Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RBAMS:2019:6292 ECLI:NL:RBAMS:2019:6292 Generato dall'IA

ECLI:NL:RBAMS:2019:6292 · Rechtbank Amsterdam

Numero d'incarto ECLI:NL:RBAMS:2019:6292
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling privaatrecht zaaknummer: 7532946 CV EXPL 19-3933 vonnis van: 26 augustus 2019 fno.: 33623 vonnis van de kantonrechter I n z a k e Stichting Bedrijfstakpensioenfonds voor het Beroepsvervoer over de weg gevestigd te Amsterdam eiseres nader te noemen: Pensioenfonds Vervoer gemachtigden: mr. E. Lutjens en mr. B. Degelink t e g e n de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Deliveroo Netherlands B.V. gevestigd te Amsterdam gedaagde nader te noemen: Deliveroo gemachtigde: mr. M.M. Govaert VERLOOP VAN DE PROCEDURE Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 5 februari 2019, met producties;- de conclusie van antwoord, met producties;- het instructievonnis;- de dagbepaling comparitie. De comparitie heeft plaatsgevonden op 3 juli 2019. Daaraan voorafgaande heeft Deliveroo nog aanvullende producties overgelegd. Voor Pensioenfonds Vervoer zijn ter zitting verschenen [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] , vergezeld door de gemachtigden. Namens Deliveroo is [naam 4] verschenen, met de gemachtigde. Partijen zijn gehoord en hebben een toelichting gegeven, deels aan de hand van pleitnotities, en hebben vragen van de kantonrechter beantwoord. Ten slotte is vonnis gevraagd en is een datum voor vonnis bepaald. GRONDEN VAN DE BESLISSING Feiten 1. Als gesteld en niet (voldoende) weersproken staat het volgende vast: 1.1. Deliveroo is opgericht op 26 juni 2015. Zij onderhoudt een digitaal platform waarop onafhankelijke restaurants maaltijden aanbieden die consumenten (zakelijk of privé) via dat platform kunnen bestellen. Sinds september 2015 biedt Deliveroo aan de restaurants een bezorgservice. Deliveroo zorgt er dan voor dat de bestelde maaltijd per fiets bij de consument wordt bezorgd. 1.2. De bezorgers bij Deliveroo waren eerst werkzaam op basis van een schriftelijke arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, met een maximum van drie in een periode van 23 maanden. Vanaf november 2017 sloot Deliveroo met bezorgers alleen nog overeenkomsten van opdracht, zowel bij verlenging van hun werkzaamheden als bij de aanvang daarvan. Vanaf juli 2018 werkte geen enkele bezorger meer op basis van een schriftelijke arbeidsovereenkomst. 1.3. Pensioenfonds Vervoer is een bedrijfstakpensioenfonds in de zin van de Pensioenwet en de Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 2000 (hierna: Wet Bpf 2000). Pensioenfonds Vervoer is de uitvoerder van de pensioenregeling voor de bedrijfstak beroepsvervoer over de weg. 1.4. De deelneming in Pensioenfonds Vervoer is ingevolge de Wet Bpf 2000 verplicht gesteld bij besluit van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 14 april 2014 (Staatscourant 18 april 2014, nr. 11351). Bij besluit van de minister van 16 januari 2018 (Staatscourant 19 januari 2018, nr. 3268) is de verplichtstelling tot deelneming in Pensioenfonds Vervoer gewijzigd. De latere wijziging van de verplichtstelling is voor dit geding niet relevant. Hierna zal kortweg aan genoemde besluiten gerefereerd worden als ‘het verplichtstellingsbesluit’ of ‘de verplichtstelling’. 1.5. Het verplichtstellingsbesluit bevat onder artikel I een werkingssfeerbepaling, die luidt, voor zover relevant: “De deelneming in de Stichting Bedrijfstakpensioenfonds voor het Beroepsvervoer over de Weg is verplichtgesteld voor: - Werknemer A (…) (…) waarbij verstaan wordt onder: 1. Werknemer A: De persoon die krachtens arbeidsovereenkomst in dienst is van een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg, dan wel die bij een dergelijke onderneming als chauffeur of kraanmachinist werkzaam is krachtens een uitzendovereenkomst(…) met een onderneming die zich bezighoudt met het ter beschikking stellen van werknemers als bedoeld in artikel 7:690 van het Burgerlijk Wetboek, met uitzondering van: (…) b. de werknemer die in een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg, waarin anders dan uitsluitend of in hoofdzaak een of meer takken van bedrijf, behorende tot (…) het wegvervoer (…) worden uitgeoefend, niet werkzaam is in een afdeling waarin uitsluitend of in hoofdzaak een of meer der bedoelde takken van bedrijf worden uitgeoefend; (…) 4. Onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg: De natuurlijke persoon of privaatrechtelijke rechtspersoon die – al dan niet met winstoogmerk – in een in Nederland gevestigd bedrijf of in een afdeling van een zodanig bedrijf uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent, behorende tot het wegvervoer (…) 5. Wegvervoer: Het bedrijf van (…) het tegen vergoeding vervoeren van goederen over de weg (…)” 1.6. Pensioenfonds Vervoer heeft Deliveroo per brief van 29 augustus 2017 bericht dat zij wil beoordelen of Deliveroo een onderneming in het beroepsvervoer over de weg is en daarom verplicht is tot premiebetaling aan Pensioenfonds Vervoer. Deliveroo is hiertoe gevraagd een onderzoekformulier in te vullen. 1.7. Op basis van openbare gegevens alsmede de aanvullende door Deliveroo aangeleverde gegevens heeft Pensioenfonds Vervoer Deliveroo aangesloten bij Pensioenfonds Vervoer. Per brief van 13 oktober 2017 is dit medegedeeld en is aanspraak gemaakt op premiebetaling door Deliveroo. Daarbij heeft Pensioenfonds Vervoer bericht dat de aansluitplicht niet voor alle werknemers van Deliveroo geldt, maar alleen voor de werknemers die op de ‘vervoersafdeling’ werkzaam zijn, omdat uit omzetcijfers blijkt dat Deliveroo minder dan 50% van haar omzet genereert uit het bezorgen van maaltijden. 1.8. Deliveroo heeft bezwaar gemaakt tegen de aansluiting bij Pensioenfonds Vervoer. 1.9. Deliveroo heeft onder protest de werknemersgegevens van bezorgers die tot 1 juli 2018 in dienst waren aangeleverd. Van haar kantoorpersoneel heeft Deliveroo geen werknemersgegevens aangeleverd. 1.10. Pensioenfonds Vervoer heeft op basis van de aangeleverde werknemersgegevens premienota’s opgesteld die in de periode van december 2017 t/m juli 2018 zijn toegezonden aan Deliveroo. Het totaal van deze premienota’s bedraagt € 639.372,98. Deliveroo heeft hiervan € 400,00 betaald. 1.11. Bij uitspraken van 15 januari 2019 (ECLI:NL:RBAMS:2019:198 en ECLI:NL:RBAMS:2019:210) heeft de kantonrechter te Amsterdam in een procedure tussen de FNV en Deliveroo geoordeeld dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar maaltijdbezorgers is aan te merken als een arbeidsovereenkomst en dat Deliveroo onder de cao voor beroepsgoederenvervoer valt. Tegen deze uitspraken heeft Deliveroo hoger beroep ingesteld. 1.12. Deliveroo hanteert Algemene Voorwaarden die van toepassing zijn op haar diensten en de levering van maaltijden. Deze algemene voorwaarden luiden, voor zover hier van belang: “1. INFORMATIE OVER ONS (…) De maaltijden worden bereid bij onafhankelijke restaurants (onze “Partner Restaurants”) en worden bezorgd door Deliveroo, waarbij wij als agent optreden namens de Partner Restaurants. (…) 2. DOEL Het doel van onze Dienst is om u op een eenvoudige en handige wijze te koppelen aan een Partner Restaurant en het menu dat zij aanbieden, en om u in de gelegenheid te stellen om maaltijden bij hen te bestellen. Bij het aanbieden van maaltijden treedt Deliveroo uitsluitend namens de Partner Restaurants op, neemt Deliveroo namens hen bestellingen aan en bezorgt Deliveroo de maaltijden bij u. 3. BESCHIKBAARHEID VAN DE DIENST Deliveroo verzorgt een bestel- en bezorgdienst voor onze Partner Restaurants in onder meer Amsterdam, Den Haag, Utrecht en ook elders in Nederland. (…)” 1.13. Tussen Deliveroo en de aangesloten restaurants worden restaurantovereenkomsten gesloten. Pensioenfonds Vervoer heeft Algemene Voorwaarden behorende bij een restaurantovereenkomst overgelegd, welke Algemene Voorwaarden luiden, voor zover hier van belang: “2. Diensten 2.1. Deliveroo zorgt voor het aanbieden op haar website en via andere fysieke en elektronische media (…) van Menu Items (…) die door het restaurant worden vervaardigd. Deliveroo faciliteert (…) het bestelproces tussen klant en Restaurant. Deliveroo is gemachtigd om namens het Restaurant Bestellingen aan te nemen. Deliveroo zal Bestellingen van het Restaurant verzamelen en deze bij de Klant bezorgen.” Vorderingen 2. Pensioenfonds Vervoer vordert, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad: PRIMAIR Indien geoordeeld wordt dat Deliveroo uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent behorende tot het wegvervoer: Primair: te verklaren voor recht dat Deliveroo vanaf 26 juni 2015 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, vanaf 26 juni 2015 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 26 juni 2015 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; Subsidiair: a. te verklaren voor recht dat Deliveroo van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; b. alsmede te verklaren voor recht dat, onder de voorwaarde dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar bezorgers vanaf 1 juli 2018 (nog steeds) is aan te merken als een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 BW, Deliveroo vanaf 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, vanaf 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; SUBSIDIAIR Indien geoordeeld wordt dat Deliveroo alleen in een afdeling uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent behorende tot het wegvervoer: Primair: te verklaren voor recht dat de bezorgers van Deliveroo werkzaam zijn in een afdeling van Deliveroo als bedoeld in de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, dat deze afdeling vanaf 26 juni 2015 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, zodat Deliveroo vanaf 26 juni 2015 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 26 juni 2015 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van de bezorgers die op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst zijn van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; Subsidiair: a. te verklaren voor recht dat de bezorgers van Deliveroo werkzaam zijn in een afdeling van Deliveroo als bedoeld in de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, dat deze afdeling van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, zodat Deliveroo van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van de bezorgers die op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst zijn van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; b. alsmede te verklaren voor recht dat, onder de voorwaarde dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar bezorgers vanaf 1 juli 2018 (nog steeds) is aan te merken als een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 BW, deze afdeling vanaf 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, zodat Deliveroo vanaf 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van de bezorgers die op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst zijn van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; Deliveroo te veroordelen tot betaling van € 638.972,98 aan Pensioenfonds Vervoer (zijnde de pensioenpremie die over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 verschuldigd is voor de bezorgers in dienst van Deliveroo); Deliveroo te veroordelen tot betaling van rente aan Pensioenfonds Vervoer. De rente is verschuldigd ten aanzien van elke maand waarin Deliveroo premie had moeten betalen aan Pensioenfonds Vervoer. De rente wordt berekend over het bedrag aan premie dat Deliveroo in de betreffende maand had moeten betalen. De rente wordt berekend over de periode die aanvangt twee weken na het einde van de maand waarop die premie ziet tot de dag der algehele voldoening. De rente wordt berekend naar het percentage van de wettelijke handelsrente als bedoeld in art. 6:119a BW. Deliveroo te veroordelen om binnen 14 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen elektronisch de loon- en premiegegevens te verstrekken aan Pensioenfonds Vervoer via het online werkgeversportaal https://www.pfvervoer.nl/am/ omtrent de (gewezen) werknemers die tussen 26 juni 2015 en de datum waarop het vonnis is gewezen bij Deliveroo in dienst zijn (geweest) en waarvoor Deliveroo volgens vordering I pensioenpremie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer, op straffe van een dwangsom van € 5.000,-- per dag of gedeelte van een dag dat Deliveroo geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft met een of meer van deze verplichtingen met een maximum van € 300.000,--; Deliveroo te verplichten om uiterlijk 42 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen aan Pensioenfonds Vervoer te verstrekken een controleverklaring van een registeraccountant waarin de registeraccountant een goedkeurend oordeel uitspreekt over de juistheid en volledigheid van de loon- en premiegegevens die Deliveroo op grond van veroordeling 4 heeft verstrekt aan Pensioenfonds Vervoer, op straffe van een dwangsom van € 5.000,-- per dag of gedeelte van een dag dat Deliveroo geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft met een of meer van deze verplichtingen met een maximum van € 300.000,--; te verklaren voor recht dat, indien uit de gegevens genoemd in vorderingen IV. en V. blijkt dat de door Deliveroo verschuldigde premie over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 hoger is dan het in vordering II genoemde bedrag, Deliveroo dan verplicht is dat hogere bedrag te betalen aan Pensioenfonds Vervoer; Deliveroo te veroordelen tot betaling van reglementaire kosten van € 4.235,-- aan Pensioenfonds Vervoer, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf datum dagvaarding tot de dag der algehele voldoening; Deliveroo te veroordelen in de kosten van Pensioenfonds Vervoer, de kosten van de gemachtigden van Pensioenfonds Vervoer daaronder begrepen, alsmede in de nakosten van € 205,-- (zonder betekening) of € 273,-- (in geval van betekening), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 7 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen. Toelichting Pensioenfonds Vervoer 3. Pensioenfonds Vervoer stelt hiertoe, samengevat, het volgende. Deliveroo, althans een afdeling van Deliveroo, valt onder de werkingssfeer van de verplichtstelling tot deelneming in Pensioenfonds Vervoer. Daarom bestaat voor haar een wettelijke verplichting tot premiebetaling aan Pensioenfonds Vervoer. Uit de werkingssfeerbepaling in het verplichtstellingsbesluit volgt dat dit toepasselijk is als aan de volgende vier criteria wordt voldaan: het vervoeren van goederen, het vervoer moet gebeuren over de weg, het vervoeren moet gebeuren tegen vergoeding, en de werkgever moet deze vervoerswerkzaamheden uitsluitend of in hoofdzaak uitoefenen. Deliveroo voldoet aan deze criteria. Zij vervoert goederen (maaltijden) over de weg en ontvangt daarvoor een vergoeding. Het bezorgen van maaltijden betreft de kern van de onderneming en is geen nevenactiviteit. Het bestelplatform met bijbehorende activiteiten ondersteunt deze kernactiviteit en het is niet andersom. Slechts een ondergeschikt aantal restaurants maakt gebruik van eigen bezorgers. Zowel de loonsom als de omzet uit het bedrijf komen voor meer dan 50% uit vervoersactiviteiten, inclusief de activiteiten die daaraan dienstbaar zijn. 4. De maatstaf om te bepalen of is voldaan aan het hoofdzakelijkheidscriterium is de loonsom. Verwezen wordt naar de arresten van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 6 februari 2018 en 20 november 2018 (ECLI:NL:GHARL:2018:11397 en ECLI:NL:GHARL:2018:10142). Pensioenfonds Vervoer komt dan ook terug op het voorafgaand aan deze procedure ingenomen standpunt dat het moet gaan om de gerealiseerde omzet. 5. De totale loonsom van de maaltijdbezorgers van Deliveroo betreft het beroepsvervoer over de weg. Afgezien van het feit dat de loonsom van het kantoorpersoneel de loonsom van de bezorgers niet overstijgt, moet ook de loonsom van het kantoorpersoneel worden toegerekend aan het vervoeren van goederen over de weg, omdat zij daartoe als dienstbaar moet worden aangemerkt. Op grond van onjuiste informatie van Deliveroo ging Pensioenfonds Vervoer in oktober 2017 er vanuit dat het kantoorpersoneel buiten beschouwing kon worden gelaten. Bij de toets aan het hoofdzakelijkheidscriterium moet ook het inkomen van zelfstandigen worden meegenomen en niet alleen de loonsom van werknemers. 6. Indien geoordeeld zou worden dat Deliveroo niet uitsluitend of in hoofdzaak tegen vergoeding goederen over de weg vervoert, dan stelt Pensioenfonds Vervoer zich op het standpunt dat de bezorgers van Deliveroo een afdeling vormen waarbinnen wel uitsluitend of in hoofdzaak tegen vergoeding goederen over de weg worden vervoerd. 7. Pensioenfonds Vervoer vraagt uitdrukkelijk niet om een uitspraak over de vraag of de overeenkomsten van opdracht met de bezorgers moeten worden gekwalificeerd als arbeidsovereenkomst. Verweer Deliveroo 8. Deliveroo voert - samengevat - aan dat het verplichtstellingsbesluit evident niet van toepassing is op haar werknemers en zij dus niet gehouden is tot premiebetaling aan Pensioenfonds Vervoer. 9. Primair voert Deliveroo aan dat zij als onderneming niet onder de bedrijfstak beroepsvervoer over de weg valt en geen lid kan worden van de werkgeversvereniging Transport en Logistiek Nederland (TLN), de ondernemersorganisatie voor wegtransport-bedrijven en logistiek dienstverleners. Een lid van TLN kan slechts een rechtspersoon zijn die ten doel heeft het behartigen van bedrijfsbelangen van beroepsgoederenvervoer en de logistieke dienstverlening. Deliveroo is geen onderneming in het beroepsvervoer over de weg, maar een technologiebedrijf. Zij levert verschillende diensten met als doel het vergroten van de afzetmarkt van restaurants. Deliveroo biedt een digitale afzetmarkt en een consumentenbestand, waar restaurants anders geen toegang toe zouden hebben. Met het digitale platform en daarbij behorend online bestel- en betaalsysteem via website of applicatie worden restaurants op eenvoudige wijze gekoppeld aan consumenten. Het doel is het bestellen van eten te bevorderen. Deliveroo heeft inzichten in de markt, analyseert deze, ontwikkelt nieuwe producten en adviseert over marketingstrategieën. Voorbeelden hiervan zijn ‘Virtual Brands’, ‘Editions’, ‘Click and Collect’ en ‘Bikers Bar’. Daarnaast kunnen restaurants sinds 25 juni 2018 via Marketplace+ gebruikmaken van het bestel- en betaalsysteem van Deliveroo zonder gebruik te maken van de bezorgservice. Het aantal restaurants dat dit doet is groeiende. Restaurants hebben daarnaast toegang tot het restaurantportaal. Daarin staat onder andere informatie over de financiën en het aantal bestellingen en kunnen via toegang tot Marketeer aanbiedingen worden geplaatst. Als service, om meer restaurants naar haar platform te trekken, biedt Deliveroo sinds september 2015 ook maaltijdbezorging aan. Dit betreft echter slechts een kleine schakel in de marketingstrategie. Het aantal bestellingen was in het begin niet zo groot dat de bezorgers hun tijd uitsluitend of in hoofdzaak aan het bezorgen van maaltijden besteedden. Zij verrichtten ook marketingactiviteiten, losten technische problemen op en deden testritten. Deliveroo is niet afhankelijk van de bezorging van maaltijden. Dit blijkt ook uit het feit dat het digitale platform van Deliveroo op bepaalde tijdstippen en in bepaalde regio’s wel open staat voor bestellingen, terwijl bezorgers van Deliveroo daar dan niet beschikbaar zijn. Het onderdeel bezorging is dus niet de kernactiviteit van Deliveroo. 10. In de bedrijfstak beroepsvervoer is geen enkele onderneming vertegenwoordigd die gelijk is aan Deliveroo of vergelijkbaar. Ook de cao beroepsgoederenvervoer is evident niet geschreven voor een bedrijf als Deliveroo, dat geen concurrent is van bedrijven die wel onder de bedrijfstak vallen. De concurrenten van Deliveroo hebben zich evenmin aangemeld bij Pensioenfonds Vervoer. Er zijn geen digitale platforms zoals Deliveroo aangesloten bij TLN. Deliveroo kan dit ook helemaal niet, omdat zij bij geen enkele deelmarkt die TLN vertegenwoordigt past. Bij al deze deelmarkten gaat het om groot, gemotoriseerd vervoer over lange afstanden of specialistisch vervoer. Ongemotoriseerde bezorging of maaltijdbezorging, valt hier niet onder. Deliveroo heeft niet via lidmaatschap bij TLN het standpunt van de werkgeversorganisatie kunnen beïnvloeden. Bij de representativiteitstoets ten aanzien van de verplichtstelling is geen enkele onderneming betrokken zoals Deliveroo. Dan kan er ook geen sprake zijn van verplichtstelling. 11. Daarnaast ligt het voor de hand dat een onderneming die zich bezighoudt met goederenvervoer contracten aangaat die voldoen aan de criteria van een vervoersovereenkomst als bedoeld in boek 8 van het Burgerlijk Wetboek. Deliveroo sluit dergelijke contracten niet. 12. Subsidiair voert Deliveroo aan dat de bedrijfsactiviteiten van Deliveroo of van een afdeling van haar, niet vallen onder de werkingssfeer van de verplichtstelling. Bezorging van maaltijden door fietsers valt niet onder de definitie van vervoer van goederen over de weg. De vergoeding uit commissie ziet niet op de bezorging doch op de technologie en overige service die Deliveroo biedt. 13. Omdat bezorging, ofwel vervoer over de weg, helemaal niet haar kernactiviteit is, houdt Deliveroo zich hier niet uitsluitend of in hoofdzaak mee bezig. 14. De te hanteren maatstaf ten aanzien van het hoofdzaakcriterium volgt niet uit de tekst van het verplichtstellingsbesluit. Het ligt dan in de rede dat Pensioenfonds Vervoer een bestendige lijn voert en niet op basis van willekeur het omzet- of loonsom-criterium hanteert naar gelang dit haar het beste uitkomt. In correspondentie ging Pensioenfonds Vervoer nog uit van het omzetcriterium. Dat geldt ook voor de zaken bij het Hof Arnhem die uitmondden in de arresten waarop Pensioenfonds Vervoer zich beroept Daarbij heeft Pensioenfonds Vervoer ook gewezen op artikel 2 lid 2 sub b van de cao beroepsgoederenvervoer, waar gekeken wordt naar gerealiseerde omzet. Het ligt het meest voor de hand om aansluiting te zoeken bij dat omzetcriterium en ook naar andere omstandigheden te kijken en niet slechts naar één maatstaf. Nu het verplichtstellingsbesluit niet duidelijk is, is het in strijd met het rechtzekerheidsbeginsel om dit ten nadele van Deliveroo toe te passen. Er moet rekening worden gehouden met het feit dat Deliveroo zich niet bezig houdt met wegvervoer maar een digitale service aanbiedt. Restaurants betalen commissie voor de digitale afzetmarkt en toegang tot het consumentenbestand van Deliveroo, alsmede voor de technologie waarmee Deliveroo het bestelgedrag analyseert en naar aanleiding hiervan gerichte marketingadviezen kan geven. De technologie die Deliveroo in huis heeft, genereert additionele omzet voor restaurants, en daar betalen zij voor. Daarmee wordt meer dan 50% van Deliveroo’s omzet verdiend. 