Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2002:AF0310 ECLI:NL:RVS:2002:AF0310 Generato dall'IA

Court allows appeal against district court, ruling local ordinance's advertising ban inapplicable where building permit is granted under Housing Act.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2002:AF0310
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State allowed the appeal against the district court's decision to annul the mayor's refusal of administrative coercion. The appellants argued that since a building permit was issued under the Housing Act, the local ordinance's advertising ban did not apply. The court agreed, holding that the Housing Act takes precedence, rendering the local prohibition inapplicable when a building permit exists.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 4.7.2, first and third paragraphs of the General Local Regulations; Article 1, first paragraph of the Housing Act: When a structure falls under the Housing Act, the local ordinance's advertising ban is inapplicable, and only a building permit is required.

Parole chiave

Generato dall'IA
Housing Act precedence local ordinance inapplicability building permit requirement administrative coercion refusal advertising ban scope

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 4.7.2, first paragraph of the General Local Regulations of the municipality of Enschede
Article 4.7.2, third paragraph of the General Local Regulations of the municipality of Enschede
Article 1, first paragraph of the Housing Act

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
H01.98.1429 of 29 April 1999

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200200616/1. Datum uitspraak: 13 november 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: burgemeester en wethouders van Enschede, appellanten, tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te Almelo van 21 december 2001 in het geding tussen: [verzoekers], wonend te [woonplaats] en appellanten.

1. Procesverloop Bij besluit van 25 november 1999 hebben appellanten het verzoek van [verzoekers] om toepassing van bestuursdwang ten aanzien van de op het perceel [locatie] te [plaats] opgerichte dubbelzijdige lichtreclamezuil afgewezen. Bij besluit van 5 juni 2001 hebben appellanten het daartegen door [verzoekers] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit en het advies van de Commissie voor bezwaar en beroep van 28 april 2000, waarnaar in het besluit wordt verwezen, zijn aangehecht. Bij uitspraak van 21 december 2001, verzonden op dezelfde dag, heeft de arrondissementsrechtbank te Almelo (hierna: de rechtbank) het daartegen door [verzoekers] ingestelde beroep gegrond verklaard en de bestreden beslissing op bezwaar vernietigd.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben appellanten bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 31 januari 2002, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 4 april 2002 hebben [verzoekers] van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 juli 2002, waar appellanten, vertegenwoordigd door mr. MdC.A.J. Westerterp, ambtenaar der gemeente, en [verzoekers], in persoon en bijgestaan door mr. Y.J. van Amelsvoort, advocaat te Breda, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 4.7.2, eerste lid, van de Algemene Plaatselijke Verordening van de gemeente Enschede (hierna: de APV) is het de rechthebbende op een onroerende zaak alsmede de hoofdgebruiker van die zaak verboden zonder vergunning van burgemeester en wethouders deze zaak of een daarop aanwezige zaak te gebruiken of het gebruik daarvan toe te laten voor het maken van handelsreclame met behulp van een opschrift, aankondiging of afbeelding in welke vorm dan ook, die vanaf de weg of vanaf een andere voor het publiek toegankelijke plaats zichtbaar is.

Ingevolge het derde lid van dit artikel - voor zover hier van belang - geldt het in het eerste lid gestelde verbod niet voor zover de Woningwet van toepassing is. 2.2. Niet in geschil is dat de dubbelzijdige lichtreclamezuil moet worden aangemerkt als een bouwwerk in de zin van artikel 1, eerste lid, van de Woningwet, voor de oprichting waarvan een bouwvergunning is vereist. Niet in geschil is voorts dat voor het plaatsen van deze zuil op 20 april 1999 door appellanten een bouwvergunning is verleend. Appellanten hebben onder verwijzing naar vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak aangevoerd dat de rechtbank heeft miskend dat in die situatie voor een aanvullende werking van het in artikel 4.7.2, eerste lid, van de APV opgenomen verbod geen plaats is.

Nu zij inmiddels de benodigde bouwvergunning hebben verleend, achten zij zich niet bevoegd tegen de oprichting van de reclamezuil op te treden. 2.3. Dit betoog treft doel. Wanneer sprake is van een bouwwerk als bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de Woningwet, is de Woningwet van toepassing en geldt mitsdien, gezien het bepaalde in artikel 4.7.2, derde lid, van de APV, het in het eerste lid van dit artikel gestelde verbod niet. De Afdeling verwijst hiervoor onder meer naar haar uitspraak inzake H01.98.1429 van 29 april 1999 (aangehecht). Nu in dit geval de Woningwet van toepassing is, hebben burgemeester en wethouders zich terecht op het standpunt gesteld dat naast de door hen verleende bouwvergunning voor de oprichting van de reclamezuil niet ook een reclamevergunning als bedoeld in artikel 4.7.2 van de APV is vereist.

Zij hebben dan ook terecht het verzoek om toepassing van bestuursdwang ten aanzien van de dubbelzijdige lichtreclamezuil op het perceel [locatie] te [plaats] afgewezen. De rechtbank heeft dit miskend. 2.4. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het inleidende beroep alsnog ongegrond verklaren. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te Almelo van 21 december 2001, 01 / 555 GEMWT H1 A; III. verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. P. van Dijk, Voorzitter, en mr. M.G.J. Parkins-de Vin en mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, Leden, in tegenwoordigheid van mr. P.M.M. de Leeuw-Van Zanten, ambtenaar van Staat. w.g. Van Dijk w.g. De Leeuw-van Zanten Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 13 november 2002 97-395.