Supreme Court allows appeal against lower court's finding of inadmissibility due to insufficient factual reasoning.
Grecia (EL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the second ground of the appeal against the First Instance Court's decision to dismiss the plaintiff's claim for moral damages. While the Court rejected the argument that the complaint was vague because missing details could be proven later, it found the lower court's reasoning insufficient regarding the specific facts of the defamation. Consequently, the appeal was granted, the case was remanded for retrial before a new panel, and the plaintiff was ordered to pay the defendants' legal costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 559 para. 14 of the Code of Civil Procedure; Art. 559 para. 19 of the Code of Civil Procedure: An appeal based on the lack of legal basis or insufficient reasoning is admissible when the lower court fails to fully expose the necessary facts required to apply the substantive rules governing the case.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 988 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 988/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α'1 Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα - Εισηγητή, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειόντων: 1) .... και 2) ......., τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Κωνσταντίνος Παπασπύρου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου : Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "Δ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ - ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΑΣΤΕΡΙΑ Α.Ε",που εδρεύει στον Πόρο Τροιζηνίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε μετά του νομίμου εκπροσώπου της Δημητρίου Ιωαννίδη, που διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο τον Ιωάννη Ιωσηφέλλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15.07.2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 312/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 872/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18.01.2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 01.11.2006 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Τέτοια μη κήρυξη απαραδέκτου υφίσταται και όταν το δικαστήριο θεωρεί ορισμένη την ποσοτικώς ή ποιοτικώς αόριστη αγωγή, ήτοι τη μη εξειδικεύουσα με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα ή τη μνημονεύουσα απλώς τα στοιχεία του νόμου χωρίς αναφορά περιστατικών.
Εξάλλου, εκ των διατάξεων των άρθρων 111 § 2, 118 εδ. δ' και 216 § 1 εδ. β' του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής, πρέπει, μεταξύ των άλλων, να περιέχει και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, ώστε να μπορεί ο εναγόμενος να αμυνθεί και το δικαστήριο να κρίνει τη νομιμότητά της και να διεξαγάγει τις αναγκαίες αποδείξεις.
Η ακριβής περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, ως στοιχείο της ιστορικής βάσεως της αγωγής, συντελείται με την παράθεση στο αγωγικό δικόγραφο όλων των πραγματικών περιστατικών, που είναι, κατά νόμον, αναγκαία για τη θεμελίωση του εκάστοτε αξιουμένου με την αγωγή δικαιώματος. Τέλος, προκειμένης αγωγής χρηματικής ικανοποιήσεως, ένεκα ηθικής βλάβης ανωνύμου εταιρίας, συνεπεία τελεσθείσης εις βάρος της αδικοπραξίας, συνισταμένης στην υπό του εναγομένου εν γνώσει ή από υπαίτια άγνοια υποστήριξη ή διάδοση αναληθών (δυσφημιστικών) ειδήσεων, που εκθέτουν σε κίνδυνο την πίστη και το μέλλον της (άρθρα 920, 932 ΑΚ και 364 ΠΚ), αρκεί για το ορισμένο αυτής, από απόψεως περιγραφής του αντικειμένου της διαφοράς, η αναφορά στο αγωγικό δικόγραφο της υπαίτιας και παράνομης αδικοπρακτικής σε βάρος της ανώνυμης εταιρίας συμπεριφοράς του εναγομένου, ήτοι η υπ' αυτού υποστήριξη ή διάδοση, εν γνώσει της αναληθείας τους, ή από υπαίτια άγνοιά του, αναληθών ειδήσεων, που έθεσαν σε κίνδυνο την πίστη και το μέλλον της εναγούσης ανώνυμης εταιρίας.
Εν προκειμένω, το Εφετείο εδέχθη με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, που είχε απορρίψει ως αόριστη την αγωγή της κατά των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων, έκρινε ορισμένη την αγωγή και αφού εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση, την εδέχθη εν μέρει.
Με την αγωγή αυτή η ενάγουσα ανώνυμη εταιρία ζητεί χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, ιστορούσα ότι οι εναγόμενοι διέδωσαν εξακολουθητικώς, εν γνώσει της αναληθείας της, στον .... Τροιζηνίας, την αναληθή και δυσφημιστική είδηση ότι αυτή έπαυσε τις πληρωμές της και δεν πλήρωσε στον πρώτο εναγόμενο και στον ........
τα μισθώματα Μαΐου έως και Δεκεμβρίου 1997 καταστήματος, που της εξεμίσθωσαν αυτοί από 30-4-1997. Η παράλειψη αναφοράς στο αγωγικό δικόγραφο του χρόνου των αναληθών διαδόσεων, των προσώπων προς τα οποία τις μετέδωσαν οι εναγόμενοι, καθώς και των προμηθευτών της εναγούσης, των ιδιοκτητών ακινήτων και των τραπεζών, που εξ αιτίας των ανωτέρω διαδόσεων ηρνήθησαν να της προμηθεύσουν εμπορεύματα επί πιστώσει , να της εκμισθώσουν ακίνητο προς στέγαση της επιχειρήσεώς της και να της παράσχουν δάνειο αντιστοίχως, δεν επάγεται αοριστία της αγωγής, αφού τα στοιχεία αυτά μπορούν να συμπληρωθούν διά των αποδείξεων.
Επομένως, το Εφετείο, κρίναν ως εξετέθη, σύμφωνα με το νόμο δεν εκήρυξε το απαράδεκτο της αγωγής αυτής, η οποία, ως έχουσα το ειρημένο περιεχόμενο, είναι ορισμένη. Κατ' ακολουθίαν, ο σχετικός, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.
Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Εν προκειμένω, το Εφετείο εδέχθη ότι οι εναγόμενοι διέδωσαν τις ανωτέρω αναληθείς ειδήσεις "στον εμπορικό κόσμο του .... (εκ παραδρομής αναγράφεται στην πληττόμενη απόφασή του "της Πάρου"),.... με συνακόλουθο να παύσει η χορήγηση εμπορευμάτων με πίστωση προς την ενάγουσα ..... και ενώ αυτή επεδίωκε να ανεύρει νέο μίσθιο, τούτο κατέστη τελικά ανέφικτο, λόγω της απροθυμίας των εκμισθωτών, ενόψει της αμφισβητούμενης πίστεώς της". Επομένως, η ανωτέρω απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και δη την απαιτούμενη αιτιολογία, η οποία είναι ανεπαρκής, αφού δεν εκτίθενται σ' αυτήν με πληρότητα τα αναγκαία προς εφαρμογή των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων γεγονότα και δη τα πρόσωπα α) των δεκτών των διαδόσεων, β) των αρνηθέντων τη χορήγηση εμπορευμάτων επί πιστώσει προμηθευτών της εναγούσης και γ) των απροθύμων να της εκμισθώσουν ακίνητο ιδιοκτητών. Κατ' ακολουθίαν, ο σχετικός, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αιτήσεως είναι βάσιμος. Μετά ταύτα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αρ. 872/2005 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων εκ χιλίων τριακοσίων (1300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12-3-2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαΐου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