15. Indien wordt uitgegaan van de loonsom als maatstaf, stelt Pensioenfonds Vervoer ten onrechte dat de uren van het kantoorpersoneel moeten worden toegerekend aan de bezorging. Omdat Deliveroo, zoals gezegd, naar haar aard een technologiebedrijf betreft, is de bezorging ondersteunend aan dit doel en niet andersom. Daarnaast is van belang dat enkel in de periode juni 2017 tot november 2017 meer dan 50% van alle arbeidsuren zijn besteed aan bezorging. Voor het vaststellen van de totale loonsom dient de beloning van de bezorgers die op basis van een overeenkomst van opdracht werken niet te worden meegerekend. 15. De (overige) stellingen van partijen zullen, voor zover relevant, nader bij de beoordeling aan de orde komen. Beoordeling 17. Kern van het geschil tussen partijen is de vraag of Deliveroo valt onder de werkingssfeerbepaling van het verplichtstellingsbesluit. Daarbij komt het aan op de uitleg daarvan. Stelplicht en bewijslast liggen bij Pensioenfonds Vervoer. 17. Uitleg van een werkingssfeerbepaling van een verplichtstellingsbesluit dient te geschieden aan de hand van de zogeheten cao-norm. Deze cao-norm houdt in - na steeds verdere nuancering in de rechtspraak - dat aan een bepaling van een verplichtstellingsbesluit een uitleg naar objectieve maatstaven moet worden gegeven, waarbij in beginsel de bewoordingen van die bepaling, gelezen in het licht van de gehele tekst van de verplichtstelling, van doorslaggevende betekenis zijn. Het komt aan op de betekenis die naar objectieve maatstaven volgt uit de bewoordingen waarin het verplichtstellingsbesluit is gesteld. Verder kan bij deze uitleg onder meer acht worden geslagen op de elders in het verplichtstellingsbesluit gebruikte formuleringen en op de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen waartoe de onderscheiden, op zichzelf mogelijke tekstinterpretaties zouden leiden. 17. Het hiervoor weergegeven beoordelingskader is niet te verenigen met het standpunt van Deliveroo dat, los van het verplichtstellingsbesluit, moet worden beoordeeld of de onderneming van Deliveroo onder de bedrijfstak beroepsvervoer over de weg valt, lid kan worden van TLN en of de overeenkomsten die zij sluit met restaurants of haar bezorgers kwalificeren als vervoersovereenkomsten als bedoeld in boek 8 van het Burgerlijk Wetboek. De vraag of het verplichtstellingsbesluit van toepassing is vindt enkel plaats aan de hand van de werkingssfeerbepaling in het verplichtstellingsbesluit zelf en de hiervoor weergegeven uitlegnorm, waarbij overigens ook de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen van toepasselijkheid op Deliveroo zullen worden betrokken. Definities in werkingssfeerbepaling verplichtstellingsbesluit 20. Uit artikel I van de werkingssfeerbepaling in het verplichtstellingsbesluit volgt dat het toepasselijk is op de werknemer die werkzaam is bij een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg. Dat is de onderneming die uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent behorend tot het wegvervoer. Daarbij moet het gaan om het tegen vergoeding vervoeren van goederen over de weg (zie 1.5.). Vervoer goederen over de weg 21. Het moet Deliveroo worden meegegeven dat in zijn algemeenheid in het dagelijks spraakgebruik bij maaltijdbezorging per fiets niet direct wordt gedacht aan ‘goederenvervoer over de weg’ of ‘wegvervoer’. Daarmee staat nog niet vast dat de bezorgactiviteiten van Deliveroo niet onder de werkingssfeer van de verplichtstelling kunnen vallen. Dat is ook in het hiervoor aangehaalde vonnis van 15 januari 2019 overwogen, evenals in de uitspraak van rechtbank Gelderland van 28 november 2018 (ECLI:NL:RBGELD:2018:5107). Daarin speelde een enigszins vergelijkbare kwestie, te weten die van de postbestellers bij Sandd die per fiets, scooter of postkarretje post bezorgden. Waar het met name om gaat is wat in de werkingssfeerbepaling staat en wat daaruit naar objectieve maatstaven volgt. Zoals hiervoor is overwogen dient beoordeeld te worden of er goederen over de weg worden vervoerd. Dat is het geval, nu er maaltijden van een restaurant naar de klant worden gebracht. Deze maaltijden worden daarmee over de weg vervoerd. Onder de verplichtstelling valt zowel gemotoriseerd als ongemotoriseerd vervoer van goederen. De werkingssfeerbepaling beperkt zich immers niet tot gemotoriseerd vervoer en legt de nadruk op het vervoer van de goederen zelf, niet hoe je vervoert. Dat kan dus ook per fiets zijn. 21. Deliveroo wijst er tevergeefs op dat zij geen vervoersovereenkomsten als bedoeld in boek 8 BW sluit. In de werkingssfeerbepaling staat dit vereiste niet. 23. De werkingssfeerbepaling is ruim geformuleerd en daarmee heeft de verplichtstelling in beginsel een groot bereik. Dit betekent dat ook nieuwe initiatieven van ondernemingen, zoals het bezorgen van maaltijden, waarmee ten tijde van het tot stand komen van de verplichtstelling geen rekening is gehouden, onder het bereik van de verplichtstelling kunnen vallen. Voor de toepasselijkheid van de verplichtstelling is op zichzelf niet noodzakelijk dat de onderneming die activiteiten al op het moment van het sluiten van de verplichtstelling ontplooide. 23. Voor zover Deliveroo wijst op de onaannemelijkheid van de rechtsgevolgen bij toepasselijkheid van de verplichtstelling wordt dat verweer verworpen. Deliveroo voert daartoe aan dat de maaltijd bezorgactiviteiten van Deliveroo mogelijk bij een strikt taalkundige uitleg onder de letterlijke tekst van het verplichtstelling zouden kunnen worden gebracht. Een redelijke objectieve en systematische uitleg en het onlogisch gevolg waartoe de door Pensioenfonds Vervoer voorgestane interpretatie zou leiden brengt echter volgens Deliveroo mee dat de bezorgactiviteiten niet vallen onder de verplichtstelling. 25. Deliveroo wijst in dit verband op de definitie van Werknemer A in het verplichtstellingsbesluit (1.5). Daarin wordt gesproken over de chauffeur of kraanmachinist, werkzaam krachtens een uitzendovereenkomst. Dit verweer gaat niet op. Uit het eerste deel van die definitie van Werknemer A volgt nu juist dat gaat om werknemers die alle werkzaamheden kunnen verrichten, mits bij een onderneming in het Beroepsvervoer over de weg. Het tweede deel van de definitie is niet van toepassing omdat het bij Deliveroo niet gaat om uitzendkrachten. Deliveroo wijst verder op het voorlichtingsboek van het Sectorinstituut Transport en Logistiek, basis voor de functiewaardering en - indeling in de cao beroepsvervoer. Voor alle vervoerfuncties daarin is een rijbewijs vereist, terwijl de bezorgers van Deliveroo uitsluitend per fiets bezorgen. Ook hierin wordt Deliveroo niet gevolgd. Pensioenfonds Vervoer brengt hier onbetwist tegen in dat de duiding van functietyperingen in het functiewaarderingshandboek bij de cao geen keurslijf is. Volgens het Sectorinstituut staan daarin de meest voorkomende functies beschreven en dient een afzonderlijke functiewaardering opgesteld te worden voor wat niet is beschreven. Tegen vergoeding 26. Deliveroo betoogt dat de bezorgkosten geen betaling vormen voor de bezorgde maaltijden. Haar verdienmodel is niet zo simplistisch als Pensioenfonds Vervoer doet voorkomen. Voorheen werd een vaste vergoeding aan bezorgkosten per levering gevraagd van de consument, maar deze vergoeding was niet afhankelijk van het aantal bestellingen of de financiële waarde van de bestelde maaltijd, zoals dit wel het geval is in de Vervoersovereenkomst ZZP die de fiscus hanteert of gebruikelijk is bij een vervoerder. De bezorgkosten bestonden enerzijds uit transactiekosten (creditcardkosten/chargebacks), die niet aan Deliveroo werden betaald, maar aan de betalingsverkeerverwerker, en anderzijds uit servicekosten die de consument aan Deliveroo betaalt. Tegenwoordig werkt Deliveroo met een dynamische bezorgkostenvergoeding, die wederom niet ziet op betaling van de bezorging. Deze vergoeding komt niet in de buurt van de werkelijke kosten. Bovendien worden bezorgkosten bij corporate accounts in het geheel niet gerekend en wordt bezorging soms in een actie gratis aangeboden. 27. Het verweer van Deliveroo op dit punt gaat er echter aan voorbij dat de bezorgkosten - ofwel servicekosten - die consumenten betalen voor bestelde maaltijden samenhangen met het feit dat die maaltijden juist worden bezorgd door Deliveroo. Dat volgt ook uit de Algemene Voorwaarden. Hetzelfde geldt voor de commissie die restaurants betalen, ook al bezorgt Deliveroo niet voor alle restaurants waarbij via Deliveroo maaltijden worden besteld en halen sommige klanten zelf hun maaltijd op. Overigens heeft Deliveroo niet toegelicht wat het gevolg is voor de hoogte van de commissie in die gevallen. Het belangrijkste is echter dat het overgrote deel van de bestelde maaltijden (meer dan 75%) nog wordt geleverd door bezorgers verbonden aan Deliveroo. Dat gratis bezorging als actie wordt aangeboden is niet de regel doch gebeurt soms. Dat de bezorgkostenvergoeding de werkelijke kosten niet volledig dekt doet niet ter zake. Waar het om gaat is of enige vergoeding wordt ontvangen. De kantonrechter acht het gelet op het voorgaande niet aannemelijk dat bezorging van zodanig ondergeschikt belang is voor de bedrijfsvoering van Deliveroo dat gesteld kan worden dat zij in het geheel geen vergoeding voor het bezorgen ontvangt. 28. Daarmee is voldoende komen vast te staan dat Deliveroo de vervoerwerkzaamheden uitvoert tegen vergoeding. Uitsluitend of in hoofdzaak 29. Vervolgens dient beoordeeld te worden of Deliveroo, of - subsidiair - een van haar afdelingen, deze werkzaamheden behorend tot het wegvervoer ‘uitsluitend of in hoofdzaak’ uitvoert. Als dat het geval is kan Deliveroo worden aangemerkt als een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg. 29. Bij een onderneming waar niet uitsluitend werkzaamheden behorend tot het wegvervoer worden uitgevoerd, dus waar het gaat om gemengde werkzaamheden, is de vraag wanneer deze vervoerwerkzaamheden in de hoofdzaak worden verricht. Bij de beoordeling of aan dit hoofdzakelijkheidscriterium wordt voldaan, in een verplichtstellingsbesluit waarin geen percentage wordt vermeld, zoals in dat van Pensioenfonds Vervoer, is het vaste rechtspraak dat het moet gaan om een (absolute) meerderheid van meer dan 50 %. 29. De vraag is dus of bij Deliveroo uitsluitend of voor meer dan 50 % werkzaamheden behorend tot het wegvervoer worden uitgevoerd. 32. Of deze meerderheid aan de hand van de loonsom, omzet of het aantal arbeidsuren moet worden gemeten, hangt onder andere af van de wijze van formulering in het verplichtstellingsbesluit. In het onderhavige verplichtstellingsbesluit wordt dit niet expliciet benoemd. Wat daar de consequentie van is wordt later besproken. 33. Verder is van belang dat werkzaamheden van ondersteunende aard, die op zichzelf beschouwd niet direct onder de werkingssfeer vallen, kunnen worden toegerekend aan de hoofdwerkzaamheden die daar wel onder vallen. In dat verband wordt allereerst gewezen op het ‘Vectorarrest’ (PME/Vector, HR 24-2-2012, ECLI:NL:HR:2012:BU9889). Dat betrof de uitleg van de werkingssfeerbepaling in de Metalectro branche. Daarbij waren partijen het erover eens dat voor toepassing van het hoofdzakelijkheidscriterium niet de omzet maar de arbeidsuren bepalend waren. Beslist is dat een redelijke uitleg mee bracht dat alle in de onderneming gewerkte arbeidsuren moeten worden betrokken die redelijkerwijze vallen toe te rekenen aan de uitoefening van het bedrijf. Dat bleek ook op te gaan voor de uren van medewerkers die ondersteuning verlenen, faciliteren of ervoor zorgen dat producten afzet vinden. Of deze toerekening mogelijk is hangt wel af van de wijze van formulering van de verplichtstelling. Uit het ‘Adimec-arrest’ (HR 31-1-2014, ECLI:NL:HR:2014:215, eveneens Metalectro) volgt dat deze toerekening alleen mogelijk is als het gaat om uren die ondergeschikt zijn aan de eigenlijke bedrijfsactiviteiten. Ten aanzien van de researchafdeling (ontwikkeling camera’s) werd aangenomen dat, anders dan vaak het geval is, de werkzaamheden op die afdeling niet ondergeschikt waren en dus niet konden worden toegerekend aan de werkzaamheden in de assemblage afdeling, waar de verkoop plaatsvond. Het Hof had daarbij laten meewegen dat maar een zeer beperkt aantal medewerkers was betrokken bij de eindassemblage. De Hoge Raad achtte de uitleg van het Hof in overeenstemming met het ‘Vectorarrest’. In het arrest ‘PMT/Unis’ (HR 21-12-2018, ECLI:NL:HR:2018:2363, branche Metaal en Techniek) luidde het oordeel dat de voorafgaande test- en analysewerkzaamheden (met betrekking tot printplaten) juist wel dienstbaar waren aan en niet los konden worden gezien van de onderhouds- en herstelwerkzaamheden. Om de laatstgenoemde werkzaamheden naar behoren uit te kunnen voeren zouden eerstgenoemde werkzaamheden in enige omvang moeten plaatsvinden, teneinde te bezien wat nodig was voor onderhoud of herstel. Dat werd volgens de Hoge Raad niet anders als uitgebreide en specialistische kennis een ‘unique sellingpoint’ is. Anders dan het Hof had beslist oordeelde de Hoge Raad dat toerekening diende plaats te vinden. 33. Toepassing van bovenstaande uitgangspunten leidt tot het volgende oordeel. 33. Pensioenfonds Vervoer heeft voldoende concrete feiten en omstandigheden aangedragen waaruit volgt dat de kernactiviteit van Deliveroo het bezorgen van maaltijden van restaurants is en niet slechts het faciliteren en vergroten van het aantal bestellingen en het bieden van een platform. De activiteiten, het bestelproces, de digitale omgeving en de reclame-uitingen van Deliveroo zijn in hoofdzaak gericht op het uiteindelijke doel: het bezorgen van maaltijden. Dit blijkt uit de wijze waarop Deliveroo zich naar buiten presenteert, met haar eigen naam ‘Deliveroo’ en als ‘maaltijd bezorgbedrijf’. Het volgt ook uit de manier waarop zij haar werkzaamheden aanduidt in de restaurantovereenkomst, met als kop ‘verkoop- en Bezorgservices’ en artikel 2 van de bijbehorende algemene voorwaarden. Daarin wordt steeds gesproken over bestellen en bezorgen door Deliveroo. Bij de berekening van de commissie staan uitsluitend de opties bestellen en bezorgen van maaltijden vermeld, met als enig verschil of al dan niet exclusief gebruik wordt gemaakt van de diensten van Deliveroo. In de nieuwe overeenkomst die volgens Deliveroo de restaurantovereenkomst heeft vervangen wordt geen omschrijving meer gegeven van de activiteiten, maar Deliveroo heeft niet gesteld dat de bijbehorende Algemene Voorwaarden zijn gewijzigd. Verder wordt in de door Deliveroo zelf overgelegde Algemene Voorwaarden vermeld dat bezorging door Deliveroo plaatsvindt. Het verdienmodel is volledig gebaseerd op de bezorging. De inkomsten worden gegenereerd door enerzijds commissie aan de restaurants te berekenen gerelateerd aan een percentage van de prijs van de te bezorgen maaltijd en anderzijds door bij de klant (meestal, speciale acties daargelaten) een bedrag voor de bezorging in rekening te brengen. Aangenomen wordt dat de marketing adviezen die Deliveroo geeft, vooral tot doel hebben dat de afzet van te bezorgen maaltijden wordt vergroot. Deze activiteiten worden niet los gedeclareerd en zijn in de commissie in begrepen, evenals de betaalservice. Aannemelijk is dat Deliveroo als commissie een relatief hoog percentage kan vragen vanwege de extra’s die Deliveroo biedt, waaronder een extra afzetmarkt. Dat maakt echter nog niet dat deze werkzaamheden los kunnen worden gezien van de bezorging en een zelfstandige hoofdactiviteit vormen. Dat een bestelling geplaatst wordt via een digitale omgeving en platform maakt Deliveroo nog niet tot een technologiebedrijf. Die bestelomgeving bij Deliveroo is een noodzakelijke voorschakel van het bezorgen en is met name daarop gericht. De digitale omgeving die Deliveroo heeft ingericht voor bestellingen vervult ook niet alleen een prikbordfunctie. Het platform is ook niet uitsluitend bedoeld om consumenten te laten reserveren voor diners in restaurants zelf, zoals bij ‘The Fork’, voorheen ‘Iens’. De diensten van Deliveroo beperken zich in de meeste gevallen niet tot het faciliteren van het doen van een bestelling of het koppelen van een klant aan een restaurant. Deliveroo wijst er zelfs nog op dat zij maaltijden van restaurants bezorgt die normaliter zelf niet aan bezorging doen. Gedurende de periode van september 2015 tot omstreeks midden 2018 verzorgde Deliveroo vrijwel altijd ook de bezorging. Ook sedertdien gebeurt dat nog steeds in de meerderheid van de gevallen, waarop hieronder nog verder zal worden ingegaan. Het inrichten van het platform en de marketing zijn daarom geen zelfstandige business activiteiten die los kunnen bestaan van de bezorging. 33. Een wezenlijk verschil met de omstandigheden in het ‘Adimec-arrest’ is nog dat bij Deliveroo niet slechts een zeer gering aantal medewerkers is betrokken bij de bezorging. In tegendeel; gedurende lange tijd was er een grote hoeveelheid bezorgers in verhouding tot het aantal medewerkers op kantoor. Eind 2017 ging het volgens Deliveroo om 1.711 bezorgers, waarvan 1.117 op basis van een arbeidsovereenkomst en in juni 2018 waren er 1.900 bezorgers. Deliveroo heeft aan Pensioenfonds Vervoer geen informatie verstrekt over de hoeveelheid kantoorpersoneel. Ter zitting heeft Deliveroo daarover verklaard, bij wijze van schatting, dat er in 2015 drie personen werkzaam waren op kantoor, in 2016 zestig personen, in 2017 honderd personen en inmiddels 117. 33. Uitgangspunt daarbij is dat alle werkzaamheden van de bezorgers aan de kerntaak bezorging kunnen worden toegerekend. Voor zover zij in de startperiode ook flyers hebben uitgedeeld en andere werkzaamheden verrichtten is dat ondergeschikt geweest aan de hoofdtaak waarvoor zij waren aangenomen, te weten bezorgen van maaltijden. 38. Deliveroo heeft hiertegen onvoldoende ingebracht om aan te nemen dat de bezorging van maaltijden slechts een klein onderdeel van de marketingstrategie vormt en een ondergeschikt middel is om de afzetmarkt van restaurants en het gebruik van het digitale platform te vergroten, met als uitsluitend doel het plaatsen van bestellingen en het verbinden van de klant met de aangesloten restaurants. Dit zou het geval kunnen zijn als het platform vooral gebruikt zou worden zonder bezorging van maaltijden door Deliveroo. Dat heeft zij echter niet aangetoond. Ter toelichting dient het volgende. 39. Deliveroo heeft een aantal voorbeelden genoemd waar zij zelf geen maaltijden bezorgt. Zij wijst allereerst op ‘Marketplace +’ waarbij de bezorging ook door de restaurants zelf kan worden verzorgd. Dit concept is pas omstreeks juni 2018 ingevoerd. Het betreft nog steeds een aanzienlijke minderheid van de werkzaamheden; volgens Deliveroo minder dan 25 %. In de reclame voor ‘Marketplace+’ vermeldt Deliveroo bovendien zelf dat dit de volgende stap is om “het belangrijkste maaltijd bezorgbedrijf” te worden. Ook staat in deze advertentie dat daarbij de nieuwe restaurants toegang krijgen tot het netwerk van Deliveroo met 1900 ‘riders’ in Nederland, dat “met de unieke combinatie van bezorging door Deliveroo of het restaurant” de positie van Deliveroo als “de maaltijdbezorger voor restaurants en consumenten” wordt versterkt en dat er ook betere verdienmogelijkheden voor bezorgers ontstaan. Hieruit volgt dus dat zelfs bij het concept ‘Marketplace+’ bezorging door Deliveroo nog steeds een zeer belangrijke rol vervult. 40. Dan zijn er nog de afhaalconcepten ‘Click and Collect’ (in ontwikkeling, consument haalt zelf af) en ‘Bikers Bar’ (afhaal voor fietsers) en de concepten ‘Virtual Brands’ (advies over een nieuw restaurantconcept binnen een bestaand restaurant) en ‘Editions’(ter beschikkingstelling door Deliveroo van keukens in foodcourts). Ook deze concepten heeft Deliveroo relatief recent ontwikkeld. Daarover heeft zij geen cijfermatige gegevens verstrekt. Onduidelijk is hoeveel medewerkers van het kantoorpersoneel zich hiermee bezig houden en in hoeverre zij dat dan uitsluitend of naast de activiteiten ten behoeve van de maaltijdbezorging doen, dan wel hoeveel omzet hiermee is gemoeid. Niet inzichtelijk is verder welke prijsafspraken hierover met de restaurants zijn gemaakt. Deliveroo onderbouwt in ieder geval niet dat met al deze nieuwe concepten tezamen al meer dan 50 % van de activiteiten qua loonsom of omzet wordt gehaald. Nu al deze concepten een uitzondering op de kernactiviteit vormen lag het op de weg van Deliveroo om haar verweer op dit punt nader te onderbouwen. 40. Aangenomen wordt daarom dat waar het vooral om gaat is dat maaltijden van restaurants worden besteld via én bezorgd door Deliveroo. De werkzaamheden van het kantoorpersoneel dienen in de meerderheid die bezorgactiviteiten en moeten daaraan worden toegerekend. Het digitale platform en de marketing activiteiten zijn de middelen om de ‘delivery’ mogelijk te maken en uit te breiden en niet andersom. In zoverre doet zich dus de toerekeningssituatie uit de arresten ‘Vector’ en ‘PMT-Unis’ voor. Slechts een ondergeschikt deel van de werkzaamheden ziet op concepten waar geen bezorging door medewerkers van Deliveroo wordt uitgevoerd en waar mogelijk het doel uitsluitend de bestelling en het samenbrengen van consument en restaurant is. 40. Op grond van het voorgaande wordt aangenomen dat zowel de omzet als ook de loonsom van kantoorpersoneel en loonsom/vergoeding voor de bezorgers te samen, voor meer dan 50 % ziet op werkzaamheden ten behoeve van de bezorging van maaltijden. Voor zover de bezorgers werkzaam zijn (geweest) op basis van een overeenkomst van opdracht kan de vergoeding voor deze werkzaamheden ook worden meegenomen en toegerekend aan de activiteit van het bezorgen van maaltijden. In het verplichtstellingstellingsbesluit wordt immers slechts gesproken over ‘werkzaamheden’ in het wegvervoer en niet over werkzaamheden van (uitsluitend) ‘werknemers’ of over ‘loonsom’. Ook wordt daarbij niet expliciet een uitzondering gemaakt voor ZZP-ers. Dat deze ZZP-ers op grond van het verplichtstellingsbesluit niet kunnen worden aangesloten of hun tarieven op andere wijze worden vastgesteld doet daar niet aan af. Pensioenfonds Vervoer vraagt overigens ook uitdrukkelijk geen uitspraak over de kwalificatie van deze contracten. 40. Bij deze uitkomst kan in het midden blijven welk criterium wordt gehanteerd bij toepassing van het hoofdzakelijkheidscriterium. In ieder geval wordt niet gekozen voor de benadering in het arrest van het Hof ’s- Hertogenbosch van 7-11-2017, ECLI:NL:GHSHE:2017:4788. De weigering van het Hof om een hiaat/onduidelijkheid in het verplichtstellingsbesluit aan te vullen en dit voor risico van het Pensioenfonds te laten, lijkt niet in overeenstemming met de vaste rechtspraak in de regelmatig voorkomende gevallen van onduidelijkheden in dit soort besluiten. Een benadering die meer aanspreekt is die in het arrest van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 1-10-2013 (ECLI:NL:GHARL:2013:7363). Daarin is ten aanzien van de werkingssfeerbepaling in het schilders- of glaszettersbedrijf waarin het hoofdzakelijkheidcriterium ook niet concreet was ingevuld, geoordeeld dat de vraag of meer dan 50 % van de activiteiten onder de noemer glaszetten viel zowel kon worden bepaald aan de hand van omzet als het aandeel van de arbeidsuren. 