Supreme Court dismisses appeal on appeal grounds regarding application of common sense teachings to contract law.

Απόφαση 989 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 989/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κωνσταντινιά Στάμου.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "SUNSOFT ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΕΠΕ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ" και τον διακριτικό τίτλο INTELLIGENT SOFTWARE Sunsoft Thessaly", η οποία εδρεύει στον Βόλο Μαγνησίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπρο-σωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανασίου Θάνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-11-2003 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 70/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 274/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 23-4-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 28-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύεται μόνο όταν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή αυτόν των πραγματικών περιστατικών που αποτέλεσαν τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, όταν δηλαδή το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για να ανεύρει με βάση αυτά την αληθινή έννοια κανόνα δικαίου ή για να υπαγάγει ή μη τα πραγματικά γεγονότα της διαφοράς στον κανόνα αυτόν, δεν δημιουργείται δε ο λόγος όταν έγινε ή δεν έγινε χρήση τούτων κατά την υπό του δικαστηρίου της ουσίας εκτίμηση των αποδείξεων.

Κατά δε το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, προσάπτεται στο Εφετείο ότι κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στους κανόνες ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 22 του ν. 5960/1933 και 7 β παρ. 10 του ν. 2190/1920 παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, δεδομένου ότι:

α) δέχθηκε ότι η από τη δεύτερη οπισθογράφο της ένδικης επιταγής εταιρία MEDIA κ' TRAVEL GROUP Α.Ε." λήψη από την πρώτη "MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Ε.Π.Ε." της εν λόγω επιταγής και στη συνέχεια η οπισθογράφησή της στις 2-1-2003 στην καθής η ανακοπή-αναιρεσίβλητη εταιρία, πριν από την κατά νόμο σύστασή της (δεύτερης οπισθογράφου), η οποία έγινε δια της εκδόσεως στις 6-2-2003 της αποφάσεως του Νομάρχη για την καταχώρησή της στα Μ.Α.Ε.

και τη δημοσίευση της αποφάσεως αυτής στις 12-2-2003 στο Φ.Ε.Κ., και πριν από την εκχώρηση σ' αυτήν στις 14-1-2003 των δικαιωμάτων της πρώτης από τη σύμβαση εμπορικής συνεργασίας που είχε συνάψει με τον ανακόπτοντα, "δεν συνεπάγεται αναγκαστικά ότι η οπισθογράφησή προς την καθής η ανακοπή δεν κάλυπτε καμία εμπορική συναλλαγή της με την "MEDIA TRAVEL GROYP A.E.", "καθώς δεν μπορεί να αποκλεισθεί η μεμονωμένη μεταβίβασή της από την πρώτη οπισθογράφο-δικαιοπάροχο της ΕΠΕ, ενόψει μάλιστα της επικείμενης έναρξης λειτουργίας της, γεγονός που κατ' εξοχήν δικαιολογεί και την παροχή υπηρεσιών από την καθής και την εκ μέρους της τελευταίας είσπραξη προκαταβολής γι' αυτές", παραλείποντας έτσι το Εφετείο να υπαγάγει στην έννοια της κακοπιστίας και της πρόθεσης βλάβης του άρθρου 22 του ν. 5960/1933 το αποδεδειγμένο γεγονός ότι η καθής η ανακοπή συναλλάσσεται με μία ανύπαρκτη εταιρία, το ότι αποκτά επιταγή ύψους 14.125 ευρώ για αναπόδεικτη, ανεκκαθάριστη και εικονική συναλλαγή, καθώς και ότι συναλλάσσεται με πρόσωπο (..., νόμιμο εκπρόσωπο) που είναι αποδεδειγμένα αφερέγγυο, β) δέχθηκε ότι η αιτία απόκτησης από την καθής η ανακοπή της επιταγής είναι υποστατή συναλλαγή και ειδικότερα αγορά και πώληση υπηρεσιών και αναλωσίμων ηλεκτρονικών υπολογιστών, ενώ στην πραγματικότητα τα επικαλούμενα από την καθής τιμολόγια αποδεικνύουν αόριστη, ανεκκαθάριστη, αβέβαιη και σε κάθε περίπτωση εικονική συναλλαγή, ουδεμία δε αντιστοιχία υπάρχει μεταξύ των ποσών που αναγράφονται στα τιμολόγια και του ποσού της επιταγής και δεν δικαιολογείται η παραδοχή ότι η επιταγή ελήφθη ως προκαταβολή.

