Supreme Court dismisses appeal against conviction for illegal weapon carrying due to lack of grounds.

Απόφαση 969 / 2025 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 969/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο-Δημήτριο Κοκκορό-Εισηγητή, Λεωνίδα Χατζησταύρου, Παναγιώτη Λυμπερόπουλο και Ελένη Θεοδωρακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 29 Απριλίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Σοφοκλή Λογοθέτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Ξ. του Θ., κατοίκου Θεσσαλονίκης, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Μπαμπατζιμόπουλο, για αναίρεση της αποφάσεως 8096/2024 του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Α' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. 18/23-12-2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 228/2025.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 23-12-2024 αίτηση του Α. Ξ. του Θ., κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 8096/2024 αποφάσεως του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος της αξιόποινης πράξης της παράνομης οπλοφορίας με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α' ΠΚ και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός [1] μηνός με τριετή αναστολή, ασκήθηκε: α] νομότυπα, με δήλωση του ιδίου ενώπιον του γραμματέα του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθ. 18/2024 σχετική έκθεση [άρθρο 474παρ. 1 ΚΠΔ], β] εμπρόθεσμα, αφού η απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 4-12-2024 και η δήλωση έγινε στις 23-12-2024, εντός δηλαδή της νόμιμης προθεσμίας των είκοσι [20] ημερών [άρθρο 473 παρ. 1, 2, 3 ΚΠΔ] και γ] παραδεκτά, αφού ασκήθηκε από δικαιούχο και έχοντα έννομο συμφέρον προς τούτο, στρέφεται κατά υποκείμενης στο ένδικο αυτό μέσο απόφασης και περιέχει ορισμένους λόγους αναίρεσης [άρθρα 464, 504, 505 παρ. 1 α', 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ]. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 2168/1993, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του Ν. 4678/2020, όπλα θεωρούνται επίσης τα αντικείμενα που είναι πρόσφορα για επίθεση, άμυνα και ακινητοποίηση, μεταξύ των οποίων κάθε μηχανισμός και κάθε μέσο εκτόξευσης χημικών ουσιών [SPRAY ] και μαχαίρια κάθε είδους [παρ. 1 α' [αα, αβ]]. Ακόμη, κατά τις διατάξεις του άρθρου 10 του ίδιου νόμου, απαγορεύονται να φέρονται όπλα ή άλλα είδη που προβλέπονται στο άρθρο 1 του νόμου αυτού.

Κατά δε την παρ. 13 α' του άρθρου 10 του ίδιου ως άνω νόμου, όποιος φέρει παράνομα όπλα ή άλλα είδη που διαλαμβάνονται στις παραγράφους 1, πλην της περίπτ. γ' και 3 περίπτ. α' και δ' του άρθρου 1 του παρόντος, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι [6] μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον διακοσίων χιλιάδων [200.000] δραχμών και κατά την παρ. 13 β', όποιος φέρει παράνομα όπλα ή άλλα είδη που διαλαμβάνονται στην παρ. 1 περίπτ.

γ',2 και 3 περίπτ. β' γ' και ε' του άρθρου 1 του παρόντος ή παραβαίνει τις διατάξεις των παραγράφων 11 και 12 του παρόντος άρθρου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο [2] ετών και χρηματική ποινή. Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του πλημμελήματος της παράνομης οπλοφορίας, απαιτείται ο δράστης να φέρει παράνομα απαγορευμένο κατά τα παραπάνω όπλο, δηλαδή να κρατά ή να το έχει πλησίον του για άμεση λήψη και χρήση του, στη σφαίρα κατοχής του και στη διάθεσή του, όπλο που είναι πρόσφορο για επίθεση, άμυνα ή ακινητοποίηση, όπως είναι και τα σπρέι και τα μαχαίρια [ΑΠ 470/2023, ΑΠ 199/2020].

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 31 ΠΚ , <<Η πράξη όμως δεν καταλογίζεται σε εκείνον που την τελεί αν αυτός δεν είχε συνείδηση του άδικου χαρακτήρα λόγω πλάνης που δεν μπορούσε να αποφύγει, μολονότι κατέβαλε την οφειλόμενη από τις περιστάσεις και δυνατή γι' αυτόν επιμέλεια [συγγνωστή νομική πλάνη]>>.