44. Slotsom is dat de primaire onder I. gevorderde verklaring voor recht toewijsbaar is. Als ingangsdatum kan worden uitgegaan van 26 juni 2015. Ook de vorderingen onder II. tot en met XIII. zullen worden toegewezen. Het verweer van Deliveroo dat het in strijd is met artikel 6:248 BW om de premievordering met terugwerkende kracht toe te kennen en te veroordelen tot betaling van rente, vanwege de onduidelijkheden in het verplichtstellingsbesluit, wordt verworpen. 45. Deliveroo verzoekt tot slot om de veroordelingen niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren en geen dwangsommen toe te kennen. Deliveroo voert aan dat met het oog op de rechtszekerheid en zorgvuldigheid ook ten behoeve van haar werknemers eerst bij een uitspraak die in kracht van gewijsde is gegaan dient te worden vastgesteld dat Deliveroo onder de verplichtstelling valt. Als Deliveroo in hoger beroep in het gelijk gesteld zou worden zouden allerlei verrekeningen moeten plaatsvinden, ook met werknemers, veelal buitenlandse studenten die al weer zijn vertrokken. Dit zal administratief tot enorme problemen leiden. Dit verzoek van Deliveroo wordt gehonoreerd, echter uitsluitend met betrekking tot de veroordeling onder II. Dit gelet op de bijzonderheden in deze zaak en de door Deliveroo genoemde mogelijke administratieve complicaties. De overige veroordelingen kunnen gewoon uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard. Daarnaast wordt er vanuit gegaan dat Deliveroo vrijwillig uitvoering zal geven aan de veroordelingen onder IV. en V. en daarom geen dwangsom behoeft te worden opgelegd. 46. Bij deze uitkomst van de procedure zal Deliveroo worden belast met de proceskosten. BESLISSING De kantonrechter: verklaart voor recht dat Deliveroo vanaf 26 juni 2015 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, vanaf 26 juni 2015 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 26 juni 2015 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; veroordeelt Deliveroo tot betaling van € 638.972,98 aan Pensioenfonds Vervoer, zijnde de onbetaalde pensioenpremie die over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 verschuldigd is voor de bezorgers in dienst van Deliveroo; veroordeelt Deliveroo tot betaling van rente aan Pensioenfonds Vervoer. De rente is verschuldigd ten aanzien van elke maand waarin Deliveroo premie had moeten betalen aan Pensioenfonds Vervoer. De rente wordt berekend over het bedrag aan premie dat Deliveroo in de betreffende maand had moeten betalen. De rente wordt berekend over de periode die aanvangt twee weken na het einde van de maand waarop die premie ziet tot de dag der algehele voldoening. De rente wordt berekend naar het percentage van de wettelijke handelsrente als bedoeld in art. 6:119a BW. veroordeelt Deliveroo om binnen 14 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen elektronisch de loon- en premiegegevens te verstrekken aan Pensioenfonds Vervoer via het online werkgeversportaal https://www.pfvervoer.nl/am/ omtrent de (gewezen) werknemers die tussen 26 juni 2015 en de datum waarop het vonnis is gewezen bij Deliveroo in dienst zijn (geweest) en waarvoor Deliveroo volgens de verklaring voor recht onder I. pensioenpremie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer; verplicht Deliveroo om uiterlijk 42 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen aan Pensioenfonds Vervoer te verstrekken een controleverklaring van een registeraccountant waarin de registeraccountant een goedkeurend oordeel uitspreekt over de juistheid en volledigheid van de loon- en premiegegevens die Deliveroo op grond van veroordeling IV. heeft verstrekt aan Pensioenfonds Vervoer; verklaart voor recht dat, indien uit de gegevens genoemd in veroordelingen IV. en V. blijkt dat de door Deliveroo verschuldigde premie over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 hoger is dan het in veroordeling II. genoemde bedrag, Deliveroo dan verplicht is dat hogere bedrag te betalen aan Pensioenfonds Vervoer; veroordeelt Deliveroo tot betaling van reglementaire kosten van € 4.235,00 aan Pensioenfonds Vervoer, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf datum dagvaarding tot de dag der algehele voldoening; veroordeelt Deliveroo in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van Pensioenfonds Vervoer begroot op:exploot € 99,01salaris € 2.402,00griffierecht € 121,00 -----------------totaal € 2.622,01voor zover van toepassing, inclusief btw; veroordeelt Deliveroo in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 120,00 aan salaris gemachtigde, te verhogen met een bedrag van € 68,00 en de explootkosten van betekening van het vonnis, een en ander voor zover van toepassing inclusief btw, onder de voorwaarde dat Deliveroo niet binnen veertien dagen na aanschrijving volledig aan dit vonnis heeft voldaan en betekening van het vonnis pas na veertien dagen na aanschrijving heeft plaatsgevonden; verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad met uitzondering van die onder II.; wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. M.E.B. Terwee, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 26 augustus 2019 in tegenwoordigheid van de griffier.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

artikel 7:690 van het Burgerlijk Wetboek, artikel 7:610 BW, art. 6:119a BW, artikel 6:248 BW; ECLI:NL:RBAMS:2019:6292 · Rechtbank Amsterdam: E. Lutjens en mr. B. Degelink t e g e n de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Deliveroo Netherlands B.V. gevestigd te Amsterdam gedaagde nader te noemen: Deliveroo gemachtigde: mr. M.M. Govaert VERLOOP VAN DE PROCEDURE Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 5 februari 2019, met producties;- de conclusie van antwoord, met producties;- het instructievonnis;- de dagbepaling comparitie. De comparitie heeft plaatsgevonden op 3 juli 2019. Daaraan voorafgaande heeft Deliveroo nog aanvullende producties overgelegd. Voor Pensioenfonds Vervoer zijn ter zitting verschenen [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] , vergezeld door de gemachtigden. Namens Deliveroo is [naam 4] verschenen, met de gemachtigde. Partijen zijn gehoord en hebben een toelichting gegeven, deels aan de hand van pleitnotities, en hebben vragen van de kantonrechter beantwoord. Ten slotte is vonnis gevraagd en is een datum voor vonnis bepaald. GRONDEN VAN DE BESLISSING Feiten 1. Als gesteld en niet (voldoende) weersproken staat het volgende vast: 1.1. Deliveroo is opgericht op 26 juni 2015. Zij onderhoudt een digitaal platform waarop onafhankelijke restaurants maaltijden aanbieden die consumenten (zakelijk of privé) via dat platform kunnen bestellen. Sinds september 2015 biedt Deliveroo aan de restaurants een bezorgservice. Deliveroo zorgt er dan voor dat de bestelde maaltijd per fiets bij de consument wordt bezorgd. 1.2. De bezorgers bij Deliveroo waren eerst werkzaam op basis van een schriftelijke arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, met een maximum van drie in een periode van 23 maanden. Vanaf november 2017 sloot Deliveroo met bezorgers alleen nog overeenkomsten van opdracht, zowel bij verlenging van hun werkzaamheden als bij de aanvang daarvan. Vanaf juli 2018 werkte geen enkele bezorger meer op basis van een schriftelijke arbeidsovereenkomst. 1.3. Pensioenfonds Vervoer is een bedrijfstakpensioenfonds in de zin van de Pensioenwet en de Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 2000 (hierna: Wet Bpf 2000). Pensioenfonds Vervoer is de uitvoerder van de pensioenregeling voor de bedrijfstak beroepsvervoer over de weg. 1.4. De deelneming in Pensioenfonds Vervoer is ingevolge de Wet Bpf 2000 verplicht gesteld bij besluit van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 14 april 2014 (Staatscourant 18 april 2014, nr. 11351). Bij besluit van de minister van 16 januari 2018 (Staatscourant 19 januari 2018, nr. 3268) is de verplichtstelling tot deelneming in Pensioenfonds Vervoer gewijzigd. De latere wijziging van de verplichtstelling is voor dit geding niet relevant. Hierna zal kortweg aan genoemde besluiten gerefereerd worden als ‘het verplichtstellingsbesluit’ of ‘de verplichtstelling’. 1.5. Het verplichtstellingsbesluit bevat onder artikel I een werkingssfeerbepaling, die luidt, voor zover relevant: “De deelneming in de Stichting Bedrijfstakpensioenfonds voor het Beroepsvervoer over de Weg is verplichtgesteld voor: - Werknemer A (…) (…) waarbij verstaan wordt onder: 1. Werknemer A: De persoon die krachtens arbeidsovereenkomst in dienst is van een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg, dan wel die bij een dergelijke onderneming als chauffeur of kraanmachinist werkzaam is krachtens een uitzendovereenkomst(…) met een onderneming die zich bezighoudt met het ter beschikking stellen van werknemers als bedoeld in artikel 7:690 van het Burgerlijk Wetboek, met uitzondering van: (…) b. de werknemer die in een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg, waarin anders dan uitsluitend of in hoofdzaak een of meer takken van bedrijf, behorende tot (…) het wegvervoer (…) worden uitgeoefend, niet werkzaam is in een afdeling waarin uitsluitend of in hoofdzaak een of meer der bedoelde takken van bedrijf worden uitgeoefend; (…) 4. Onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg: De natuurlijke persoon of privaatrechtelijke rechtspersoon die – al dan niet met winstoogmerk – in een in Nederland gevestigd bedrijf of in een afdeling van een zodanig bedrijf uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent, behorende tot het wegvervoer (…) 5. Wegvervoer: Het bedrijf van (…) het tegen vergoeding vervoeren van goederen over de weg (…)” 1.6. Pensioenfonds Vervoer heeft Deliveroo per brief van 29 augustus 2017 bericht dat zij wil beoordelen of Deliveroo een onderneming in het beroepsvervoer over de weg is en daarom verplicht is tot premiebetaling aan Pensioenfonds Vervoer. Deliveroo is hiertoe gevraagd een onderzoekformulier in te vullen. 1.7. Op basis van openbare gegevens alsmede de aanvullende door Deliveroo aangeleverde gegevens heeft Pensioenfonds Vervoer Deliveroo aangesloten bij Pensioenfonds Vervoer. Per brief van 13 oktober 2017 is dit medegedeeld en is aanspraak gemaakt op premiebetaling door Deliveroo. Daarbij heeft Pensioenfonds Vervoer bericht dat de aansluitplicht niet voor alle werknemers van Deliveroo geldt, maar alleen voor de werknemers die op de ‘vervoersafdeling’ werkzaam zijn, omdat uit omzetcijfers blijkt dat Deliveroo minder dan 50% van haar omzet genereert uit het bezorgen van maaltijden. 1.8. Deliveroo heeft bezwaar gemaakt tegen de aansluiting bij Pensioenfonds Vervoer. 1.9. Deliveroo heeft onder protest de werknemersgegevens van bezorgers die tot 1 juli 2018 in dienst waren aangeleverd. Van haar kantoorpersoneel heeft Deliveroo geen werknemersgegevens aangeleverd. 1.10. Pensioenfonds Vervoer heeft op basis van de aangeleverde werknemersgegevens premienota’s opgesteld die in de periode van december 2017 t/m juli 2018 zijn toegezonden aan Deliveroo. Het totaal van deze premienota’s bedraagt € 639.372,98. Deliveroo heeft hiervan € 400,00 betaald. 1.11. Bij uitspraken van 15 januari 2019 (ECLI:NL:RBAMS:2019:198 en ECLI:NL:RBAMS:2019:210) heeft de kantonrechter te Amsterdam in een procedure tussen de FNV en Deliveroo geoordeeld dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar maaltijdbezorgers is aan te merken als een arbeidsovereenkomst en dat Deliveroo onder de cao voor beroepsgoederenvervoer valt. Tegen deze uitspraken heeft Deliveroo hoger beroep ingesteld. 1.12. Deliveroo hanteert Algemene Voorwaarden die van toepassing zijn op haar diensten en de levering van maaltijden. Deze algemene voorwaarden luiden, voor zover hier van belang: “1. INFORMATIE OVER ONS (…) De maaltijden worden bereid bij onafhankelijke restaurants (onze “Partner Restaurants”) en worden bezorgd door Deliveroo, waarbij wij als agent optreden namens de Partner Restaurants. (…) 2. DOEL Het doel van onze Dienst is om u op een eenvoudige en handige wijze te koppelen aan een Partner Restaurant en het menu dat zij aanbieden, en om u in de gelegenheid te stellen om maaltijden bij hen te bestellen. Bij het aanbieden van maaltijden treedt Deliveroo uitsluitend namens de Partner Restaurants op, neemt Deliveroo namens hen bestellingen aan en bezorgt Deliveroo de maaltijden bij u. 3. BESCHIKBAARHEID VAN DE DIENST Deliveroo verzorgt een bestel- en bezorgdienst voor onze Partner Restaurants in onder meer Amsterdam, Den Haag, Utrecht en ook elders in Nederland. (…)” 1.13. Tussen Deliveroo en de aangesloten restaurants worden restaurantovereenkomsten gesloten. Pensioenfonds Vervoer heeft Algemene Voorwaarden behorende bij een restaurantovereenkomst overgelegd, welke Algemene Voorwaarden luiden, voor zover hier van belang: “2. Diensten 2.1. Deliveroo zorgt voor het aanbieden op haar website en via andere fysieke en elektronische media (…) van Menu Items (…) die door het restaurant worden vervaardigd. Deliveroo faciliteert (…) het bestelproces tussen klant en Restaurant. Deliveroo is gemachtigd om namens het Restaurant Bestellingen aan te nemen. Deliveroo zal Bestellingen van het Restaurant verzamelen en deze bij de Klant bezorgen.” Vorderingen 2. Pensioenfonds Vervoer vordert, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad: PRIMAIR Indien geoordeeld wordt dat Deliveroo uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent behorende tot het wegvervoer: Primair: te verklaren voor recht dat Deliveroo vanaf 26 juni 2015 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, vanaf 26 juni 2015 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 26 juni 2015 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; Subsidiair: a. te verklaren voor recht dat Deliveroo van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; b. alsmede te verklaren voor recht dat, onder de voorwaarde dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar bezorgers vanaf 1 juli 2018 (nog steeds) is aan te merken als een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 BW, Deliveroo vanaf 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, vanaf 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; SUBSIDIAIR Indien geoordeeld wordt dat Deliveroo alleen in een afdeling uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent behorende tot het wegvervoer: Primair: te verklaren voor recht dat de bezorgers van Deliveroo werkzaam zijn in een afdeling van Deliveroo als bedoeld in de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, dat deze afdeling vanaf 26 juni 2015 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, zodat Deliveroo vanaf 26 juni 2015 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 26 juni 2015 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van de bezorgers die op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst zijn van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; Subsidiair: a. te verklaren voor recht dat de bezorgers van Deliveroo werkzaam zijn in een afdeling van Deliveroo als bedoeld in de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, dat deze afdeling van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, zodat Deliveroo van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van de bezorgers die op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst zijn van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; b. alsmede te verklaren voor recht dat, onder de voorwaarde dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar bezorgers vanaf 1 juli 2018 (nog steeds) is aan te merken als een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 BW, deze afdeling vanaf 1 juli 2018 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, zodat Deliveroo vanaf 1 juli 2018 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 1 juli 2018 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van de bezorgers die op basis van een arbeidsovereenkomst in dienst zijn van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; Deliveroo te veroordelen tot betaling van € 638.972,98 aan Pensioenfonds Vervoer (zijnde de pensioenpremie die over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 verschuldigd is voor de bezorgers in dienst van Deliveroo); Deliveroo te veroordelen tot betaling van rente aan Pensioenfonds Vervoer. De rente is verschuldigd ten aanzien van elke maand waarin Deliveroo premie had moeten betalen aan Pensioenfonds Vervoer. De rente wordt berekend over het bedrag aan premie dat Deliveroo in de betreffende maand had moeten betalen. De rente wordt berekend over de periode die aanvangt twee weken na het einde van de maand waarop die premie ziet tot de dag der algehele voldoening. De rente wordt berekend naar het percentage van de wettelijke handelsrente als bedoeld in art. 6:119a BW. Deliveroo te veroordelen om binnen 14 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen elektronisch de loon- en premiegegevens te verstrekken aan Pensioenfonds Vervoer via het online werkgeversportaal https://www.pfvervoer.nl/am/ omtrent de (gewezen) werknemers die tussen 26 juni 2015 en de datum waarop het vonnis is gewezen bij Deliveroo in dienst zijn (geweest) en waarvoor Deliveroo volgens vordering I pensioenpremie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer, op straffe van een dwangsom van € 5.000,-- per dag of gedeelte van een dag dat Deliveroo geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft met een of meer van deze verplichtingen met een maximum van € 300.000,--; Deliveroo te verplichten om uiterlijk 42 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen aan Pensioenfonds Vervoer te verstrekken een controleverklaring van een registeraccountant waarin de registeraccountant een goedkeurend oordeel uitspreekt over de juistheid en volledigheid van de loon- en premiegegevens die Deliveroo op grond van veroordeling 4 heeft verstrekt aan Pensioenfonds Vervoer, op straffe van een dwangsom van € 5.000,-- per dag of gedeelte van een dag dat Deliveroo geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft met een of meer van deze verplichtingen met een maximum van € 300.000,--; te verklaren voor recht dat, indien uit de gegevens genoemd in vorderingen IV. en V. blijkt dat de door Deliveroo verschuldigde premie over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 hoger is dan het in vordering II genoemde bedrag, Deliveroo dan verplicht is dat hogere bedrag te betalen aan Pensioenfonds Vervoer; Deliveroo te veroordelen tot betaling van reglementaire kosten van € 4.235,-- aan Pensioenfonds Vervoer, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf datum dagvaarding tot de dag der algehele voldoening; Deliveroo te veroordelen in de kosten van Pensioenfonds Vervoer, de kosten van de gemachtigden van Pensioenfonds Vervoer daaronder begrepen, alsmede in de nakosten van € 205,-- (zonder betekening) of € 273,-- (in geval van betekening), te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 7 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen. Toelichting Pensioenfonds Vervoer 3. Pensioenfonds Vervoer stelt hiertoe, samengevat, het volgende. Deliveroo, althans een afdeling van Deliveroo, valt onder de werkingssfeer van de verplichtstelling tot deelneming in Pensioenfonds Vervoer. Daarom bestaat voor haar een wettelijke verplichting tot premiebetaling aan Pensioenfonds Vervoer. Uit de werkingssfeerbepaling in het verplichtstellingsbesluit volgt dat dit toepasselijk is als aan de volgende vier criteria wordt voldaan: het vervoeren van goederen, het vervoer moet gebeuren over de weg, het vervoeren moet gebeuren tegen vergoeding, en de werkgever moet deze vervoerswerkzaamheden uitsluitend of in hoofdzaak uitoefenen. Deliveroo voldoet aan deze criteria. Zij vervoert goederen (maaltijden) over de weg en ontvangt daarvoor een vergoeding. Het bezorgen van maaltijden betreft de kern van de onderneming en is geen nevenactiviteit. Het bestelplatform met bijbehorende activiteiten ondersteunt deze kernactiviteit en het is niet andersom. Slechts een ondergeschikt aantal restaurants maakt gebruik van eigen bezorgers. Zowel de loonsom als de omzet uit het bedrijf komen voor meer dan 50% uit vervoersactiviteiten, inclusief de activiteiten die daaraan dienstbaar zijn. 4. De maatstaf om te bepalen of is voldaan aan het hoofdzakelijkheidscriterium is de loonsom. Verwezen wordt naar de arresten van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 6 februari 2018 en 20 november 2018 (ECLI:NL:GHARL:2018:11397 en ECLI:NL:GHARL:2018:10142). Pensioenfonds Vervoer komt dan ook terug op het voorafgaand aan deze procedure ingenomen standpunt dat het moet gaan om de gerealiseerde omzet. 5. De totale loonsom van de maaltijdbezorgers van Deliveroo betreft het beroepsvervoer over de weg. Afgezien van het feit dat de loonsom van het kantoorpersoneel de loonsom van de bezorgers niet overstijgt, moet ook de loonsom van het kantoorpersoneel worden toegerekend aan het vervoeren van goederen over de weg, omdat zij daartoe als dienstbaar moet worden aangemerkt. Op grond van onjuiste informatie van Deliveroo ging Pensioenfonds Vervoer in oktober 2017 er vanuit dat het kantoorpersoneel buiten beschouwing kon worden gelaten. Bij de toets aan het hoofdzakelijkheidscriterium moet ook het inkomen van zelfstandigen worden meegenomen en niet alleen de loonsom van werknemers. 6. Indien geoordeeld zou worden dat Deliveroo niet uitsluitend of in hoofdzaak tegen vergoeding goederen over de weg vervoert, dan stelt Pensioenfonds Vervoer zich op het standpunt dat de bezorgers van Deliveroo een afdeling vormen waarbinnen wel uitsluitend of in hoofdzaak tegen vergoeding goederen over de weg worden vervoerd. 7. Pensioenfonds Vervoer vraagt uitdrukkelijk niet om een uitspraak over de vraag of de overeenkomsten van opdracht met de bezorgers moeten worden gekwalificeerd als arbeidsovereenkomst. Verweer Deliveroo 8. Deliveroo voert - samengevat - aan dat het verplichtstellingsbesluit evident niet van toepassing is op haar werknemers en zij dus niet gehouden is tot premiebetaling aan Pensioenfonds Vervoer. 