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων της θεμελιώσεώς του, ήτοι της δήθεν, κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στους ανωτέρω κανόνες ουσιαστικού δικαίου, παράβασης των διδαγμάτων της κοινής πείρας, τα οποία άλλωστε δεν προσδιορίζονται πλήττει την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση από το Εφετείο των πραγματικών γεγονότων.

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του κατάλληλου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως και όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συνταχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου, όπως αυτός εκτιμάται προβάλλεται η αιτίαση ότι ή προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης και ειδικότερα ότι διαλαμβάνει ασαφή, ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία, που καθιστά αδύνατο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή της διάταξης ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 22 του ν. 5960/1933.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως το Εφετείο δέχθηκε τα εξής:"Στις 3-12-2002, στην ... ο ανακόπτων-εφεσίβλητος εξέδωσε και παρέδωσε στην εταιρία με την επωνυμία "MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ. E.Π.Ε." μεταχρονολογημένες επιταγές μεταξύ των οποίων ήταν και η ... επιταγή της τράπεζας "ALPHA BANK A.E.", ποσού δώδεκα χιλιάδων τετρακοσίων (12.400) EURO, πληρωτέα σε διαταγή της παραπάνω εταιρίας με μεταχρονολογημένη ημερομηνία εκδόσεως 20-5-2003 σε χρέωση του ...

λογαριασμού του. Η παραπάνω επιταγή δόθηκε στα πλαίσια εμπορικής συνεργασίας που είχε ο ανακόπτων με την παραπάνω αναφερόμενη εταιρία με βάση την από 3-12-2002 σύμβαση αποκλειστικής εμπορικής συνεργασίας για την λειτουργία του προγράμματος της εταιρίας TRAVEL-CARD δυνάμει της οποίας ο ανακόπτων είχε ορισθεί αποκλειστικός εμπορικός αντιπρόσωπος της για την διάθεση της κάρτας στην περιοχή του.

Η παραπάνω επιταγή είχε συμφωνηθεί ρητά μεταξύ του ανακόπτοντα εκδότη και της MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ. Ε.Π.Ε., ότι δίνεται για εγγύηση, καθώς στον όρο (12) της παραπάνω σύμβασης είχε συμφωνηθεί ότι, σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ή αιτία, είτε η ίδια παραπάνω εταιρία είτε η οποιαδήποτε εταιρία της, δεν ανταποκριθεί και δεν εκπληρώσει ή εκτελέσει τους όρους της σύμβασης, θα είχε την υποχρέωση και την δέσμευση της επιστροφής των χρημάτων ή επιταγών.

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι οι επιταγές που έδωσε ο ανακόπτων δεν ήσαν κυκλοφορήσιμες, καθώς έτσι μόνο εξασφαλιζόταν ο παραπάνω όρος της μεταξύ τους σύμβασης περί επιστροφής των χρημάτων ή επιταγών σε περίπτωση που η εταιρία MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ. E.Π.E δεν θα εκπλήρωνε ή δεν θα εκτελούσε τους όρους της μεταξύ τους σύμβασης.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εταιρία με την επωνυμία "MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ. E.Π.E." στις 14-1-2003 προχώρησε στην εκχώρηση όλων των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών της από την παραπάνω σύμβαση που είχε καταρτίσει με τον ανακόπτοντα, στην ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "MEDIA TRAVEL GROUP Α.Ε." συμπεριλαμ-βανομένης και της μεταβίβασης σε αυτή της επίδικης επιταγής.

Αποδείχθηκε, επίσης, ότι η τελευταία, ήδη στις 2-1-2003, μεταβίβασε με οπισθογράφηση την ένδικη επιταγή στην καθ' ης, όπως προκύπτει και από το αντίγραφο καρτέλας πελάτη από 1-1-2003 έως 31-12-2003 που προσκομίζει και επικαλείται η τελευταία. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η καθ' ης, εταιρία λογισμικού, παρείχε υπηρεσίες στην "MEDIA TRAVEL GROUP A.E.", στην οποία πώλησε και τοποθέτησε διάφορα λογισμικά προγράμματα, όπως προκύπτει από τα παρακάτω τιμολόγια-δελτία αποστολής της καθ' ης, και ειδικότερα, το 18/16-4-2003 τιμολόγιο - δελτίο αποστολής, το 8/28-3-2003 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών, το 4/28-3-2003 δελτίο αποστολής, το 7/14-4-2003 δελτίο αποστολής, το 3/28-3-2003 δελτίο αποστολής, το 1/14-4-2003 τιμολόγιο πώλησης και το 1/14-4-2003 τιμολόγιο πώλησης, που όλα τα προσκομίζει και επικαλείται η καθ' ης.

