Supreme Court allows appeal due to appellate court's failure to read a critical date in a service notice document.
Grecia (EL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the appeal against the Larissa Court of Appeal's decision, which had dismissed the appeal as inadmissible. The appellate court incorrectly relied on a service notice stating the judgment was delivered on February 15, 2000, without noting the lawyer's order dated February 22, 2000. The court found this omission created a diagnostic error regarding the timeline of the appeal's admissibility, violating the requirement to accurately read the document's content.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 559(20) of the Code of Civil Procedure; Article 580(3) of the Code of Civil Procedure: An appeal is admissible if the court of first instance distorted the document by failing to read a critical phrase or date, thereby creating a diagnostic error that affects the outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 973 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 973/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος:........., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κόλια.
Του αναιρεσίβλητου: ............, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καραβίδα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-8-1995 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 34/1997 μη οριστική και 263/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 83/2002 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 14-10-2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 8-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 14-10-2003 αιτήσεως αναιρέσεως της 83/2002 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.20 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Κατά έννοια της διατάξεως αυτή η ανωτέρω παραμόρφωση συντελείται όταν υπάρχει διαγνωστικό σφάλμα του Δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή λάθος στην "ανάγνωση" του κειμένου του εγγράφου (Ολ.ΑΠ 1/1999) και μπορεί να γίνει (η παραμόρφωση) είτε θετικά, με τη μεταβολή του κειμένου του εγγράφου, είτε αρνητικά με την παράλειψη κρίσιμης φράσεως ή λέξεως, ή χρήσιμων περικοπών του εγγράφου και εφόσον το σχετικό ζήτημα αναφέρεται σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό και το Δικαστήριο κατέληξε σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.
Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Λάρισας, με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη (εκπροθέσμως ασκηθείσα) την, από 6-4-2000, έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 263/1999 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, διότι "η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε νομότυπα στην σύνοικο θυγατέρα του εκκαλούντος...
κατά την 15-2-2000, όπως αυτό προκύπτει από την προσκομιζόμενη από τον εφεσίβλητο υπ'αρ. 2180/15-2-2000 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Βόλου Ευσταθίου Κωτσόβολου και η έφεση κατατέθηκε στις 14-4-2000". 'Όμως, στην ίδια αυτή έκθεση επιδόσεως (2180/2000) ο ανωτέρω δικαστικός επιμελητής βεβαιώνει, επίσης, ότι την άνω επίδοση ενήργησε κατόπιν της "από 22-2-2000 παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου του εφεσιβλήτου".
Την κρίσιμη αυτή περικοπή (για την ημερομηνία της παραγγελίας της επιδόσεως), η οποία, ενόψει της "αντιφατικότητάς" της με την ημερομηνία επιδόσεως δημιουργεί αμφιβολίες για το ουσιώδες ζήτημα της χρονολογίας, που έγινε πράγματι η επίδοση της προαναφερομένης αποφάσεως (263/1999) και συνακο-λούθως για το εμπρόθεσμο ή μη της ασκήσεως της πιο πάνω εφέσεώς, παρέλειψε να αναγνώσει, το προανα-φερόμενο Δικαστήριο, κατά το βάσιμο σχετικό λόγο της κρινομένης αιτήσεως, η οποία συνεπώς πρέπει να γίνει δεκτή κατ΄ουσία, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 ΚΠολΔ, στο Δικαστήριο, που την εξέδωσε, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 83/2002 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα αποτελείται από άλλους δικαστές, από αυτούς, που δίκασαν προηγουμένως. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500,00) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 2007.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 3 Μαΐου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