9. Primair voert Deliveroo aan dat zij als onderneming niet onder de bedrijfstak beroepsvervoer over de weg valt en geen lid kan worden van de werkgeversvereniging Transport en Logistiek Nederland (TLN), de ondernemersorganisatie voor wegtransport-bedrijven en logistiek dienstverleners. Een lid van TLN kan slechts een rechtspersoon zijn die ten doel heeft het behartigen van bedrijfsbelangen van beroepsgoederenvervoer en de logistieke dienstverlening. Deliveroo is geen onderneming in het beroepsvervoer over de weg, maar een technologiebedrijf. Zij levert verschillende diensten met als doel het vergroten van de afzetmarkt van restaurants. Deliveroo biedt een digitale afzetmarkt en een consumentenbestand, waar restaurants anders geen toegang toe zouden hebben. Met het digitale platform en daarbij behorend online bestel- en betaalsysteem via website of applicatie worden restaurants op eenvoudige wijze gekoppeld aan consumenten. Het doel is het bestellen van eten te bevorderen. Deliveroo heeft inzichten in de markt, analyseert deze, ontwikkelt nieuwe producten en adviseert over marketingstrategieën. Voorbeelden hiervan zijn ‘Virtual Brands’, ‘Editions’, ‘Click and Collect’ en ‘Bikers Bar’. Daarnaast kunnen restaurants sinds 25 juni 2018 via Marketplace+ gebruikmaken van het bestel- en betaalsysteem van Deliveroo zonder gebruik te maken van de bezorgservice. Het aantal restaurants dat dit doet is groeiende. Restaurants hebben daarnaast toegang tot het restaurantportaal. Daarin staat onder andere informatie over de financiën en het aantal bestellingen en kunnen via toegang tot Marketeer aanbiedingen worden geplaatst. Als service, om meer restaurants naar haar platform te trekken, biedt Deliveroo sinds september 2015 ook maaltijdbezorging aan. Dit betreft echter slechts een kleine schakel in de marketingstrategie. Het aantal bestellingen was in het begin niet zo groot dat de bezorgers hun tijd uitsluitend of in hoofdzaak aan het bezorgen van maaltijden besteedden. Zij verrichtten ook marketingactiviteiten, losten technische problemen op en deden testritten. Deliveroo is niet afhankelijk van de bezorging van maaltijden. Dit blijkt ook uit het feit dat het digitale platform van Deliveroo op bepaalde tijdstippen en in bepaalde regio’s wel open staat voor bestellingen, terwijl bezorgers van Deliveroo daar dan niet beschikbaar zijn. Het onderdeel bezorging is dus niet de kernactiviteit van Deliveroo. 10. In de bedrijfstak beroepsvervoer is geen enkele onderneming vertegenwoordigd die gelijk is aan Deliveroo of vergelijkbaar. Ook de cao beroepsgoederenvervoer is evident niet geschreven voor een bedrijf als Deliveroo, dat geen concurrent is van bedrijven die wel onder de bedrijfstak vallen. De concurrenten van Deliveroo hebben zich evenmin aangemeld bij Pensioenfonds Vervoer. Er zijn geen digitale platforms zoals Deliveroo aangesloten bij TLN. Deliveroo kan dit ook helemaal niet, omdat zij bij geen enkele deelmarkt die TLN vertegenwoordigt past. Bij al deze deelmarkten gaat het om groot, gemotoriseerd vervoer over lange afstanden of specialistisch vervoer. Ongemotoriseerde bezorging of maaltijdbezorging, valt hier niet onder. Deliveroo heeft niet via lidmaatschap bij TLN het standpunt van de werkgeversorganisatie kunnen beïnvloeden. Bij de representativiteitstoets ten aanzien van de verplichtstelling is geen enkele onderneming betrokken zoals Deliveroo. Dan kan er ook geen sprake zijn van verplichtstelling. 11. Daarnaast ligt het voor de hand dat een onderneming die zich bezighoudt met goederenvervoer contracten aangaat die voldoen aan de criteria van een vervoersovereenkomst als bedoeld in boek 8 van het Burgerlijk Wetboek. Deliveroo sluit dergelijke contracten niet. 12. Subsidiair voert Deliveroo aan dat de bedrijfsactiviteiten van Deliveroo of van een afdeling van haar, niet vallen onder de werkingssfeer van de verplichtstelling. Bezorging van maaltijden door fietsers valt niet onder de definitie van vervoer van goederen over de weg. De vergoeding uit commissie ziet niet op de bezorging doch op de technologie en overige service die Deliveroo biedt. 13. Omdat bezorging, ofwel vervoer over de weg, helemaal niet haar kernactiviteit is, houdt Deliveroo zich hier niet uitsluitend of in hoofdzaak mee bezig. 14. De te hanteren maatstaf ten aanzien van het hoofdzaakcriterium volgt niet uit de tekst van het verplichtstellingsbesluit. Het ligt dan in de rede dat Pensioenfonds Vervoer een bestendige lijn voert en niet op basis van willekeur het omzet- of loonsom-criterium hanteert naar gelang dit haar het beste uitkomt. In correspondentie ging Pensioenfonds Vervoer nog uit van het omzetcriterium. Dat geldt ook voor de zaken bij het Hof Arnhem die uitmondden in de arresten waarop Pensioenfonds Vervoer zich beroept Daarbij heeft Pensioenfonds Vervoer ook gewezen op artikel 2 lid 2 sub b van de cao beroepsgoederenvervoer, waar gekeken wordt naar gerealiseerde omzet. Het ligt het meest voor de hand om aansluiting te zoeken bij dat omzetcriterium en ook naar andere omstandigheden te kijken en niet slechts naar één maatstaf. Nu het verplichtstellingsbesluit niet duidelijk is, is het in strijd met het rechtzekerheidsbeginsel om dit ten nadele van Deliveroo toe te passen. Er moet rekening worden gehouden met het feit dat Deliveroo zich niet bezig houdt met wegvervoer maar een digitale service aanbiedt. Restaurants betalen commissie voor de digitale afzetmarkt en toegang tot het consumentenbestand van Deliveroo, alsmede voor de technologie waarmee Deliveroo het bestelgedrag analyseert en naar aanleiding hiervan gerichte marketingadviezen kan geven. De technologie die Deliveroo in huis heeft, genereert additionele omzet voor restaurants, en daar betalen zij voor. Daarmee wordt meer dan 50% van Deliveroo’s omzet verdiend. 15. Indien wordt uitgegaan van de loonsom als maatstaf, stelt Pensioenfonds Vervoer ten onrechte dat de uren van het kantoorpersoneel moeten worden toegerekend aan de bezorging. Omdat Deliveroo, zoals gezegd, naar haar aard een technologiebedrijf betreft, is de bezorging ondersteunend aan dit doel en niet andersom. Daarnaast is van belang dat enkel in de periode juni 2017 tot november 2017 meer dan 50% van alle arbeidsuren zijn besteed aan bezorging. Voor het vaststellen van de totale loonsom dient de beloning van de bezorgers die op basis van een overeenkomst van opdracht werken niet te worden meegerekend. 15. De (overige) stellingen van partijen zullen, voor zover relevant, nader bij de beoordeling aan de orde komen. Beoordeling 17. Kern van het geschil tussen partijen is de vraag of Deliveroo valt onder de werkingssfeerbepaling van het verplichtstellingsbesluit. Daarbij komt het aan op de uitleg daarvan. Stelplicht en bewijslast liggen bij Pensioenfonds Vervoer. 17. Uitleg van een werkingssfeerbepaling van een verplichtstellingsbesluit dient te geschieden aan de hand van de zogeheten cao-norm. Deze cao-norm houdt in - na steeds verdere nuancering in de rechtspraak - dat aan een bepaling van een verplichtstellingsbesluit een uitleg naar objectieve maatstaven moet worden gegeven, waarbij in beginsel de bewoordingen van die bepaling, gelezen in het licht van de gehele tekst van de verplichtstelling, van doorslaggevende betekenis zijn. Het komt aan op de betekenis die naar objectieve maatstaven volgt uit de bewoordingen waarin het verplichtstellingsbesluit is gesteld. Verder kan bij deze uitleg onder meer acht worden geslagen op de elders in het verplichtstellingsbesluit gebruikte formuleringen en op de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen waartoe de onderscheiden, op zichzelf mogelijke tekstinterpretaties zouden leiden. 17. Het hiervoor weergegeven beoordelingskader is niet te verenigen met het standpunt van Deliveroo dat, los van het verplichtstellingsbesluit, moet worden beoordeeld of de onderneming van Deliveroo onder de bedrijfstak beroepsvervoer over de weg valt, lid kan worden van TLN en of de overeenkomsten die zij sluit met restaurants of haar bezorgers kwalificeren als vervoersovereenkomsten als bedoeld in boek 8 van het Burgerlijk Wetboek. De vraag of het verplichtstellingsbesluit van toepassing is vindt enkel plaats aan de hand van de werkingssfeerbepaling in het verplichtstellingsbesluit zelf en de hiervoor weergegeven uitlegnorm, waarbij overigens ook de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen van toepasselijkheid op Deliveroo zullen worden betrokken. Definities in werkingssfeerbepaling verplichtstellingsbesluit 20. Uit artikel I van de werkingssfeerbepaling in het verplichtstellingsbesluit volgt dat het toepasselijk is op de werknemer die werkzaam is bij een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg. Dat is de onderneming die uitsluitend of in hoofdzaak werkzaamheden uitoefent behorend tot het wegvervoer. Daarbij moet het gaan om het tegen vergoeding vervoeren van goederen over de weg (zie 1.5.). Vervoer goederen over de weg 21. Het moet Deliveroo worden meegegeven dat in zijn algemeenheid in het dagelijks spraakgebruik bij maaltijdbezorging per fiets niet direct wordt gedacht aan ‘goederenvervoer over de weg’ of ‘wegvervoer’. Daarmee staat nog niet vast dat de bezorgactiviteiten van Deliveroo niet onder de werkingssfeer van de verplichtstelling kunnen vallen. Dat is ook in het hiervoor aangehaalde vonnis van 15 januari 2019 overwogen, evenals in de uitspraak van rechtbank Gelderland van 28 november 2018 (ECLI:NL:RBGELD:2018:5107). Daarin speelde een enigszins vergelijkbare kwestie, te weten die van de postbestellers bij Sandd die per fiets, scooter of postkarretje post bezorgden. Waar het met name om gaat is wat in de werkingssfeerbepaling staat en wat daaruit naar objectieve maatstaven volgt. Zoals hiervoor is overwogen dient beoordeeld te worden of er goederen over de weg worden vervoerd. Dat is het geval, nu er maaltijden van een restaurant naar de klant worden gebracht. Deze maaltijden worden daarmee over de weg vervoerd. Onder de verplichtstelling valt zowel gemotoriseerd als ongemotoriseerd vervoer van goederen. De werkingssfeerbepaling beperkt zich immers niet tot gemotoriseerd vervoer en legt de nadruk op het vervoer van de goederen zelf, niet hoe je vervoert. Dat kan dus ook per fiets zijn. 21. Deliveroo wijst er tevergeefs op dat zij geen vervoersovereenkomsten als bedoeld in boek 8 BW sluit. In de werkingssfeerbepaling staat dit vereiste niet. 23. De werkingssfeerbepaling is ruim geformuleerd en daarmee heeft de verplichtstelling in beginsel een groot bereik. Dit betekent dat ook nieuwe initiatieven van ondernemingen, zoals het bezorgen van maaltijden, waarmee ten tijde van het tot stand komen van de verplichtstelling geen rekening is gehouden, onder het bereik van de verplichtstelling kunnen vallen. Voor de toepasselijkheid van de verplichtstelling is op zichzelf niet noodzakelijk dat de onderneming die activiteiten al op het moment van het sluiten van de verplichtstelling ontplooide. 23. Voor zover Deliveroo wijst op de onaannemelijkheid van de rechtsgevolgen bij toepasselijkheid van de verplichtstelling wordt dat verweer verworpen. Deliveroo voert daartoe aan dat de maaltijd bezorgactiviteiten van Deliveroo mogelijk bij een strikt taalkundige uitleg onder de letterlijke tekst van het verplichtstelling zouden kunnen worden gebracht. Een redelijke objectieve en systematische uitleg en het onlogisch gevolg waartoe de door Pensioenfonds Vervoer voorgestane interpretatie zou leiden brengt echter volgens Deliveroo mee dat de bezorgactiviteiten niet vallen onder de verplichtstelling. 25. Deliveroo wijst in dit verband op de definitie van Werknemer A in het verplichtstellingsbesluit (1.5). Daarin wordt gesproken over de chauffeur of kraanmachinist, werkzaam krachtens een uitzendovereenkomst. Dit verweer gaat niet op. Uit het eerste deel van die definitie van Werknemer A volgt nu juist dat gaat om werknemers die alle werkzaamheden kunnen verrichten, mits bij een onderneming in het Beroepsvervoer over de weg. Het tweede deel van de definitie is niet van toepassing omdat het bij Deliveroo niet gaat om uitzendkrachten. Deliveroo wijst verder op het voorlichtingsboek van het Sectorinstituut Transport en Logistiek, basis voor de functiewaardering en - indeling in de cao beroepsvervoer. Voor alle vervoerfuncties daarin is een rijbewijs vereist, terwijl de bezorgers van Deliveroo uitsluitend per fiets bezorgen. Ook hierin wordt Deliveroo niet gevolgd. Pensioenfonds Vervoer brengt hier onbetwist tegen in dat de duiding van functietyperingen in het functiewaarderingshandboek bij de cao geen keurslijf is. Volgens het Sectorinstituut staan daarin de meest voorkomende functies beschreven en dient een afzonderlijke functiewaardering opgesteld te worden voor wat niet is beschreven. Tegen vergoeding 26. Deliveroo betoogt dat de bezorgkosten geen betaling vormen voor de bezorgde maaltijden. Haar verdienmodel is niet zo simplistisch als Pensioenfonds Vervoer doet voorkomen. Voorheen werd een vaste vergoeding aan bezorgkosten per levering gevraagd van de consument, maar deze vergoeding was niet afhankelijk van het aantal bestellingen of de financiële waarde van de bestelde maaltijd, zoals dit wel het geval is in de Vervoersovereenkomst ZZP die de fiscus hanteert of gebruikelijk is bij een vervoerder. De bezorgkosten bestonden enerzijds uit transactiekosten (creditcardkosten/chargebacks), die niet aan Deliveroo werden betaald, maar aan de betalingsverkeerverwerker, en anderzijds uit servicekosten die de consument aan Deliveroo betaalt. Tegenwoordig werkt Deliveroo met een dynamische bezorgkostenvergoeding, die wederom niet ziet op betaling van de bezorging. Deze vergoeding komt niet in de buurt van de werkelijke kosten. Bovendien worden bezorgkosten bij corporate accounts in het geheel niet gerekend en wordt bezorging soms in een actie gratis aangeboden. 27. Het verweer van Deliveroo op dit punt gaat er echter aan voorbij dat de bezorgkosten - ofwel servicekosten - die consumenten betalen voor bestelde maaltijden samenhangen met het feit dat die maaltijden juist worden bezorgd door Deliveroo. Dat volgt ook uit de Algemene Voorwaarden. Hetzelfde geldt voor de commissie die restaurants betalen, ook al bezorgt Deliveroo niet voor alle restaurants waarbij via Deliveroo maaltijden worden besteld en halen sommige klanten zelf hun maaltijd op. Overigens heeft Deliveroo niet toegelicht wat het gevolg is voor de hoogte van de commissie in die gevallen. Het belangrijkste is echter dat het overgrote deel van de bestelde maaltijden (meer dan 75%) nog wordt geleverd door bezorgers verbonden aan Deliveroo. Dat gratis bezorging als actie wordt aangeboden is niet de regel doch gebeurt soms. Dat de bezorgkostenvergoeding de werkelijke kosten niet volledig dekt doet niet ter zake. Waar het om gaat is of enige vergoeding wordt ontvangen. De kantonrechter acht het gelet op het voorgaande niet aannemelijk dat bezorging van zodanig ondergeschikt belang is voor de bedrijfsvoering van Deliveroo dat gesteld kan worden dat zij in het geheel geen vergoeding voor het bezorgen ontvangt. 28. Daarmee is voldoende komen vast te staan dat Deliveroo de vervoerwerkzaamheden uitvoert tegen vergoeding. Uitsluitend of in hoofdzaak 29. Vervolgens dient beoordeeld te worden of Deliveroo, of - subsidiair - een van haar afdelingen, deze werkzaamheden behorend tot het wegvervoer ‘uitsluitend of in hoofdzaak’ uitvoert. Als dat het geval is kan Deliveroo worden aangemerkt als een onderneming in het Beroepsvervoer over de Weg. 29. Bij een onderneming waar niet uitsluitend werkzaamheden behorend tot het wegvervoer worden uitgevoerd, dus waar het gaat om gemengde werkzaamheden, is de vraag wanneer deze vervoerwerkzaamheden in de hoofdzaak worden verricht. Bij de beoordeling of aan dit hoofdzakelijkheidscriterium wordt voldaan, in een verplichtstellingsbesluit waarin geen percentage wordt vermeld, zoals in dat van Pensioenfonds Vervoer, is het vaste rechtspraak dat het moet gaan om een (absolute) meerderheid van meer dan 50 %. 29. De vraag is dus of bij Deliveroo uitsluitend of voor meer dan 50 % werkzaamheden behorend tot het wegvervoer worden uitgevoerd. 32. Of deze meerderheid aan de hand van de loonsom, omzet of het aantal arbeidsuren moet worden gemeten, hangt onder andere af van de wijze van formulering in het verplichtstellingsbesluit. In het onderhavige verplichtstellingsbesluit wordt dit niet expliciet benoemd. Wat daar de consequentie van is wordt later besproken. 33. Verder is van belang dat werkzaamheden van ondersteunende aard, die op zichzelf beschouwd niet direct onder de werkingssfeer vallen, kunnen worden toegerekend aan de hoofdwerkzaamheden die daar wel onder vallen. In dat verband wordt allereerst gewezen op het ‘Vectorarrest’ (PME/Vector, HR 24-2-2012, ECLI:NL:HR:2012:BU9889). Dat betrof de uitleg van de werkingssfeerbepaling in de Metalectro branche. Daarbij waren partijen het erover eens dat voor toepassing van het hoofdzakelijkheidscriterium niet de omzet maar de arbeidsuren bepalend waren. Beslist is dat een redelijke uitleg mee bracht dat alle in de onderneming gewerkte arbeidsuren moeten worden betrokken die redelijkerwijze vallen toe te rekenen aan de uitoefening van het bedrijf. Dat bleek ook op te gaan voor de uren van medewerkers die ondersteuning verlenen, faciliteren of ervoor zorgen dat producten afzet vinden. Of deze toerekening mogelijk is hangt wel af van de wijze van formulering van de verplichtstelling. Uit het ‘Adimec-arrest’ (HR 31-1-2014, ECLI:NL:HR:2014:215, eveneens Metalectro) volgt dat deze toerekening alleen mogelijk is als het gaat om uren die ondergeschikt zijn aan de eigenlijke bedrijfsactiviteiten. Ten aanzien van de researchafdeling (ontwikkeling camera’s) werd aangenomen dat, anders dan vaak het geval is, de werkzaamheden op die afdeling niet ondergeschikt waren en dus niet konden worden toegerekend aan de werkzaamheden in de assemblage afdeling, waar de verkoop plaatsvond. Het Hof had daarbij laten meewegen dat maar een zeer beperkt aantal medewerkers was betrokken bij de eindassemblage. De Hoge Raad achtte de uitleg van het Hof in overeenstemming met het ‘Vectorarrest’. In het arrest ‘PMT/Unis’ (HR 21-12-2018, ECLI:NL:HR:2018:2363, branche Metaal en Techniek) luidde het oordeel dat de voorafgaande test- en analysewerkzaamheden (met betrekking tot printplaten) juist wel dienstbaar waren aan en niet los konden worden gezien van de onderhouds- en herstelwerkzaamheden. Om de laatstgenoemde werkzaamheden naar behoren uit te kunnen voeren zouden eerstgenoemde werkzaamheden in enige omvang moeten plaatsvinden, teneinde te bezien wat nodig was voor onderhoud of herstel. Dat werd volgens de Hoge Raad niet anders als uitgebreide en specialistische kennis een ‘unique sellingpoint’ is. Anders dan het Hof had beslist oordeelde de Hoge Raad dat toerekening diende plaats te vinden. 33. Toepassing van bovenstaande uitgangspunten leidt tot het volgende oordeel. 33. Pensioenfonds Vervoer heeft voldoende concrete feiten en omstandigheden aangedragen waaruit volgt dat de kernactiviteit van Deliveroo het bezorgen van maaltijden van restaurants is en niet slechts het faciliteren en vergroten van het aantal bestellingen en het bieden van een platform. De activiteiten, het bestelproces, de digitale omgeving en de reclame-uitingen van Deliveroo zijn in hoofdzaak gericht op het uiteindelijke doel: het bezorgen van maaltijden. Dit blijkt uit de wijze waarop Deliveroo zich naar buiten presenteert, met haar eigen naam ‘Deliveroo’ en als ‘maaltijd bezorgbedrijf’. Het volgt ook uit de manier waarop zij haar werkzaamheden aanduidt in de restaurantovereenkomst, met als kop ‘verkoop- en Bezorgservices’ en artikel 2 van de bijbehorende algemene voorwaarden. Daarin wordt steeds gesproken over bestellen en bezorgen door Deliveroo. Bij de berekening van de commissie staan uitsluitend de opties bestellen en bezorgen van maaltijden vermeld, met als enig verschil of al dan niet exclusief gebruik wordt gemaakt van de diensten van Deliveroo. In de nieuwe overeenkomst die volgens Deliveroo de restaurantovereenkomst heeft vervangen wordt geen omschrijving meer gegeven van de activiteiten, maar Deliveroo heeft niet gesteld dat de bijbehorende Algemene Voorwaarden zijn gewijzigd. Verder wordt in de door Deliveroo zelf overgelegde Algemene Voorwaarden vermeld dat bezorging door Deliveroo plaatsvindt. Het verdienmodel is volledig gebaseerd op de bezorging. De inkomsten worden gegenereerd door enerzijds commissie aan de restaurants te berekenen gerelateerd aan een percentage van de prijs van de te bezorgen maaltijd en anderzijds door bij de klant (meestal, speciale acties daargelaten) een bedrag voor de bezorging in rekening te brengen. Aangenomen wordt dat de marketing adviezen die Deliveroo geeft, vooral tot doel hebben dat de afzet van te bezorgen maaltijden wordt vergroot. Deze activiteiten worden niet los gedeclareerd en zijn in de commissie in begrepen, evenals de betaalservice. Aannemelijk is dat Deliveroo als commissie een relatief hoog percentage kan vragen vanwege de extra’s die Deliveroo biedt, waaronder een extra afzetmarkt. Dat maakt echter nog niet dat deze werkzaamheden los kunnen worden gezien van de bezorging en een zelfstandige hoofdactiviteit vormen. Dat een bestelling geplaatst wordt via een digitale omgeving en platform maakt Deliveroo nog niet tot een technologiebedrijf. Die bestelomgeving bij Deliveroo is een noodzakelijke voorschakel van het bezorgen en is met name daarop gericht. De digitale omgeving die Deliveroo heeft ingericht voor bestellingen vervult ook niet alleen een prikbordfunctie. Het platform is ook niet uitsluitend bedoeld om consumenten te laten reserveren voor diners in restaurants zelf, zoals bij ‘The Fork’, voorheen ‘Iens’. De diensten van Deliveroo beperken zich in de meeste gevallen niet tot het faciliteren van het doen van een bestelling of het koppelen van een klant aan een restaurant. Deliveroo wijst er zelfs nog op dat zij maaltijden van restaurants bezorgt die normaliter zelf niet aan bezorging doen. Gedurende de periode van september 2015 tot omstreeks midden 2018 verzorgde Deliveroo vrijwel altijd ook de bezorging. Ook sedertdien gebeurt dat nog steeds in de meerderheid van de gevallen, waarop hieronder nog verder zal worden ingegaan. Het inrichten van het platform en de marketing zijn daarom geen zelfstandige business activiteiten die los kunnen bestaan van de bezorging. 33. Een wezenlijk verschil met de omstandigheden in het ‘Adimec-arrest’ is nog dat bij Deliveroo niet slechts een zeer gering aantal medewerkers is betrokken bij de bezorging. In tegendeel; gedurende lange tijd was er een grote hoeveelheid bezorgers in verhouding tot het aantal medewerkers op kantoor. Eind 2017 ging het volgens Deliveroo om 1.711 bezorgers, waarvan 1.117 op basis van een arbeidsovereenkomst en in juni 2018 waren er 1.900 bezorgers. Deliveroo heeft aan Pensioenfonds Vervoer geen informatie verstrekt over de hoeveelheid kantoorpersoneel. Ter zitting heeft Deliveroo daarover verklaard, bij wijze van schatting, dat er in 2015 drie personen werkzaam waren op kantoor, in 2016 zestig personen, in 2017 honderd personen en inmiddels 117. 33. Uitgangspunt daarbij is dat alle werkzaamheden van de bezorgers aan de kerntaak bezorging kunnen worden toegerekend. Voor zover zij in de startperiode ook flyers hebben uitgedeeld en andere werkzaamheden verrichtten is dat ondergeschikt geweest aan de hoofdtaak waarvoor zij waren aangenomen, te weten bezorgen van maaltijden. 