Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2004:AO8963 ECLI:NL:RVS:2004:AO8963 Generato dall'IA

Court allows appeal against lower court's dismissal of asylum claim based on Article 3 ECHR for HIV-positive applicant.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2004:AO8963
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Appeal declared the appeal admissible and set aside the lower court's decision regarding the applicant's Article 3 ECHR claim. The applicant, an HIV-positive woman, had previously disclosed her medical condition and specialist treatment to the lower court but was incorrectly barred from raising this ground due to procedural order. The appellate court ruled that the lower court erred in applying the principle of good procedural order because the applicant had already substantiated the facts prior to the hearing. Consequently, the case was remitted to the lower court for a new decision on the merits of the asylum application.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:69, first and second paragraph, of the General Administrative Law Act; Article 3 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms: The lower court must consider all grounds raised by the applicant if the facts were established beforehand, even if the legal characterization occurs later, and cannot dismiss such claims solely on procedural order grounds when the factual basis was previously presented.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum application Article 3 ECHR good procedural order HIV status remittal to lower court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act
Article 70, first paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 8:69, first and second paragraph, of the General Administrative Law Act
Article 3 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms
Article 28 of the Aliens Act 2000
Article 29, first paragraph, sub-item b, of the Aliens Act 2000
Article 44, first paragraph, sub-item b, of the Council of State Act
artikel 3 van het EVRM
artikel 28 van de Vw 2000
artikel 14 van de Vw 2000

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RVS:2003:AO8963 (JV 2003/225)

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

RAAD VAN STATE AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK 200307722/1. Datum uitspraak: 20 april 2004 Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: A, appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zutphen, van 17 oktober 2003 in het geding tussen: appellante en de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie.

1. Procesverloop Bij besluit van 24 juli 2002 heeft de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie (hierna: de minister) een aanvraag van appellante om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 17 oktober 2003, verzonden op 23 oktober 2003, heeft de rechtbank ’s-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zutphen (hierna: de rechtbank), het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 20 november 2003, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 8 december 2003 heeft de minister een reactie ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

2. Overwegingen 2.1. Anders dan de minister in zijn reactie van 8 december 2003 betoogt, is voldaan aan het bepaalde in artikel 70, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), nu de advocaat, die het hoger-beroepschrift heeft ondertekend, heeft verklaard dat hij tot het instellen van het hoger beroep bepaaldelijk is gevolmachtigd. 2.2. In grief I klaagt appellante dat de rechtbank het door haar ter zitting gedane beroep op artikel 3 van het van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM) ten onrechte in strijd met de goede procesorde heeft geacht.

Appellante betoogt dat de rechtbank haar beroep op die bepaling niet buiten beschouwing had mogen laten, omdat zij van haar gezondheidssituatie reeds vóór de zitting melding had gemaakt. 2.2.1. Ingevolge artikel 8:69, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) doet de rechtbank uitspraak op de grondslag van het beroepschrift, de overgelegde stukken, het verhandelde tijdens het vooronderzoek en het onderzoek ter zitting. Ingevolge artikel 8:69, tweede lid, van de Awb vult de rechtbank ambtshalve de rechtsgronden aan. 2.2.2. Bij uitspraak van 11 april 2003 (zaak no. 200301121/1, JV 2003/225) heeft de Afdeling geoordeeld dat voor een vreemdeling, die bescherming van de Nederlandse autoriteiten wenst in te roepen tegen een reëel risico op een behandeling, als bedoeld in artikel 3 van het EVRM, de indiening van een aanvraag, als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000 de aangewezen weg is en heeft zij aldus het destijds door de minister ingenomen standpunt, dat de door een vreemdeling op grond van zijn medische toestand ingeroepen bescherming van artikel 3 van het EVRM alleen kan worden beoordeeld in het kader van een aanvraag tot een verblijfsvergunning regulier, als bedoeld in artikel 14 van de Vw 2000, verworpen. 2.2.3.

Tussen partijen is niet in geschil dat appellante besmet is met het HIV-virus en dat zij hiervoor onder specialistische behandeling staat. In het aanvullend beroepschrift van 24 september 2002 heeft appellante reeds melding gemaakt van die besmetting en het feit dat zij hiervoor onder specialistische behandeling staat. Aangezien appellante derhalve de feiten op basis waarvan zij ter zitting van de rechtbank op 22 mei 2003 na afkomen van voormelde uitspraak de in artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000 neergelegde grond heeft ingeroepen, voordien had aangevoerd, is de rechtbank daaraan, gelet op het bepaalde in artikel 8:69, tweede lid, van de Awb, onder de gegeven omstandigheden ten onrechte met inroepen van de goede procesorde voorbijgegaan.

De grief slaagt. 2.3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Grief II behoeft geen bespreking. De Afdeling acht termen aanwezig de zaak met toepassing van artikel 44, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet op de Raad van State naar de rechtbank terug te wijzen, om door haar te worden behandeld en beslist met inachtneming van hetgeen in deze uitspraak is overwogen. 2.4. De Afdeling zal de beslissing omtrent de proceskosten in hoger beroep reserveren tot de einduitspraak van de rechtbank die ook over de proceskosten in beroep zal dienen te oordelen.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats Zutphen, van 17 oktober 2003 in zaak nr. AWB 02/64776; III. wijst de zaak naar de rechtbank terug; IV. stelt de door appellante in verband met de behandeling van het hoger beroep gemaakte kosten vast op € 322,00, en bepaalt dat de rechtbank beslist omtrent de vergoeding van deze kosten. Aldus vastgesteld door mr. M. Vlasblom, Voorzitter, en mr. H.G. Lubberdink en mr. J.E.M. Polak, Leden, in tegenwoordigheid van mr. J.M.J.W. Dreessen, ambtenaar van Staat. w.g. Vlasblom w.g. Dreessen Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 20 april 2004 Verzonden: 20 april 2004 Voor eensluidend afschrift, de Secretaris van de Raad van State, voor deze,