Επιπλέον αποδείχθηκε ότι ο ... ήταν νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας "MEDIA ΝΟΤΊΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ. Ε.Π.Ε." (πρώτης οπισθογράφου της επίδικης επιταγής) καθώς και ο κυριότερος μέτοχος της εταιρίας "MEDIA TRAVEL GROUP A.E." (δεύτερης οπισθογράφου της επίδικης επιταγής). Από το γεγονός και μόνο ότι η καθ' ης ισχυρίζεται ότι έλαβε την παραπάνω επίδικη επιταγή από την εταιρία "MEDIA TRAVEL GROUP A.E." (δεύτερη οπισθογράφο) σε προκαταβολή για αμοιβή υπηρεσιών και πώληση υλικών λογισμικού που της είχε πωλήσει κατά το μήνα Μάρτιο και Απρίλιο του έτους 2003, αν και η ένδικη επιταγή αποδείχθηκε ότι είχε ήδη οπισθογραφηθεί προς την καθ' ης πολύ πιο πριν από τις ημερομηνίες των παραπάνω αναφερομένων, παραστατικών, και από το γεγονός ότι η επίδικη επιταγή οπισθογραφήθηκε στην καθ' ης από την τελευταία (δεύτερη οπισθογράφο) ήδη από τις 2-1-2003, δηλαδή σε χρόνο που η επιταγή δεν είχε ακόμα περιέλθει στην τελευταία, αφού φαίνεται ότι η εκχώρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων από την σύμβαση εμπορικής συνεργασίας μεταξύ του ανακόπτοντος και της εταιρίας "MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ.

Ε.Π.Ε." (πρώτη οπισθογράφο) προς την εταιρία "MEDIA TRAVEL GROUP AJE." (δεύτερη οπισθογράφο) έγινε μόλις στις 14-1-2003, δηλ. σε χρόνο μεταγενέστερο από την οιπσθογράφηση της επίδικης επιταγής, δεν συνεπάγεται αναγκαστικά ότι η οπισθογράφηση προς την καθ' ης στις 2-1-2003 δεν κάλυπτε καμία εμπορική συναλλαγή της με την "MEDIA TRAVEL GROUP A.E." που της οπισθογράφησε την επίδικη επιταγή, καθώς δεν μπορεί να αποκλεισθεί η μεμονωμένη μεταβίβαση της από την πρώτη οπισθογράφο - δικαιοπάροχο της ΕΠΕ, εν όψει μάλιστα της επικείμενης έναρξης λειτουργίας της, γεγονός που κατ' εξοχήν δικαιολογεί και την παροχή υπηρεσιών από την καθ' ης, και την εκ μέρους της τελευταίας είσπραξη προκαταβολής γι' αυτές.

Εκείνο όμως που δεν μπορεί επ' ουδενί να συναχθεί από την παραπάνω ακολουθία των γεγονότων είναι η εκ μέρους της καθ' ης γνώση κατά τον παραπάνω χρόνο του εγγυητικού χαρακτήρα της επίδικης επιταγής και της συμφωνίας περί μη κυκλοφορίας της. Περαιτέρω, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προέκυψε ότι η καθ' ης κατά το χρόνο που απέκτησε την επίδικη επιταγή γνώριζε on η εταιρία "MEDIA TRAVEL GROUP Α.Ε." από δική της υπαιτιότητα αδυνατούσε να εκτελέσει τις συμβατικές τις υποχρεώσεις απέναντι στον ανακόπτοντα, και μάλιστα επειδή το προϊόν και των δύο οπισθογράφων εταιριών, η κάρτα διακοπών, ήταν παράνομο και ελαττωματικό, αφού δεν πληρούσε τους όρους των κείμενων νόμων, καθώς το σχετικό σκάνδαλο ξέσπασε κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο τον έτους 2003, όταν είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες της καθ' ης στη δεύτερη οπισθογράφο ΑΕ, ενώ η ίδια είχε, σε κάθε περίπτωση, παραλάβει με οπισθογράφηση την ένδικη επιταγή από την τελευταία, σε εντελώς ανύποπτο χρόνο, στις 2-1-2003.

