Supreme Court dismisses appeal regarding improper evidence consideration in civil contract dispute.

Απόφαση 987 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 987/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Λ.-ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην … της νήσου Θήρας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιδομενέα Γκίκα, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΠΕ", που εδρεύει στο … Κρήτης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Βγόντζα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-1-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 24/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 62/2014 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13-11-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 16-4-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. β’ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ.

Η τελευταία αυτή διάταξη, αναφέρεται βέβαια στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου. Δεν είναι, συνεπώς, νόμιμη η κατ’ έφεση επίκληση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, με ενσωμάτωση των προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων, στις οποίες γίνεται επίκληση των εγγράφων, στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης.

Δεν πρόκειται, όμως, για ενσωμάτωση, όταν στο κείμενο των προτάσεων της δευτεροβάθμιας δίκης περιέχονται, έστω και αυτούσιες, οι προτάσεις προηγούμενης συζητήσεως, καλυπτόμενες από την υπογραφή του πληρεξούσιου δικηγόρου στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης, διότι με τον τρόπο αυτό οι προηγούμενες προτάσεις και οι τελευταίες (ενώπιον δηλαδή του Εφετείου) κατέστησαν ενιαίες (ΑΠ 476/11).

Με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η από το άρθρο 559 αριθμ. 11β ΚΠολΔ πλημμέλεια ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, παρά τον νόμο έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο 13 έγγραφα (φαξ, αποδεικτικά καταθέσεως στην Τράπεζα ALPHA BANK, από 7/5/04 εξώδικη δήλωση και έκθεση επιδόσεως αυτής), τα οποία η αναιρεσίβλητη δεν είχε επικαλεστεί νομίμως με τις έγγραφες προτάσεις της στο Εφετείο, αλλά με απλή αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις της, τις οποίες ενσωμάτωσε στις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις της. Όμως, από την παραδεκτή κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι η αναιρεσίβλητη, στην κατ’ έφεση δίκη, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, περιέλαβε στο κείμενο των προτάσεών της ενώπιον του Εφετείου, και αυτό των πρωτόδικων προτάσεών της, όπου γινόταν επίκληση των επίμαχων εγγράφων, ως ενιαίο κατά περιεχόμενο κείμενο, μαζί με την εν συνεχεία νέα επίκληση προσαγωγής των σχετικών No 1 έως No 35 (στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα επίμαχα), καλυπτόμενο από την υπογραφή της πληρεξούσιας δικηγόρου της. Έτσι, η επίκληση με τις προτάσεις αυτές των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων, ήταν παραδεκτή. Κατά συνέπεια είναι αβάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 11β’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα.

Με τον δεύτερο λόγο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η ίδια ως άνω πλημμέλεια από τον αρ. 11β’ άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, παρά τον νόμο έλαβε υπόψη το έγγραφο "έγκρισης σύναψης συμβολαίου χρονομεριστικής μίσθωσης" στο οποίο αναγράφονταν τα ονόματα των χρονομισθωτών Ι. Α. και Ε. Τ. σχετικά με χρονομεριστική μίσθωση μιας σουίτας με αριθμό ..., το οποίο δεν το είχε επικαλεστεί νομίμως κανένας από τους διαδίκους. Ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι, με βάση το επισκοπούμενο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης, το επίμαχο έγγραφο δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο της αυτοτελούς προφορικής συμφωνίας των διαδίκων για προκαταβολές έναντι μελλοντικών πωλήσεων, που τελούσαν υπό την αίρεση σύναψης τελικά σύμβασης χρονομεριστικής μίσθωσης και δεν καταρτίστηκαν, από τις οποίες απορρέουν οι ένδικες από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό αξιώσεις της αναιρεσίβλητης. Αντιθέτως, σχετίζονται με τις μη αποτελούσες αντικείμενο της δίκης, πραγματικά καταρτισθείσες με τρίτους (χρονομισθωτές) χρονομεριστικές μισθώσεις, που αναφέρονται διηγηματικώς και όχι αναγκαίως για τη στήριξη του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης.

Συνεπώς, δεν αποτελούσε κρίσιμο έγγραφο για τη συναγωγή του σχετιζόμενου με το αντικείμενο της δίκης αποδεικτικού πορίσματος αυτής.

Κατ’ ακολουθίαν, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης θα επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό. Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13 Νοεμβρίου 2014 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "Λ.-ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" για αναίρεση της 62/2014 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