Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2004:AO8001 ECLI:NL:RVS:2004:AO8001 Generato dall'IA

Court dismisses request for interim relief against municipal eviction order due to lack of urgency and no threat to family life rights.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2004:AO8001
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court refused the applicant's request for interim relief against a municipal eviction order and associated fine. The applicant argued that staying the eviction would infringe upon his right to family life, but the court found no evidence suggesting the order would not ultimately be upheld. Consequently, the court determined there was no sufficient urgency or risk to warrant suspending the enforcement of the administrative decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:81 and 10:31 of the General Administrative Law; Administrative decisions remain generally enforceable even if challenged, and interim relief is denied where no threat to fundamental rights or lack of urgency exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
interim relief administrative enforcement family life rights municipal eviction procedural urgency

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 10:31 of the General Administrative Law
Article 8 of the European Convention on Human Rights
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200403016/2. Datum uitspraak: 16 april 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) hangende het hoger beroep van: [verzoeker], tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Roermond van 5 maart 2004 in het geding tussen: verzoeker en het college van burgemeester en wethouders van Gennep.

1. Procesverloop Bij besluit van 13 juni 2003 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gennep (hierna: het college) verzoeker op straffe van een dwangsom gelast het gebruik van een deel van een bedrijfspand op het perceel [locatie] te [plaats] voor bewoning te staken en gestaakt te houden. Bij besluit van 19 januari 2004 heeft het college het daartegen door verzoeker gemaakte bezwaar ongegrond verklaard, met dien verstande dat de begunstigingstermijn daarbij is gewijzigd. Bij uitspraak van 5 maart 2004, verzonden op dezelfde dag, heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Roermond (hierna: de voorzieningenrechter) het daartegen door verzoeker ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft verzoeker bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 12 april 2004, hoger beroep ingesteld. Tevens heeft hij de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. De Voorzitter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 15 april 2004, waar verzoeker, vertegenwoordigd door mr. C.J. Driessen, advocaat te Beers, en het college, vertegenwoordigd door mr. M.W.F. Moll, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Besluiten zijn in het algemeen uitvoerbaar, ook als daartegen een rechtsmiddel is aangewend. Dit geldt temeer, indien, zoals in dit geval, de rechter in eerste aanleg het besluit heeft getoetst en het daartegen ingestelde beroep ongegrond heeft geoordeeld. 2.2. In hetgeen verzoeker naar voren heeft gebracht is geen aanleiding te vinden voor het oordeel dat op voorhand moet worden aangenomen dat de aangevallen uitspraak in de bodemprocedure niet in stand zal blijven, althans dat uiteindelijk zal blijken dat verzoeker de last niet mocht worden opgelegd.

Daarbij is onder meer in aanmerking genomen dat, anders dan verzoeker betoogt, naar voorlopig oordeel de oplegging van de last niet kan worden aangemerkt als een inmenging in de uitoefening van zijn recht op gezinsleven, als bedoeld in artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Het is de keuze van verzoeker om – naar hij stelt - ’s nacht niet bij zijn echtgenote en kind te verblijven, maar in het bedrijfspand, overigens niet in het deel dat ingevolge een eerder door het college verleende bouwvergunning tot nachtverblijf mag worden verbouwd, maar in het deel dat als kantoorruimte zou dienen. 2.3.

Gelet op het vorenstaande en in aanmerking nemend dat het verzoek eerst is ingediend op een moment waarop, althans volgens het college, bijna het volledige bedrag aan dwangsommen is verbeurd, bestaat geen aanleiding voor het treffen van de gevraagde voorziening. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat evenmin aanleiding.

3. Beslissing De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. E.D. Boer, ambtenaar van Staat. w.g. Loeb w.g. Boer Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 16 april 2004 201.