Η επικαλούμενη από τον ανακόπτοντα γειτνίαση των εγκαταστάσεων της καθ' ης με αυτές της άμεσης δικαιοπαρόχου της ΑΕ δεν σημαίνει και γνώση μιας τόσο εξειδικευμένης παρανομίας, άσχετης με το αντικείμενο της καθ' ης, που ο ίδιος ο ανακόπτων, αν και αποκλειστικός αντιπρόσωπος της ΕΠΕ, δεν είχε συνειδητοποιήσει την παρανομία μέχρι την αποκάλυψη της από τον ΗΑΤΤΑ, για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2003.

Για τους ίδιους ακριβώς λόγους παραμένει αναπόδεικτο ότι η καθ' ης κατά τον ανωτέρω χρόνο γνώριζε ότι η εταιρία "MEDIA TRAVEL GROUP Α.Ε." λόγω της παραπάνω αδυναμίας της ως προς την εκτέλεση της σύμβασης εμπορικής συνεργασίας με τον ανακόπτοντα ήταν υποχρεωμένη να επιστρέψει την επίδικη επιταγή στον ανακόπτοντα σε εκτέλεση των μεταξύ τους.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι παραμένει, σε κάθε περίπτωση, αναπόδεικτη η ανακοπή και ως προς τους εναπομείναντες προς έρευνα δύο πρώτους λόγους της". Έτσι που έκρινε, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που στηρίζουν το σαφώς διατυπούμενο πόρισμα του και επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή της διάταξης ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 22 του Ν. 5960/1933.

Ειδικότερα, η παραδοχή ότι "η επίδικη επιταγή οπισθογραφήθηκε στην καθής από την τελευταία (δεύτερη οπισθογράφο) ήδη από τις 2-1-2003, δηλ. σε χρόνο που η επιταγή δεν είχε ακόμα περιέλθει στην τελευταία, αφού φαίνεται ότι η εκχώρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων από την σύμβαση εμπορικής συνεργασίας μεταξύ του ανακόπτοντος και της εταιρίας "MEDIA ΝΟΤΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ.

Ε.Π.Ε." (πρώτη οπισθογράφο) προς την εταιρία "MEDIA TRAVEL GROUP A.E." (δεύτερη οπισθογράφο) έγινε μόλις στις 14-1-2003, δηλ. σε χρόνο μεταγενέστερο από την οπισθογράφηση της επίδικης επιταγής", δεν αντιφάσκει δεν τελεί δηλαδή σε λογική ανακολουθία με την εν συνεχεία παραδοχή ότι η κατά την ανωτέρω ημεροχρονολογία κτήσης της επιταγής "δεν συνεπάγεται αναγκαστικά ότι η οπισθογράφηση προς την καθής στις 2-1-2003 δεν κάλυπτε καμία εμπορική συναλλαγή της με την MEDIA TRAVEL GROUP Α.Ε., καθώς δεν μπορεί να αποκλεισθεί η μεμονωμένη μεταβίβαση της από την πρώτη οπισθογράφο-δικαιοπάροχό της ΕΠΕ, ενόψει μάλιστα της επικείμενης έναρξης λειτουργάς της, γεγονός που κατ' εξοχήν δικαιολογεί και την παροχή υπηρεσιών από την καθής και την εκ μέρους της τελευταίας είσπραξη προκαταβολής γι' αυτές", δεδομένου ότι και πριν από τη σύσταση της Α.Ε.

είναι δυνατή, κατ' άρθρο 7δ του ν. 2190/1920, η ανάληψη, από τους ιδρυτές της υπό σύσταση εταιρίας, υποχρεώσεων στο όνομα της εταιρίας, η οποία ευθύνεται αν μέσα σε τρεις μήνες από της συστάσεώς της αναλάβει τις υποχρεώσεις αυτές, στην προκειμένη δε περίπτωση ο αναιρεσείων συνομολογεί με την αναίρεση ότι η εν λόγω εταιρία συστάθηκε νόμιμα, δια καταχωρήσεώς της στο Μ.Α.Ε.

