Supreme Court dismisses appeal for vague grounds regarding legal errors and factual findings in labor dispute.

Απόφαση 979 / 2021 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 979/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Νικολακέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Θεόδωρο Μαντούβαλο - Εισηγητή, Καλλιόπη Πανά και Παναγιώτη Αθανασόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Χ. του Δ., κατοίκου …, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Βλαχογιάννη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (ΕΛ.Γ.Α.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τις πληρεξούσιες δικηγόρους του Ιφιγένεια Καρανδρέα και Αναστασία Κουτσαύτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., οι οποίες κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/12/2012 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 70/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 5529/2018 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρέσειων με την από 12/7/2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων Ι.Χ. με την από 17-12-2012 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δικάζον κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών, εξέθεσε ότι εργάζεται στο εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο ν.π.ι.δ. με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και ζήτησε να αναγνωριστεί α) ότι το εναγόμενο παράνομα και καταχρηστικά παρέλειψε να τον τοποθετήσει σε θέση προϊσταμένου από 21-2-2011, β) να υποχρεωθεί να τον τοποθετήσει στη θέση αυτή από την ίδια ημερομηνία, γ) να υποχρεωθεί το εναγόμενο λόγω της αδικοπραξίας να του καταβάλει ως αποζημίωση τη διαφορά μισθού (επίδομα θέσης ευθύνης) ανερχόμενη στο ποσό των 38.920,82 € και δ) να αναγνωριστεί χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη 40.000 €. Το Πρωτοδικείο απέρριψε την αγωγή ως αόριστη και το Εφετείο κατ' έφεση του ενάγοντος την έκανε εν μέρει δεκτή, αναγνώρισε ότι ο ενάγων καταχρηστικά δεν τοποθετήθηκε από τα όργανα του εναγομένου στην αιτούμενη θέση από 28-2-2011 και του επιδίκασε αποζημίωση 16.894,26 € και χρηματική ικανοποίηση 3.000 €, καθώς και δικαστική δαπάνη και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας 800 €.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 § 1 & 577 § 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Για να είναι ορισμένος ένας λόγος αναίρεσης δεν αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου 559 ΚΠολΔ που προβλέπει το σχετικό λόγο, ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης, χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία, που σύμφωνα με αυτήν, απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί ο συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης.

Σε κάθε δε περίπτωση, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, υπό τις οποίες και συντελέστηκε η παραβίαση της ουσιαστικής διατάξεως. Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Εξάλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο, πλην των παραπάνω, να αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή που εντοπίζονται οι αντιφάσεις.

Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει επιπρόσθετα να εκτίθεται στο αναιρετήριο ότι υποβλήθηκε στο Εφετείο ισχυρισμός για την αντιμετώπιση του οποίου εσφαλμένα εφαρμόστηκε ή, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί, εσφαλμένα δεν εφαρμόστηκε ο επικαλούμενος κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλομΑΠ 20/2005, ΑΠ 354/2021, ΑΠ 892/2019, ΑΠ 259/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους 1ο & 2ο λόγους αναίρεσης, ο αναιρεσείων αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 & 19 ΚΠολΔ και ειδικότερα: Με τον 1ο λόγο (εκ του άρθ. 559 αρ. 1), ότι το Εφετείο εσφαλμένα δέχθηκε ως εφαρμοστέα τη διάταξη του άρθρου 23 § 2 του ν. 1264/1982 και απέρριψε ως μη νόμιμο το αίτημά του για άρση της προσβολής και παράλειψή της στο μέλλον δια της τοποθετήσεώς του σε θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου Διεύθυνσης.

Και με το 2ο λόγο (εκ του άρθ. 559 αρ. 1 & 19), ότι κατά παράβαση των άρθρων 914 & 932 ΑΚ και του άρθρου 25 § 1 εδ. δ' του Συντάγματος έκρινε ως εύλογο το ποσό των 3.000 € αντί των 40.000 € που ζήτησε για την χρηματική ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης. Με αυτό το περιεχόμενο, οι λόγοι αυτοί αναίρεσης (1ος & 2ος) είναι αόριστοι και ως εκ τούτου απαράδεκτοι, διότι, ως προς τον πρώτο λόγο, δεν αναφέρονται οι πλήρεις, έστω και συνοπτικά, κρίσιμες νομικές σκέψεις του Εφετείου που το οδήγησαν στη φερόμενη ως λανθασμένη κρίση του (παρά μόνο μια εξ αυτών) και ως προς το δεύτερο λόγο, διότι, αν και το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, στο αναιρετήριο αναφέρονται οι διατάξεις που κατά την άποψη του αναιρεσείοντος παραβιάστηκαν, δεν διαλαμβάνονται, όμως, οι πλήρεις, έστω και συνοπτικά, κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αυτό ως αποδειχθέντα για να στηρίξει τη φερόμενη ως λανθασμένη κρίση του.

Επομένως, οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι.

Η καταψήφιση στη δικαστική δαπάνη του διαδίκου που νικήθηκε δεν έχει ανάγκη ειδικής αιτιολογίας και είναι συνέπεια της αρχής της ήττας (άρθρο 176 ΚΠολΔ), ενώ ο συμψηφισμός εν όλω ή εν μέρει της δικαστικής δαπάνης, κατ' άρθρο 179 ΚΠολΔ ή η επιβολή μέρους της δικαστικής δαπάνης λόγω μερικής νίκης και μερικής ήττας, κατ' άρθρο 178 § 1 ΚΠολΔ, απόκειται στην κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας, που δεν ελέγχεται αναιρετικά (ΑΠ 2147/2007). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον 3ο λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αρ. 1, ότι κατά παράβαση των άρθρων 63, 68 του Κώδικα Δικηγόρων & 189 ΚΠολΔ καθόρισε το ύψος των δικαστικών του εξόδων για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας στο ποσό των 800 € αντί του ποσού των 7.146,32 €. Ενόψει του ότι επιβλήθηκε μέρος της δικαστικής δαπάνης λόγω μερικής νίκης και μερικής ήττας κατ' άρθρο 178 § 1 ΚΠολΔ, σύμφωνα με τα όσα προεκτέθηκαν, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

Μετά από όλα αυτά και μη προβαλλομένου ετέρου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (ΚΠολΔ 176, 183, 189 § 1, 191 § 2), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-7-2019 και με αριθμό καταθέσεως 6432/636/12-7-2019 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5529/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Ιουλίου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