38. Deliveroo heeft hiertegen onvoldoende ingebracht om aan te nemen dat de bezorging van maaltijden slechts een klein onderdeel van de marketingstrategie vormt en een ondergeschikt middel is om de afzetmarkt van restaurants en het gebruik van het digitale platform te vergroten, met als uitsluitend doel het plaatsen van bestellingen en het verbinden van de klant met de aangesloten restaurants. Dit zou het geval kunnen zijn als het platform vooral gebruikt zou worden zonder bezorging van maaltijden door Deliveroo. Dat heeft zij echter niet aangetoond. Ter toelichting dient het volgende. 39. Deliveroo heeft een aantal voorbeelden genoemd waar zij zelf geen maaltijden bezorgt. Zij wijst allereerst op ‘Marketplace +’ waarbij de bezorging ook door de restaurants zelf kan worden verzorgd. Dit concept is pas omstreeks juni 2018 ingevoerd. Het betreft nog steeds een aanzienlijke minderheid van de werkzaamheden; volgens Deliveroo minder dan 25 %. In de reclame voor ‘Marketplace+’ vermeldt Deliveroo bovendien zelf dat dit de volgende stap is om “het belangrijkste maaltijd bezorgbedrijf” te worden. Ook staat in deze advertentie dat daarbij de nieuwe restaurants toegang krijgen tot het netwerk van Deliveroo met 1900 ‘riders’ in Nederland, dat “met de unieke combinatie van bezorging door Deliveroo of het restaurant” de positie van Deliveroo als “de maaltijdbezorger voor restaurants en consumenten” wordt versterkt en dat er ook betere verdienmogelijkheden voor bezorgers ontstaan. Hieruit volgt dus dat zelfs bij het concept ‘Marketplace+’ bezorging door Deliveroo nog steeds een zeer belangrijke rol vervult. 40. Dan zijn er nog de afhaalconcepten ‘Click and Collect’ (in ontwikkeling, consument haalt zelf af) en ‘Bikers Bar’ (afhaal voor fietsers) en de concepten ‘Virtual Brands’ (advies over een nieuw restaurantconcept binnen een bestaand restaurant) en ‘Editions’(ter beschikkingstelling door Deliveroo van keukens in foodcourts). Ook deze concepten heeft Deliveroo relatief recent ontwikkeld. Daarover heeft zij geen cijfermatige gegevens verstrekt. Onduidelijk is hoeveel medewerkers van het kantoorpersoneel zich hiermee bezig houden en in hoeverre zij dat dan uitsluitend of naast de activiteiten ten behoeve van de maaltijdbezorging doen, dan wel hoeveel omzet hiermee is gemoeid. Niet inzichtelijk is verder welke prijsafspraken hierover met de restaurants zijn gemaakt. Deliveroo onderbouwt in ieder geval niet dat met al deze nieuwe concepten tezamen al meer dan 50 % van de activiteiten qua loonsom of omzet wordt gehaald. Nu al deze concepten een uitzondering op de kernactiviteit vormen lag het op de weg van Deliveroo om haar verweer op dit punt nader te onderbouwen. 40. Aangenomen wordt daarom dat waar het vooral om gaat is dat maaltijden van restaurants worden besteld via én bezorgd door Deliveroo. De werkzaamheden van het kantoorpersoneel dienen in de meerderheid die bezorgactiviteiten en moeten daaraan worden toegerekend. Het digitale platform en de marketing activiteiten zijn de middelen om de ‘delivery’ mogelijk te maken en uit te breiden en niet andersom. In zoverre doet zich dus de toerekeningssituatie uit de arresten ‘Vector’ en ‘PMT-Unis’ voor. Slechts een ondergeschikt deel van de werkzaamheden ziet op concepten waar geen bezorging door medewerkers van Deliveroo wordt uitgevoerd en waar mogelijk het doel uitsluitend de bestelling en het samenbrengen van consument en restaurant is. 40. Op grond van het voorgaande wordt aangenomen dat zowel de omzet als ook de loonsom van kantoorpersoneel en loonsom/vergoeding voor de bezorgers te samen, voor meer dan 50 % ziet op werkzaamheden ten behoeve van de bezorging van maaltijden. Voor zover de bezorgers werkzaam zijn (geweest) op basis van een overeenkomst van opdracht kan de vergoeding voor deze werkzaamheden ook worden meegenomen en toegerekend aan de activiteit van het bezorgen van maaltijden. In het verplichtstellingstellingsbesluit wordt immers slechts gesproken over ‘werkzaamheden’ in het wegvervoer en niet over werkzaamheden van (uitsluitend) ‘werknemers’ of over ‘loonsom’. Ook wordt daarbij niet expliciet een uitzondering gemaakt voor ZZP-ers. Dat deze ZZP-ers op grond van het verplichtstellingsbesluit niet kunnen worden aangesloten of hun tarieven op andere wijze worden vastgesteld doet daar niet aan af. Pensioenfonds Vervoer vraagt overigens ook uitdrukkelijk geen uitspraak over de kwalificatie van deze contracten. 40. Bij deze uitkomst kan in het midden blijven welk criterium wordt gehanteerd bij toepassing van het hoofdzakelijkheidscriterium. In ieder geval wordt niet gekozen voor de benadering in het arrest van het Hof ’s- Hertogenbosch van 7-11-2017, ECLI:NL:GHSHE:2017:4788. De weigering van het Hof om een hiaat/onduidelijkheid in het verplichtstellingsbesluit aan te vullen en dit voor risico van het Pensioenfonds te laten, lijkt niet in overeenstemming met de vaste rechtspraak in de regelmatig voorkomende gevallen van onduidelijkheden in dit soort besluiten. Een benadering die meer aanspreekt is die in het arrest van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 1-10-2013 (ECLI:NL:GHARL:2013:7363). Daarin is ten aanzien van de werkingssfeerbepaling in het schilders- of glaszettersbedrijf waarin het hoofdzakelijkheidcriterium ook niet concreet was ingevuld, geoordeeld dat de vraag of meer dan 50 % van de activiteiten onder de noemer glaszetten viel zowel kon worden bepaald aan de hand van omzet als het aandeel van de arbeidsuren. 44. Slotsom is dat de primaire onder I. gevorderde verklaring voor recht toewijsbaar is. Als ingangsdatum kan worden uitgegaan van 26 juni 2015. Ook de vorderingen onder II. tot en met XIII. zullen worden toegewezen. Het verweer van Deliveroo dat het in strijd is met artikel 6:248 BW om de premievordering met terugwerkende kracht toe te kennen en te veroordelen tot betaling van rente, vanwege de onduidelijkheden in het verplichtstellingsbesluit, wordt verworpen. 45. Deliveroo verzoekt tot slot om de veroordelingen niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren en geen dwangsommen toe te kennen. Deliveroo voert aan dat met het oog op de rechtszekerheid en zorgvuldigheid ook ten behoeve van haar werknemers eerst bij een uitspraak die in kracht van gewijsde is gegaan dient te worden vastgesteld dat Deliveroo onder de verplichtstelling valt. Als Deliveroo in hoger beroep in het gelijk gesteld zou worden zouden allerlei verrekeningen moeten plaatsvinden, ook met werknemers, veelal buitenlandse studenten die al weer zijn vertrokken. Dit zal administratief tot enorme problemen leiden. Dit verzoek van Deliveroo wordt gehonoreerd, echter uitsluitend met betrekking tot de veroordeling onder II. Dit gelet op de bijzonderheden in deze zaak en de door Deliveroo genoemde mogelijke administratieve complicaties. De overige veroordelingen kunnen gewoon uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard. Daarnaast wordt er vanuit gegaan dat Deliveroo vrijwillig uitvoering zal geven aan de veroordelingen onder IV. en V. en daarom geen dwangsom behoeft te worden opgelegd. 46. Bij deze uitkomst van de procedure zal Deliveroo worden belast met de proceskosten. BESLISSING De kantonrechter: verklaart voor recht dat Deliveroo vanaf 26 juni 2015 valt onder de verplichtstelling van Pensioenfonds Vervoer, vanaf 26 juni 2015 gebonden is aan de statuten, de reglementen en de daarop gebaseerde besluiten van het bestuur van Pensioenfonds Vervoer en vanaf 26 juni 2015 premie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer ten behoeve van alle werknemers van Deliveroo conform de bepalingen van het uitvoeringsreglement van Pensioenfonds Vervoer; veroordeelt Deliveroo tot betaling van € 638.972,98 aan Pensioenfonds Vervoer, zijnde de onbetaalde pensioenpremie die over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 verschuldigd is voor de bezorgers in dienst van Deliveroo; veroordeelt Deliveroo tot betaling van rente aan Pensioenfonds Vervoer. De rente is verschuldigd ten aanzien van elke maand waarin Deliveroo premie had moeten betalen aan Pensioenfonds Vervoer. De rente wordt berekend over het bedrag aan premie dat Deliveroo in de betreffende maand had moeten betalen. De rente wordt berekend over de periode die aanvangt twee weken na het einde van de maand waarop die premie ziet tot de dag der algehele voldoening. De rente wordt berekend naar het percentage van de wettelijke handelsrente als bedoeld in art. 6:119a BW. veroordeelt Deliveroo om binnen 14 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen elektronisch de loon- en premiegegevens te verstrekken aan Pensioenfonds Vervoer via het online werkgeversportaal https://www.pfvervoer.nl/am/ omtrent de (gewezen) werknemers die tussen 26 juni 2015 en de datum waarop het vonnis is gewezen bij Deliveroo in dienst zijn (geweest) en waarvoor Deliveroo volgens de verklaring voor recht onder I. pensioenpremie moet betalen aan Pensioenfonds Vervoer; verplicht Deliveroo om uiterlijk 42 dagen na de datum waarop dit vonnis is gewezen aan Pensioenfonds Vervoer te verstrekken een controleverklaring van een registeraccountant waarin de registeraccountant een goedkeurend oordeel uitspreekt over de juistheid en volledigheid van de loon- en premiegegevens die Deliveroo op grond van veroordeling IV. heeft verstrekt aan Pensioenfonds Vervoer; verklaart voor recht dat, indien uit de gegevens genoemd in veroordelingen IV. en V. blijkt dat de door Deliveroo verschuldigde premie over de periode van 26 juni 2015 tot 1 juli 2018 hoger is dan het in veroordeling II. genoemde bedrag, Deliveroo dan verplicht is dat hogere bedrag te betalen aan Pensioenfonds Vervoer; veroordeelt Deliveroo tot betaling van reglementaire kosten van € 4.235,00 aan Pensioenfonds Vervoer, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf datum dagvaarding tot de dag der algehele voldoening; veroordeelt Deliveroo in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van Pensioenfonds Vervoer begroot op:exploot € 99,01salaris € 2.402,00griffierecht € 121,00 -----------------totaal € 2.622,01voor zover van toepassing, inclusief btw; veroordeelt Deliveroo in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 120,00 aan salaris gemachtigde, te verhogen met een bedrag van € 68,00 en de explootkosten van betekening van het vonnis, een en ander voor zover van toepassing inclusief btw, onder de voorwaarde dat Deliveroo niet binnen veertien dagen na aanschrijving volledig aan dit vonnis heeft voldaan en betekening van het vonnis pas na veertien dagen na aanschrijving heeft plaatsgevonden; verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad met uitzondering van die onder II.; wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. M.E.B. Terwee, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 26 augustus 2019 in tegenwoordigheid van de griffier.

Parole chiave

Generato dall'IA
sussidio per le spese di pendolare fornitore di servizi di pagamento finanziamento della previdenza professionale franchigia assicurativa responsabilità del vettore fondo pensionistico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
artikel 7:690 van het Burgerlijk Wetboek
artikel 7:610 BW
art. 6:119a BW
artikel 6:248 BW

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
ECLI:NL:RBAMS:2019:198
vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling privaatrecht zaaknummer: 7044576 CV EXPL 18-14763 vonnis van: 15 januari 2019 vonnis van de kantonrechter I n z a k e de rechtspersoonlijkheid bezittende verenigingFederatie Nederlandse Vakbeweging gevestigd te Utrecht eiseres nader te noemen: FNV gemachtigde: mr. P.L.J. Bosch t e g e n de besloten vennootschap Deliveroo Netherlands B.V. gevestigd te Amsterdam gedaagde nader te noemen: Deliveroo gemachtigde: mr. M.M. Govaert VERLOOP VAN DE PROCEDURE - dagvaarding van 27 juni 2018, met 13 producties;- antwoord met 17 producties;- instructievonnis;- dagbepaling comparitie. De comparitie heeft plaatsgevonden op 15 november 2018. Voor FNV zijn verschenen [naam onderhandelaar] (onderhandelaar Transport en Logistiek FNV), vergezeld door de gemachtigde. Namens Deliveroo zijn [naam country manager] (country manager Netherlands) en mr. [naam bedrijfsjurist] (jurist) verschenen, samen met genoemde gemachtigde en mr. T. Timmermans. Voorafgaand aan de zitting hebben beide partijen producties in het geding gebracht. Partijen hebben hun standpunten aan de hand van een pleitnota toegelicht en hebben vragen van de kantonrechter beantwoord. Na verder debat is vonnis gevraagd en is een datum voor vonnis bepaald. GRONDEN VAN DE BESLISSING Feiten 1. Als gesteld en niet (voldoende) weersproken staat het volgende vast: 1.1. Deliveroo is in juni 2015 in Nederland begonnen met haar activiteiten. Via een digitaal platform worden onafhankelijke restaurants middels een bestel- en betaalsysteem gekoppeld aan klanten. Deliveroo biedt daarbij een online maaltijdbestelsysteem, een onlinebetaalsysteem en een bezorgdienst aan de restaurants. 1.2. Met ingang van september 2015 heeft Deliveroo bezorgers op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd (voor maximaal 23 maanden) in dienst genomen. Het betrof een min-max oproepcontract met een minimum van 1 uur en een maximum van 160 uur per maand. Betaling vond plaats overeenkomstig het wettelijk (jeugd)minimumloon. 1.3. De werknemer was volgens het arbeidscontract en de Huisregels verplicht minimaal één shift in het weekend en één avondshift per week te werken. Er waren diensten van 3, 4 of 5 uur gelegen tussen 11.00 uur en 22.30 uur. De werknemer diende voor een bepaalde deadline zijn beschikbaarheid aan te geven. Hij was in de hem toegewezen shift verplicht om gehoor te geven aan een oproep. Voor zover er onvoldoende aanmeldingen waren voor een dienst, kon daarop ook later worden ingeschreven. Tijdens de shift moest de werknemer maaltijden bij diverse restaurants ophalen op zijn eigen vervoermiddel (een fiets) en naar door Deliveroo opgegeven adressen vervoeren. Drie keer geen gehoor geven aan een oproep, zou ingevolge de arbeidsovereenkomst een dringende reden voor ontslag op staande voet tot gevolg hebben. Tijdens zijn werkzaamheden diende de werknemer gekleed te zijn in Deliveroo kleding en de maaltijden te vervoeren in een Deliveroo-thermobox. Het was de werknemer niet toegestaan om voor andere (etenswaren)bezorgdiensten te werken. Hij moest zelf zorgen voor een smartphone of tablet om in te loggen op het bezorgsysteem van Deliveroo. 1.4. Per februari 2018 heeft Deliveroo besloten de arbeidsovereenkomsten met de bezorgers niet meer te verlengen. Bezorgers werken thans alleen nog op basis van een overeenkomst van opdracht, een zogeheten partnerovereenkomst. In de partnerovereenkomst (hierna de overeenkomst) is opgenomen dat de bezorger zich als ondernemer moet inschrijven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel en over een BTW nummer moet beschikken. Betaling vindt plaats per afgeleverde bezorging, waarbij de hoogte wisselt, en op basis van facturering. De overeenkomst kan door de bezorger direct worden opgezegd en voor Deliveroo geldt een opzegtermijn van een week. 1.5. Bezorgers maken gebruik van een app (hierna de Rider-app) om op hun telefoon bestellingen te ontvangen. Een bezorger kan via deze app inloggen en kiezen of, wanneer, waar en voor hoe lang hij wil werken. Onderdeel van die app is de self-service booking tool (SSB). In de SSB kan de bezorger sessies reserveren of gereserveerde sessies annuleren. Ook kan hij op elk gewenst moment inloggen zonder vooraf gereserveerd te hebben. Hij kan ook besluiten in het geheel niet in te loggen tijdens een gereserveerde sessie (een ‘no-show’), later in te loggen (een ‘late log in’) of tijdens een sessie vroegtijdig uit te loggen (een ‘early log out). Een bestelling kan geweigerd worden, waarvoor in het systeem een van de volgende redenen kan worden opgegeven: restaurant te ver weg, restaurant wachttijd, wegen gesloten, fiets/autopech/ fietspech of einde beschikbaarheid nu. 1.6. Deliveroo maakt bij de toedeling van de bezorging van maaltijden gebruik van een algoritme, genaamd ‘Frank’. Maaltijdbezorgers die de overeenkomst hebben gesloten (hierna: bezorgers) kunnen via deze app inloggen en zich meteen beschikbaar melden en/of toekomstige tijdvakken reserveren in een gebiedszone waarin zij willen gaan werken voor Deliveroo. De verschillende steden, waarin Deliveroo haar diensten aanbiedt, zijn ingedeeld in deze gebiedszones. Verder kunnen de bezorgers via de app chatten met (een medewerker van) Deliveroo wanneer zij problemen hebben met het afleveren van bestellingen. Een door Deliveroo op de app aangeboden bestelling, mag door een bezorger te allen tijde worden geweigerd. Als niet van te voren een tijdvak is gereserveerd, is het mogelijk dat op het moment dat wordt ingelogd geen bestellingen worden aangeboden, omdat het desbetreffende tijdvak in die zone reeds is volgeboekt door andere bezorgers. 1.7. Er geldt binnen Deliveroo in het huidige systeem, evenals het geval was toen nog werd gewerkt op basis van een arbeidsovereenkomst, een bonus afhankelijk van het aantal bezorgingen in een periode van 14 dagen. De hoogte van de bonus verschilt per periode en per bezorggebied, maar houdt in ieder geval in dat hoe hoger het aantal bezorgingen in een bepaalde periode is, hoe hoger de bonus. 1.8. Voordat bezorgers (of hun vervangers) als zelfstandige kunnen beginnen bij Deliveroo moeten zij een aantal instructiefilms van Deliveroo hebben bekeken. 1.9. Volgens het contract kunnen bezorgers zich laten vervangen om de bestellingen door een ander te laten verrichten, op voorwaarde dat de vervanger voor aanvang van de werkzaamheden een geldig legitimatiebewijs en een bewijs van het recht om in Nederland te werken toont. 1.10. Het materiaal levert de bezorger zelf, in ieder geval een smartphone en het vervoermiddel (een fiets, motorfiets, auto of scooter). Het benodigde door de bezorger aan te schaffen materieel, waaronder een box voor vervoer van eten/drinken, dient te voldoen aan Deliveroo’s veiligheidsvoorschriften. Vordering 2. FNV vordert, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, primair een verklaring voor recht dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar bezorgers, in afwijking van de partijafspraak, is aan te merken als een arbeidsovereenkomst zoals bedoeld in artikel 7:610 (lid 1) van het Burgerlijk Wetboek (hierna BW) en subsidiair - voor het geval de overeenkomst zowel voldoet aan de omschrijving van de arbeidsovereenkomst als aan de opdracht - dat de bepalingen van de arbeidsovereenkomst op de voet van het tweede lid van artikel 7:610 van toepassing zijn, zoals geregeld in Boek 7, Titel 10 van het BW, een en ander met veroordeling van Deliveroo in de proceskosten. 3. FNV stelt hiertoe, kort en zakelijk weergegeven, allereerst dat zij op grond van haar statuten tot doel heeft de belangen van haar leden en andere werkenden te behartigen, een en ander in brede zin en dat zij als zodanig actief is in onder andere de sector transport en logistiek, waar FNV CAO’s afsluit en toeziet op de naleving daarvan. 4. Verder stelt zij dat de situatie onder de huidige partnerovereenkomsten niet wezenlijk verschilt van de situatie onder de arbeidsovereenkomsten waar het gaat om de gezagsrelatie en de beloning. De gemiddelde duur van de opdrachten (langer dan 3 maanden en meer dan 20 uur per maand) wettigen het rechtsvermoeden van het bestaan van een arbeidsovereenkomst. Het recht op vervanging bestond ook gedurende de arbeidsovereenkomsten en heeft overigens door het mogen weigeren van een bestelling geen waarde. Er kan geen sprake zijn van een overeenkomst van opdracht, nu artikel 7:400 BW een dergelijke overeenkomst uitsluit wanneer het gaat om vervoer van zaken. Voor zover de rechtsverhouding desondanks ook zou kwalificeren als een overeenkomst van opdracht, stelt FNV dat de bepalingen van titel 10 van boek 7 van toepassing zijn op de overeenkomst, gelet op lid 2 van artikel 7:610 BW. Verweer 5. Deliveroo heeft gemotiveerd verweer gevoerd en primair verzocht FNV niet-ontvankelijk te verklaren omdat niet voldaan wordt aan de eisen van artikel 3:305a lid 1 en 2 BW. Kort samengevat voert zij in dat verband aan dat (i) de vordering zich niet leent voor bundeling, nu de belangen niet gelijksoortig zijn en (ii) de belangen van de vertegenwoordigde personen niet voldoende gewaarborgd zijn, omdat FNV niet heeft onderbouwd dat zij met de geëiste verklaring voor recht de belangen van de bezorgers waarborgt. Verder meent Deliveroo dat FNV geen onmiddellijk bij de rechtsverhouding betrokkene is, als vereist voor een verklaring voor recht als bedoeld in artikel 3:302 BW. 6. Ingeval de kantonrechter desondanks toekomt aan een beoordeling van de zaak, stelt Deliveroo zich op het standpunt dat uit de bedoeling van partijen, de overeenkomst van opdracht en de feitelijke uitvoering daarvan blijkt dat met name geen sprake is van een gezagsverhouding en dat er geen persoonlijke verplichting tot het verrichten van werk is, nu de bezorger zich kan laten vervangen. 7. Op de stellingen van partijen zal hieronder voor zover van belang nader worden ingegaan. Beoordeling Ontvankelijkheid 8. Voor een collectieve actie ex artikel 3:305a BW gelden vijf vereisten voor ontvankelijkheid: (1) het moet gaan om een stichting of een vereniging met volledige rechtsbevoegdheid (2) met een toereikende statutaire doelomschrijving en (3) de belangen waarvoor de organisatie opkomt moeten gelijksoortig zijn en zich zodoende voor bundeling lenen, zodat een efficiënte en effectieve rechtsbescherming ten behoeve van de belanghebbenden wordt bevorderd. Verder geldt dat (4) de organisatie voldoende moet hebben getracht het gevorderde door overleg met de gedaagde partij te bereiken en (5) de belangen van de personen ten behoeve van wie de rechtsvordering is ingesteld, moet voldoende gewaarborgd zijn, waaronder tevens wordt begrepen dat de organisatie voldoende belang moet hebben bij de rechtsvordering (artikel 3:303 BW). 9. De hiervoor onder 5 (i) en (ii) opgenomen verweren van Deliveroo spitsen zich toe op het derde en vijfde vereiste. Komt FNV op voor belangen die gelijksoortig zijn en lenen deze zich voor bundeling? 10. Deliveroo heeft in dit kader aangevoerd dat FNV niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat de verklaring voor recht een kwalificatievraag inhoudt, die zich niet leent voor een bundeling van belangen. Ten behoeve van die kwalificatie moet immers per individu gekeken worden naar de rechten en verplichtingen die partijen bij het aangaan van de rechtsverhouding voor ogen stond en de wijze waarop partijen daaraan uitvoering en aldus inhoud hebben gegeven. Velen vullen naar eigen inzicht de overeenkomst van opdracht in, dus zijn niet elke week werkzaam en soms lange tijd niet. In deze zaak heeft FNV geen enkele bezorger als procespartij betrokken en is FNV in gebreke gebleven concrete omstandigheden van individuele bezorgers te stellen en te bewijzen, aldus Deliveroo. 