Από τη διάταξη αυτή υπάρχει ότι νομική πλάνη υπάρχει όταν ο δράστης γνωρίζει μεν τι πράττει, αλλά είτε αγνοεί ότι η πράξη του είναι κατ' αρχήν άδικη είτε πιστεύει πεπλανημένα ότι δικαιούται να προβεί σ' αυτή και η πλάνη συνίσταται σε εσφαλμένη αντίληψη κανόνα δικαίου και υπό τα ειδικώς αναφερόμενα περιστατικά συντρέχει περίπτωση που αποκλείει τον καταλογισμό.

Επιβάλλεται, όμως, να είναι συγγνωστή η πλάνη για μη καταλογισμό του αξιοποίνου με την έννοια ότι οποιαδήποτε επιμέλεια και αν κατέβαλε ο αυτουργός κάτω από τις in concreto συνθήκες και περιστάσεις στις οποίες βρισκόταν ενόψει της ηλικίας του, των πνευματικών και επαγγελματικών του ικανοτήτων και των προσπαθειών ακόμη που έκανε για να ενημερωθεί περί του πράγματος από άλλους ειδήμονες, δεν μπορούσε να διαγνώσει το άδικο της πράξης.

Η πλάνη, δηλαδή, είναι συγγνωστή όταν ο δράστης όχι μόνο αγνοεί αλλά και δε μπορούσε να γνωρίζει τον άδικο χαρακτήρα της πράξης, οποιαδήποτε επιμέλεια και προσπάθεια και αν κατέβαλλε, ενόψει των προσωπικών και πνευματικών και επαγγελματικών δυνατοτήτων και ικανοτήτων και εφόσον πίστευε εύλογα ότι δικαιούται να προβεί στην πράξη που τέλεσε από δικαιολογημένη εσφαλμένη αντίληψη για την αληθή έννοια του νόμου ή σε εσφαλμένη πληροφόρηση από ειδικούς [νομικούς παραστάτες ή άλλους ειδικούς].

Έτσι, απαραίτητα στοιχεία του ισχυρισμού αυτού είναι, εκτός από εκείνα που συνιστούν την ίδια την πλάνη και η προσωπική κατάσταση του δράστη που προσδιορίζεται από την ηλικία, τις πνευματικές του ικανότητες, το επάγγελμα, την προσπάθεια που αυτός κατέβαλε για να ενημερωθεί για το ισχύον δίκαιο, ακόμη και τον πνευματικό του περίγυρο, ώστε με τη στάθμιση και των προσωπικών αυτών στοιχείων βα σχηματίσει το δικαστήριο πεποίθηση αν ο ισχυρισμός είναι αληθινός ή προσχηματικός [ΑΠ 361/2023, ΑΠ 600/2021, ΑΠ 916/2020].

Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που πρέπει να παρατίθεται, εκτός από την κύρια επί της ενοχής απόφαση, στις οριστικές ή παρεμπίπτουσες αποφάσεις ή σε αυτές που η έκδοσή τους έχει αφεθεί στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου, εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, δηλαδή, αυτούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του, σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 2 ΚΠΔ σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 333 παρ. 2 εδ.

α' και β' του ίδιου Κώδικα και κατατείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή στον αποκλεισμό ή στη μείωση της ικανότητας για καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής [ΑΠ 523/2024], εφόσον όμως αυτοί προβάλλονται παραδεκτά γραπτώς και αναπτύσσονται προφορικώς και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωσή τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση παραδοχής τους, να οδηγούν στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα, χωρίς να αρκεί μόνη η επίκληση της νομικής διάταξης που τους προβλέπει και του χαρακτηρισμού, με τον οποίο είναι γνωστοί αυτοί στη νομική ορολογία.

Διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους [ΑΠ 187/2023]. Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και ο προβλεπόμενος από τις διατάξεις του άρθρου 31 ΠΚ περί νομικής πλάνης, αφού η παραδοχή του οδηγεί στην άρση του καταλογισμού, εντεύθεν δε στην αθώωση του κατηγορουμένου [ΑΠ 1329/2023, ΑΠ 1/2022].

Ακόμη, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε ΚΠΔ και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη υπάρχει, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόστηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον άνω αναιρετικό λόγο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παράβαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση [ολΑΠ 3/2008, ΑΠ 1204/2023, ΑΠ 930/2022].

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 8096/2024 απόφασή του, δέχθηκε μετά από συνεκτίμηση και αξιολόγηση όλων των αναφερομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων [μάρτυρας υπεράσπισης, έγγραφα, απολογία κατηγορουμένου] αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα, επί λέξει, πραγματικά περιστατικά: <<...αποδείχθηκε και το Δικαστήριο, πείσθηκε ότι ο εκκαλών κατηγορούμενος, σε νομότυπο έλεγχο που του διενεργήθηκε, στη Θεσσαλονίκη και ειδικότερα επί της οδού ...

στις 24-02-2022, περί ώρα 17:15',από αστυνομικούς της ομάδας Ζ, κατελήφθη να φέρει μαζί του αντικείμενα πρόσφορα για άμυνα ή επίθεση και συγκεκριμένα έφερε στη δεξιά τσέπη του παντελονιού του ένα αναδιπλούμενο μαχαίρι συνολικού μήκους είκοσι ένα [21] εκατοστών, με μήκος λάμας δέκα [10] εκατοστών και στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του ένα σπρέι πιπεριού 50ml μάρκας <<ΚΟ>>.

Ο ισχυρισμός δε του κατηγορουμένου πως δεν γνώριζε ότι το ανωτέρω σπρέι πιπεριού θεωρείται όπλο και επομένως απαγορευόταν να το φέρει μαζί του θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στην ουσία του, καθόσον ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι επιχειρηματίας και μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Χιονοδρομίας και συνεπώς ενόψει της ηλικίας του, των πνευματικών και επαγγελματικών του ικανοτήτων μπορούσε να κάνει σοβαρή προσπάθεια να ενημερωθεί περί του πράγματος και δεν μπορεί να θεωρηθεί συγγνωστή νομική πλάνη του γεγονός ότι το ανωτέρω είδος [σπρέι πιπεριού] πωλείται ελεύθερα σε ηλεκτρονικά καταστήματα.

Εξάλλου, όπως και ο ίδιος κατέθεσε το ανωτέρω σπρέι πιπεριού το είχε προμηθευθεί με σκοπό να αμυνθεί σε περίπτωση επίθεσης από κάποιο άγριο ζώο κατά εξερευνήσεις που συχνά διενεργεί ως μέλος της ελληνικής σπηλαιολογικής εταιρίας, σε κάποιο σπήλαιο και συνεπώς θα μπορούσε να γνωρίζει πως το ανωτέρω αντικείμενο είναι πρόσφορο για άμυνα ή επίθεση και συνεπώς συνιστά όπλο.

Τα ανωτέρω δε όπλα έφερε μαζί του ο κατηγορούμενος κατά τη διενέργεια μίας εκ των ανωτέρω δραστηριοτήτων του αλλά μία καθημερινή ημέρα πηγαίνοντας να εκτελέσει καθημερινές εργασίες. Πρέπει, επομένως, εφόσον θεμελιώνεται τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά η τέλεση από την πλευρά του κατηγορούμενου της αξιόποινης πράξης που του αποδίδεται και να κηρυχθεί ένοχος αυτής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας απόφασης, απορριπτομένου του αυτοτελούς ισχυρισμού περί συγγνωστής νομικής πλάνης>>.

