Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2005:AT9691 ECLI:NL:RVS:2005:AT9691 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against administrative order assigning secondary waterway maintenance duty to landowners.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2005:AT9691
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's decision rejecting appellants' challenge to an order assigning maintenance duties for a secondary waterway. Appellants argued that a 1988 agreement exempted them from these duties and required ongoing financial compensation for past damages caused by improper excavation. The court rejected this, ruling that the 1988 arrangement did not limit the water authority's statutory power to assign maintenance obligations and that compensation claims fall outside the administrative judge's scope.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 78, second paragraph of the Water Management Act; The statutory authority to assign maintenance obligations for secondary waterways cannot be restricted by prior private agreements, and claims for compensation regarding past damages are not within the administrative judge's jurisdiction.

Parole chiave

Generato dall'IA
secondary waterway maintenance maintenance obligation assignment administrative authority powers prior private agreements compensation claims jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 78, second paragraph of the Water Management Act (Waterschapswet)
artikel 8:26 van de Algemene wet bestuursrecht
Het algemeen bestuur is op de voet van artikel 8:26 van de Algemene wet bestuursrecht in de gelegenheid gesteld aan het geding deel te nemen.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200501219/1. Datum uitspraak: 20 juli 2005 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellanten], allen wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak in zaak no. AWB 04/ 1213 van de rechtbank Arnhem van 30 december 2004 in het geding tussen: appellanten en de Commissie administratieve geschillen van de provincie Gelderland.

1. Procesverloop Bij besluit van 16 oktober 2003 heeft het Algemeen Bestuur van het Waterschap Vallei en Eem (hierna: het algemeen bestuur) de legger Barneveldse beek (hierna: de legger) vastgesteld. Bij besluit van 14 april 2004 heeft de Commissie administratieve geschillen van de provincie Gelderland (hierna: de commissie) het daartegen door appellanten ingestelde beroep ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 30 december 2004, verzonden op diezelfde datum, heeft de rechtbank Arnhem (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellanten ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben appellanten bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 9 februari 2005, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 8 maart 2005. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 5 april 2005 heeft de commissie van antwoord gediend. Het algemeen bestuur is op de voet van artikel 8:26 van de Algemene wet bestuursrecht in de gelegenheid gesteld aan het geding deel te nemen. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 juni 2005, waar appellanten in persoon, bijgestaan door mr.

J.W. van der Linde, advocaat te Ede, en de commissie, vertegenwoordigd door A. Hager-Hiemstra, werkzaam bij de provincie Gelderland, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 78, tweede lid, van de Waterschapswet (hierna: de Wsw) stelt het algemeen bestuur de legger vast waarin de onderhoudsplichtigen of onderhoudsverplichtingen worden aangewezen. 2.2. Het algemeen bestuur heeft in de legger de watergang 1-20 - waaraan de gronden van appellanten zijn gelegen (hierna: de watergang) - aangemerkt als secundaire watergang. Daarmee is de onderhoudsplicht van deze watergang die voorheen op het waterschap rustte, overgegaan op appellanten. 2.3. Appellanten betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat van afspraken over de onderhoudsplicht niet afdoende is gebleken.

Zij verwijzen hierbij naar een brief van het waterschap van 19 december 1988, waaruit naar hun mening blijkt dat voor de schade die destijds aan hun gronden is toegebracht doordat er te veel en onjuist is afgegraven, een regeling is getroffen inhoudende dat het waterschap verantwoordelijk is voor het onderhoud aan de watergang. Nu deze schade een voortdurend karakter heeft, dient hier ook een voortdurende financiële compensatie tegenover te staan, aldus appellanten. 2.3.1. Dit betoog faalt. Voorzover er al sprake is van een in 1988 gemaakte afspraak tussen appellanten en het waterschap over het onderhoud van de watergang strekt deze niet zover, dat het algemeen bestuur in 2003 geen gebruik zou mogen maken van zijn publiekrechtelijke bevoegdheid op grond van artikel 78, tweede lid, van de Wsw om appellanten met het onderhoud van de watergang te belasten.

Dat geldt temeer, nu het waterschap heeft besloten gedurende de eerste drie jaren zelf het onderhoud aan de watergang uit te voeren. Voorzover op grond van de door appellanten gestelde afspraak aanleiding zou bestaan voor een andere vorm van compensatie is het niet aan de bestuursrechter om daarover te oordelen. 2.4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.E.M. Polak, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L.E.M. Wilbers-Taselaar, ambtenaar van Staat. w.g. Polak w.g. Wilbers-Taselaar Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 20 juli 2005 71-465.