Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Vaasan HO 14.02.1980 23/80 Generato dall'IA

Creditor's claim for priority payment from bankruptcy estate to transferred employees rejected due to lack of payment transfer evidence.

Numero d'incarto Vaasan HO 14.02.1980 23/80
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Finlandia (FI)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court dismissed the creditor's claim for priority payment from the bankruptcy estate to employees who had transferred their services before bankruptcy. The creditor argued that the employees owed them wages under their agreement, but the court found no evidence that the employees had actually transferred the claim to the creditor. Consequently, the claim was rejected because the prerequisite for establishing the debt transfer was not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

EOA 4 § 1 momentin mukaan hylätään velkojan vaatimus, jos ei ole todisteita siitä, että velallinen on siirtänyt saamansa maksun suorittajalle; velkojan etuoikeus konkurssipesästä ei synny ilman siirtymisen todistusta.

Parole chiave

Generato dall'IA
bankruptcy estate priority creditor claim dismissal debt transfer evidence employee wage claim bankruptcy law priority rivalutazione dei salari compenso del curatore fallimentare mercede dell'appaltatore

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
EOA 4 § 1 momentti

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
KKO:1971-II-82
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Konkurssivelkoja oli maksanut palvelukseensa velallisen palveluksesta ennen konkurssin alkua siirtyneille työntekijöille, heidän kanssaan tekemänsä sopimuksen mukaisesti, heillä velalliselta saamatta olleita työpalkkoja.

Velkojan vaatimus saatavien määräämisestä maksettavaksi konkurssipesästä EOA 4 §:n 1 momentissa tarkoitetuin etuoikeuksin hylättiin, kun ei ollut väitettykään työntekijöiden siirtäneen saataviaan maksun suorittajalle.

Vrt. KKO:1971-II-82

Lainvoimainen