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 α' ΠΚ και του επέβαλε ποινή φυλάκισης ενός [1] μηνός, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό: <<

Κηρύσσει τον κατηγορούμενο ένοχο για την πράξη της παράνομης οπλοφορίας μαχαιριού και spray και συγκεκριμένα του ότι: Στη Θεσσαλονίκη στις 24-02-2022, περί ώρα 17.15', επί της οδού ..., κατελήφθη από αστυνομικούς της ομάδας <<Ζ>> να φέρει στη δεξιά τσέπη του παντελονιού του ένα αναδιπλούμενο μαχαίρι συνολικού μήκους είκοσι ένα [21] εκατοστών, με μήκος λάμας [10] εκατοστών και στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του, ένα σπρέι πιπεριού 50ml μάρκας ''ΚΟ''>>.

Με τις παραδοχές αυτές, που διαλαμβάνονται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, αφού αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της παράνομης οπλοφορίας, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος αυτού, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους το δικαστήριο της ουσίας έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 26 εδ.

α', 27 παρ. 1, 31 παρ. 2 ΠΚ και 1 παρ. 1 α', 10 παρ. 13 Ν. 2168/1993, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ασαφείς, ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες και έτσι δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα: α] έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο, τα οποία αναφέρει κατ' είδος, από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτίθενται στην απόφαση και οδήγησαν στην καταδικαστική κρίση, β] όλα τα αποδεικτικά μέσα αξιολογήθηκαν, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από καθένα από αυτά, ενώ δεν ήταν απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, γ] δεν προέβη σε επιλεκτική αξιολόγηση των διάφορων αποδεικτικών μέσων και δεν είχε υποχρέωση να διαλάβει αιτιολογία γιατί οδηγήθηκε σε διαφορετικά συμπεράσματα από αυτά που υποστηρίζει ο αναιρεσείων, δ] αναφέρεται το είδος του όπλου, ήτοι μαχαίρι και σπρέι πιπεριού 50 ml μάρκας "ΚΟ", που είναι μεταξύ των υπαγομένων στην έννοια του όπλου, που ορίζονται στο άρθρο 1 παρ. 1 περ.

α' του Ν. 2168/1993, τα οποία είχε στη σφαίρα της κατοχής του ο αναιρεσείων, δε ήταν δε αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαίτερα η ύπαρξη του δόλου δεδομένου ότι ο δόλος συνυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν το αξιόποινο της πράξης της παράνομης οπλοφορίας, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, αφού ο νόμος δεν αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο της εν λόγω πράξης, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή το σκοπό επέλευσης πρόσθετου αποτελέσματος, ε] αιτιολογείται με επαρκή αιτιολογία και ορθή νομική προσέγγιση η απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, για την ύπαρξη στο πρόσωπό του συγγνωστής νομικής πλάνης, ότι δηλαδή δεν γνώριζε ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο [σπρέι πιπεριού] θεωρείται <<όπλο>> και ότι εμπίπτει στις απαγορευτικές διατάξεις του Ν. 2168/1993, καθόσον ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν επιχειρηματίας και μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Χιονοδρομίας, λόγω της ηλικίας του των πνευματικών και επαγγελματικών του ικανοτήτων, μπορούσε να κάνει σοβαρή προσπάθεια να ενημερωθεί περί του πράγματος και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί συγγνωστή νομική πλάνη το γεγονός ότι το ανωτέρω σπρέι πιπεριού πωλείται ελεύθερα σε ηλεκτρονικά καταστήματα, ενώ ακόμη και ο ίδιος κατέθεσε ότι το ανωτέρω σπρέι πιπεριού το είχε προμηθευθεί με σκοπό να αμυνθεί σε περίπτωση επίθεσης από κάποιο άγριο ζώο κατά τις εξερευνήσεις που συχνά διενεργεί ως μέλος του παραπάνω σωματείου και συνεπώς γνώριζε πως το ανωτέρω αντικείμενο είναι πρόσφορο για άμυνα και επίθεση και επομένως συνιστά όπλο.

Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, είναι αβάσιμοι. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας [άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 Ν.5090/2024], όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-12-2024 αίτηση του Α. Ξ. του Θ., κατοίκου Θεσσαλονίκης, οδός ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 8096/2024 απόφασης του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των οκτακοσίων [800] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και τούτης αποχωρήσασας από την υπηρεσία ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης