Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling lower court correctly applied statute of limitations.

Απόφαση 986 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 986/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζ. Β. Β., το γένος Κ. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Παπαθανασίου.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Α. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευδοξία Τζοβλά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-9-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 206/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 11/2014 του Εφετείου Ευβοίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 3-6-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 29-12-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως συνάγεται από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ’ αυτά. Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ’ του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως.

Στην ένδικη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Με την υπ’ αριθ. .../1988 νόμιμα μεταγραμμένη πράξη της συμβολαιογράφου Χαλκίδας Μαρίας Τζώρτζη, ο Κ. Κ., ως ιδιοκτήτης του επί της οδού ... στη Χαλκίδα οικοπέδου 266,20 τμ, μετά της επ’ αυτού από υπόγειο και ισόγειο παλαιάς οικοδομής, υπήγαγε το όλο ακίνητο στο καθεστώς της χωριστής (οριζόντιας) ιδιοκτησίας, συστήνοντας τις ακόλουθες και επί των τότε μελλόντων να ανεγερθούν πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο ορόφων, ως και επί του δικαιώματος υψούν, διαιρεμένες ιδιοκτησίες (διαμερίσματα), με τα αναλογούντα αντίστοιχα εξ αδιαιρέτου ποσοστά συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο και επί των εν γένει κοινών μερών και εγκαταστάσεων: 1) την με στοιχεία Υ-1 του υπογείου, με ποσοστό 50/1000, 2) την με στοιχεία Ι-1 του ισογείου, με ποσοστό 300/1000, 3) την με στοιχεία Α-1 του πρώτου ορόφου, με ποσοστό 150/1000, 4) την με στοιχεία Β-1 του δευτέρου ορόφου, με ποσοστό 150/1000, 5) την με στοιχεία Γ-1 του τρίτου ορόφου, με ποσοστό 150/1000, 6) την με στοιχεία Δ-1 του τετάρτου ορόφου, με ποσοστό 150/1000 και 7) τον επί του δώματος του τετάρτου ορόφου όροφο, με ποσοστό 50/1000.

Εξάλλου, με τα υπ’ αριθ. .../1988 και .../1988 νόμιμα μεταγραμμένα συμβόλαια της ίδιας συμ/φου, ο ως άνω αποκλειστικός κύριος μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, στις θυγατέρες του ήδη εναγόμενη, ως και στην Γ. Α., σύζυγο του ενάγοντος, τις εξής κατά κυριότητα οριζόντιες ιδιοκτησίες: Ι) στην πρώτη: α) το 1/2 εξ αδιαιρέτου της Υ-Ι, β) το 1/2 εξ αδιαιρέτου της Ι-1, γ) την Β-1, δ) την Δ-1 και ε) το 1/2 εξ αδιαιρέτου του δικαιώματος υψούν,

ΙΙ) στη δεύτερη: α) το 1/2 εξ αδιαιρέτου της Υ-Ι, β) το 1/2 εξ αδιαιρέτου της Ι-1,γ) την Α-Ι, δ) τη Γ-1 και ε) το 1/2 εξ αδιαιρέτου του δικαιώματος υψούν. Περαιτέρω, οι δυο αυτές συνιδιοκτήτριες αδελφές, με την υπ’ αριθμ. .../1991 νόμιμα μεταγραμμένη πράξη της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, προέβησαν, κατά τροποποίηση της προρρηθείσας υπ’ αριθμ. .../1988 αρχικής συστατικής πράξης και κατά διαίρεση-κατάτμηση των αρχικών ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών του υπογείου και του ισογείου, στην δημιουργία, αφενός των με στοιχεία Υ-1 και Υ-2 αυτοτελών ιδιοκτησιών, με ποσοστό συνιδιοκτησίας 25/1000 εκάστης, αφετέρου των με στοιχεία Ι-1 και Ι-2 αυτοτελών ιδιοκτησιών (καταστημάτων), με ποσοστό συνιδιοκτησίας 150/1000 εκάστης, εξ αυτών δε περιήλθαν (με την ίδια τροποποιητική πράξη), στην μεν εναγόμενη οι με στοιχεία Υ-2 και Ι-2,στην δε έτερη και σύζυγο του ενάγοντος οι με στοιχεία Υ-1 και Ι-1.

Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι οι συνιδιοκτήτριες αυτές αδελφές ανήγειραν στο επίκοινο τούτο ακίνητο, σταδιακώς από τον Ιούνιο 1991, μετά την έκδοση της κοινής (στο όνομα αμφοτέρων) υπ’ αριθ. .../1991 οικοδομικής άδειας του πολεοδομικού γραφείου Χαλκίδας, νέα (μετά κατεδάφιση των παλαιών ως άνω κτισμάτων) τριώροφη με υπόγειο οικοδομή.

Κατά το έτος 1993 o ενάγων, λόγω και της ιδιότητάς του ως εργολάβος οικοδομών, επιμελήθηκε και επέβλεψε, καταβάλλοντας και ο ίδιος προσωπική εργασία, τις αναγκαίες εργασίες διαμόρφωσης των κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων, μερών και εγκαταστάσεων της οικοδομής ως τον 1° όροφο (είσοδος και κλιμακοστάσιο), εν γνώσει και με την αποδοχή της εναγόμενης, κατά την πραγματική βούληση και το αληθές συμφέρον της, ανήλθε δε η συνολική αναγκαία δαπάνη τους στο και καταβληθέν από τον ίδιο ποσό των 5.680,63.

Ειδικότερα, κατέβαλε (ενάγων): 1) για επιστρώσεις εξ ισομεγεθών πλακών μαρμάρου στους κοινόχρηστους χώρους του κλιμακοστασίου (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 18,98 τετρ. μέτρων με δαπάνη 29,35 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 557,01 ευρώ (διάδρομος εισόδου, διάδρομος πρόσβασης στον πίσω χώρο και στα πλατύσκαλα), 2) για επενδύσεις βαθμίδων με μάρμαρο υψηλής σκληρότητας πάχους 3cm/2cm από το ισόγειο έως και τον πρώτο όροφο (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 46,20 τ.μ.

με δαπάνη 52,82 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 2.440,50 ευρώ, υλικά και εργασία (κατασκευή τριών σκαλοπατιών προς τον πίσω χώρο, τριών σκαλοπατιών προς το ασανσέρ και τριάντα σκαλοπατιών μεταξύ ισογείου- ημιωρόφου-πρώτου ορόφου πλάτους 1,30μ), 3) για τοποθέτηση κιγκλιδωμάτων από σίδηρο απλού σχεδίου στη σκάλα (υλικά και εργασία) βάρους 306,24 κιλών με δαπάνη 1,76 ευρώ ανά κιλό, συνολική δαπάνη 539,23 ευρώ (κιγκλίδωμα φαναριού σκάλας σε όλο το ύψος της οικοδομής Η=11μ.,ήτοι τέσσερις κοιλοδοκοί 40X40 και 22 διακοσμητικές λόγχες, ισογείου-πρώτου ορόφου-δευτέρου ορόφου), 4) για πραγματοποίηση αντισκωριακής βαφής (ΜΙΝΙΟ) και ελαιοχρωματισμών κοινού σιδήρου (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 19,14τ.μ.

με δαπάνη 5,87 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 112,34 ευρώ, (εργασία και υλικά στο άνω υπό στοιχ. 3 τμήμα, 5) για τοποθέτηση σοβατεπιών μαρμάρου στους χώρους του κλιμακοστασίου (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 26 τ.μ. με δαπάνη 5,87 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 152,60 ευρώ (υλικά και εργασία στο διάδρομο εισόδου, στο διάδρομο πρόσβασης στον πίσω χώρο και στα πλατύσκαλα), 6) για τοποθέτηση εξώπορτας εισόδου οικοδομής (υλικά και εργασία) με δαπάνη 586,94 ευρώ (κατ’ αποκοπήν) και πιο συγκεκριμένα για την κατασκευή της εξώπορτας εισόδου με επεξεργασία λάκας διαστάσεων 1μ.Χ2,20μ.

καθώς και του φεγγίτη από το ίδιο υλικό με αμμοβολημένο τζάμι διαστάσεων 0,75μ. Χ 1μ., 7) για πραγματοποίηση αλουμινοκατασκευών γενικής φύσεως (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 5,72τ.μ. με δαπάνη 146,74 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 839,88 ευρώ (εργασία και υλικά σε δυο παράθυρα στο κλιμακοστάσιο διαστάσεων 1,37μ.Χο,74μ.

και 1μ.Χο,72μ., στην πόρτα απόληξης κλιμακοστασίου διαστάσεων 1μ.Χ2,10μ. και στην πόρτα πρόσβασης στον ακάλυπτο χώρο διαστάσεων 2,10μ.Χο,90μ.), 8) για πραγματοποίηση μεταλλικών κατασκευών (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 1,05 τ.μ. με δαπάνη 146,74 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 154,07 ευρώ (υλικά και εργασία, που αφορούσαν στην κατασκευή, το μινιάρισμα και το βάψιμο της σιδερένιας πόρτας του μηχανοστασίου διαστάσεων 1,40μ.Χο,75μ.), 9) για πραγματοποίηση ξύλινων κατασκευών (υλικά και εργασία), δαπάνη 88,04 ευρώ (κατ’ αποκοπήν), υλικά και εργασία, που αφορούσαν στο ντουλάπι των ρολογιών της ΔΕΗ στον κοινόχρηστο χώρο από μελαμίνη διαστάσεων 2,80μ.Χο,8 5μ., 10) για επένδυση με μάρμαρο των δοκών του φωταγωγού προς τον ακάλυπτο χώρο (υλικά και εργασία) σε μήκος 5,50 μέτρων με δαπάνη Ι7,61 ευρώ ανά μέτρο, συνολική δαπάνη 96,85 ευρώ, για υλικά και εργασία, που αφορούν στην επένδυση με μάρμαρο Καβάλας των πέντε δοκών του φωταγωγού μήκους 1,1 μ.

το καθένα για προστασία από την υγρασία, 11) για αναλογούσα δαπάνη καταβολής εισφορών ΙΚΑ 113,17 ευρώ. Αποδείχθηκε, ωσαύτως, ότι κατά το έτος 2004 η ως άνω συνιδιοκτήτρια του ακινήτου και σύζυγος του ενάγοντος Γ. Α., προέβη, μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ. .../2004 οικοδομικής άδειας του ίδιου πολεοδομικού γραφείου, στην κατασκευή του τρίτου ορόφου (ως αποκλειστική κυρία του με στοιχεία Γ-1 οροφοδιαμερίσματος) της οικοδομής αυτής...

Κατά το έτος 2005 ξεκίνησαν, στο ίδιο ακριβώς ως άνω πλαίσιο (με επιμέλεια του ενάγοντος και με έγκριση-αποδοχή της εναγομένης κλπ) οι αναγκαίες εργασίες διαμόρφωσης των κοινοχρήστων χώρων και μερών από τον πρώτο έως τον τρίτο όροφο, ανελθούσας της αναγκαίας συνολικής δαπάνης στο ποσό 24.887,68 ευρώ, επίσης καταβληθείσας από τον ίδιο (ενάγοντα).

Ειδικότερα, κατέβαλε: 1) για επιχρίσματα τριφτά τριβιδιστά ασβεστοτσιμεντο-κονιάματος (υλικά και εργασία) προς τους όμορους γείτονες επί επιφάνειας 125,66τ.μ. με δαπάνη 11 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 1.382,26 ευρώ. Πιο συγκεκριμένα σοβατίστηκε: α) ο χώρος προς τον όμορο ιδιοκτήτη ... επί διαστάσεων 14μ.Χ2,80μ. β) ο χώρος άνωθεν του καταστήματος "...-Κ." επί διαστάσεων 13μ.Χ2,30μ.

Επίσης σοβατίστηκε η πρόσοψη του φρεατίου του ασανσέρ επί διαστάσεων 1,40μ.Χ1,70μ.Χ14μ. και της απόληξης του κλιμακοστασίου εξωτερικά επί διαστάσεων 3,70μ.Χ5,10μ.Χ2,40μ., 2) για μπατικές οπτοπλινθοδομές επί του χώρου απόληξης κλιμακοστασίου (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 36,96 τ.μ. (3,70μ.Χ5,10μ.Χ2,40μ.) με δαπάνη ανά τ.μ. 17 ευρώ, συνολική δαπάνη 628,32 ευρώ, 3) για κατασκευή στεγάστρου απόληξης κλιμακοστασίου (υλικά και εργασία) επί εκτάσεως 18,87τ.μ.

με δαπάνη 30 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 566,10 ευρώ (εργασία και υλικά στο στέγαστρο του χώρου απόληξης του κλιμακοστασίου, διαστάσεων 3,70μ.Χ5,10μ.Χ2,40μ. Από ξύλινες δοκίδες με μεταλλικές γωνίες στήριξης και επικάλυψη από 7 τεμάχια κυματοειδούς λαμαρίνας μήκους 4μ.), 4) για συντήρηση αναμονών οπλισμού στην ταράτσα (εργασία και υλικά) αντί κατ’ αποκοπήν δαπάνης 200 ευρώ (εργασία και υλικά που αφορούσαν στον καθαρισμό και το τρίψιμο των αναμονών και εν συνεχεία στη βαφή με ειδικό αντισκωριακό υλικό), 5) για εργασίες επισκευής αντί κατ’ αποκοπήν δαπάνης 300 ευρώ, που αφορούσαν στην επισκευή δοκού προς το κατάστημα "…-Κ.", λόγω φθοράς που προκλήθηκε από έλλειψη σοβά (μινιάρισμα οπλισμού και σφράγισμα με σκυρόδεμα υψηλής επιτελεστικότητας (τύπου EMAC0), 6) για πρόσθετες εργασίες επισκευής αντί κατ’ αποκοπήν δαπάνης 300 ευρώ, που αφορούσαν στην επισκευή δοκού προς τον ακάλυπτο χώρο λόγω φθοράς που προκλήθηκε από κακοτεχνία (τοπική αφαίρεση των επιχρισμάτων, την επιδιόρθωση του δομικού στοιχείου και την αποκατάσταση των επιχρισμάτων, 7) για επενδύσεις βαθμίδων με μάρμαρο υψηλής σκληρότητας (πάχους 3CM/2CM) από δεύτερο προς τρίτο όροφο (υλικά και εργασία) επί επιφάνειας 28,60τ.μ.

με δαπάνη 100 ευρώ ανά τ.μ., συνολική δαπάνη 2.860 ευρώ (υλικά και εργασίες που αφορούσαν στην κατασκευή 22 σκαλοπατιών από δεύτερο προς τρίτο όροφο), 8) για ελαιοχρωματισμούς οικοδομής εξωτερικά (υλικά και εργασία - προεργασία και βάψιμο) επί επιφάνειας 482 τ.μ. με δαπάνη 5,50 ευρώ/τμ συνολική δαπάνη 2.651 ευρώ (πρόσοψη της οικοδομής επί της 28ης Οκτωβρίου, πίσω όψη στον ακάλυπτο, υπόλοιπο οικοδομής προς τις όμορες οικοδομές και ταβάνια εξωστών, συμπεριλαμβανομένων των σκαλωσιών) και 9) για κατασκευή ανελκυστήρα (προμήθεια και τοποθέτηση) αντί κατ’ αποκοπήν δαπάνης 16.000 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, δαπάνη που αφορούσε στην πλήρη κατασκευή ανελκυστήρα με στάσεις σε όλους τους ορόφους.

Όπως προελέχθη, τις αναγκαίες αυτές δαπάνες, συνολικού ύψους 30.568,31 ευρώ, που αφορούσαν στην κατασκευή και διαμόρφωση των κοινοχρήστων χώρων, μερών και εγκαταστάσεων της αγωγικής οικοδομής, κάλυψε ο ενάγων εξ ιδίων, χωρίς καμμιά συμμετοχή (ούτε και οικονομική) της εναγόμενης. Και ναι μεν το όλο έργο έγινε χωρίς ρητή και ειδική εντολή της κατ’ ισομοιρία εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτριας αυτής (εναγόμενης), πλην όμως με την πραγματική βούλησή της και σύμφωνα με το συμφέρον της, αφού δεν προέβαλε και κάποια αντίρρηση, καθώς ενημερωνόταν για τις σχετικές εργασίες.

Μάλιστα, για κάποιες εξ αυτών, όπως για την επίστρωση των μαρμάρων από την είσοδο της πολυκατοικίας έως τον πρώτο όροφο και την τοποθέτηση ανελκυστήρα, είχε εκφρασθεί για την ανάγκη διενέργειάς τους, προβαίνοντας επιπροσθέτως στην επιλογή των μαρμάρων και του τύπου του ανελκυστήρα. Σε κάθε, πάντως, περίπτωση το σύνολο των εργασιών αυτών, επιχειρήθηκε, διενεργήθηκε και ολοκληρώθηκε με την εικαζόμενη βούλησή της, αφού η διαμόρφωση των κοινοχρήστων χώρων, ανεξαρτήτως της, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, αυτονόητης αναγκαιότητάς της, συνέβαλε και στην οικονομική αξιοποίηση των ανηκουσών και σ’ αυτήν (εναγομένη) οριζοντίων ιδιοκτησιών της και την κατά τον προορισμό τους εκμετάλλευσή τους, όπως τούτο καταδεικνύεται άλλωστε από την παρ’ αυτής εκμίσθωση σε τρίτους του ιδιόκτητού της ισόγειου καταστήματος, ως και του διαμερίσματος του δευτέρου ορόφου της πράγματι ολοκληρωμένης υπόψη οικοδομής.

Κατ’ ακολουθία τούτων, είναι (εναγόμενη), βάσει της εξωδικαιοπρακτικής νόμιμης από τα άρθρα 730 και 736 ΑΚ ενοχής, υποχρεωμένη, ως κυρία της διεξαχθείσας υπόθεσης και με το δεδομένο ποσοστό της επί των κοινών μερών του 1/2 εξ αδιαιρέτου, να αποδώσει στον ενάγοντα διοικητή το ήμισυ των αναγκαίων αυτών δαπανών (άλλη, ρητή ή σιωπηρή, συμφωνία και ρύθμιση μεταξύ των μερών για διαφορετική κατανομή αυτών δεν αποδείχθηκε), ήτοι το και αξιούμενο με την αγωγή ποσό των 15.284,15 ευρώ.

Οι και νομίμως με το εφετήριο επαναφερόμενοι ισχυρισμοί και ενστάσεις της (εναγομένης), ιδίως περί της έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του ενάγοντος, μη νομιμότητας επιμέρους κονδυλίων, καταχρηστικής άσκησης της αγωγικής αξίωσης και παραγραφής, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, αφού εν πολλοίς στηρίζονται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι υπόκειται περίπτωση διαφοράς μεταξύ συνιδιοκτητών από τη σχέση της χωριστής (οριζόντιας) ιδιοκτησίας, άλλως από σύμβαση έργου ...".

Με βάση δε τις ανωτέρω, παραδοχές το Εφετείο απέρριψε ακολούθως την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή του αναιρεσιβλήτου. Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 11γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία η αναιρεσείουσα είχε επικαλεστεί και προσκομίσει, προς απόδειξη ουσιωδών ισχυρισμών της και συγκεκριμένα: 1) τρία φύλλα χειρόγραφα με ημερομηνία 30/4/1993, υπογεγραμμένα από τον εργολάβο και πολιτικό μηχανικό της οικοδομής Ι.

Β., 2) δισέλιδη κόλλα αναφοράς με επικεφαλίδα "κοινός λογαριασμός" με χειρόγραφες εγγραφές λογαριασμών και 3) την από Απριλίου 2003 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Θ. Α.. Όπως, όμως, προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, περί της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής του αναιρεσιβλήτου, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε, μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, "και τα προσκομιζόμενα με νόμιμη επίκληση έγγραφα, μεταξύ των οποίων ιδιωτικές τεχνικές εκθέσεις".

Από τη γενική αυτή βεβαίωση σε συνδυασμό με το όλο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται αναμφίβολο, ότι το Εφετείο, παρόλο που δεν μνημονεύει ειδικώς και δεν αξιολογεί χωριστά, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο έγγραφα, που φέρονται ως αγνοηθέντα.

Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου ως άνω αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος.

Ο λόγος αναίρεσης του αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ή λόγο έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων έστω και αν αποτελούν περιεχόμενο λόγον έφεσης, ούτε οι αβάσιμοι ή οι απαράδεκτοι ισχυρισμοί (Ολ.

ΑΠ 3/1997). Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ. ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.

ΑΠ 11/1996). Στην προκείμενη περίπτωση, με μέρος του δεύτερου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως (στοιχ. α’ , β’ ), αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα προταθέντα από την αναιρεσείουσα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα τους ισχυρισμούς της, περί εξοφλήσεως των αξιώσεων για τις επίδικες δαπάνες και καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος του αναιρεσιβλήτου προς αναζήτησή τους.

Όμως, όπως προκύπτει από τις ανωτέρω παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης τον μεν ισχυρισμό της αναιρεσείουσας περί εξοφλήσεως το Εφετείο τον απέρριψε στην ουσία εκ των πραγμάτων, με την παραδοχή, ως αποδειχθέντων, γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν και ειδικότερα με την παραδοχή ότι τις επίδικες δαπάνες κάλυψε ο αναιρεσίβλητος εξ ιδίων, χωρίς καμμιά συμμετοχή (ούτε και οικονομική) της αναιρεσείουσας, τον δε ισχυρισμό περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος τον απέρριψε ευθέως, ως αβάσιμο, στηριζόμενο εν πολλοίς στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι υπόκειται περίπτωση διαφοράς μεταξύ συνιδιοκτητών από τη σχέση της χωριστής (οριζόντιας) ιδιοκτησίας, άλλως από σύμβαση έργου.

Εντεύθεν, δεν στοιχειοθετείται η επικαλούμενη αναιρετική πλημμέλεια και επομένως, ο λόγος αυτός κατά το πιο πάνω μέρος του, αβασίμως προβάλλεται. Περαιτέρω, όσα κατά τα παραπάνω έγιναν δεκτά από την αναιρεσιβαλλομένη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Εφετείου και ειδικότερα αναφορικά με τα κονδύλια των επίδικων δαπανών, με βάση τις καθ’ έκαστον τούτων τιμές μονάδος ή κατ’ αποκοπή δαπάνης, διαλαμβανόντουσαν με επάρκεια στο δικόγραφο της ένδικης αγωγής, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της, όπου προσδιορίζεται, μεταξύ άλλων, ποιες δαπάνες πραγματοποιήθηκαν το 1993 και ποιες το 2005, με αποτέλεσμα να μην πάσχει η αγωγή από ποσοτική ή ποιοτική αοριστία.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως, κατά το υπόλοιπο μέρος του (στοιχ. γ’ ), με το οποίο υπό την επίκληση των πλημμελειών από τους αρ. 8 και 14 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη επειδή απέρριψε τους ισχυρισμούς της περί αοριστίας της αγωγής, είναι αβάσιμος.

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ.1β’ ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, ιδρύεται αν αυτά χρησιμοποιήθηκαν από το δικαστήριο για την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σε αυτούς των πραγματικών γεγονότων που αποτέλεσαν τις παραδοχές του ουσιαστικού δικαστηρίου και όχι όταν χρησιμεύουν προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εκτίμηση αποδείξεως ή ερμηνεία, δικαιοπραξίας (ΑΠ 43/2013).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 1β’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, αναφορικά με την ερμηνεία των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 730 και 736 AK, διότι κατά τους κατά λέξη ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας: "τα διδάγματα της κοινής πείρας αλλά και συναλλακτικά ήθη στις συναλλαγές των οικοδομικών εργασιών αλλά ακόμη και μεταξύ συγγενών, διδάσκουν ότι:-Είναι αντίθετο προς την κοινή λογική, η οικοδομή να έχει ανεγερθεί μέχρι το τέλος Απριλίου 1993 δια του εργολάβου-μηχανικού Ι.

Β., όπερ σημαίνει κοινή δράση των συνιδιοκτητών και ενδιαφέρον των για τα πράγματα, και αμέσως μετά να αφεθούν τα πράγματα στην τύχη τους εκ μέρους μου, οπότε να εύρει έδαφος να ενεργήσει ως "διοικητής αλλοτρίων" ο ενάγων.- Η κοινή λογική διδάσκει ότι ο εξ επαγγέλματος εργολάβος οικοδομών, ως λέγει ο αντίδικος ότι είναι, επ’ ουδενί χρηματοδοτεί εξ ιδίων τα οικοδομικά έργα που αναλαμβάνει, τόσο για τις εργασίες όσο και για τα υλικά, αλλά ζητεί και λαμβάνει εγκαίρως τα χρήματά του και εν μέρει προκαταβολικά.-Είναι απολύτως αντίθετο προς τα διδάγματα της πείρας να αναμένει ένας εργολάβος οικοδομών από το 1993 έως το 2009, ήτοι επί 16 έτη, χωρίς να έχει ζητήσει ούτε μία φορά, προφορικά ή έγγραφα (δι’ ενός εξωδίκου!), τα χρήματά του, και ιδίως όταν το 2007 ο οφειλέτης του ενάγει την σύζυγό του.-Ακόμη, είναι απολύτως αντίθετο προς την κοινή πείρα και λογική αλλά και προς την πρακτική των σχετικών οικοδομικών συναλλαγών, αλλά και οποιουδήποτε κύκλου συναλλαγών, να έχει λαμβάνειν ο εργολάβος (ή οιοσδήποτε άλλος επαγγελματίας ή συγγενής) σημαντικό ποσό από το 1993 και, εν τούτοις μετά έντεκα (11) έτη, το 2004, να ...χρηματοδοτεί πάλι ως "διοικητής αλλοτρίων" υποθέσεις του οφειλέτου του! Τούτο θα είναι παγκόσμια πρωτοτυπία.

Επομένως, το σφάλμα της προσβαλλομένης συνίσταται στο ότι, βάσει αυτών των διδαγμάτων, θα έπρεπε να υπαγάγει τα ως άνω πραγματικά περιστατικά στις διατάξεις περί μισθώσεως έργου (ΑΚ 681 επ.) και όχι σ’ αυτές περί διοικήσεως αλλοτρίων...". Ο λόγος αυτός, όπως προβάλλεται, είναι απαράδεκτος, διότι τα επικαλούμενα διδάγματα κοινής πείρας αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων και τα εξ αυτών συναγόμενα επιχειρήματα της αναιρεσείουσας και δεν αφορούν την ερμηνεία των επικαλούμενων κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σ’ αυτούς.

Με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, αποδίδονται στην αναιρεσιβαλλομένη οι πλημμέλειες από τους αρ. 14 και 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τις αιτιάσεις ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη την αγωγή, λόγω πενταετούς παραγραφής των αγωγικών αξιώσεων, κατ’ εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων του άρθρου 250 αρ. 1 και 5 ΑΚ και όχι εκείνης του άρθρου 249 ΑΚ, που εφάρμοσε το δικαστήριο και τις οποίες έτσι ευθέως παραβίασε. Όμως, με βάση τις ανωτέρω ουσιαστικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης και κατά το συναγόμενο νοηματικό τους περιεχόμενο, ο αναιρεσίβλητος δεν ενήργησε τη διοίκηση των επίδικων υποθέσεων στα πλαίσια επαγγελματικής του απασχόλησης και μάλιστα δυνάμει συμβάσεως έργου μετά της αναιρεσείουσας, ως εργολάβος της επίμαχης οικοδομής, αλλά ως εργολάβος οικοδομών, σύζυγος της συνιδιοκτήτριας αδελφής της αναιρεσείουσας, ώστε οι αξιώσεις του δεν υπάγονται σε καμμία από τις περιπτώσεις των διατάξεων του άρθρου 250 αρ. 1 και 5 ΑΚ, τις οποίες το Εφετείο δεν παραβίασε, ούτε παρά τον νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο.

Συνεπώς ο λόγος αυτός κατά το μέρος του με το οποίο προβάλλονται οι ανωτέρω αιτιάσεις, είναι αβάσιμος. Κατά δε το μέρος του, με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη και η πλημμέλεια από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του διότι δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η επικαλούμενη πλημμέλεια, ούτε αναφέρονται περιστατικά που να την στοιχειοθετούν.

Κατόπιν τούτων, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3 Ιουνίου 2014 αίτηση της Ε. συζ. Β. Β. για αναίρεση της 11/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