Supreme Court annuls appealable judgment for lack of reasoning regarding derivative property acquisition.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court annulled the Patras Court of Appeal's decision of 370/2005 due to a complete lack of reasoning concerning the appellants' claim. The lower court ruled in favor of the plaintiff's derivative acquisition of property rights without addressing the defendants' specific arguments about public forest land status. Consequently, the case was remitted to the Court of Appeal for retrial with a different panel of judges.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 559 no. 19 of the Code of Civil Procedure; Art. 580 para. 3 of the Code of Civil Procedure: A judgment lacks legal basis if it fails to provide any reasoning on facts essential to the decision, necessitating annulment and remittal for retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 979 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 979/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. ........., 2. ......... , ενεργούντος ατομικώς και ως εκπροσώπου της ομόρρυθμης εταιρείας, με την επωνυμία "....... ΟΕ", 3. ........, που ενεργεί ατομικώς και ως εκπροσώπου της εταιρείας "......ΟΕ", και 4. ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ".......... ΟΕ", που εδρεύει στην ......... και εκπροσωπήθηκε νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Ψωμά.
Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ, ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Ο ΖΕΥΣ", που εδρεύει στην Αθήνα, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σωτήριο Πολύδωρα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 3-8-1998 και 15-3-1999 αγωγές της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αιγίου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 162/1999 προδικαστική και 130/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 370/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22-5-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σταύρος Γαβαλάς ανέγνωσε την από 7-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης. Έλλειψη αιτιολογίας υπάρχει όταν στην απόφαση δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε το δικαστήριο για να δεχτεί ή ν' απορρίψει κατ' ουσίαν την αγωγή, ένσταση ή αντέσταση.
Ως ζητήματα δε, των οποίων η μη αιτιολόγηση στερεί από νόμιμη βάση την απόφαση νοούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν, δηλαδή, στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο. Με την έννοια αυτή, σε περίπτωση αναγνωριστικής της κυριότητας ακινήτου αγωγής, στην οποία ο ενάγων θεμελιώνει την απόκτηση της κυριότητάς του στο ακίνητο σε παράγωγο τρόπο, ζητήματα αποτελούν τα περιστατικά τα αναγκαία προς θεμελίωση της κυριότητας του δικαιοπαρόχου του, εφόσον αυτή την αμφισβήτησε ο εναγόμενος.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των προσκομιζόμενων διαδικαστικών εγγράφων, η ενάγουσα ισχυρίσθηκε με την αγωγή της ότι έγινε κυρία των περιγραφόμενων σε αυτή δύο ακινήτων, με παράγωγο τρόπο και συγκεκριμένα με τη μεταβίβασή τους σε αυτήν, με αιτία την πώληση, από τον προηγούμενο κύριό τους ........, με το ..........
πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Σπυρίδωνος Ιγγλέση, που μεταγράφηκε νόμιμα, σε συνδυασμό με την ........ πράξη εξόφλησης του ίδιου συμβολαιογράφου, που επίσης μεταγράφηκε νόμιμα. Οι εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες αμφισβήτησαν ότι με τον επικαλούμενο στην αγωγή παράγωγο τρόπο περιήλθε στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη η κυριότητα των επίδικων τμημάτων ακινήτου.
Η αμφισβήτηση αυτή ειδικότερα προκύπτει από τους περιεχόμενους στις προτάσεις αυτών κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ισχυρισμούς τους, ότι τα επίδικα τμήματα ακινήτων με το .......... προσύμφωνο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ειρήνης συζύγου Αλεξίου Μπορόβα η αναιρεσίβλητη υποσχέθηκε να πωλήσει και μεταβιβάσει στον πρώτο από αυτούς, αλλά η κατάρτιση του οριστικού συμβολαίου εξαρτήθηκε από τη λήψη πιστοποιητικού με το οποίο να βεβαιώνεται ότι αυτά δεν αποτελούν δημόσια δασική έκταση και ότι, παρά τις προσπάθειες και των δύο πλευρών, τέτοιο πιστοποιητικό δεν χορηγήθηκε.
Οι ισχυρισμοί δε αυτοί ενέχουν και την έννοια αμφισβήτησης και της κυριότητας των δικαιοπαρόχων της αναιρεσίβλητης στα εν λόγω τμήματα ακινήτων, αφού, με το να επικαλεσθούν οι αναιρεσείοντες στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο ότι δεν έγινε δυνατή η χορήγηση πιστοποιητικού με το ανωτέρω περιεχόμενο, προέβαλαν και ενδοιασμούς ως προς τη δυνατότητα να είχαν γίνει και οι δικαιοπάροχοι της αναιρεσίβλητης κύριοι των επίδικων τμημάτων ακινήτου, εφόσον αυτά φέρονται ως δημόσια δασική έκταση.
Ωστόσο, το Εφετείο, το οποίο δέχτηκε ως βάσιμη και κατ' ουσίαν την αγωγή, έκρινε ότι με τον επικαλούμενο στην αγωγή παράγωγο τρόπο τα τμήματα αυτά ακινήτου περιήλθαν στην κυριότητα της ενάγουσας, χωρίς να περιλάβει καθόλου αιτιολογίες ως προς το ζήτημα της απόκτησης κυριότητας σε αυτά από το δικαιοπάροχο αυτής.
Επομένως είναι βάσιμος ο τέταρτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (αριθμός 2 στο αναιρετήριο), με τον οποίο οι αναιρεσείοντες προβάλλουν κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι αυτή δεν έχει νόμιμη βάση, διότι δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ως προς το ανωτέρω ζήτημα.
Κατ' ακολουθίαν, πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως. Η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 370/2005 απόφαση του Εφετείου Πατρών.-
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως.- Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Μαΐου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