the court found the noise report showed negligible increases and the requested entry/exit route was not part of the application. Consequently, the court rejected the appeal as unfounded and denied the interim measure request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:81 and 8:86 of the General Administrative Law; The court may decide immediately on the main appeal if further investigation is unnecessary, and it will dismiss an appeal if the administrative decision is based on sound technical reports and the applicant's alternative requests fall outside the scope of the application.

Parole chiave

Generato dall'IA
environmental permit noise limits financial security interim measure administrative appeal chemical plant general administrative law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
article 8:81 of the General Administrative Law
article 8:86 of the General Administrative Law
article 3 of the Financial Security Decree Environmental Management
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200607093/1 en 200607093/2. Datum uitspraak: 14 november 2006 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het beroep, in het geding tussen: [appellanten], alle wonend dan wel gevestigd te [plaats], en het college van gedeputeerde staten van Overijssel, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 8 augustus 2006 heeft verweerder aan de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid "Elementis Specialties Netherlands B.V." een vergunning als bedoeld in artikel 8.1 van de Wet milieubeheer verleend voor het veranderen van een chemisch bedrijf aan de Langestraat 167 te Delden. Dit besluit is op 17 augustus 2006 ter inzage gelegd. Tegen dit besluit hebben appellanten bij brief van 22 september 2006, bij de Raad van State ingekomen op 26 september 2006, beroep ingesteld. Bij deze brief hebben appellanten tevens de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Door appellanten is een nader stuk in het geding gebracht. Dit is aan de andere partijen toegezonden. De Voorzitter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 23 oktober 2006, waar appellanten, van wie [gemachtigden] in persoon, en verweerder, vertegenwoordigd door I. Weis en ing. R.J.M. Pap, beiden ambtenaar van de provincie, zijn verschenen. Voorts is als partij gehoord vergunninghoudster, vertegenwoordigd door ing. J. Oude Heuvel en ing. J. van Otten. Appellanten, verweerder en vergunninghoudster hebben ter zitting toestemming gegeven onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.

Desgevraagd heeft na de zitting het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente deze toestemming eveneens gegeven.

2. Overwegingen 2.1. De Voorzitter is van oordeel dat in dit geval nader onderzoek redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak en dat ook overigens geen beletsel bestaat om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak. 2.2. De Voorzitter overweegt allereerst dat in deze procedure alleen het bestreden besluit van 8 augustus 2006 ter beoordeling voorligt. In dit besluit is, voor zover hier van belang, vergund dat per dag maximaal vier vrachtwagens na 19.00 op de opstelplaats binnen de inrichting mogen parkeren.

Hetgeen appellanten naar voren hebben gebracht met betrekking tot eerder vergunde activiteiten speelt in de onderhavige procedure geen rol. 2.3. Appellanten stellen dat de vergunning niet had mogen worden verleend, omdat extra vrachtwagenbewegingen kunnen leiden tot overschrijding van de voor de inrichting geldende geluidgrenswaarden. 2.3.1. Tot de aanvraag om vergunning behoort onder meer een geluidrapport van 24 februari 2005, waarin de gevolgen van de vergunde wijziging voor het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau worden weergegeven. In het rapport is vermeld dat de totale geluidimmissie op de vergunningpunten in zeer geringe mate zal toenemen.

De relatieve toename op de reeds bestaande immissie bedraagt in elke etmaalperiode minder dan 0,1 dB(A). Deze toename is, zo is in het rapport vermeld, zeer gering en verwaarloosbaar ten opzichte van het reeds bestaande geluidniveau op de vergunningpunten. De Voorzitter ziet in het door appellanten aangevoerde geen aanleiding om aan de juistheid van dit geluidrapport te twijfelen. Er is dan ook geen aanleiding om aan te nemen dat de vergunde verandering zal leiden tot overschrijding van de voor de inrichting geldende geluidgrenswaarden. Voor zover appellanten in dit verband betogen dat in de nachtperiode meer vrachtwagens de inrichting zullen bezoeken dan is vergund, overweegt de Voorzitter dat - nog afgezien van de vraag of dit zou leiden tot een wezenlijk hogere geluidbelasting - deze beroepsgrond geen betrekking heeft op de rechtmatigheid van de ter beoordeling staande vergunning en om die reden niet kan slagen.

Dit beroepsonderdeel slaagt niet. 2.4. Voor zover appellanten aanvoeren dat problemen hadden kunnen worden voorkomen indien een in- en uitgang aan bijvoorbeeld de Meenhuisweg zou worden aangelegd, overweegt de Voorzitter dat uit het stelsel van de Wet milieubeheer volgt dat het bevoegde gezag dient te beslissen op de aanvraag zoals die is ingediend. De door appellanten bedoelde in- en uitrit is niet aangevraagd. Deze beroepsgrond slaagt niet. 2.5. Appellanten voeren tot slot aan dat verweerder aan vergunninghoudster financiële zekerheidsstelling op grond van het Besluit financiële zekerheid milieubeheer dient te vragen.

Ingevolge artikel 3 van dit Besluit kan, voor zover hier van belang, bij vergunningverlening onder omstandigheden een verplichting tot het stellen van financiële zekerheid voor de opslag van afvalstoffen worden opgelegd. De thans aan de orde zijnde vergunning heeft geen betrekking op de opslag van afval. Reeds daarom staat verweerder terecht op het standpunt dat het stellen van financiële zekerheid niet kan worden geëist. 2.6. Het beroep is ongegrond. 2.7. Gelet op het voorgaande wordt het verzoek om een voorlopige voorziening te treffen afgewezen. 2.8.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het beroep ongegrond; II. wijst het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening af. Aldus vastgesteld door mr. K. Brink, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. M.J. van der Zijpp, ambtenaar van Staat. w.g. Brink w.g. Van der Zijpp Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 14 november 2006 262-518.