Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2005:AU8443 ECLI:NL:RVS:2005:AU8443 Generato dall'IA

Court allows appeal against inadmissibility ruling, holding refusal to suspend penalty is reviewable administrative act.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2005:AU8443
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the appeal admissible and annulled the mayor's decision rejecting the objection. The appellant requested suspension of penalty enforcement under Article 5:34 of the General Administrative Law, but the mayor incorrectly declared the objection inadmissible. The court ruled that the refusal to suspend the penalty constitutes a reviewable administrative decision, not a mere factual statement, thereby granting the appellant the right to challenge it.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 5:34 first paragraph of the General Administrative Law; Article 1:3 of the General Administrative Law: The refusal by an administrative body to grant a request for suspension of penalty enforcement under Article 5:34 constitutes a reviewable administrative act and cannot be declared inadmissible for objection and appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of penalty enforcement inadmissibility of objection reviewable administrative act Article 5:34 General Administrative Law Article 1:3 General Administrative Law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 5:34 first paragraph of the General Administrative Law
Article 1:3 of the General Administrative Law
artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht
De beslissing op een dergelijk verzoek is een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht, waartegen bezwaar en beroep openstaat.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
200301783/2
200301783/2, en de Afdeling van 10 december 2003, in zaak no.
200301783/1
200301783/1, met betrekking tot het besluit van 13 maart 2003 op het bezwaar tegen het besluit van 17 december 2002.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200505559/1. Datum uitspraak: 21 december 2005 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid "Poxy Vloeren Benelux B.V.", gevestigd te Rotterdam, appellante, en het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 29 augustus 2003 heeft verweerder afwijzend gereageerd op de verzoeken van appellante van 10 en 24 juli 2003 om opschorting van de looptijd van de lasten onder dwangsom, die haar zijn opgelegd bij besluit van 17 december 2002. Bij besluit van 31 maart 2005, verzonden op 19 mei 2005, heeft verweerder het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Tegen dit besluit heeft appellante bij brief van 27 juni 2005, bij de Raad van State ingekomen op 28 juni 2005, beroep ingesteld. Op 3 augustus 2005 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van verweerder. Deze zijn aan de andere partij toegezonden. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 2 december 2005, waar appellante, vertegenwoordigd door mr. M.J.E. Gilsing, advocaat te Den Haag, is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 5:34, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht kan het bestuursorgaan op verzoek van de overtreder een last opheffen, de looptijd ervan opschorten voor een bepaalde termijn of de dwangsom verminderen ingeval van blijvende of tijdelijke gehele of gedeeltelijke onmogelijkheid voor de overtreder om aan zijn verplichtingen te voldoen. 2.2. Op 10 en 24 juli 2003 heeft appellante verzoeken gedaan om opschorting van de looptijd van de lasten onder dwangsom, haar opgelegd bij besluit van 17 december 2002. 2.3.

Bij primair besluit van 29 augustus 2003 heeft verweerder -zakelijk samengevat- overwogen dat geen sprake was van een tijdelijke onmogelijkheid om aan de lastgeving te voldoen. Bij het bestreden besluit heeft verweerder het hiertegen door appellante ingediende bezwaarschrift niet-ontvankelijk verklaard. Verweerder heeft hieraan ten grondslag gelegd dat appellante in feite vraagt om verlenging van de begunstigingstermijnen. Over de duur van de begunstigingstermijnen is volgens verweerder reeds beslist in de bezwaarprocedure tegen het besluit van 17 december 2002 en in de uitspraken van de Voorzitter van de Afdeling van 13 mei 2003, in zaak no. 200301783/2, en de Afdeling van 10 december 2003, in zaak no. 200301783/1, met betrekking tot het besluit van 13 maart 2003 op het bezwaar tegen het besluit van 17 december 2002.

De duur van de begunstigingstermijnen kan volgens verweerder in deze procedure derhalve niet meer worden betwist. De afwijzing van het verzoek is volgens verweerder geen voor bezwaar en beroep vatbaar besluit, aangezien het een feitelijke mededeling betreft. 2.4. Appellante stelt dat zij ten onrechte niet door verweerder is gehoord en niet in de gelegenheid is gesteld om de gedingstukken in te zien. Voorts stelt appellante dat zij in de eerdere procedure is gewezen op de mogelijkheid om overeenkomstig artikel 5:34, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht verweerder te verzoeken om de looptijd van de last op te schorten, zodat dit thans geen reden kan zijn haar in het bezwaar niet-ontvankelijk te verklaren. 2.5.

De Afdeling stelt vast dat verweerder de verzoeken van appellante heeft opgevat als verzoeken om het besluit van 17 december 2002 te heroverwegen, door de daarin gestelde begunstigingstermijnen alsnog te verlengen. Nog daargelaten of de beslissing op een dergelijk verzoek niet zou moeten worden aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht, waartegen bezwaar en beroep openstaat, overweegt de Afdeling dat de verzoeken van appellante in het onderhavige geval zijn gebaseerd op artikel 5:34, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.

De beslissing op een dergelijk verzoek is een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht, waartegen bezwaar en beroep openstaat. Verweerder heeft het bezwaarschrift tegen de afwijzing van de verzoeken dan ook ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. 2.6. Het beroep is gegrond. De bestreden beslissing op bezwaar dient te worden vernietigd. Gelet hierop behoeven de overige beroepsgronden van appellante geen bespreking. 2.7. Verweerder dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het beroep gegrond; II. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam van 31 maart 2005, kenmerk A.B.2003.2.06256/JDK; III. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam tot vergoeding van bij appellante in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 644,00 (zegge: zeshonderdvierenveertig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het dient door de gemeente Rotterdam aan appellante onder vermelding van het zaaknummer te worden betaald;

IV. gelast dat de gemeente Rotterdam aan appellante het door haar voor de behandeling van het beroep betaalde griffierecht ten bedrage van € 276,00 (zegge: tweehonderdzesenzeventig euro) vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. Ch.W. Mouton, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.J. Kuipers, ambtenaar van Staat. w.g. Mouton w.g. Kuipers Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 21 december 2005 271-509.