10. FNV stelt een zelfstandig belang te hebben bij de vordering en daartoe op grond van haar statuten gerechtigd te zijn. Ten aanzien van de kwalificatieproblematiek ziet FNV geen beletsel. Omdat de prestatie bij maaltijdbezorging in alle gevallen voor 100% bepaald is, lenen de belangen zich goed voor bundeling. Het gaat daarbij niet alleen om het groepsbelang van de huidige bezorgers, maar ook de belangen van ex bezorgers, waaronder leden van FNV, die in 2017 nog werkzaam waren op basis van een arbeidsovereenkomst en daar mogelijk ook graag weer voor in aanmerking willen komen. 10. De kantonrechter is van oordeel dat FNV een eigen zelfstandig belang heeft bij het instellen van de onderhavige vordering. In de ruime doelomschrijving van de statuten (artikel 8.2. sub i) is onder meer opgenomen: het voeren van gerechtelijke procedures ter bescherming van de belangen van werkenden en de onderhavige procedure valt daar onder. Bovendien staat vast dat Deliveroo heeft afgezien van het sluiten van arbeidsovereenkomsten met maaltijdbezorgers en is overgestapt op partnercontracten, hetgeen onbetwist een verandering in de arbeidsrechtelijke positie van de bezorgers met zich brengt. FNV maakt zich voor die positie sterk. Verder is de vraag of sprake is van arbeidsovereenkomsten ook van belang voor de mogelijke toepasbaarheid van een collectieve arbeidsovereenkomst, een kwestie tussen FNV en Deliveroo waarin vandaag ook wordt beslist. Mede gelet op het voorgaande staat voor de kantonrechter vast dat er ook sprake is van een situatie dat belangen van anderen in het geding zijn, ook al kunnen deze diffuus zijn en al zullen wellicht niet alle maaltijdbezorgers instemmen met deze collectieve actie. Dat laatste is ook niet vereist. Dat FNV de procedure niet mede namens een bezorger heeft ingesteld, is geen vereiste voor de ontvankelijkheid van de vordering en zou overigens de mogelijkheid van een collectieve actie teveel inperken, nu FNV daar ook een eigen zelfstandig belang bij heeft. 10. Verder is voor de ontvankelijkheid van belang of van de collectieve actie een meer effectieve en/of efficiënte rechtsbescherming valt te verwachten. Er moet een meerwaarde zijn ten opzichte van de procedure door een individu. Dit is de achtergrond van de eis dat ‘de belangen zich voor bundeling lenen’. De kantonrechter oordeelt dat die situatie zich hier voor doet. Immers de vraag of in deze zaak sprake is van een arbeidsovereenkomst, raakt een grote groep werkenden en dient ook een algemeen belang. Dit laatste is het geval waar het gaat om het omzetten van arbeid, waarvoor sociale lasten (premies) moeten worden afgedragen naar arbeid waarvoor dat niet is vereist. Verder is van belang dat indien de vordering van FNV wordt toegewezen, dit een veel groter effect heeft dan de uitkomst van een individuele procedure. De kwalificatieproblematiek die samenhangt met de vraag of er sprake is van een arbeidsovereenkomst, en met name de daarvoor volgens vaste jurisprudentie vereiste beoordeling van alle omstandigheden van het geval, is van een andere orde. Het gaat dan niet om de vraag of de belangen zich lenen voor bundeling, maar of de aard van de vordering zich leent voor toewijzing daarvan. Dit is onderdeel van de inhoudelijke beoordeling. De kantonrechter zal daarop terugkomen. 10. Op grond van deze overwegingen oordeelt de kantonrechter dat aan het vereiste onder 8 onderdeel (3) is voldaan. Zijn de belangen van de personen ten behoeve van wie de rechtsvordering is ingesteld, voldoende gewaarborgd ? 15. Hiervoor is al vastgesteld dat FNV voldoende belang heeft bij de vordering. Uit de wetsgeschiedenis en de toelichting op artikel 3:305a lid 2 BW blijkt verder dat deze bepaling beoogt de rechter een handvat te bieden om kritisch te oordelen over de ontvankelijkheid in een collectieve actie indien hij twijfelt aan de motieven voor het instellen van deze actie en om te voorkomen dat daarmee claimstichtingen het collectief actierecht gebruiken om hun eigen commercieel gedreven motieven na te streven, aldus de wetsgeschiedenis (TK 2011-2012, 33 126, nr. 3, p. 5, 12). Een dergelijke situatie doet zich hier echter niet voor. Onder verwijzing naar hetgeen onder 11 en 12 is overwogen, verwerpt de kantonrechter het verweer van Deliveroo op dit punt. De belangen van de bezorgers zijn naar het oordeel van de kantonrechter voldoende gewaarborgd. Indien de collectieve actie slaagt, kunnen de bezorgers die dat willen aanspraak maken op een arbeidsovereenkomst, maar daarmee worden de aangegane overeenkomsten tussen Deliveroo en de bezorger niet automatisch omgezet. 16. Met het voorgaande staat ook afdoende vast dat FNV een concreet belang heeft bij de gevraagde verklaring voor recht, zodat het beroep van Deliveroo op het ontbreken van belang wordt gepasseerd. FNV is ontvankelijk in haar vordering. Inhoudelijke beoordeling 17. Kern van het geschil vormt de vraag of de rechtsverhouding tussen de bezorgers van Deliveroo (nog steeds) is aan te merken als een arbeidsovereenkomst in de zin van artikel 7:610 lid 1 of lid 2 BW (standpunt FNV) dan wel als een overeenkomst van opdracht als bedoeld in artikel 7:400 BW (standpunt Deliveroo). Gezien de eis in artikel 7:400 BW dat de werkzaamheden worden verricht ‘anders dan op grond van een arbeidsovereenkomst’ zal primair beoordeeld moeten worden of aan de vereisten van een arbeidsovereenkomst is voldaan. Is een verklaring voor recht op zich mogelijk? 18. Het meest verstrekkende verweer van Deliveroo is dat de gevorderde verklaring voor recht niet kan worden afgegeven, omdat voor de beoordeling daarvan per individu gekeken moet worden naar de rechten en verplichtingen die partijen bij het aangaan van de rechtsverhouding voor ogen stonden en de wijze waarop partijen daaraan uitvoering en inhoud hebben gegeven. Daarbij is verwezen naar de zogenoemde PostNL-zaken. Iedere bezorger geeft ook een eigen invulling en uitvoering aan de overeenkomst van opdracht en FNV heeft verzuimd concrete feiten en omstandigheden te stellen, aldus Deliveroo. 19. Dit verweer van Deliveroo kan in zijn algemeenheid niet gevolgd worden. Door de Hoge Raad (onder meer HR 14 april 2006, ECLI:NL:HR:2006:AU9722, inzake beurspromomovendi; HR 12 september 2014, ECLI:NL:HR:2014:2653, inzake prostituees), is ook na [naam 1] (HR 14 november 1997, ECLI:NL:1997:ZC2495) meermalen een oordeel gegeven over de vraag of de rechtsverhouding tussen een bedrijf en een groep van werkers moet worden aangemerkt als een arbeidsovereenkomst. Daaruit volgt dat dit niet zuiver van geval tot geval moet worden bekeken. Uit een oogpunt van rechtszekerheid, het beschermende karakter van het arbeidsrecht en de nauwe band met verplichtingen op grond van sociale zekerheidswetgeving en belastingen zou dit overigens ook ongewenst zijn. Het voorgaande betekent niet dat in een individuele zaak op grond van de feitelijke - van de groep - afwijkende feiten en omstandigheden nooit anders geoordeeld zou kunnen worden, maar dit staat aan een algemeen rechtsoordeel niet in de weg. Overwegingen vooraf 20. Het gaat in deze zaak om arbeid, die aanvankelijk op grond van een arbeidsovereenkomst werd verricht en die thans op grond van een zogeheten partnerovereenkomst wordt uitgevoerd. De kantonrechter zal daarom beoordelen of alle omstandigheden in aanmerking genomen, het karakter van de rechtsverhouding tussen Deliveroo en zijn bezorgers zodanig is veranderd, dat niet langer wordt voldaan aan de elementen van de arbeidsovereenkomst, en met name aan het element ‘in dienst van‘ kort gezegd: de gezagsverhouding. Daarbij zal worden bezien in hoeverre sprake is van een persoonlijke arbeidsverplichting als bedoeld in artikel 7:659 BW. 21. Of sprake is van een arbeidsovereenkomst wordt bepaald door alle omstandigheden van het geval, in onderling verband bezien. Daarbij is niet zozeer doorslaggevend hoe partijen de overeenkomst noemen of kwalificeren, maar welke rechten en verplichtingen zij daarbij over en weer beoogd hebben en in hoeverre daaraan feitelijk uitvoering is gegeven. Naarmate er over een contract meer is onderhandeld, kan aan de schriftelijke vastlegging van die partijbedoeling meer waarde worden gehecht. Zowel in [naam 1] als in [naam 2] (HR 10 december 2004, ECLI:NL:HR:2004:AP2651) betrof het een schriftelijke overeenkomst, die op verzoek van de vermeende werknemer ( [naam 1] ) dan wel in overleg met de werknemer, specifiek voor die situatie en in afwijking van wat gebruikelijk was in het bedrijf (in de zaak [naam 2] ), was overeengekomen. In de onderhavige situatie is echter sprake van een standaardcontract, dat volledig en eenzijdig door Deliveroo is opgesteld en niet onderhandelbaar is. In zo’n situatie kan voor de bedoeling van partijen aan de weergave in het schriftelijk contract geen doorslaggevende betekenis worden gehecht, zeker niet voor de bedoeling van de bezorger. Hoogstens kan aangenomen worden dat deze voor het voortzetten of verkrijgen van dit werk bereid is aan de voorwaarden van Deliveroo (zoals inschrijving als zelfstandige in de Kamer van Koophandel, met de daaraan verbonden facilitaire verplichtingen, en het aanschaffen van een maaltijdbox) te voldoen. 22. De kantonrechter stelt voorop begrip te hebben voor de behoefte aan flexibiliteit van een onderneming en ook wel aan te nemen dat bepaalde soorten werkers prijs stellen op deze flexibiliteit, zeker als daar bij gebrek aan sociale lasten een hogere vergoeding tegenover staat, maar hecht er aan op te merken dat het gezien het dwingendrechtelijke karakter van het arbeidsrecht (en de beschermingsgedachte daarachter) niet aan partijen is om te beslissen of ze daarvan willen afwijken. Ook aspecten als dat er voor een bepaalde groep geen behoefte is aan die bescherming of dat de gevolgen van het aanmerken als een arbeidsovereenkomst ongewenst en te zwaar zijn, kunnen geen doorslaggevende rol spelen, nu deze aspecten geacht moeten worden te zijn verwerkt in het wettelijke systeem. Indien daarin verandering moet komen, ligt dit op de weg van de wetgever. 23. Om een goed beeld van de zaak te geven, acht de kantonrechter ook van belang een overweging vooraf te wijden aan de overeenkomst van opdracht als bedoeld en geregeld in artikel 7:400 BW, de overeenkomst waarop Deliveroo zich beroept. Kenmerkend voor die overeenkomst is dat de ene partij bepaalde verrichtingen aan de andere partij opdraagt. Blijkens de wetsgeschiedenis is daarbij destijds gedacht aan overeenkomsten met een advocaat, notaris, deurwaarder, accountant, incassobureau, architect, makelaar, dierenarts, kapper, repetitor of veilinghouder of aan researchovereenkomsten, computeropdrachtcontracten, bestuurs- of organisatieopdrachten en engineeringscontracten (Nota II, Kamerstukken II 1991/1992, 17779). Het gaat om een ruim begrip, gezien de grote variëteit aan opdrachten. De overeenkomst kan ook worden aangegaan zonder dat de ene partij een beloning aan de andere partij verschuldigd is, maar indien de overeenkomst wordt aangegaan in de uitoefening van zijn beroep of bedrijf, is de opdrachtgever aan de opdrachtnemer op grond van artikel 7:405 BW loon verschuldigd. Dit is ook tussen Deliveroo en de bezorger overeengekomen. De uitdrukking ‘in de uitoefening van zijn beroep of bedrijf’ moet weliswaar ruim worden opgevat, maar de kantonrechter is van oordeel dat daarbij wel een zeker element van ondernemerschap aanwezig moet zijn. 24. In een zaak tussen een bezorger en Deliveroo is onlangs, op 23 juli 2018 uitspraak gedaan door een andere kantonrechter van de rechtbank Amsterdam (gepubliceerd in JAR 2018/189) en is in die specifieke zaak geoordeeld dat geen sprake was van een arbeidsovereenkomst. Deliveroo beroept zich begrijpelijkerwijs op die uitspraak, maar de kantonrechter hecht er aan op te merken dat gezien de snelle ontwikkeling die de platformeconomie in Nederland doormaakt het voor de rechtsontwikkeling van belang kan zijn dat hierover verschillend wordt geoordeeld. 25. Het gaat in deze zaak om werk, dat naar het oordeel van de kantonrechter tot de kern van het bedrijf van Deliveroo hoort. Deliveroo legt weliswaar de nadruk op de technologische kant van haar bedrijf en de verkenning en uitwerking van mogelijke (andere) markten, maar dit neemt niet weg dat het bezorgen van maaltijden tot op heden een wezenlijk onderdeel van (de identiteit van) het bedrijf uitmaakt. Het overgrote deel van haar personeel werkt in de bezorging en ook de naamgeving bevestigt dit beeld. Is er sprake van een arbeidsovereenkomst? 26. Hierna zal op de verschillende elementen van de arbeidsovereenkomst worden ingegaan. Een belangrijk geschilpunt tussen partijen is daarbij de vraag of er (nog steeds) sprake is van een gezagsverhouding tussen Deliveroo en de bezorgers, waarbij met name van belang is of de grote vrijheid om het werk te verrichten, de mogelijkheid om zich te laten vervangen en het recht om een bestelling te weigeren aan het aannemen van een arbeidsovereenkomst in de weg staat. In dit verband overweegt de kantonrechter het volgende.  De verplichting om arbeid te verrichten 27. Zowel FNV als Deliveroo hebben een voorbeeld van de partnerovereenkomst in het geding gebracht, die op onderdelen niet gelijkluidend is. Kennelijk - zo is ter zitting gebleken - is het contract in de loop van 2018 door Deliveroo nog op onderdelen aangepast. Nu de discussie daarop niet is toegespitst en de verschillen geen betrekking hebben op de voor deze zaak onderscheidende aspecten, zal de kantonrechter uitgaan van het voorbeeldcontract dat door Deliveroo als gedingstuk 2 in het geding is gebracht. 28. In het contract is neergelegd dat de overeenkomst wordt aangegaan voor een bepaalde tijd (artikel 3.1) en eindigt van rechtswege zonder dat opzegging vereist is. Tussentijdse opzegging is ook mogelijk, voor de bezorger zonder opzegtermijn en voor Deliveroo met een opzegtermijn van 1 week. Met het ondertekenen van de overeenkomst aanvaardt de bezorger de mogelijkheid om voor de duur van de overeenkomst bezorgwerkzaamheden te verrichten of te laten verrichten (artikel 1). Hierin is nog geen verplichting tot arbeid overeengekomen. Deze ontstaat pas op het moment dat een bestelling wordt geaccepteerd door de bezorger en toegewezen (artikel 2.4.) Ook ten aanzien van de hoogte van de vergoeding is niets opgenomen in de overeenkomst, enkel dat het gaat om een all-in vergoeding, die (bij iedere bezorging, zo begrijpt de kantonrechter) vooraf schriftelijk bevestigd wordt aan de bezorger en dat deze bezorgvergoeding betaald wordt voor elke afgeleverde bezorging (artikel 7). Uit de samenhang van deze bepalingen leidt de kantonrechter af dat in wezen sprake is van een raamcontract met een uitgestelde prestatieplicht. 29. De plicht om een prestatie te leveren ontstaat volgens het contract voor beide partijen pas op het moment dat een bestelling door de bezorger wordt geaccepteerd en door Deliveroo aan de bezorger wordt toegewezen. In die zin wijken de contractuele verplichtingen thans op dit punt aanzienlijk af van de situatie gedurende de arbeidsovereenkomst, toen de bezorger verplicht was zich voor een minimale periode op te geven voor arbeid en gedurende de dienst waarvoor hij had ingetekend beschikbaar te zijn op straffe van een ontslag op staande voet. De vraag is echter of gezien de feitelijke uitvoering in de praktijk de verplichting om beschikbaar te zijn een wezenlijke verandering heeft ondergaan. Daarbij gaat wezen voor schijn. 30. Uitgangspunt is dat de bedrijfsvoering van Deliveroo afhankelijk is van een goede bezorgdienst, waarbij de maaltijden binnen een half uur na bestelling worden afgeleverd bij de klant. Dit brengt met zich dat er enerzijds altijd iemand beschikbaar moet zijn om de bestelling af te leveren en dat Deliveroo, en overigens ook de bezorger, gebaat is bij een snelle en goede aflevering. De vraag is of een systeem van volledig vrij kiezen wanneer je werkt en elke bezorging kunnen weigeren zich verdraagt met dit uitgangspunt, met andere woorden is de bezorger daar ook feitelijk vrij in. 31. De kantonrechter neemt bij de beoordeling daarvan als uitgangspunt dat niet aannemelijk is dat de bezorger dan wel Deliveroo beoogt voor een enkele incidentele bestelling de partnerovereenkomst aan te gaan. De prijs die Deliveroo op dit moment betaalt (onweersproken gemiddeld per bezorging € 6,00 per bestelling en in Amsterdam € 5,00 met een toeslag van € 1,50 en bij twee bezorgingen voor hetzelfde restaurant € 3,75 per bezorging) is een aanwijzing, dat de bezorger dat niet beoogt, evenals de vereiste inschrijving in het handelsregister en de aanschaf van de maaltijdbox op eigen kosten (ongeveer € 50,00). Uit het systeem waarmee en de wijze waarop bestellingen aan bezorgers worden toegewezen kan worden afgeleid dat ook Deliveroo dat niet beoogt. Het systeem ‘Frank’ dat bestellingen toewijst, kiest in beginsel de bezorger uit die het dichtst bij het restaurant is, hetgeen impliceert dat een besteller die daarvoor in aanmerking wil komen, niet te ver verwijderd moet zijn van de plaats waar restaurants zich bevinden, dus in die zin al vooraf beschikbaar moet zijn. De bestelling wordt dan in eerste instantie toegewezen aan de bezorger die zich heeft aangemeld voor een sessie, deze heeft voorrang. In artikel 2.2. van de opdrachtovereenkomst is ook opgenomen dat het vooruit boeken ‘door gebruik te maken van de SBB tool optioneel is, maar indien het wordt gebruikt en een boeking is bevestigd, dan heeft de Opdrachtnemer de zekerheid dat het voor hem mogelijk is om in te loggen en de ‘Diensten te leveren op een bepaalde plaats en tijd’. Hieruit leidt de kantonrechter af dat Deliveroo een voorkeur heeft voor bezorgers die voor diensten hebben ingelogd. 32. Daarnaast is gezien die systemen, in onderlinge samenhang bezien, aannemelijk dat voor de bezorger het reserveren van sessies de gewenste en gebruikelijke werkwijze is om zoveel mogelijk kans te maken op een bestelling en inkomen te genereren. Dit geldt nog in sterkere mate als het gaat om favoriete tijden. Het SBB-systeem, dat in wezen een inroostersysteem is, heeft ook overigens de mogelijkheid in zich om beschikbaarheid van bezorgers in de door Deliveroo gewenste richting bij te sturen. Dit kan gebeuren door die bezorgers voorrang te geven bij het inloggen voor de sessies. Ter zitting is geen concreet antwoord gegeven op de vraag of dat op dit moment nog gebeurt, maar in de hiervoor vermelde uitspraak van de kantonrechter Amsterdam van 23 juli 2018, is als vaststaand aangenomen dat bezorgers die naar de maatstaven van Deliveroo goed presteren ‘priority acces’ krijgen om een tijdvak in een zone te reserveren en daardoor meer kans hebben om op gewilde tijden bestellingen aangeboden te krijgen. Dus in ieder geval biedt het systeem die mogelijkheid. Ook staat vast dat er een maximum is aan het aantal bezorgers dat zich voor een bepaalde sessie kan aanmelden. 33. Het voorgaande rechtvaardigt de conclusie dat de bezorger groot belang heeft bij het zich aanmelden voor een sessie en bij het verkrijgen van extra inlogfaciliteiten van Deliveroo door goed te presteren, zodat van een algehele vrijheid om zich beschikbaar te stellen tot het moment van acceptatie van de bestelling in feite geen sprake kan zijn indien de bezorger (voldoende) inkomen wil genereren. Het rechtvaardigt ook de conclusie dat Deliveroo de prestatie van de individuele bezorger meeweegt of in ieder geval kan meewegen bij het verlenen van toegang tot het inloggen. In combinatie met het bonussysteem is aldus geregeld dat een bezorger geprikkeld wordt zoveel mogelijk en goed te presteren. 34. De vrijheid om een bestelling te weigeren dient ook op andere wijze genuanceerd te worden. Als een bezorger een bestelling weigert, komt er een scherm tevoorschijn met de hiervoor onder 1.5 vermelde mogelijke redenen. In het contract dat door FNV is overgelegd verplichtte de bezorger zich nog om in 80% van de gevallen de reden daarvoor in te vullen. In het contract dat Deliveroo heeft overgelegd is die verplichting niet meer opgenomen, maar dit neemt niet weg dat Deliveroo ook uit het niet invullen daarvan haar conclusies kan trekken, ongeacht of dit systeem Deliveroo (ook) informatie geeft dat zij voor andere (analyse) doeleinden kan gebruiken. Dit geldt ook voor het systeem waarmee de dienstverlening van Deliveroo en daarmee ook de bezorgprestatie beoordeeld wordt. Deze informatie is, ongeacht of Deliveroo deze informatie, zoals zij zelf stelt, vraagt voor andere doeleinden, terug te leiden tot de individuele bezorger. 35. Dat op (herhaaldelijk) weigeren van bestellingen niet meer de sanctie van ontslag op staande voet staat, acht de kantonrechter niet doorslaggevend. De omzetting van het contract en de eenvoudige manier waarop dit beëindigd kan worden alsmede de mogelijkheid om geen bestellingen meer toe te wijzen, tenzij er niemand anders vanuit de sessie voor beschikbaar is, maakt dat op dit punt geen sprake is van een wezenlijke verandering. 36. De verschillende systemen in onderlinge samenhang bezien en in het bijzonder het feit, dat Deliveroo prestatiecriteria hanteert voor bezorgers die dan bij voorrang kunnen inloggen voor (gewilde) sessies, maakt dat ook de vrijheid om te weigeren aanzienlijk minder groot is dan het contract suggereert. 37. Deliveroo heeft een overzicht in het geding gebracht van in september 2018 in Nederland aangeboden en vervolgens geweigerde bestellingen. Zij stelt dat in die maand 44,5 % van de bestellingen is geweigerd, maar nu de redenen van de weigering ontbreken en evenmin duidelijk is welke gevolgen daaraan zijn verbonden, kan dit overzicht niet leiden tot een ander oordeel. Immers als een bezorger niet binnen een bepaalde tijd reageert of kiest voor een andere bestelling binnen Deliveroo, wordt dit als een weigering van de bestelling geregistreerd.  De mogelijkheid van vervanging 38. Verder beroept Deliveroo zich op de vrijheid van de bezorger om zich te laten vervangen. In het contract is opgenomen (artikel 4) dat vervanging mogelijk is zonder voorafgaande toestemming van Deliveroo, met dien verstande dat de vervanger aan Deliveroo voor aanvang van de werkzaamheden een geldig legitimatiebewijs en een bewijs van het recht om in Nederland te werken toont. Indien echter uitgegaan wordt van het contract, zoals dat door Deliveroo is opgesteld, is deze mogelijkheid tot vervanging vrijwel inhoudsloos. Immers indien pas op het moment van acceptatie en toewijzing van de concrete bestelling een concrete opdracht ontstaat, zal gezien het korte tijdbestek waarbinnen de maaltijd moet worden afgeleverd geen behoefte en ruimte bestaan om van deze mogelijkheid gebruik te maken. Indien het gaat om een nieuwe vervanger is dit bovendien feitelijk onmogelijk. 