με απόφαση του Νομάρχη Αθηνών που εκδόθηκε στις 6-2-2003 και δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. 1232/12-2-2003. Περαιτέρω, οι προβαλλόμενες με τον ίδιο λόγο υπό τα στοιχ. Β 3 III, IV, V και VI δήθεν ασάφειες και αντιφάσεις, συνιστάμενες στην, κατά παράβαση των προσκομισθεισών αποδείξεων κατ των δεκτών γενομένων από ποινικές αποφάσεις που εκδόθηκαν σε παρόμοιες υποθέσεις επί κατηγορίας για απάτη, παραδοχή ότι " δεν αποδείχθηκε ότι η καθής κατά τον χρόνο που απέκτησε την επιταγή γνώριζε ότι η εταιρία "MEDIA TRAVEL GROYP A.E." από δική της υπαιτιότητα αδυνατούσε να εκτελέσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις απέναντι στον ανακόπτοντα και μάλιστα επειδή το προϊόν και των δύο οπισθογράφων εταιριών, η κάρτα διακοπών, ήταν παράνομο και ελαττωματικό, αφού δεν πληρούσε τους όρους των κείμενων νόμων, καθώς το σχετικό σκάνδαλο ξέσπασε κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του έτους 2003, όταν είχαν ολοκληρωθεί σχεδόν οι εργασίες της καθής στη δεύτερη οπισθογράφο Α.Ε., ενώ η ίδια είχε, σε κάθε περίπτωση, παραλάβει με οπισθογράφηση την ένδικη επιταγή αχό την τελευταία, σε ανύποπτο εντελώς χρόνο, στις 2-1-2003, ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων από το Εφετείο, δηλαδή στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του σαφώς διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Επομένως, ο ερευνώμενος λόγος είναι αβάσιμος. Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ανακόπτων εκθέτει στην ανακοπή του και στο κεφάλαιο Α (ΙΣΤΟΡΙΚΟ) και όχι στο κεφάλαιο Β (ΛΟΓΟΙ ΑΝΑΚΟΠΗΣ) ότι: "Στις 3-12-2002 εξέδωσα μεταχρονολογημένες επιταγές συνολικού ύψους 62.000 ευρώ, μεταξύ αυτών και την επίδικη, τις οποίες ρητώς είχαμε συμφωνήσει ότι τις παραδίδω ως εγγύηση για την υπογραφείσα την ίδια ημέρα σύμβαση που είχα συνάψει με την εταιρία MEDIA ΝΟΤΊΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Μ.

ΕΠΕ ως αποκλειστικός εμπορικός αντιπρόσωπος...Η τελευταία υποτίθεται ότι εκχώρησε όλα τα δικαιώματα από τη σύμβαση στη δεύτερη οπισθογράφο MEDIA ΤRΑVΕL GROUP Α.Ε.... Παρά ταύτα, οι νόμιμοι εκπρόσωποι, διαχειριστές και στελέχη των δύο ως άνω αντισυμβαλ-λομένων μου εταιριών κ.κ. ...,..., ..., ..., ... και έτερα πρόσωπα, δρώντες από κοινού, με κοινό δόλο, συνεκτέλεση και συναπόφαση αρχικώς μου απέσπασαν με απάτη (πείθοντάς με ότι δήθεν θα τις παρέδιδα ως εγγύηση και ότι δεν θα κυκλοφορούσαν) επιταγές συνολικού ύψους 206.500 ευρώ, μεταξύ των οποίων και την επίδικη και εν συνεχεία τις υπεξαίρεσαν, θέτοντας αυτές σε κυκλοφορία εν αγνοία μου σε δίκτυο "καλά ενημερωμένων" και εν συμπαιγνία για το στήσιμο της όλης εγκληματικής υποδομής φυσικών και νομικών προσώπων".

Με την εκδοχή ότι το άνω κείμενο της ανακοπής εμπεριέχει ακυρωτικό της διαταγής πληρωμής, λόγο, συνιστάμενο, κατ' εκτίμηση, στην εκ μέρους της καθής κατά την κτήση της επιταγής γνώση του γεγονότος ότι η επιταγή είναι προϊόν απάτης, ο λόγος αυτός ελήφθη υπόψη από το Εφετείο και απερρίφθη εκ του πράγματος, εφόσον έγιναν δεκτά αντίθετα περιστατικά, ήτοι ότι δεν αποδείχθηκε πως η καθής γνώριζε τον εγγυητικό χαρακτήρα της επιταγής και τη συμφωνία περί μη κυκλοφορίας της, ούτε ότι η εταιρία "MEDIA TRAVEL GROUP Α.Ε." αδυνατούσε να εκτελέσει τις συμβατικές τις υποχρεώσεις απέναντι στον ανακόπτοντα και μάλιστα επειδή το προϊόν και των δύο οπισθογράφων εταιριών, η κάρτα διακοπών, ήταν παράνομο και ελαττωματικό.

Επομένως, ο περί του αντιθέτου δεύτερος από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-4-2008 αίτηση του ..., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 274/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας).

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 31 Μαίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