Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2004:AO3998 ECLI:NL:RVS:2004:AO3998 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against building permit denial for recreational home expansion exceeding plan limits.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2004:AO3998
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State affirmed the lower court's rejection of the appellant's appeal regarding a denied building permit for expanding a recreational home. The appellant argued for exemptions under transitional provisions, but the court found the proposed additions, including a pool and significant storage expansion, violated the zoning plan's strict limits on new structures. Consequently, the court ruled that no legal basis existed to grant the requested deviations from the spatial plan.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 21, first paragraph, subitems a(1) and b, of the Plan Provisions; Article 19, third paragraph, of the Spatial Planning Act; Article 20, first paragraph, subitem c, of the Spatial Planning Decree 1985: Exemptions for building works on recreational homes are strictly limited to existing structures or minor expansions, and do not apply to new constructions like pools or major enlargements that deviate from the zoning plan.

Parole chiave

Generato dall'IA
recreational home building permit zoning plan transitional provisions spatial planning building expansion exemption denial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 21, first paragraph, subitems a(1) and b, of the Plan Provisions
Article 19, third paragraph, of the Spatial Planning Act
Article 20, first paragraph, subitem c, of the Spatial Planning Decree 1985

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
200301870/1

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200305588/1. Datum uitspraak: 18 februari 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank te Zutphen van 10 juli 2003 in het geding tussen: appellant en het college van burgemeester en wethouders van Aalten.

1. Procesverloop Bij besluit van 20 maart 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Aalten (hierna: het college ) geweigerd aan appellant bouwvergunning te verlenen voor het vergroten van de recreatiewoning met een overkapping, het bouwen van een zwembad en het vergroten van een berging op het perceel kadastraal bekend gemeente Aalten, sectie/nummer […], plaatselijk bekend [locatie], Aalten (hierna: het perceel). Bij besluit van 18 juli 2002 heeft het college het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 10 juli 2003, verzonden op 11 juli 2003, heeft de rechtbank te Zutphen (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 20 augustus 2003, bij de Raad van State ingekomen op 21 augustus 2003, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brieven van 29 september, 2 oktober en 7 oktober 2003. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 22 oktober 2003 heeft het college van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 3 februari 2004. Partijen zijn niet verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Het bouwplan ziet op de uitbreiding van een recreatiewoning met een tweede overkapping, de aanleg van een zwembad en het vergroten van een berging. 2.2. Tussen partijen is niet in geschil dat het bouwplan niet in overeenstemming is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan “Buitengebied”. Voorts staat vast dat de recreatiewoning reeds bestond ten tijde van de terinzagelegging van het ontwerpbestemmingsplan. 2.3. Ingevolge artikel 21, eerste lid, onder a, sub 1, van de planvoorschriften mag een bouwwerk, dat op het tijdstip van de terinzagelegging van het ontwerpplan bestond, krachtens een voor dat tijdstip aangevraagde bouwvergunning is of mag worden gebouwd en afwijkt van dit plan, dan wel na genoemd tijdstip door handelingen, waarop het plan geen invloed heeft kunnen uitoefenen, van het plan is gaan afwijken, indien het naar zijn aard afwijkt van het plan, gedeeltelijk worden vernieuwd, veranderd en voorzover het een gebouw betreft, naar inhoud met maximaal 10% worden vergroot.

Ingevolge het eerste lid, onder b, kan hiervan vrijstelling worden verleend voor het vergroten van een bouwwerk, voorzover het een gebouw betreft, tot maximaal 25% van de inhoud, mits deze vergroting niet eerder krachtens deze overgangsbepaling heeft plaatsgevonden, met dien verstande, dat het bouwwerk naar zijn aard (meer) in overeenstemming wordt gebracht met het plan, dan wel blijft binnen de categorie (burgerbebouwing, agrarische bebouwing, bijzondere bebouwing, bedrijfsbebouwing) waartoe het behoort en geen andere afwijkingen van het plan ontstaan. 2.4.

De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat artikel 21 van de planvoorschriften niet de mogelijkheid biedt om de bouw van het zwembad te realiseren. Het betreft immers geen bestaand bouwwerk of een bouwwerk dat krachtens een voor de terinzagelegging van het ontwerpbestemmingsplan aangevraagde bouwvergunning mag worden gebouwd. Ook de tweede overkapping kan, zoals de rechtbank terecht heeft vastgesteld, niet met toepassing van dat artikel worden gebouwd. Dat de woning ooit voorzien is geweest van twee overkappingen, kan niet tot een ander oordeel leiden.

Bovendien bevindt de overkapping, waar het bouwplan op ziet, zich niet aan een van de zijden van de woning waar de oorspronkelijke overkappingen waren gebouwd en heeft zij niet dezelfde omvang. Voorts betreft de uitbreiding van de berging een vergroting van de inhoud met 112%, zodat ook die niet met toepassing van voormeld artikel 21 te realiseren is. Het betoog van appellant dat het bestemmingsplan ouder is dan 10 jaar, kan aan het voorgaande niet afdoen. Dat het gemeentebestuur overweegt de recreatiewoning in het in voorbereiding zijnde bestemmingsplan op te nemen, kan evenmin tot een ander oordeel leiden. 2.5.

De rechtbank heeft terecht vastgesteld dat aan het bouwplan geen medewerking kan worden verleend met toepassing van artikel 19, derde lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: de WRO). Zoals de Afdeling reeds eerder heeft overwogen in haar uitspraak van 19 november 2003, in zaak 200301870/1 (www.raadvanstate.nl) moet, mede gelet op het onderscheid dat in het kader van de WRO en de Woningwet wordt gemaakt tussen permanent bewoonde woningen en recreatiewoningen, worden geconcludeerd dat met artikel 20, eerste lid, aanhef, onder a, sub 2°, van het Besluit op de ruimtelijke ordening 1985 (hierna: het Bro), dat spreekt over woongebouwen, niet is beoogd artikel 19, derde lid, van de WRO van toepassing te doen zijn op uitbreidingen van en bijgebouwen bij recreatiewoningen buiten de bebouwde kom.

Reeds hierom kan geen vrijstelling als bedoeld in artikel 19, derde lid, van de WRO worden verleend voor de tweede overkapping en het vergroten van de berging. Omdat ingevolge artikel 20, eerste lid, aanhef en onder c, van het Bro, voor toepassing van artikel 19, derde lid, van de WRO bouwwerken, geen gebouw zijnde, in aanmerking komen met een bruto-vloeroppervlak dat niet groter is dan 25 m², kan voor het zwembad, dat een oppervlakte heeft van meer dan 25 m², evenmin vrijstelling als bedoeld in artikel 19, derde lid, van de WRO worden verleend.

Gelet hierop wordt niet toegekomen aan het betoog van appellant ten aanzien van het door de gemeenteraad van Aalten vastgestelde beleid met betrekking tot de toepassing van voormeld artikel 19, derde lid, van de WRO. 2.6. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. D.A.C. Slump, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Roelfsema, ambtenaar van Staat. w.g. Slump w.g. Roelfsema Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 18 februari 2004 378.