39. Dit kan anders liggen indien de bezorger voor een gereserveerde sessie verhinderd is, maar ook dan is de behoefte aan vervanging alleen te verklaren, indien het nadelig voor de bezorger is om zich alsnog af te melden. Hetzij vanwege daling in het ranking systeem hetzij vanwege mogelijk verlies van de bonusmogelijkheden. Beide redenen wijzen op een gezagsverhouding en doen daar in ieder geval geen afbreuk aan. 40. Met betrekking tot artikel 7:659 lid 1 BW, de verplichting van de werknemer om de arbeid zelf te verrichten, overweegt de kantonrechter dat dit artikel de ruimte biedt om zich met toestemming van de werkgever door een derde te doen vervangen. Voor de overeenkomst van opdracht geldt echter eveneens dat de opdrachtnemer gehouden is de opdracht zelf uit te voeren, tenzij anders is overeengekomen. Op zichzelf is daarom geen sprake van een onderscheidend criterium. Het feit dat de bezorger zich enkel mag laten vervangen door een vooraf bij Deliveroo bekend gemaakt persoon, kan worden aangemerkt als toestemming om zich door een derde te laten vervangen. Van belang is of gezien de feitelijke verhoudingen en de wijze waarop de werkzaamheden zijn ingericht ten aanzien van de vervanger gezag uitgeoefend kan worden door Deliveroo of dat dit buiten diens invloedssfeer ligt. De kantonrechter oordeelt dat ten tijde van het verrichten van de werkzaamheden door Deliveroo middels zijn systemen dezelfde invloed op de vervanger kan worden uitgeoefend als op de bezorger, terwijl de bezorger op dat moment geheel afwezig is en er dus geen sprake is van een situatie waarin hij toezicht heeft. Bovendien stelt Deliveroo middels het contract met de bezorger aan de vervanger dezelfde eisen als aan de bezorger. Onder deze omstandigheden staat de ruime vervangingsmogelijkheid op zich niet in de weg aan het aannemen van een gezagsverhouding.  De beloning. 41. De kantonrechter stelt voorop dat de naam die partijen aan een vergoeding geven niet bepalend is voor het karakter daarvan. 42. In het contract (artikel 7) is opgenomen dat het gaat om een all-in vergoeding, waarvan de hoogte zoals gezegd, telkens voorafgaand aan de bestelling/dienst wordt bepaald en dat er geen afzonderlijke vergoeding wordt gegeven voor de kosten van verzekeringen, veiligheidsmateriaal en wettelijk noodzakelijke inspecties. Deliveroo zal met betrekking tot de door de bezorger of diens vervanger geleverde diensten tweewekelijks een concept factuur opstellen en de eerste betaling zal pas plaatsvinden na overlegging van het KvK- en BTW-nummer. Deliveroo biedt deze facturatiedienst kosteloos aan om de administratie van beide partijen te vergemakkelijken. In overleg met Deliveroo is het echter ook mogelijk zelf facturen af te geven. 43. Betaling vindt dus niet langer plaats op basis van het minimum(jeugd)loon per uur, maar per bestelling. De prijs voor een bestelling is niet in de overeenkomst opgenomen, maar varieert afhankelijk van tijd en plaats en wordt indien nodig aangepast. Zoals hiervoor onder 31 is overwogen, wordt gemiddeld per bezorging € 6,00 betaald en in Amsterdam € 5,00 met een toeslag van € 1,50 en bij twee bezorgingen voor hetzelfde restaurant (een stacked order) € 3,75 per bezorging. FNV heeft verder onweersproken gesteld dat een bezorger gemiddeld 2 tot 3 bestellingen per uur aflevert. 44. De wijzigingen in de vergoeding rechtvaardigen naar het oordeel van de kantonrechter niet de conclusie dat geen sprake (meer) is van loon in de zin van artikel 7:610 BW, te weten een vergoeding verschuldigd terzake van de bedongen arbeid, ook al is er sprake van een wisselend loon per concrete prestatie. Hoewel de hoogte van die vergoeding bruto per uur hoger zal zijn dan het wettelijk minimum(jeugd)loon, acht de kantonrechter de vergoeding niet zodanig hoog (gemiddeld maximaal € 18,00 bruto) dat in de hoogte van de vergoeding een relevante aanwijzing ligt voor het tegendeel. Onder verwijzing naar hetgeen hiervoor is overwogen met betrekking tot de vrijheid een bestelling te weigeren, geldt hetzelfde voor de door Deliveroo gestelde marktwerking van dit samengestelde tarief. In de systematiek zit weinig tot geen ruimte voor een onderhandeling over het tarief. Dat over de prijzen feitelijk wordt onderhandeld is ook niet gesteld.  De inschrijving in de Kamer van Koophandel 45. In zijn algemeenheid komt aan een inschrijving als zelfstandige in de Kamer van Koophandel een belangrijke betekenis toe, maar in deze zaak mag worden aangenomen dat de inschrijving is verricht omdat dit door Deliveroo verplicht is gesteld aan de bezorgers in de partnerovereenkomst (zie 1.4). Dat de inschrijvingen zijn verricht teneinde de werkzaamheden ten behoeve van Deliveroo te kunnen verrichten blijkt ook uit het feit, dat onbetwist is dat dit door bezorgers bij inschrijving bij de Kamer van Koophandel soms expliciet als doelomschrijving is vermeld. Daarnaast en vooral blijkt dit uit het feit dat bij de aanmelding voor bezorger de personen die al waren ingeschreven bij de Kamer van Koophandel ‘op één hand te tellen waren’, zoals door Deliveroo ter zitting is verklaard. Aan de inschrijving op zich kan de kantonrechter daarom geen belangrijke betekenis hechten, tenzij ook uit andere factoren blijkt dat sprake is van werkzaamheden in de uitoefening van een bedrijf.  Materialen 46. Onder artikel 1.10 van de partnerovereeenkomst is de contractuele verplichting van de bezorger ten aanzien van de eigen aanschaf van het materieel opgenomen. De verplichting bestaat onder meer om een maaltijdbox te gebruiken die voldoet aan de door Deliveroo gestelde veiligheids- en hygiëne-eisen. Het hoeft geen maaltijdbox van Deliveroo te zijn. Evenmin hoeft de bezorger zoals voorheen te voldoen aan kledingvoorschriften. Daarnaast is in artikel 6 - kort gezegd - opgenomen dat de bezorger moet zorgen dat zijn voertuig aan alle verkeersveiligheidsvoorschriften voldoet, dat hij niet onder invloed van drugs of alcohol rijdt en dat het materieel voldoet aan Deliveroo’s veiligheidsvoorschriften. In artikel 6.3 is opgenomen dat Deliveroo’s veiligheidsvoorschriften, zoals van tijd tot tijd gewijzigd, van toepassing zijn en een integraal onderdeel uitmaken van de overeenkomst. 47. Ten aanzien van het argument van Deliveroo dat de bezorgers zelf hun eigen materieel moeten aanschaffen en mede om die reden niet als werknemers maar als opdrachtnemers zouden moeten worden aangemerkt, overweegt de kantonrechter het volgende. Met uitzondering van de maaltijdbox gaat het om de aanschaf van materieel dat ook in het dagelijks leven gebruikelijk is, zoals een smartphone en een eigen vervoermiddel. Deliveroo heeft terecht gesteld dat de bezorger niet langer verplicht is materieel met opschrift van Deliveroo te gebruiken, maar zij biedt de bezorger wel de mogelijkheid deze box met korting bij haar in te kopen. Het ligt naar het oordeel van de kantonrechter voor de hand dat een bezorger van die mogelijkheid gebruik zal maken, tenzij hij al over een box beschikt. Aan het vervallen van de kledingvoorschriften kan wel enige betekenis worden gehecht in die zin dat de bezorgers niet overal herkenbaar zullen zijn als een bezorger van Deliveroo. Hier staat echter weer tegenover dat de herkenbaarheid van Deliveroo naar buiten toe, in ieder geval naar de klant toe, al duidelijk is doordat de bestelling via Deliveroo plaatsvindt. Al met al acht de kantonrechter de veranderingen ten aanzien van het materiaal niet zodanig dat daardoor een verandering in de gezagsverhouding is opgetreden.  Overige rechten en verplichtingen 48. Ten aanzien van de wijze waarop de bezorger zich tijdens de maaltijdbezorging moet gedragen zijn in artikel 2.4 van het contract een aantal verplichtingen opgenomen, te weten - kort samengevat - (i) het uitvoeren van de Dienst binnen een redelijke tijd en middels een route die de bezorger veilig en efficiënt acht, (ii) indien hij voorziet dat hij de bestelling niet kan afleveren, zal hij Deliveroo hiervan op de hoogte stellen, (iii) professioneel zijn in de omgang met (de staf van) Deliveroo, andere riders, personeel van de partners en voorbijgangers en (iv) de Dienst met de nodige zorgvuldigheid, vaardigheid en bekwaamheid verrichten. Het betreffen deels aanwijzingen ten aanzien van het de uitvoering van het werk, maar deels ook ten aanzien van het gedrag van de bezorger. 49. In artikel 8 Garanties is (i) opgenomen dat de bezorger alle wettelijke verplichtingen en regelingen welke op hem van toepassing zijn en welke van tijd tot tijd op het verlenen van Diensten van toepassing zijn zal naleven alsmede de bepalingen uit handboeken, regelingen of voorschriften ten aanzien van de gezondheid en veiligheid, voedselveiligheid en verkeersveiligheid die op hem van toepassing zijn. Verder is (ii) de verplichting opgenomen om ervoor te zorgen dat Deliveroo de bezorger gedurende de uitvoering van de Diensten kan volgen door middel van GPS, met als reden dat de klanten van Deliveroo weten wat de status is van de bestelde producten. De GPS-controle biedt echter ook de mogelijkheid het gedrag van de bezorger te volgen en te controleren. Wat betreft de garantie onder (i) is sprake van aanwijzingen van Deliveroo op de genoemde gebieden en een ruime bevoegdheid van Deliveroo om daarvoor nadere regels te stellen. 50. In artikel 9 is de verplichting opgenomen voor de bezorger om adequaat/genoegzaam verzekerd te zijn gedurende de overeenkomst, ook indien gebruik gemaakt wordt van een vervanger, voor die vervanger. 51. Voor concrete aanwijzingen in het kader van artikel 7:402 BW acht de kantonrechter de omschrijvingen in artikel 2.4 in samenhang met artikel 8 wel erg ruim en is er naar het oordeel van de kantonrechter nog steeds sprake van een ruime instructiebevoegdheid. Het gaat om eenvoudig ongeschoold standaardwerk, waarvoor andere aanwijzingen dan gesteld niet goed denkbaar zijn. Behalve de voorschriften ten aanzien van de kleding en de maaltijdbox - waarvan Deliveroo niet langer verplicht stelt om materiaal met opdruk van Deliveroo te gebruiken - is ook niet gebleken van een relevant verschil met de periode waarin gewerkt werd op basis van een arbeidsovereenkomst.  Zelfstandigheid in de uitoefening van een bedrijf 52. In het contract is op vele plaatsen de nadruk gelegd op de zelfstandigheid van de bezorger en diens keuze voor dit contract en acceptatie van de daaruit voortvloeiende gevolgen en aansprakelijkheid. Deels hebben de betreffende bepalingen betrekking op kwalificatiekeuzes, die zoals gezegd niet altijd ter vrije keuze van partijen staan. De kantonrechter zal daar verder niet op ingaan. 53. Wel is relevant in hoeverre in de overeengekomen rechten en verplichtingen (andere) aspecten zitten die uitdrukkelijk wijzen op zelfstandig ondernemerschap van de bezorgers. Daarvan is naar het oordeel van de kantonrechter geen sprake. Dat het de bezorgers vrij staat om ook voor concurrenten werkzaamheden te verrichten, betekent nog niet dat geen sprake kan zijn van een arbeidsovereenkomst. Ook aan werknemers met een (parttime) arbeidsovereenkomst kan het zijn toegestaan om voor een andere – al dan niet concurrerende – werkgever werkzaamheden te verrichten. Deliveroo heeft in dit verband nog aangevoerd, dat het de bezorgers is toegestaan om voor meerdere bedrijven tegelijk te werken en de gunstigste bestellingen daaruit te kiezen, onder meer met de hoogste beloning. Hoewel deze mogelijkheid theoretisch genomen bestaat, ziet de kantonrechter in de praktijk weinig ruimte om tijdens een dienst daarvan daadwerkelijk gebruik te maken. Dit gezien het korte tijdsbestek van de uitvoering van een bestelling. Daarnaast is aannemelijk dat Deliveroo met haar systemen ongewenste gevolgen van deze keuze (bijvoorbeeld prijsopdrijving) kan bijsturen middels het gunnen van bestellingen aan andere bezorgers die zich ruimer beschikbaar stellen Verder is nog van belang dat niet is gesteld of gebleken dat de bezorgers zich richting de restaurants of de klant presenteren als een zelfstandige met een eigen bedrijf, bijvoorbeeld door een eigen bedrijfsnaam. Nergens blijkt tenslotte van een onderhandelingspositie van de individuele bezorger. Conclusies 54. Alles in onderlinge samenhang overziende komt de kantonrechter tot het oordeel dat de aard van het werk en de rechtsverhouding tussen partijen sinds begin 2018 niet zodanig wezenlijk zijn gewijzigd dat niet langer sprake is van het verrichten van arbeid op basis van een arbeidsovereenkomst. Het gaat nog steeds om arbeid die behoort tot de organisatie van Deliveroo. Als er gewerkt wordt is er onverminderd sprake van een gezagsrelatie. In feite geldt dit ook voor de fase vanaf de aanmelding voor de dienst. Dat de aanwijzingen in algemene zin zijn neergelegd en niet concreet telkens bij het werk, maakt dit niet anders nu het gaat om eenvoudig ongeschoold standaardwerk, waar weinig andere aanwijzingen denkbaar zijn dan thans zijn geregeld. Als gevolg van technologische mogelijkheden is er weliswaar een grote vrijheid mogelijk waar het gaat om de beschikbaarheid voor arbeid, maar deze past nog steeds binnen het karakter van de arbeidsovereenkomst, ook al wordt op door de werknemer te kiezen tijdstippen gewerkt. De door de systemen gecreëerde ruimte voor indeling van het werk is bijvoorbeeld vergelijkbaar met het op grote schaal kunnen ruilen van diensten in vooraf vastgelegde roosters. Bovendien is het aanmelden voor diensten een wezenlijke voorwaarde om inkomen te verwerven, waarbij nog geldt dat indien een bezorger zich aanmeldt er niet automatisch werk is en hij afhankelijk is van de gunning van de concrete bestelling door Deliveroo. De afhankelijkheid van Deliveroo acht de kantonrechter nog steeds zwaarder wegen dan de zelfstandigheid van de bezorger. 55. Hetgeen verder door partijen is aangevoerd kan onbesproken blijven omdat het niet tot een ander oordeel leidt. De omvang waarin gewerkt wordt is niet doorslaggevend. Wel is denkbaar dat ondanks aanmelding voor een contract, feitelijk een zodanig gering aantal bezorgingen wordt uitgevoerd dat niet wordt voldaan aan een ander op de achtergrond geraakt vereiste van de arbeidsovereenkomst, te weten het ‘gedurende een zekere tijd’ arbeid verrichten, hetgeen ook gevolgen heeft voor het aannemen van een gezagsverhouding. Bovendien is als het gaat om de bedrijfsuitoefening niet ondenkbaar dat in de praktijk bezorgers toch mogelijkheden vinden om het werk om te zetten in een bedrijfsuitoefening, waardoor het karakter van een overeenkomst van opdracht wel gaat overheersen. Aangezien het lijkt te gaan om uitzonderingsgevallen staat dit niet in de weg aan het toewijzen van de gevraagde verklaring voor recht, met dien verstande dat in plaats van ‘in afwijking van de partijafspraak ‘zal worden opgenomen ‘in afwijking van het schriftelijke contract’. 56. Deliveroo wordt als de in het ongelijk gestelde partij met de proceskosten belast. BESLISSING De kantonrechter: verklaart voor recht dat de rechtsverhouding tussen Deliveroo en haar bezorgers, in afwijking van het schriftelijke contract, (nog steeds) is aan te merken als een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 BW; veroordeelt Deliveroo in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van FNV begroot op:exploot € 98,01salaris € 1.200,00griffierecht € 119,00 -----------------totaal € 1.417,01voor zover van toepassing, inclusief btw; veroordeelt Deliveroo in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 50,00 aan salaris gemachtigde, te verhogen met een bedrag van € 68,00 en de explootkosten van betekening van het vonnis, een en ander voor zover van toepassing inclusief btw, onder de voorwaarde dat Deliveroo niet binnen veertien dagen na aanschrijving volledig aan dit vonnis heeft voldaan en betekening van het vonnis pas na veertien dagen na aanschrijving heeft plaatsgevonden; verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. E.F.A. van Buitenen, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 15 januari 2019 in tegenwoordigheid van de griffier.
ECLI:NL:RBAMS:2019:210
vonnis RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling privaatrecht zaaknummer: 7044576 CV EXPL 18-14762 vonnis van: 15 januari 2019 vonnis van de kantonrechter I n z a k e de rechtspersoonlijkheid bezittende vereniging Federatie Nederlandse Vakbeweging gevestigd te Utrecht eiseres in conventie, verweerster in reconventie nader te noemen: FNV gemachtigde: mr. P.L.J. Bosch t e g e n de besloten vennootschap Deliveroo Netherlands B.V. gevestigd te Amsterdam gedaagde in conventie, eiseres in reconventie nader te noemen: Deliveroo gemachtigde: mr. M.M. Govaert VERLOOP VAN DE PROCEDURE - dagvaarding van 27 juni 2018, met bijlagen- antwoord, tevens eis in reconventie, met bijlagen;- instructievonnis;- dagbepaling comparitie. De comparitie heeft plaatsgevonden op 15 november 2018. Voor FNV zijn verschenen [naam onderhandelaar] (onderhandelaar Transport en Logistiek), vergezeld door de gemachtigde. Deliveroo is verschenen bij [naam country manager] (country manager Netherlands) en [naam bedrijfsjurist] (jurist), samen met genoemde gemachtigde en mr. T. Timmermans. Voorafgaand aan de zitting heeft FNV een conclusie van antwoord in reconventie ingediend. Partijen hebben daarnaast nog nadere producties in het geding gebracht. Partijen hebben hun standpunten aan de hand van een pleitnota toegelicht en hebben vragen van de kantonrechter beantwoord. Na verder debat is vonnis gevraagd en is een datum voor vonnis bepaald. GRONDEN VAN DE BESLISSING Feiten In conventie en reconventie 1. Als gesteld en niet (voldoende) weersproken staat het volgende vast: 1.1. Deliveroo is een organisatie die als bedrijfsactiviteit heeft het onderhouden van een digitaal platform waarop onafhankelijke restaurants maaltijden aanbieden die consumenten (zakelijk of privé) via dat platform kunnen bestellen. Daarnaast kunnen restaurants gebruik maken van de bezorgservice die Deliveroo sinds september 2015 aanbiedt. Deliveroo zorgt er dan voor dat de bestelde maaltijd bij de consument wordt bezorgd. Voor de bezorging wordt aan de consument een vergoeding in rekening gebracht van thans € 2,50 per bezorging. 1.2. FNV is een vereniging van werknemers die volgens de statuten het doel heeft de belangen van haar leden en andere werkenden te behartigen. FNV sluit in dat kader collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s) af. Dit doet FNV ook in de sector logistiek. 1.3. Vanaf september 2015 zijn er bij Deliveroo maaltijdbezorgers op grond van een arbeidsovereenkomst in dienst geweest. 1.4. FNV heeft de controle op naleving van cao’s opgedragen aan de stichting VNB (hierna: VNB). VNB heeft bij brief van 14 september 2017 Deliveroo verzocht aan te tonen dat Deliveroo de cao Beroepsgoederenvervoer over de weg en de verhuur van mobiele kranen (hierna: de cao) naleeft. De cao is in de periode van 12 februari 2015 tot 31 december 2016 en in de periode van 17 augustus 2017 tot 17 augustus 2019 algemeen verbindend verklaard. 1.5. In de cao’s die respectievelijk op 11 februari 2015 en 16 augustus 2017 in de Staatscourant zijn gepubliceerd is ten aanzien van de werkingssfeer een nagenoeg gelijkluidende bepaling opgenomen. In de cao die op 11 februari is gepubliceerd staat onder meer het volgende:“artikel 2 werkingssfeer1. Deze overeenkomst is van toepassing op:a. Alle werkgevers en werknemers van in Nederland gevestigde ondernemingen die vergunning-plichtig vervoer krachtens de Wet wegvervoer goederen (hierna Wwg), zoals deze laatstelijk is gepubliceerd op 28 juni 2013 (staatsblad 233), verrichten, en/of die tegen vergoeding geheel of ten dele vervoer verrichten anders dan van personen, over de weg of over andere dan voor het openbaar verkeer openstaande wegen.b.(…)2.a. De overeenkomst is niet van toepassing op ondernemingen die:–een eigen CAO dienen toe te passen; ofwel–een eigen bedrijfstak CAO dienen toe te passen; ofwel–over een eigen vastgelegd arbeidsvoorwaardenpakket beschikken.Daarbij worden de volgende voorwaarden gesteld:–Het niveau van voorvermelde regelingen dient tenminste gelijkwaardig te zijn aan het niveau van de CAO voor het Beroepsgoederenvervoer over de weg en de verhuur van mobiele kranen en;–De hoofdactiviteit van de onderneming is een andere dan beroepsgoederenvervoer over de weg, logistieke dienstverlening of de verhuur van mobiele kranen.b. De hoofdactiviteit van de onderneming is een andere dan beroepsgoederenvervoer over de weg, logistieke dienstverlening of de verhuur van mobiele kranen, wanneer in de regel niet meer dan 20% van de omzet met voornoemde activiteiten wordt gerealiseerd.Maatgevend daarbij is de juridische eenheid waarvoor een vergunning beroepsgoederenvervoer is aangevraagd of toegekend, danwel waarbinnen de verhuur van mobiele kranen plaatsvindt.c. Tevens zijn uitgezonderd ondernemingen, die in hoofdzaak gemeten naar de loonsom van het bedrijf bouwwerkzaamheden uitvoeren en tevens mobiele kranen exploiteren. 1.6. FNV en Deliveroo hebben met elkaar gesproken over de vraag of Deliveroo onder de werkingssfeer van de cao valt, maar zijn niet tot een vergelijk gekomen. Vordering in conventie 2. FNV vordert bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:a. dat voor recht wordt verklaard dat de onderneming van Deliveroo valt onder de werkingssfeer van de cao; b. Deliveroo te veroordelen tot naleving met terugwerkende kracht van de algemeen verbindend verklaarde cao in de periode van 26 februari 2015 tot 31 december 2016 alsmede in de periode van 17 augustus 2017 tot 17 augustus 2019, althans tot aan de datum waarop de arbeidsovereenkomsten met Deliveroo (zullen) zijn geëindigd onder overlegging aan FNV van deugdelijke salarisspecificaties en betalingsbewijzen, op straffe van een dwangsom van € 15.000,00 per dag dat Deliveroo daarmee in gebreke blijft, te rekenen vanaf vier weken na betekening van het vonnis; c. Deliveroo te veroordelen aan FNV te betalen een bedrag van € 45.000,00 aan schadevergoeding ex artikel 3 Wet op het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten (hierna: Wet AVV), te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de dag van deze dagvaarding tot aan de dag dat Deliveroo geheel betaald heeft; d. Deliveroo te veroordelen aan FNV te betalen een bedrag van € 1.225,00 aan buitengerechtelijke kosten, inclusief btw, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de dag van dagvaarding tot de voldoening;e. Deliveroo in de proceskosten te veroordelen. 3. FNV stelt hiertoe, samengevat, het volgende. De bezorgingsdienst van Deliveroo vormt een integraal en onlosmakelijk onderdeel van de activiteiten en het verdienmodel van Deliveroo. Bezorging is geen nevenactiviteit. Zonder bezorging is er geen online platform besteldienst. Alle maaltijden die bij Deliveroo worden besteld, worden door medewerkers van Deliveroo bezorgd. De maaltijden worden niet bezorgd door het restaurant en kunnen evenmin door de klant zelf worden afgehaald. FNV deelt niet het standpunt van Deliveroo dat de totale omzet die met bezorging wordt gehaald niet meer dan 20% van de totale omzet bedraagt. Het businessmodel van Deliveroo is volgens FNV ondeelbaar en laat zich niet splitsen in twee zelfstandige activiteiten of economische eenheden. In het businessmodel van Deliveroo zijn online bestelplatform, logistieke dienstverlening en bezorging onlosmakelijke schakels in de toeleveringsketen. Deliveroo brengt de restaurants een commissie van 20-25% van het totaalbedrag van de bestellingen in rekening. 4. De bedrijfsactiviteiten van Deliveroo vallen onder de werkingssfeer van de cao. Maaltijden zijn goederen, bezorging per fiets, e-bike of scooter is vervoer over de weg en Deliveroo ontvangt een vergoeding voor de bezorging. 5. Het is niet relevant of maaltijdbezorging kwalificeert als koeriersdienst. Alle bezorging over de weg valt onder de cao. Evenmin is relevant of de werknemer al dan niet een beperkt aantal uren werkt. De cao voorziet in arbeidsvoorwaarden van deeltijdwerkers en oproepkrachten. 6. Doordat Deliveroo de cao ten onrechte niet toepast, lijdt FNV ernstige (reputatie) schade, waaronder verlies aan werfkracht. FNV heeft vele uren aan de zaak moeten besteden en Deliveroo is gehouden die schade te vergoeden. De schade wordt door FNV begroot op € 45.000,00. Verweer in conventie 7. Deliveroo voert als eerste aan dat zij als onderneming niet onder de sector Beroepsgoederenvervoer valt en om die reden al is de cao niet op de werknemers bij Deliveroo van toepassing. Aan een inhoudelijke toetsing wordt daarom niet toegekomen. Als tweede stelt Deliveroo zich op het standpunt dat de onderneming van Deliveroo niet onder de reikwijdte van de werkingssfeer van de cao valt. 8. Ten derde voert Deliveroo aan dat de bedrijfsactiviteiten wel onder de werkingssfeer vallen, maar een redelijke objectieve en systematische uitleg van de betrokken bepalingen en het onlogische gevolg waartoe dit zou leiden, brengt mee dat de activiteiten van Deliveroo in haar geheel niet vallen onder de werkingssfeer van de cao. 9. Ten vierde dienen de bepalingen van de cao buiten toepassing te worden verklaard op grond van artikel 6:248 lid 2 BW, eventueel tot het moment dat er een maatwerk oplossing voor maaltijdbezorging is overeengekomen, dan wel om een aantal bepalingen in de cao ten aanzien van Deliveroo buiten toepassing te verklaren. Voor zover bepaalde artikelen van toepassing worden verklaard op Deliveroo, dient naleving alleen te zien op de periode waarin de bepalingen van de cao algemeen verbindend zijn verklaard en tot uiterlijk 28 juni 2018. Op die datum is de laatste bezorger/werknemer uit dienst getreden. De bepalingen raken Deliveroo onevenredig hard en onverkorte toepassing van de cao bepalingen leidt tot een onwerkbaar business model voor Deliveroo. 10. Voor de verdere inhoudelijke argumenten van Deliveroo tegen de vordering en de betwisting van de standpunten van FNV wordt verwezen naar de beoordeling. Vordering in reconventie 11. Deliveroo vordert om FNV bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis te veroordelen om € 25.000,00 schadevergoeding te betalen aan Deliveroo, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de dag van de eerste brief van VNB, te weten vanaf 14 september 2017 tot aan de dag dat FNV alles heeft betaald. Daarnaast vordert Deliveroo om FNV te veroordelen in de proceskosten. 12. Deliveroo beroept zich ten aanzien van haar vordering op artikel 78 (1.e.) van de cao. De VNB heeft in opdracht van FNV onderzoek gedaan naar de activiteiten van Deliveroo en de beloning van haar werknemers. Deliveroo is daarbij nooit betrokken. Voor het niet op redelijke grond verzoeken van een controle op de naleving van artikel 26a en 40 cao geldt een schadevergoeding van € 25.000,00. Verweer in reconventie 13. Het verweer van FNV komt bij de beoordeling aan de orde. Beoordeling in conventie Is de cao op Deliveroo van toepassing? 14. Partijen twisten in de kern over de vraag of Deliveroo onder de werkingssfeerbepaling (artikel 2) van de cao valt. Indien dat het geval is, dan dient Deliveroo in beginsel de bepalingen in de cao na te leven, voor de periode dat die bepalingen algemeen verbindend zijn verklaard. 15. Voor zover Deliveroo heeft aangevoerd dat FNV daarover geen overleg met Deliveroo heeft willen voeren, hetgeen FNV betwist, wordt daarop niet ingegaan. Deliveroo heeft immers daaraan geen conclusies verbonden. 16. De vraag of een onderneming onder de werkingssfeerbepaling valt, dient te worden beantwoord aan de hand van de cao-norm. Die norm houdt in dat aan een bepaling in een cao een uitleg naar objectieve maatstaven moet worden gegeven. Daarbij zijn in beginsel de bewoordingen van de bepalingen, gelezen in het licht van de gehele tekst van de cao, van doorslaggevende betekenis. Indien bedoelingen van cao-partijen uit de bepalingen of een eventuele schriftelijke toelichting daarop kenbaar zijn voor alle individuele werknemers en/of werkgevers die niet bij de totstandkoming van de cao zijn betrokken, kan daaraan naar objectieve maatstaven ook betekenis worden toegekend. Verder kan bij de uitleg acht worden geslagen op de elders in de cao gehanteerde formuleringen en op de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen waartoe de onderscheiden, mogelijke tekstinterpretaties kunnen leiden. 17. Een onderdeel van de bedrijfsvoering van Deliveroo is het bezorgen van maaltijden, bereid door externe restaurants die bij Deliveroo zijn aangesloten, en welke maaltijden door een (rechts)persoon bij Deliveroo worden besteld. Het bezorgen van deze maaltijden valt, met toepassing van het onder 15. bedoelde criterium, onder de bewoordingen van artikel 2 sub 1 onder a, laatste deel: (werkgevers) die tegen vergoeding geheel of ten dele vervoer verrichten anders dan van personen, over de weg of over andere dan voor het openbaar verkeer openstaande wegen. Ter toelichting dient het volgende. 18. Het onder 15. weergegeven beoordelingskader is niet te verenigen met het standpunt van Deliveroo dat als zelfstandige voorvraag, los van de bepalingen in de cao, moet worden bezien of de onderneming van Deliveroo valt onder de “sector Beroepsgoederenvervoer”. Dit geldt ook voor het standpunt van Deliveroo dat eerst moet worden bezien of de overeenkomsten die zij sluit met restaurants of haar bezorgers kwalificeren als vervoersovereenkomsten als bedoeld in boek 8 van het Burgerlijk Wetboek. De vraag of de cao van toepassing is vindt enkel plaats aan de hand van de werkingssfeerbepaling in de cao zelf en de onder 15. weergegeven norm. Haar standpunten zullen dan ook in dat licht worden meegewogen. 19. Deliveroo heeft zich op het standpunt gesteld dat haar onderneming niet onder één van de 16 deelmarkten valt die de ondernemersorganisatie Transport en Logistiek Nederland, betrokken bij de totstandkoming van de cao, kent. Deze deelmarkten bestaan volgens Deliveroo uit voornamelijk groot, gemotoriseerd verkeer over lange afstanden, maar hebben geen betrekking op ondernemingen met een businessmodel als Deliveroo. De cao is gericht op gemotoriseerd transport. De functie maaltijdbezorger wordt nergens in de cao genoemd. In de functiecatalogus van de Sector Transport en Logistiek, waarnaar artikel 18 van de cao verwijst, is wel de functie van “bromfietskoerier” maar niet die van “maaltijdbezorger” ogenomen. De Arbocatalogus is ook in het geheel niet gericht op de functie van maaltijdbezorger. Daarnaast ligt het volgens Deliveroo voor de hand dat een onderneming die zich bezighoudt met goederenvervoer contracten aangaat die voldoen aan de criteria van een vervoersovereenkomst als bedoeld in boek 8 BW. Deliveroo sluit dergelijke contracten niet, aldus Deliveroo. 20. De kantonrechter begrijpt het onder 18. en 19. genoemde verweer van Deliveroo (deels) aldus, dat de bezorging van maaltijden door Deliveroo niet als beroepsgoederenvervoer kwalificeert. Deliveroo heeft er in dit verband nog op gewezen dat de bezorging in ieder geval voorheen alleen ongemotoriseerd plaatsvond. 21. Op zichzelf kan als juist worden aangenomen dat in zijn algemeenheid bij maaltijdbezorging niet direct wordt gedacht aan “Beroepsgoederenvervoer”. In het dagelijks spraakgebruik zal op iets anders worden gedoeld. Maar daarmee staat niet vast dat Deliveroo niet onder de werkingssfeer van de cao valt. Deliveroo gaat eraan voorbij dat de term “beroepsgoederenvervoer” niet in de werkingssfeerbepaling als zodanig is opgenomen, maar enkel in de uitzonderingsbepaling (artikel 2 lid 2 sub b). Als artikel 2 in dat verband in zijn geheel wordt bezien, leidt dit ertoe dat onder “beroepsgoederenvervoer” in de zin van de cao ook moet worden verstaan werkgevers die “geheel of ten dele vervoer verrichten anders dan van personen, over de weg (…)”. Als een maaltijd van een restaurant naar de klant wordt gebracht, dan wordt die maaltijd daarmee over de weg vervoerd. 22. Aan Deliveroo kan worden toegegeven dat de functie van maaltijdbezorger niet in de cao is opgenomen, maar FNV heeft daartegenover onweersproken gesteld dat geen enkele functie in de cao is genoemd. Dat de functie van maaltijdbezorger niet in het functiehandboek is opgenomen mag zo zijn, maar dat is niet doorslaggevend. De functies in het functiehandboek – waarvan in het midden wordt gelaten of het handboek tot de cao behoort dan wel als een kenbare toelichting daarop moet worden beschouwd – zijn niet limitatief en evenmin is de werkingssfeerbepaling tot die functies beperkt. De opmerkingen die Deliveroo met betrekking tot de Arbocatalogus van de Sector Transport en Logistiek heeft gemaakt zijn min of meer gelijkluidend aan hetgeen zij ten aanzien van het functieboek betoogt en leiden dus niet tot een ander oordeel. 23. Onder de cao valt zowel gemotoriseerd als ongemotoriseerd vervoer van goederen. Indien goederen eerst gemotoriseerd en later ongemotoriseerd worden vervoerd, betekent dat niet dat er geen sprake meer is van vervoer over de weg in de zin van de cao. Het tweede deel van artikel 2 lid 1 onder a. beperkt zich niet tot gemotoriseerd vervoer. De werkingssfeerbepaling legt de nadruk op het vervoer van de goederen zelf, niet hoe je vervoert. Een verandering in de wijze van vervoer (bezorging) van gemotoriseerd naar niet gemotoriseerd betekent dus niet dat geen sprake meer is van beroepsgoederenvervoer over de weg als bedoeld in de cao. 24. Deliveroo heeft ten slotte nog betoogd dat zij geen vervoersovereenkomsten als bedoeld in boek 8 Burgerlijk Wetboek sluit. Dergelijke vervoersovereenkomst zijn echter geen voorwaarde om onder de werkingssfeer van de cao te vallen. 25. De werkingssfeerbepaling in artikel 2 is, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, ruim geformuleerd en daarmee heeft de cao in beginsel een groot bereik. Dit betekent dat ook nieuwe initiatieven van ondernemingen, zoals het bezorgen van maaltijden, waarmee ten tijde van het tot stand komen van de cao geen rekening is gehouden, onder het bereik van de cao kunnen vallen. Voor de toepasselijkheid van de cao is op zichzelf niet noodzakelijk dat de onderneming die activiteiten op het moment van het sluiten van de cao ontplooit. Wel kan worden bezien of de rechtsgevolgen van een tekstinterpretatie (werkingssfeer is breed en onder vervoer valt ook (ongemotoriseerde) bezorging van maaltijden over de weg) onaannemelijk zijn, zodat maaltijdbezorging niet onder de werkingssfeer van de cao kan vallen. 26. Daarvan is echter geen sprake. Mogelijk zullen sommige bepalingen in de cao niet op de bedrijfsvoering van Deliveroo betrekking hebben. Deliveroo heeft in dit verband betoogd dat in de cao is bepaald dat werkgevers die onder de cao vallen per kwartaal een bijdrage betalen aan de Stichting Opleidings- en ontwikkelingsfonds Beroepsgoederenvervoer (SOOB). De opleidingen die worden aangeboden en gefinancierd zijn irrelevant voor alle medewerkers die bij haar werkzaam zijn, aldus Deliveroo. Dit mag in bepaalde gevallen zo zijn. Daar staat echter tegenover dat er een dispensatieregeling is opgenomen in de cao. Daarmee is maatwerk voor individuele bedrijven mogelijk en is ermee rekening gehouden dat uitkomsten in bepaalde gevallen niet redelijk zijn. Daaronder kunnen allerlei regelingen in de cao vallen, dus naast voormelde opleidingsregelingen, ook regelingen voor toeslagen voor werken op zaterdag en zondag of verlofregelingen, waarnaar Deliveroo verwijst en waarvan zij betoogt dat daarbij niet aan een onderneming als Deliveroo is gedacht. 27. De kantonrechter is niet bevoegd om Deliveroo dispensatie te verlenen. Dat is, voor wat betreft het algemeen verbindend verklaren van de cao, voorbehouden aan het ministerie. Bepalingen uit de cao kunnen niet door de kantonrechter buiten toepassing worden verklaard. De algemeen verbindend verklaarde cao is immers recht in de zin van artikel 96 wet RO. Cao-partijen kunnen op grond van het bepaalde in de cao (artikel 74) desverzocht dispensatie verlenen voor toepassing van (één of meer artikelen van) de cao. Een dergelijk verzoek is door Deliveroo (nog) niet gedaan. Het systeem van dispensatie brengt voorts mee dat, in ieder geval zolang er geen dispensatie is gevraagd, toepasselijkheid van een regeling uit de cao naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar kan zijn. Dit geldt ook in het geval dat toepassing van de cao met terugwerkende kracht tot onredelijke gevolgen leidt, zoals Deliveroo heeft aangevoerd. Voor cao’s geldt dat die moeten worden nageleefd ook voor een periode uit het verleden. De achterliggende gedachte van een cao is immers uniformering van arbeidsvoorwaarden, die – bij een algemeen verbindend verklaring – door iedere werkgever die onder de cao valt, moeten worden nageleefd. Anders zouden werkgevers in een (voordeligere) concurrentiepositie kunnen komen te verkeren. Ook die verweren van Deliveroo worden verworpen. 28. Deliveroo heeft verder nog betoogd dat maaltijdbezorging van ondergeschikt belang is voor haar bedrijfsvoering en dat de meeste omzet van Deliveroo wordt gerealiseerd door commissie inkomsten van restaurants en niet via de bezorging van maaltijden. Deliveroo heeft in dit verband aangevoerd dat zij een technologiebedrijf is. Deliveroo gaat er echter aan voorbij dat de door haar gestelde commissie op bestelde maaltijden samenhangt met het feit dat die maaltijden juist worden bezorgd door Deliveroo, ook al bezorgt zij niet voor alle restaurants waar via Deliveroo maaltijden bij worden besteld. Deliveroo heeft niet gesteld, laat staan onderbouwd, dat het overgrote deel van de maaltijden die via haar digitale systeem worden besteld, niet door bezorgers verbonden aan Deliveroo worden bezorgd maar door bezorgers van restaurants zelf. Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, acht de kantonrechter het niet aannemelijk dat de hoogte van de commissie (de totale omzet) niet mede bepaald wordt door het feit dat die maaltijden worden bezorgd door Deliveroo. Dat bezorging ondergeschikt is aan het businessmodel of de bedrijfsvoering, is derhalve niet vast komen te staan. 28. Het voorgaande betekent dat Deliveroo als onderneming (werkgever) onder de werkingssfeerbepaling van de cao valt. De gevorderde verklaring voor recht is daarmee toewijsbaar. 30. Deliveroo zal verder worden veroordeeld om de cao na te leven, voor zover medewerkers in dienst zijn (geweest) op basis van een arbeidsovereenkomst in de periode 26 februari 2015 tot 31 december 2016 en in de periode van 17 augustus 2017 tot 17 augustus 2019. Omdat de mogelijkheid van dispensatie echter niet is uitgesloten en verwacht wordt dat partijen over de situatie in overleg zullen treden, zal er op dit moment geen dwangsom worden opgelegd. 31. Ten aanzien van de vordering om Deliveroo te veroordelen met salarisspecificaties te onderbouwen dat zij de cao naleeft geldt het volgende. De Hoge Raad heeft in een uitspraak van 22 juni 2018 (vindplaats: ECLI:NL:HR:2018:980), in punt 3.4. het arrest CNV/ [naam] (HR 19 december 1997, ECLI:NL:HR:1997:ZC2532) uitgelegd en overwogen dat uit dat laatstgenoemde arrest volgt dat een eventuele toewijzing van de nakomingsvordering alleen betrekking kan hebben op de nakoming van een verplichting van een werkgever jegens werknemers die daarop aanspraak willen en kunnen maken. Salarisspecificaties zien op de uitkering van de aanspraken van de individuele werknemers. Daarom zal dit deel van de vordering alleen worden toegewezen voor zover er werknemers zijn die zich bij Deliveroo zullen melden voor wat betreft nakoming van de cao. Door FNV gestelde schade en buitengerechtelijke kosten 32. FNV heeft nog schadevergoeding gevorderd op grond van artikel 3 Wet AVV. Doordat de cao niet wordt nageleefd, lijdt FNV reputatieschade en is er sprake van verlies aan werfkracht, aldus FNV. FNV en VNB hebben daarnaast vele uren aan de kwestie besteed, aldus FNV. 33. Deliveroo heeft betoogd dat het bedrag dat FNV vordert buitenproportioneel hoog is. Zij heeft daarbij verwezen naar uitspraken waarin volgens Deliveroo veel lagere bedragen aan schade wordt toegewezen dan het bedrag waar FNV aanspraak op maakt. Daarnaast betwist Deliveroo dat er sprake zal zijn van reputatieschade en verlies aan werfkracht als wordt geoordeeld dat de cao van toepassing is. Zij betwist het causale verband. Volgens Deliveroo is er juist sprake van het tegendeel: door het optreden van FNV kunnen eventuele rechten van werknemers worden geëffectueerd. Dat levert prestigewinst op en zal eerder leiden tot een toename van leden. Bovendien meet FNV deze zaak breed uit in de media. De opgevoerde kosten zijn, ten slotte, niet geconcretiseerd, aldus Deliveroo. 34. Tegenover de betwisting door Deliveroo heeft FNV gesteld dat de grondslag van de schadevordering voortvloeit uit de wet CAO en de wet AVV en dat de hoogte van de vergoeding, gelet op het aantal bezorgers dat voor Deliveroo werkt, zonder meer redelijk en billijk is. 35. De kantonrechter overweegt hierover het volgende. Artikel 3 Wet AVV regelt dat (in dit geval) FNV schade (vermogensschade en ander nadeel) kan vorderen die zij lijdt indien een werkgever in strijd handelt met algemeen verbindend verklaarde bepalingen in een cao. Aangenomen kan worden dat deze vermogensschade bestaat uit kosten die zijn gemaakt in verband met handhaving. FNV heeft haar vermogensschade echter uiterst summier onderbouwd. De opgevoerde uren die aan handhaving zijn besteed zijn niet geconcretiseerd en die urenstaat kan dan ook niet ter onderbouwing dienen. Vast staat echter wel dat enige vermogensschade is geleden doordat FNV tegen de niet naleving heeft moeten opkomen. De buitengerechtelijke kosten dekken dat nadeel niet voldoende, zodat aanspraak kan worden gemaakt op een aanvullend bedrag. Daarnaast is, anders dan Deliveroo heeft betoogd, sprake van enig immaterieel nadeel in de vorm van reputatieschade als een cao niet wordt nageleefd. Dat daarna met succes een procedure wordt aangespannen maakt dit niet anders. Al met al zal een bedrag van € 5.000,00 aan schadevergoeding worden toegewezen. 36. FNV heeft ten slotte nog betaling van buitengerechtelijke kosten gevorderd. Anders dan Deliveroo stelt, heeft FNV afdoende onderbouwd, door de overgelegde brieven die betrekking hebben op naleving van de cao, dat er buitengerechtelijke kosten zijn gemaakt. De gevorderde kosten zijn redelijk en toewijsbaar. 37. De wettelijke rente over de buitengerechtelijke kosten is niet toewijsbaar, nu niet is gesteld dat die kosten reeds aan de opdrachtgever zijn betaald. proceskosten 38. Deliveroo wordt als de overwegend in het ongelijk gestelde partij met de proceskosten belast. Beoordeling in reconventie 39. Deliveroo heeft gesteld dat zij schade heeft geleden omdat FNV niet op redelijke grond een verzoek tot naleving van de cao heeft ingediend en maakt aanspraak op de vergoeding als bedoeld in artikel 78 (1e) van de wet CAO. FNV heeft het gevorderde betwist. 40. De vordering is niet toewijsbaar. In artikel 78 van de cao is geregeld dat een werkgever aanspraak kan maken op een forfaitair bedrag aan schadevergoeding als een werknemersorganisatie verzoekt om te onderbouwen dat de cao wordt nageleefd, bijvoorbeeld door het overleggen van salarisspecificaties, maar zij dit verzoek op onredelijke gronden doet. Als een werknemersorganisatie gegronde twijfel heeft of de cao wordt nageleefd, kan een dergelijk verzoek worden gedaan. Dat FNV die gegronde twijfel aanwezig kon achten is met de onderhavige procedure afdoende komen vast te staan. Mocht Deliveroo niet bij het onderzoek zijn betrokken, zoals zij stelt, staat dat er niet aan in de weg dat de FNV een dergelijk verzoek tot onderbouwing doet. Om die reden kan het verzoek dus niet als onredelijk worden aangemerkt. 41. Deliveroo wordt als de in het ongelijk gestelde partij met de proceskosten belast. BESLISSING De kantonrechter: In conventie: verklaart voor recht dat de onderneming van Deliveroo onder de werkingssfeer van de cao valt; veroordeelt Deliveroo tot naleving van de algemeen verbindend verklaarde cao-bepalingen in de periode 26 februari 2015 tot 31 december 2016 alsmede in de periode van 17 augustus 2017 tot 17 augustus 2019, of zoveel eerder als de arbeidsovereenkomsten zijn geëindigd, onder overlegging aan FNV van deugdelijke salarisspecificaties en betalingsbewijzen aan voormalige werknemers die zich bij Deliveroo hebben gemeld voor naleving van de cao; veroordeelt Deliveroo om aan FNV € 5.000,00 aan schadevergoeding te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 27 juni 2018 tot de voldoening; veroordeelt Deliveroo om aan FNV € 1.225,00 (inclusief btw) aan buitengerechtelijke kosten te betalen; veroordeelt Deliveroo in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van FNV begroot op:exploot € 103,81salaris € 1.200,00griffierecht € 952,00 -----------------totaal € 2.255,81voor zover van toepassing, inclusief btw; wijst af het meer of anders gevorderde. In reconventie wijst de vordering af; veroordeelt Deliveroo in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van FNV begroot op € 960,00 aan salaris van de gemachtigde, voor zover van toepassing, inclusief btw. In conventie en in reconventie veroordeelt Deliveroo in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op € 75,00 aan salaris gemachtigde, te verhogen met een bedrag van € 68,00 en de explootkosten van betekening van het vonnis, een en ander voor zover van toepassing inclusief btw, onder de voorwaarde dat Deliveroo niet binnen veertien dagen na aanschrijving volledig aan dit vonnis heeft voldaan en betekening van het vonnis pas na veertien dagen na aanschrijving heeft plaatsgevonden; verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. E.F.A. van Buitenen, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 15 januari 2019 in tegenwoordigheid van de griffier.
ECLI:NL:GHARL:2018:11397
de stichting Stichting Bedrijfstakpensioenfonds voor het Beroepsvervoer over de weg, gevestigd te Amsterdam, 2.
ECLI:NL:GHARL:2018:10142
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Arnhem afdeling civiel recht, handel zaaknummer gerechtshof 200.171.266 (zaaknummer rechtbank 3183703) arrest van 20 november 2018 in de zaak van 1.
ECLI:NL:RBGELD:2018:5107
ECLI:NL:HR:2012:BU9889
STICHTING RAAD VAN OVERLEG IN DE METALEKTRO (ROM), gevestigd te Leidschendam, 2.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo