Supreme Court dismisses appeal on drug trafficking conviction citing no violation of presumption of innocence.

Απόφαση 965 / 2025 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 965/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ελένη Μπερτσιά-Εισηγήτρια, Παναγιώτα Πασσίση και Κωνσταντίνα Νάκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Παππαδά (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου G. ή G. L. ή P. ή L. του H., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χανίων, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεοχάρη Δαλακούρα, για αναίρεση της υπ'αριθ. 39/2023 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Το Πενταμελές Εφετείο Ανατολικής Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 10-11-2023 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 10-11-2023 αίτηση του G. ή G. L. ή P. ή L. P. του H., κάτοικο ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 39/2023 τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε για τις αξιόποινες πράξεις της διακίνησης ναρκωτικών με τη μορφή της εισαγωγής, μεταφοράς, κατοχής ναρκωτικών από κοινού και της συμμορίας, σε συνολική ποινή κάθειρξης έντεκα (11) ετών και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ, που καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 25-10-2023, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 13-11-2023 με αρ πρωτ 8390/2023 (466 παρ.1, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2Α, 4, 504 παρ.1, 505 παρ.1α ΚΠΔ).

και είναι παραδεκτή, καθόσον περιέχει σαφείς και ορισμένους λόγους συνιστάμενους σε απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Α', Δ' του ΚΠΔ) και ως εκ τούτου πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, ως προς τη βασιμότητα των προβαλλόμενων αναιρετικών της λόγων.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 παρ. 1 και 2 του Ν. 4139/2013, 1. Όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 21, 22 και 23, διακινεί παράνομα ναρκωτικά, τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ (8) ετών και με χρηματική ποινή μέχρι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 29, ως έγκλημα διακίνησης ναρκωτικών νοείται κάθε πράξη, με την οποία συντελείται η κυκλοφορία ναρκωτικών ουσιών ή πρόδρομων ουσιών που αναφέρονται στους πίνακες της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 3459/2006, όπως έχουν τροποποιηθεί με αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατ` εξουσιοδότηση της παρ. 3 του ίδιου άρθρου και ιδίως, η εισαγωγή, η εξαγωγή, η διαμετακόμιση, η πώληση, η αγορά, η προσφορά, η διανομή, η διάθεση, η αποστολή, η παράδοση, η αποθήκευση, η παρακατάθεση, η παρασκευή, η κατοχή, η μεταφορά, η νόθευση, η πώληση νοθευμένων ειδών μονοπωλίου ναρκωτικών ουσιών, η καλλιέργεια ή η συγκομιδή οποιουδήποτε φυτού του γένους της κάνναβης, του φυτού της μήκωνος της υπνοφόρου, οποιουδήποτε είδους φυτού του γένους ερυθροξύλου, καθώς και οποιουδήποτε άλλου φυτού από το οποίο παράγονται ναρκωτικές ουσίες, η παραγωγή και η εκχύλιση ναρκωτικών ουσιών, η χορήγηση ουσιών για υποκατάσταση της εξάρτησης κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων, η διεύθυνση καταστήματος το οποίο γίνεται εν γνώσει του δράστη συστηματική διακίνηση ναρκωτικών, η χρηματοδότηση, η οργάνωση ή η διεύθυνση δραστηριοτήτων διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, η νόθευση ή η κατάρτιση ή η χρησιμοποίηση πλαστής ιατρικής συνταγής για την χορήγηση ναρκωτικών με σκοπό τη διακίνησή τους, καθώς και η μεσολάβηση σε κάποια από τις πράξεις αυτές".(όπως τροπ.με αρθ 2 ν.4523/2018).

Ως κατοχή νοείται η φυσική εξουσίασή τους από τον δράστη, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους και κατά τη δική του βούληση να τις διαθέσει πραγματικά. Κατά την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, αν περισσότερες πράξεις διακίνησης αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών συντρέχει μόνο ένα έγκλημα διακίνησης.

Ακόμη, κατά τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ. 1, 4 του άνω Ν. 4139/2013 "Όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση.....4. Δράστης, στο πρόσωπο του οποίου κατά τον χρόνο της πράξης συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1, αν είναι υπαίτιος τέλεσης: ...β) των πράξεων του άρθρου 20 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους".

Περαιτέρω, κατά την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 187 παρ. 3 εδ. α' του ισχύοντος από την 1η-7- 2019 νέου ΠΚ, "όποιος, εκτός από την περίπτωση της πρώτης παραγράφου, οργανώνεται με άλλον ή άλλους για να διαπράξουν κακούργημα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών". Σύμφωνα με τη σχετική αιτιολογική έκθεση στο Νόμο 4619/2019, "Στην τρίτη παράγραφο τυποποιείται το έγκλημα της συμμορίας.

Ενόψει των ερμηνευτικών προβλημάτων που είχε δημιουργήσει η παρ. 5 του άρθρου, όπως ισχύει, δεν αναφέρεται πλέον η "ένωση" με άλλον για τη "διάπραξη" κακουργήματος και προβλέπεται ρητά ότι το έγκλημα τελείται όταν ο δράστης "οργανώνεται" με άλλον ή άλλους για να διαπράξει κακούργημα. Διευκρινίζεται με τον τρόπο αυτό, ότι για να υπάρχει συμμορία δεν αρκεί απλή σύμπτωση βουλήσεων, αλλά απαιτείται σύσταση οργάνωσης, με στοιχειώδη έστω δομή, ενώ απαιτείται και η ύπαρξη συμφωνίας για την από κοινού τέλεση των αξιόποινων πράξεων" (ΑΠ 253/2021).Υποκειμενικά απαιτείται δόλος, ο οποίος ενέχει τη γνώση και τη θέληση της συμφωνίας για την τέλεση κακουργήματος ή πλημμελήματος αρκεί δε και ενδεχόμενος δόλος. (ΑΠ105/2023).

Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ` του Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις, με βάση τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού (σκεπτικού) με το διατακτικό της απόφασης, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού της.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του Κ.Ποιν.Δ., για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, εφόσον δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα. Έτσι, δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Η ύπαρξη του δόλου, που απαιτείται κατ' άρθρ. 26 παρ. 1 του ΠΚ για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρ. 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξης, δεν είναι, κατ' αρχήν, αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, προκύπτει δε από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, οπότε διαλαμβάνεται περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, ενώ, όταν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω "σκοπού" (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), τότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα στοιχεία αυτά.

Η απαιτούμενη, ως άνω από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, εκ της ελλείψεως της οποίας ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του Κ.Ποιν.Δ., εκτείνεται όχι μόνον στην κρίση για την ενοχή, αλλά και στην κρίση για την απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών.

Τέτοιοι αυτοτελείς ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 171 παρ. 2 και 333 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δ. από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή στην άρση ή μείωση της ικανότητας καταλογισμού ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής.

Εκ των αυτοτελών ισχυρισμών που μπορούν να προβληθούν είναι και εκείνος που προβάλλεται από τον κατηγορούμενο για συνδρομή στο πρόσωπο του ελαφρυντικής περίστασης από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ.2 του ΠΚ, αφού η παραδοχή της οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα, ποινής, την τυχόν συνδρομή των οποίων βεβαίως το δικαστήριο της ουσίας, κατά τον ακροαματικό έλεγχο κάθε υπόθεσης, ερευνά και αυτεπαγγέλτως.

Ως ελαφρυντική περίσταση θεωρείται, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 περ.ε' του Π.Κ., το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του, ακόμα και κατά την κράτησή του. Για να συντρέξει δε η ελαφρυντική περίσταση που προβλέπεται από το άρθρο 84 παρ. 2 περ. ε του Π.Κ., η συμπεριφορά του υπαιτίου, πρέπει να είναι θετική και επωφελής για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη και να αναφέρονται πραγματικά περιστατικά δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής συμβίωσης του δράστη.

Η αναγνώριση δηλαδή της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. ε' του ισχύοντος Π.Κ. προϋποθέτει επίκληση και απόδειξη θετικής ατομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς του υπαιτίου, με κριτήριο τη στάση του μέσου συνετού και νομοταγούς πολίτη, για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την αξιόποινη πράξη, ως αποτέλεσμα πραγματικής επίγνωσης από αυτόν των συνεπειών της πράξης του και σταθερού εναρμονισμού του προς τις επιταγές της έννομης τάξης, ακόμα και κατά την κράτησή του.

Εν όψει του εγκληματοπροληπτικού και σωφρονιστικού σκοπού της θεσπίσεως της οικείας διάταξης, που διατρέχει την όλη, και υπό καθεστώς ελευθερίας και υπό καθεστώς κράτησης, διαβίωση του υπαιτίου μετά την τέλεση της πράξης, δεν αρκεί για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω ελαφρυντικού η καλή και συνήθης συμπεριφορά και μόνον, αλλά απαιτούνται πραγματικά περιστατικά θετικά και δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής διαβιώσεώς του και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Απαιτείται, δηλαδή, για την αναγνώριση του ανωτέρω ελαφρυντικού, συγκεκριμένη, μετά την πράξη, θετική προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική συμπεριφορά, η οποία να είναι ενδεικτική όχι μόνον έλλειψης έκνομης συμπεριφοράς, διότι σε τέτοια περίπτωση αυτός που δεν τέλεσε κάποια αξιόποινη πράξη μετά την αποκάλυψη της παράνομης δραστηριότητάς του, θα είχε εξασφαλισμένη την αναγνώριση της ελαφρυντικής αυτής περίστασης, αλλά ατόμου, το οποίο αποτίναξε το παρελθόν, άλλαξε τρόπο ζωής, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, όταν εξακολουθεί να ζει όπως και πριν, εξαιρουμένης της παραβίασης των νόμων και ιδιαίτερα του Ποινικού Κώδικα.(ΑΠ 48/2023).

Ακόμη, μεταξύ των αυτοτελών ισχυρισμών, που μπορούν να προβληθούν από τον κατηγορούμενο όταν αυτός διώκεται για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, είναι και ο ισχυρισμός περί τοξικομανίας του δράστη, κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, δηλαδή της απόκτησης της έξης της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών, την οποία δε μπορεί να αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, κατά το προαναφερθέν άρθρο 30 παρ. 1, 2, 3 του ν. 4139/2013.

Το δικαστήριο δε, αν απορρίψει τον ισχυρισμό αυτό, οφείλει να αιτιολογήσει την κρίση του ιδιαίτερα και να αντικρούσει το τυχόν αντίθετο πόρισμα σχετικής έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Η πραγματογνωμοσύνη ειδικότερα, η οποία διατάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 183 του ΚΠοινΔ, υπό προϋποθέσεις, από τους ανακριτικούς υπαλλήλους, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση των διαδίκων ή του εισαγγελέα, περιλαμβάνεται, κατά το άρθρο 178 ΚΠοινΔ, μεταξύ των κυριότερων αποδεικτικών μέσων της ποινικής διαδικασίας, το οποίο αποσκοπεί στην ενίσχυση της κρίσης του δικαστή, όταν ανακύπτει ζήτημα που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις.

Ως ιδιαίτερο δε είδος αποδεικτικού μέσου, διακρινόμενο των εγγράφων, η δικαστική πραγματογνωμοσύνη πρέπει να προκύπτει από την αιτιολογία της απόφασης, ότι λήφθηκε και αυτή υπόψη, όπως συμβαίνει όχι μόνο, όταν αυτή μνημονεύεται ειδικώς μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, αλλά και όταν προκύπτει αναμφίβολα από τις παραδοχές της απόφασης, ότι τα πορίσματά της λήφθηκαν υπόψη, εκτιμάται δε αυτή ελεύθερα από το δικαστήριο (ή το δικαστικό συμβούλιο), κατ` εφαρμογή του άρθρου 177 ΚΠοινΔ, με την έννοια ότι δεν το δεσμεύει η γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων.

Οφείλει, όμως, όταν δεν αποδέχεται τα προκύπτοντα από αυτήν συμπεράσματα, να αιτιολογεί την αντίθετη δικαστική του πεποίθηση, παραθέτοντας τα αποδεδειγμένα εκείνα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποκλείουν αυτά που οι πραγματογνώμονες θέτουν ως βάση της γνώμης τους. Διαφορετικά, αν δεν προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο, μη αρκούσης της αναφοράς στα έγγραφα, ιδρύεται λόγος αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας ως προς τα αποδεικτικά μέσα, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ` ΚΠοινΔ.

Σε κάθε άλλη περίπτωση και ειδικότερα επί ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης (απλής γνωμάτευσης ή γνωμοδότησης) ή πραγματογνωμοσύνης που ενεργήθηκε στα πλαίσια άλλης ποινικής δίκης, το πόρισμά τους συνεκτιμάται ελεύθερα μαζί με τις άλλες αποδείξεις για τη διαμόρφωση της κρίσης του δικαστηρίου ως απλό έγγραφο, οπότε δεν είναι αναγκαίο να μνημονεύονται ως ιδιαίτερα αποδεικτικά μέσα ούτε απαιτείται ειδική αιτιολογία για τη μη αποδοχή τους (ΑΠ 226/2023, ΑΠ 56/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης του, το Πενταμελές Εφετείο Ανατολικής Κρήτης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ'είδος σ'αυτή, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στο τμήμα διώξης ναρκωτικών της ΥΑ Ηρακλείου είχαν περιέλθει πληροφορίες αρχικά ότι ο πρώτος κατηγορούμενος Γ.

Σ. εισάγει ναρκωτικές ουσίες από το εξωτερικό στο Ηράκλειο και στην Αθήνα. Ο ανωτέρω ήταν επαγγελματίας μεταφορέας επί αρκετά χρόνια ως οδηγός νταλίκας σε δρομολόγια κυρίως του εξωτερικού, πλην όμως είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια και τελούσε σε οικονομική δυσπραγία. Περί τα μέσα του μήνα Δεκεμβρίου διαπιστώθηκε ότι αυτός είχε συχνές τηλεφωνικές συνομιλίες με το δεύτερο κατηγορούμενο Χ.

Μ. Ο δεύτερος διατηρούσε μεταφορική εταιρία με έδρα τη Βουλγαρία και έχει συνταξιοδοτηθεί. Οι δυο τους έκαναν συνεννοήσεις και δια ζώσης και δια τηλεφώνου με προσεκτικές κινήσεις και συνθηματικές φράσεις, προκειμένου να μεθοδεύσουν και επιτύχουν την εισαγωγή των ναρκωτικών από την Ολλανδία στην Ελλάδα με τον τρόπο που θα αναλυθεί κατωτέρω, π.χ. 'Πόσο ήταν το τσάι'. 'Πόσα ήταν τα νανάκια'. 'Πόσα ήταν τα μικρά'.

Ο 1ος είχε απευθείας συνομιλίες με τους προμηθευτές στην Ολλανδία. Τέλη Ιανουάριου 2021, ο 2ος κατηγορούμενος λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε αυτό το διάστημα και της αδυναμίας του να μεταβεί στο εξωτερικό, ενημέρωσε το γιο του, τον Ν. Μ., ο οποίος ήταν κατηγορούμενος στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και του οποίου η έφεση απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, να εκτελέσει τη μεταφορά.

Στη συνέχεια, ο Ν. Μ. αναχώρησε από την Κρήτη στις 27/1/2021 με φορτηγό νταλίκα- ψυγείο του 2ου κατηγορουμένου, μαζί με τον Ι. Π. αναφέροντας σε αυτόν ότι θα εκτελέσουν μεταφορά εμπορευμάτων στην Ολλανδία και θα εισάγουν επίσης στην επιστροφή προϊόντα κρέατος. Τηλεφωνικές επικοινωνίες και συνεννοήσεις για την υπόθεση είχαν οι Χ.

Μ. με τον Γ. Σ. και οι Χ. Μ. με τον Ν. Μ. Από τις τηλεφωνικές συνομιλίες εκτός των άλλων προέκυψε και η ανάμιξη του τέταρτου κατηγορουμένου, L. G. του H. ήδη αναιρεσείοντος που ακουγόταν ως "κοντός". Από τη διαδρομή αυτή επέστρεψαν οδικώς μέσω Ιταλίας και κατόπιν ακτοπλοϊκώς στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας και από εκεί στην Αθήνα οι Ν.

Μ. και Ι. Π., μεταφέροντας σε κούτες επιμελώς συσκευασμένες ναρκωτικές ουσίες κάνναβης και κοκαΐνης που θα αναφερθούν κατωτέρω, τις οποίες ο Ν. Μ. προμηθεύτηκε από άγνωστα άτομα στο εξωτερικό και φόρτωσε αυτές ανάμεσα στις ποσότητες κρεάτων που είχαν προς μεταφορά στην Ελλάδα. Για την ασφαλή παραλαβή των ποσοτήτων, μετέβη στην Αθήνα ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος μετέβη στην περιοχή Σκαραμαγκά όπου σε συνεννόηση με τον γιο του θα περίμενε την άφιξη τους, ερχόμενος σε τηλεφωνική συνομιλία και συνεννόηση με τον τέταρτο κατηγορούμενο, ο οποίος μετέβη στην ίδια περιοχή σε συγκεκριμένο σημείο όπου υπάρχει πρατήριο καυσίμων και χώρος εστίασης και αναψυχής.

Ο τέταρτος κατηγορούμενος - αναιρεσείων μίσθωσε ταξί και αφίχθη την καθορισμένη ώρα στο παραπάνω σημείο. Έως το χρόνο της άφιξης του φορτηγού στο παραπάνω τόπο, άνδρες της αστυνομίας παρακολουθούσαν τη διαδρομή από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας ως το Σκαραμαγκά επιτηρώντας διακριτικά όλες τις κινήσεις των επιβαινόντων σε αυτό.

Κατά τη στιγμή που το ταξί πλησίασε το φορτηγό για να γίνει η εκφόρτωση και κατά τη μεταφόρτωση της δεύτερης προς τρίτης κούτας στο ταξί, επενέβησαν τα αστυνομικά όργανα και όλοι οι παριστάμενοι κατηγορούμενοι συνελήφθησαν. Εν τω μεταξύ ο τέταρτος κατηγορούμενος τον ίδιο χρόνο πριν τη σύλληψη τους, παρέδωσε στον δεύτερο κατηγορούμενο το χρηματικό ποσό των 7.000 ευρώ που ανευρέθη σε αυτόν και κατασχέθηκε.

Υπό τις περιστάσεις αυτές, τις οποίες δεν αρνήθηκαν οι αντίστοιχοι κατηγορούμενοι κατά την απολογία τους, αποδείχθηκε ότι ο πρώτος, δεύτερος και τέταρτος των κατηγορουμένων τέλεσαν την αξιόποινη πράξη της "συμμορίας" κατά την έννοια της παραγράφου 3 του άρθρου 187 ΠΚ, όπως ισχύει σήμερα, αφού μεταξύ αυτών υπήρχε οργάνωση και συμφωνία για την τέλεση των εν λόγω, κακουργηματικής μορφής, πράξεων.

Ειδικότερα στο Ηράκλειο, κατά το χρονικό διάστημα τουλάχιστον από τον Ιανουάριο του έτους 2020 έως 5-2-2021, οργανώθηκαν για να διαπράξουν το κακούργημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών και δη κοκαΐνης και κάνναβης κατ' εξοχήν με τις νομοτυπικές μορφές, της από κοινού εισαγωγής, μεταφοράς και κατοχής και ειδικότερα, αγόραζαν από την Ολλανδία και από άλλες χώρες του εξωτερικού μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών, τις οποίες ακολούθως εισήγαγαν στην Ελληνική Επικράτεια, μέσω Ιταλίας, μεταφέροντας τες οδικώς με οδηγούμενα, από μέλη της οργάνωσης, δημόσιας χρήσης φορτηγά αυτοκίνητα διεθνών μεταφορών (νταλίκες), όπου τις απέκρυπταν, ανάμεσα σε άλλα νομίμως μεταφερόμενα εμπορεύματα.

Οι ως άνω μεταφερόμενες ποσότητες ναρκωτικών κατέληγαν στην Αθήνα και στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου θα διατίθεντο περαιτέρω προς πώληση. Επομένως, πρέπει οι παραπάνω κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι της (συμμορίας) κατ' άρθρον 187 παρ.3 ΠΚ σύμφωνα με το διατακτικό.

Περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι: Την 4-2-2021, οι παραπάνω κατηγορούμενοι από κοινού ενεργούντες εισήγαγαν και μετέφεραν από την Ολλανδία, μέσω Ιταλίας, στο έδαφος της Ελληνικής Επικράτειας ναρκωτικές ουσίες τις οποίες αγόρασαν και παρέλαβαν από άγνωστο άτομο και τις οποίες μετέφεραν ακολούθως οδικώς σε περιοχές της Αττικής.

Πλέον συγκεκριμένα: α) την 4-2-2021, ο Ν. Μ. μετέφερε ενεργώντας ατομικά και για λογαριασμό και των λοιπών 1ου, 2ου και 4ου των κατηγορουμένων, με τον υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... τράκτορα, χρώματος λευκού-μπλε, μετά του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ρυμουλκουμένου θαλάμου ψύξης χρώματος λευκού, από την Ολλανδία, μέσω Ιταλίας στον λιμένα Ηγουμενίτσας και ακολούθως στην Αθήνα και δη στην περιοχή Σκαραμαγκά, τις ακόλουθες ποσότητες ναρκωτικών που προμηθεύτηκε από άγνωστο άτομο στην Ολλανδία:

I) δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες νάιλον συσκευασίες, εντός των οποίων βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης μικτού βάρους χιλίων εξήντα πέντε (1.065), χιλίων είκοσι (1.020), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων τριάντα επτά (1.037), χιλίων εξήντα δύο (1.062), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι οκτώ (1.028), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων πέντε (1.005), χιλίων τριάντα οκτώ (1.038) και χιλίων είκοσι τεσσάρων (1.024) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι συνολικού μικτού βάρους 12.369 γραμμαρίων.

II) τρεις (3) χάρτινες κούτες επιμελώς κρυμμένες εντός του θαλάμου-ψυγείου, πίσω από παλέτες με νωπό κρέας, περιέχουσες δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες συσκευασίες με αντίστοιχες δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης μικτού βάρους χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων σαράντα έξι (1.046), χιλίων είκοσι, επτά (1.027), οκτακόσιων ενενήντα έξι (896), χιλίων είκοσι πέντε (1.025), χιλίων σαράντα επτά (1.047), χιλίων σαράντα τεσσάρων (1.044), χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων τριάντα πέντε (1.035), χιλίων σαράντα πέντε (1.045), χιλίων πενήντα (1.050) και χιλίων είκοσι πέντε (1.025) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι, συνολικού μικτού βάρους 12.308 γραμμαρίων.

III) μία (1) νάιλον συσκευασία, που περιείχε τρεις (3) επιμέρους συσκευασίες με ποσότητες κοκαΐνης, μικτού βάρους χιλίων διακοσίων δέκα τεσσάρων (1.214), χιλίων διακοσίων είκοσι ενός (1.221) και χιλίων διακοσίων-είκοσι πέντε (1.225) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι συνολικού μικτού βάρους 3.660 γραμμαρίων. Τις παραπάνω ποσότητες κοκαΐνης είχαν τοποθετήσει σε μία χάρτινη κούτα, επιμελώς και αεροστεγώς συσκευασμένες, με μαύρο λάστιχο, ταινίες και νάιλον, που έφερε ανάγλυφο το λογότυπο "V8", ενώ και οι ποσότητες της κάνναβης ήταν αεροστεγώς συσκευασμένες σε μαύρο νάιλον, όμοιο με αυτό της κοκαΐνης, με σκοπό την αποφυγή του εντοπισμού τους από σκύλους ανιχνευτές ναρκωτικών ουσιών σε πιθανό έλεγχο.

Τις παραπάνω, υπό στοιχείο I αναφερόμενες δώδεκα ποσότητες ινδικής κάνναβης συνολικού μικτού βάρους 12.369 γραμμαρίων παρέδωσε, στο Σκαραμαγκά Αττικής την ίδια ημέρα, στους δεύτερο και τέταρτο των κατηγορουμένων, Χ. Μ. και G. L., με σκοπό την περαιτέρω διακίνηση τους. Β2) Την 4-2-2021, στην Αθήνα και δη στην περιοχή του Σκαραμαγκά, κατείχαν από κοινού, ναρκωτικές ουσίες από τις αναφερόμενες στον Πίνακα Β' περ. 3 και 4 του άρθρου 1 παρ. 2 του 3459/2006 και συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, έλαβαν στην κατοχή τους, διά χειρός του Ν.

Μ.: I) δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες νάιλον συσκευασίες, περιέχουσες δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, μικτού βάρους χιλίων εξήντα πέντε (1.065), χιλίων είκοσι (1.020), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων τριάντα επτά (1.037), χιλίων εξήντα δύο (1.062), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι οκτώ (1.028), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων πέντε (1.005), χιλίων τριάντα οκτώ (1.038) και χιλίων είκοσι τεσσάρων (1.024) γραμμαρίων, αντιστοίχως ήτοι συνολικού μικτού βάρους 12.369 γραμμαρίων.

II) τρεις (3) χάρτινες κούτες, περιέχουσες δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες συσκευασίες με αντίστοιχες δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, μικτού βάρους χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων σαράντα έξι (1.046), χιλίων είκοσι επτά (1.027), ι οκτακόσιων ενενήντα έξι (896), χιλίων είκοσι πέντε (1.025), χιλίων σαράντα επτά (1.047), χιλίων σαράντα τεσσάρων (1.044), χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων τριάντα πέντε (1.035), χιλίων σαράντα πέντε (1.045), χιλίων πενήντα (1.050) και χιλίων είκοσι πέντε (1.025) γραμμαρίων, αντιστοίχως ήτοι, συνολικού μικτού βάρους 12.308 γραμμαρίων.

III) μία (1) νάιλον συσκευασία, που περιείχε συνολικά τρεις (3) επιμέρους συσκευασίες με ποσότητες κοκαΐνης μικτού βάρους χιλίων διακοσίων δέκα τεσσάρων (1.214), χιλίων διακοσίων είκοσι ενός (1.221) και χιλίων διακοσίων είκοσι πέντε (1.225) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι συνολικού μικτού βάρους 3.660 γραμμαρίων.

Συνεπώς πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι των πράξεων αυτών Ακολούθως το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο G. ή G. L. ή P. ή L. P. του H. κάτοικο ..., των αδίκων πράξεων της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με τη μορφή της εισαγωγής, μεταφoράς, κατοχής ναρκωτικών από κοινού και της συμμορίας και του επέβαλε συνολική ποινή κάθειρξης έντεκα (11)ετών και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ, με το ακόλουθο διατακτικό : "Α.

στο Ηράκλειο, κατά το χρονικό διάστημα τουλάχιστον από τον Ιανουάριο του έτους 2020 έως 5-2-2021, οργανώθηκε με τους συγκατηγορουμένους του για να διαπράξουν το κακούργημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών και δη κοκαΐνης, κάνναβης κατ' εξοχήν με τις νομοτυπικές μορφές της από κοινού εισαγωγής μεταφοράς και κατοχής.

Συγκεκριμένα, οργανώθηκαν και αγόραζαν από την Ολλανδία και από άλλες χώρες του εξωτερικού μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών, τις οποίες ακολούθως εισήγαγαν στην Ελληνική Επικράτεια, μέσω Ιταλίας μεταφέροντας τες οδικώς με οδηγούμενα από μέλη της οργάνωσης δημόσιας χρήσης φορτηγό αυτοκίνητα διεθνών μεταφορών (νταλίκες), όπου τις απέκρυπταν, ανάμεσα σε άλλα νομίμως μεταφερόμενα εμπορεύματα.

Οι ως άνω μεταφερόμενες ποσότητες ναρκωτικών κατέληγαν στην Αθήνα και στο Ηράκλειο Κρήτης όπου θα διατίθεντο περαιτέρω προς πώληση. Β) στους κάτωθι αναφερόμενους τόπους και χρόνους, ενεργώντας από κοινού, ο πρώτος ως ηθικός αυτουργός σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην υπό στοιχείο Α' πράξη του παρόντος και χωρίς να έχουν αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ώστε να μην μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, διακίνησαν παράνομα (υπό τη μορφή της εισαγωγής, της μεταφοράς και της κατοχής) ναρκωτικές ουσίες δηλαδή ουσίες, που περιλαμβάνονται στον Πίνακα Α5, Β3 και Β4 του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 3459/2006, δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα του ανθρώπου και προκαλούν εξάρτηση του από αυτές, είναι δε αυτοί πρόσωπα που διακινούν ναρκωτικά κατ' επάγγελμα, Ειδικότερα:

Β1) Την 4-2-2021, από κοινού ενεργούντες, ο πρώτος ως ηθικός αυτουργός, εισήγαγαν και μετέφεραν από την Ολλανδία, μέσω Ιταλίας στο έδαφος της Ελληνικής Επικράτειας ναρκωτικές ουσίες, τις οποίες αγόρασαν και παρέλαβαν από άγνωστο άτομο και τις οποίες μετέφεραν ακολούθως οδικώς σε περιοχές της Αττικής. Πλέον συγκεκριμένα:

α) την 4-2-2021, οι Ν. Μ., ενεργώντας για ατομικό του λογαριασμό, αλλά και για λογαριασμό του 1ου, 2ου και 4ου, μετέφεραν με τον υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... τράκτορα, χρώματος λευκού-μπλε, μετά του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ρυμουλκουμένου θαλάμου ψύξης χρώματος λευκού, από την Ολλανδία, μέσω Ιταλίας στον λιμένα Ηγουμενίτσας και ακολούθως στην Αθήνα και δη στην περιοχή Σκαραμαγκά, τις ακόλουθες ποσότητες ναρκωτικών τις οποίες είχαν αγοράσει και παραλάβει από άγνωστο άτομο στην Ολλανδία:

I) δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες νάιλον συσκευασίες, εντός των οποίων βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης μικτού βάρους χιλίων εξήντα πέντε (1.(565), χιλίων είκοσι (1.020), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων τριάντα επτά (1.037), χιλίων εξήντα δύο (1.062), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι οκτώ (1.028), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων πέντε (1.005), χιλίων τριάντα οκτώ (1.038) και χιλίων είκοσι τεσσάρων (1.024) γραμμαρίων, αντιστοίχως ήτοι συνολικού μικτού βάρους 12.369 γραμμαρίων.

II) τρεις (3) χάρτινες κούτες επιμελώς κρυμμένες εντός του Θαλάμου-ψυγείου, πίσω από παλέτες με νωπό κρέας περιέχουσες δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες συσκευασίες με αντίστοιχες δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης μικτού βάρους χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων σαράντα έξι (1.046), χιλίων είκοσι επτά (1.027), οκτακόσιων ενενήντα έξι (896), χιλίων είκοσι πέντε (1.025), χιλίων σαράντα επτά (1.047), χιλίων σαράντα τεσσάρων (1.044), χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων τριάντα πέντε (1.035), χιλίων σαράντα πέντε (1.045), χιλίων πενήντα (1.050) και χιλίων είκοσι πέντε (1.025) γραμμαρίων, αντιστοίχως ήτοι, συνολικού μικτού βάρους 12.308 γραμμαρίων.

III) μία (1) νάιλον συσκευασία, που περιείχε τρεις (3) επιμέρους συσκευασίες με ποσότητες κοκαΐνης, μικτού βάρους χιλίων διακοσίων δέκα τεσσάρων (1.214), χιλίων διακοσίων είκοσι ενός (1.221) και χιλίων διακοσίων-είκοσι πέντε (1.225) γραμμαρίων αντιστοίχως ήτοι συνολικού μικτού βάρους 3.660 γραμμαρίων. Τις παραπάνω ποσότητες κοκαΐνης είχαν τοποθετήσει σε μία χάρτινη κούτα, επιμελώς και αεροστεγώς συσκευασμένες με μαύρο λάστιχο, ταινίες και νάιλον, που έφερε ανάγλυφο το λογότυπο "V8", ενώ και οι ποσότητες της κάνναβης ήταν αεροστεγώς συσκευασμένες σε μαύρο νάιλον, όμοιο με αυτό της κοκαΐνης, με σκοπό την αποφυγή του εντοπισμού τους από σκύλους ανιχνευτές ναρκωτικών ουσιών σε πιθανό έλεγχο.

Τις παραπάνω, υπό στοιχείο I αναφερόμενες, δώδεκα ποσότητες ινδικής κάνναβης, συνολικού μικτού βάρους 12.369 γραμμαρίων παρέδωσαν, στο Σκαραμαγκά Αττικής, την ίδια ημέρα, στους 2° και 4° των κατηγορουμένων, Χ. Μ. και G. L., με σκοπό της περαιτέρω διακίνηση τους. Β2) Την 4-2-2021, στην Αθήνα και δη στην περιοχή του Σκαραμαγκά, οι ανωτέρω 2ος και 4ος κατείχαν από κοινού, ναρκωτικές ουσίες από τις αναφερόμενες στον Πίνακα Β' περ. 3 και 4 του άρθρου 1 παρ. 2 του 3459/2006 και συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, έλαβαν στην κατοχή τους, διά χειρός του Ν.

Μ.: I) δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες νάιλον συσκευασίες περιέχουσες δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, μικτού βάρους χιλίων εξήντα πέντε (1.065), χιλίων είκοσι (1.020), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων τριάντα επτά (1.037), χιλίων εξήντα δύο (1.062), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι οκτώ (1.028), χιλίων είκοσι τριών (1.023), χιλίων είκοσι δύο (1.022), χιλίων πέντε (1.005), χιλίων τριάντα οκτώ (1.038) και χιλίων είκοσι τεσσάρων (1.024) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι συνολικού μικτού βάρους 12.369 γραμμαρίων.

II) τρεις (3) χάρτινες κούτες περιέχουσες δώδεκα (12) μαύρες τυποποιημένες συσκευασίες με αντίστοιχες δώδεκα (12) ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, μικτού βάρους χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων σαράντα έξι (1.046), χιλίων είκοσι επτά (1.027), οκτακόσιων ενενήντα έξι (896), χιλίων είκοσι πέντε (1.025), χιλίων σαράντα επτά (1.047), χιλίων σαράντα τεσσάρων (1.044), χιλίων τριάντα τεσσάρων (1.034), χιλίων τριάντα πέντε (1.035), χιλίων σαράντα πέντε (1.045), χιλίων πενήντα (1.050) και χιλίων είκοσι πέντε (1.025) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι, συνολικού μικτού βάρους 12.308 γραμμαρίων.

III) μία (1) νάιλον συσκευασία, που περιείχε συνολικά τρεις (3) επιμέρους συσκευασίες με ποσότητες κοκαΐνης, μικτού βάρους χιλίων διακοσίων δέκα τεσσάρων (1.214), χιλίων διακοσίων είκοσι ενός (1.221) και χιλίων διακοσίων είκοσι πέντε (1.225) γραμμαρίων, αντιστοίχως, ήτοι συνολικού μικτού βάρους 3.660 γραμμαρίων". Με βάση τις παραδοχές αυτές, οι οποίες περιλαμβάνονται στο σκεπτικό και το διατακτικό της απόφασης που αποτελούν ενιαίο σύνολο αιτιολογίας, το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, από τα οποία συνήγαγε την ύπαρξη όλων των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των ανωτέρω εγκλημάτων για τα οποία κήρυξε 'ένοχο τον τέταρτο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, τα αποδεικτικά μέσα, επί των οποίων στηρίχθηκε για να μορφώσει την περί αυτών κρίση του και τους νομικούς συλλογισμούς, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των εν λόγω πραγματικών περιστατικών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 12, 13περε', 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α, 27, 45, 51, 52, 53, 57, 79, 94 παρ. 1, 187 παρ3 ΠΚ., 1, παρ1, 2, 20παρ1, 2, 3, 40, 41ν. 4139/2013 σε συνδ με αρθ 1παρ.2 πιν Β3, Β4 και Α5 ν 3459/2006, τις οποίες σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου με ελλιπείς, ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης.

Ειδικότερα, στην πληττόμενη απόφαση, όπως από το σύνολο του παραπάνω αιτιολογικού και διατακτικού συνάγεται, αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους, από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτιμήθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να είναι αναγκαίο, κατά νόμο, να εκτίθεται τί προέκυψε χωριστά από το καθένα και χωρίς να απαιτείται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους, ενώ από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης καθίσταται βέβαιο, ότι λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, όπως αναφέρονται κατ' είδος στην αρχή του αιτιολογικού της, και περιγράφεται επαρκώς ο τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων από κοινού με τους συγκατηγορούμενους του έδρασαν κατά την τέλεση των παραπάνω αξιοποίνων πράξεων με την παράθεση των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν τις παραδοχές της απόφασης, οι δε αιτιολογίες της απόφασης αναφέρονται εκτενώς σε όλα τα συγκροτούντα την υπόσταση των εν λόγω εγκλημάτων στοιχεία.

Ειδικότερα, αναφορικά με την αξιόποινη πράξη της σύστασης συμμορίας για την οποία με την προσβαλλόμενη απόφαση καταδικάστηκε ο αναιρεσείων όπως και άλλοι συγκατηγορούμενοι αυτού μη διάδικοι στην αναιρετική αυτή δίκη, υφίστανται σαφείς και πλήρεις παραδοχές στη προσβαλλόμενη απόφαση ότι οι τελευταίοι (αναιρεσείων και oι συγκατηγορούμενοί του) οργανώθηκαν για να διαπράξουν το κακούργημα της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών και δη κοκαϊνης και κάνναβης κατ'εξοχήν με τις νομοτυπικές μορφές της από κοινού εισαγωγής, μεταφοράς και κατοχής οργανώθηκαν με στοιχειώδη δομή και κοινή σύμπτωση βουλήσεως, κοινό σχεδιασμό και συντονισμένη δράση, για την υποκειμενική υπόσταση του οποίου δεν απαιτείται ειδικός δόλος.

Επίσης για την αξιόποινη πράξη της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από κοινού με τον Χ. Μ. εισαγωγή και μεταφορά από την Ολλανδία μέσω Ιταλίας στο έδαφος της Ελληνικής επικράτειας των λεπτομερώς περιγραφομένων κατά είδος και ποσότητα ναρκωτικών, τις οποίες μετέφεραν ακολούθως σε περιοχές της Αττικής με το με αρ.

κυκλοφ. ... τράκτορα και του υπ' αριθμ. κυκλοφ. ... ρυμουλκούμενου θαλάμου ψύξης, το δρομολόγιο που ακολουθούσαν, η κατοχή των ποσοτήτων αυτών των ναρκωτικών, η σύλληψη του κατηγορούμενου - αναιρεσείοντος, κατά τη στιγμή της μεταφόρτωσης των ναρκωτικών από το φορτηγό σε ένα ταξί το οποίο αυτός ( ο αναιρεσείων)είχε μισθώσει και με το οποίο έφτασε την καθορισμένη ώρα στο παραπάνω σημείο.

Επίσης περιγράφεται η υποδομή που είχε διαμορφώσει ο αναιρεσείων με τους συγκατηγορουμένους του με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης για πορισμό εισοδήματος .Με τις παραπάνω παραδοχές προσδιορίζεται με πληρότητα και σαφήνεια στην προσβαλλομένη η συναυτουργική δράση κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος στην τέλεση όλων των μορφών διακίνησης ναρκωτικών ουσιών που του αποδόθηκαν, αλλά και της γνώσης, θέλησης και αποδοχής της πραγμάτωσής τους, τόσο από μέρους του, όσο και από τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας, χωρίς να είναι αναγκαίο για την επάρκεια της αιτιολογίας να εξειδικεύονται οι ενέργειές του σε κάθε μορφή διακίνησης και συνεπώς οι σχετικές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος περί έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της ανωτέρω απόφασης είναι αβάσιμες.

Περαιτέρω, όσον αφορά την απόρριψη του ισχυρισμού περί τοξικομανίας κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης που πρόβαλε ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων, από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτουν τα ακόλουθα : Ο τέταρτος κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων υπέβαλε δια του συνηγόρου του εγγράφως και ανέπτυξε και προφορικά τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι είναι τοξικομανής κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 30 ν.4139/2013 ισχυριζόμενος τα ακόλουθα : "Κατά την τέλεση της πράξης που μου αποδίδεται ήμουν 44 ετών, εξαρτημένος από την κοκαΐνη και την κάνναβη.

Ξεκίνησα τη χρήση ναρκωτικών ουσιών από το έτος 2000 και σε ηλικία 23 ετών με ινδική κάνναβη και κοκαΐνη. Το έτος 2001 ξεκίνησα τη χρήση ηρωίνης MDMA, ecstasy και LSD, με πιο συχνά χρησιμοποιούμενες ουσίες την ηρωίνη και την κοκαΐνη. Έκανα χρήση κοκαΐνης από τη μύτη, σε όση ποσότητα μπορούσα να προμηθευτώ και χρήση ηρωίνης καθημερινά 1 - 2 γραμμαρίων ημερησίως από τη μύτη, καπνιστή και μόνο 2 έως 3 φορές ενδοφλέβια.

Η επιθυμία μου για ηρωίνη και κοκαΐνη ήταν έντονη και αναζητούσα τις ουσίες αυτές συνεχώς και με οποιοδήποτε κόστος. Η εξάρτησή μου από τα ναρκωτικό ήταν και η αιτία διαζυγίου μου μετά από 3 χρόνια γάμου το 2017, ενώ έφτασα αρκετές φορές κοντά στο θάνατο από υπερβολική δόση. Η έλλειψη της ηρωίνης μου προκαλούσε έντονα στερητικά συμπτώματα, όπως αρθραλγίες μυαλγίες διάρροιες και εφίδρωση.

Το ανωτέρω ιστορικό εκτιμήθηκε από τη διορισθείσα κατά την ανάκριση ψυχίατρο πραγματογνώμονα κ. Τ. Β., η οποία με εξέτασε στις φυλακές Χανιών και διέγνωσε την εξάρτησή μου από τα ναρκωτικά. Συγκεκριμένα, στην από 14/4/2021 συμπληρωματική ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, η οποία συμπληρώνει την από 8/3/2021 ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, η ως άνω ψυχίατρος έλαβε υπόψη της, πέραν του ιστορικού μου:

α) Την κλινική μου εικόνα κατά την εξέτασή μου. β) Την υπ' αριθ. πρωτ. 516/21 από 6/4/2021 Τοξικολογική Έκθεση του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικών Επιστημών- Μονάδα Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης με διευθύνοντα τον Καθηγητή τον κ. Α. Τ., σύμφωνα με την οποία ανιχνεύθηκαν στα ούρα μου μεταβολίτες βενζοδιαζεπινών 104 ng/ml.

γ) Την από 6/4/2021 Τοξικολογική Έκθεση του ίδιου Εργαστηρίου, στην οποία ο κ. Τ. βεβαιώνει ότι ανιχνεύτηκαν στα εξετασθέντα δείγματα τριχών εφηβαίου και μηρού μεταβολίτες κοκαΐνης, κοκαΐνη και κανναβινόλες, από τα οποία τεκμηριώνεται η συστηματική χρήση κοκαΐνης και προϊόντων κάνναβης προσδίδοντάς μου την ιδιότητα του χρόνιου χρήστη κοκαΐνης και προϊόντων κάνναβης, δ) Την από 15/12/2015 παλαιότερη Ψυχιατρική Πραγματογνωμοσύνη του Νευρολόγου- Ψυχιάτρου Ε.

Μ., με την οποία είχα κριθεί, στα πλαίσια άλλης υπόθεσης, τοξικομανής με εξαρτησιογόνο ουσία την ηρωίνη. Με βάση τα ανωτέρω αντικειμενικά ευρήματα σε συνδυασμό με το ιστορικό και την κλινική μου εικόνα, η πραγματογνώμονας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είμαι όντως εξαρτημένος από τη χρήση κοκαΐνης, μη δυνάμενος να ανταπεξέλθω μόνος μου, και ότι απαιτείται η ένταξή μου σε ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα προκειμένου να αντιμετωπίσω την εξάρτησή μου.

Κατόπιν της κατάρτισης της ως άνω πραγματογνωμοσύνης εξετάστηκα από τον κ. Ε. Π., Χειρούργο ΩΡΑ, στο Γενικό Νοσοκομείο Χανιών, ο οποίος στο από 07/06/2021 έγγραφο του αναφέρει συγκεκριμένα: "κατά την πρόσθια ρινοσκόπηση διαπιστώθηκε η εικόνα ευμεγέθους διάτρησης Ρ.Δ. (ρινικού διαφράγματος) λόγω χρήσης ναρκωτικών ουσιών που του προκαλεί υποκειμενική δυσχέρεια αναπνοής.

Εδόθη αγωγή". Στο ίδιο συμπέρασμα της διάτρησης ρινικού διαφράγματος καταλήγει και ο διευθυντής του ΩΡΑ τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Χανιών, κ. Π. Χ., στο από 25/05/2022 ιατρικό του έγγραφο καθώς και ο Χειρούργος ΩΡΑ Μ. Α.: "Διάτρηση ρινικού διαφράγματος πιθανόν από χρήση ουσιών, υπερτροφία κάτω ρινικών κογχών άμφω".

Πρέπει να επισημανθεί ότι η διάτρηση ρινικού διαφράγματος είναι η ύστατη κατάληξη για τα άτομα που κάνουν χρήση κοκαΐνης από τη μύτη (βλ. προσκομιζόμενα ιατρικά άρθρα του διαδικτύου) και αποτελεί αντικειμενικό εύρημα συνεχούς και πολυετούς χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Περαιτέρω, αναφέρομαι στη με αρ. πρωτ. 9345/19-2-2021 ιατρική βεβαίωση- γνωμάτευση του ιατρού παθολόγου κ.

Α. του ΠΑΓΝΗ, στο ΤΕΠ του οποίου οδηγήθηκα στις 18/02/2021 συνοδεία των αστυνομικών αρχών, όντας κρατούμενος, δεδομένων των έντονων συμπτωμάτων (έντονων μυϊκών πόνων, εφίδρωσης κλπ) εξαιτίας της διακοπής χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών και μου χορηγήθηκε σχετική αγωγή (ΖΑΝΑΧ). Επίσης, αναφέρομαι στις αιματολογικές εξετάσεις που παραγγέλθηκαν από τον ιατρό τον ΤΕΠ, από τις οποίες προκύπτει ότι οι μονάδες CPK είναι 243, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα της κόπωσης μυών λόγω στερητικού συνδρόμου.

Προσκομίζω περαιτέρω την από 19/01/2023 Βεβαίωση χορήγησης ψυχιατρικής αγωγής του Καταστήματος Κράτησης Χανιών, από την οποία προκύπτει η ψυχιατρική αγωγή (hipnosedon, stilnox, stedon, preganet, pregabalin) που λαμβάνω στη φυλακή. Στην από 03/02/2023 Έκθεση ψυχολογικής εκτίμησης της κλινικής ψυχολόγου του Καταστήματος Κράτησης Χανιών κας Σ.

Μ., γίνεται αναφορά, μεταξύ άλλων, στην ψυχολογική υποστήριξη που ζήτησα κατά τον τελευταίο χρόνο, καθώς αντιμετώπιζα έντονα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, τα οποία συχνά σωματοποιούσα (πονοκέφαλοι, αϋπνίες, ταχυπαλμίες), σε σημείο να εκδηλώνω κρίσεις πανικού, ενώ η ίδια συστήνει θεραπεία στα πλαίσια θεραπευτικής κοινότητας, ώστε να αντιμετωπιστεί συνολικά το θέμα της τοξικοεξάρτησής μου και της έλλειψης μηχανισμών αντιμετώπισης του στρες.

Επίσης, κατά τη διάρκεια της κράτησής μου στο Κατάστημα Κράτησης Χανιών, παρακολούθησα πλήρως τις διαδικασίες ενημέρωσης, κινητοποίησης και προετοιμασίας για την εισαγωγή σε πρόγραμμα απεξάρτησης (β' περίοδος) του εγκεκριμένου προγράμματος συμβουλευτικής του ΚΕΘΕΑ από 30/06/2022 έως 02/02/2023. Στις 02/02/2023 ολοκλήρωσα επιτυχώς τη συμμετοχή μου στην ειδική ομάδα ένταξης, στο Κατάστημα Κράτησης ΚΡΗΤΗ I στην οποία ανταποκρίθηκα θετικά και σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία έχω τη δυνατότητα εισαγωγής σε εγκεκριμένο θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης.

Από 02/02/2023 συνεχίζω τη συμμετοχή μου στην ομάδα μέχρι σήμερα. Από τα στοιχεία αυτά ουδεμία αμφιβολία καταλείπεται σχετικά με το ότι είμαι πράγματι τοξικομανής, μη δυνάμενος να αποβάλω την έξη της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών με τις δικές μου δυνάμεις και το Δικαστήριο Σας πρέπει να με κρίνει ως τέτοιο".

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό κατά πλειοψηφία με την ακόλουθη κατά λέξη αιτιολογία: "Από το σύνολο των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, την από 8-3-2021 ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, την από 14-4-2021 συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη που συνέταξε η διορισθείσα κατά τη κύρια ανάκριση της υπόθεσης, ψυχίατρος Β.

Τ. και όλα τα έγγραφα που προσκομίζει και επικαλείται ο τέταρτος κατηγορούμενος κατά τη γνώμη που πλειοψήφησε στο δικαστήριο, ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδείχτηκε. Ειδικότερα, απόδειξη της βασιμότητας του ισχυρισμού του δεν μπορεί να αποτελέσουν οι αναγνωσθείσες από 8-3-2021 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης και η 14- 4-2021 συμπληρωματική αυτής της ψυχιάτρου Β.

Τ. Όσον αφορά την από 8-3-2021 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης σε αυτήν αναφέρεται συμπερασματικά ότι ο L. G. είναι κατά πάσα πιθανότητα τοξικομανής, αλλά για να απαντήσει με βεβαιότητα χρειάζεται ρινική εξέταση και τοξικολογική εξέταση τρίχας για ανίχνευση των ανωτέρω ουσιών. Περαιτέρω, μετά την εξέταση τριχών από το εργαστήριο τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στην οποία ως συμπέρασμα αναφέρεται ότι οι εργαστηριακές εξετάσεις προσδίδουν στον L.

G. την ιδιότητα του χρόνιου χρήστη κοκαΐνης και προϊόντων κάνναβης, η ανωτέρω ψυχίατρος συνέταξε την από 14-4-2021 συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη στην οποία αναφέρει επί λέξει ότι "ο L. G. είναι όντως εξαρτημένος από την χρήση κοκαΐνης μη δυνάμενος να ανταπεξέλθει μόνος του και απαιτείται η ένταξη του σε ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα προκειμένου να αντιμετωπίσει την εξάρτηση του.

Όσο δε για το αν έχει την ικανότητα καταλογισμού θεωρώ ότι την έχει σε ένα μεγάλο ποσοστό". Όμως οι εκθέσεις αυτές δεν συνεπικουρούνται από άλλα στοιχεία και δεν δύνανται να θεωρηθούν πειστικές καθόσον η ανωτέρω ψυχίατρος στηρίχτηκε αποκλειστικά στο ιστορικό που έλαβε από το τέταρτο κατηγορούμενο δηλαδή σε όσα δήλωσε ο ίδιος ο κατηγορούμενος και σε κανένα άλλο στοιχείο.

Εξάλλου δεν προηγήθηκε η προβλεπόμενη, από το άρθρο 1 της Υ.Α Α23/3982/7-10/4-11- 87(ΦΕΚ)577 τ.β υπουργικής απόφασης, διαδικασία, για την ασφαλή διάγνωση των επιστημονικών κριτηρίων της εξάρτησης και συγκεκριμένα εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος (λήψη σωματικών υγρών, εισαγωγή και κλινική παρακολούθηση για πέντε τουλάχιστον ημέρες σε δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα ή ειδικό σωφρονιστικό κατάστημα), και δεν αναφέρονται τα κριτήρια τα οποία πληροί ο κατηγορούμενος για τη θετική διάγνωση.

Περαιτέρω η διενεργηθείσα από το εργαστήριο τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης εξέταση των τριχών εκτός του ότι δεν αποτελεί γενικά αποδεκτή μέθοδο έρευνας τοξικομανίας, στο συμπέρασμα της αναφέρει απλά ότι οι εργαστηριακές εξετάσεις προσδίδουν στον ως άνω την ιδιότητα του χρόνιου χρήστη κοκαΐνης και προϊόντων κάνναβης .Επίσης η Ω.Ρ.Λ. εξέταση δεν παρέχει ασφαλές συμπέρασμα για την εξάρτηση, σωματική και ψυχική του εν λόγω κατηγορούμενου κατά το χρόνο διενέργειας της, ενώ η παρακολούθηση του προγράμματος ΚΕΘΕΑ έγινε εθελοντικά από τον κατηγορούμενο αποκλειστικά και μόνο ενόψει της δίκης προκειμένου να προβάλλει και ενισχύσει τον ισχυρισμό του περί τοξικομανίας. Η προσκομισθείσα από τον κατηγορούμενο από 15-12-2015 ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη του διορισθέντος από τον 26° Ανακριτή Αθηνών στην οποία αναφέρεται συμπερασματικά ότι ο κατηγορούμενος είναι τοξικομανής αφορά χρόνο κατά πολύ προγενέστερο.

Συνεπώς μετά όλα τα ανωτέρω και σε συνδυασμό με τη προσωπική εμφάνιση του κατηγορουμένου το δικαστήριο κρίνει κατά πλειοψηφία ότι δεν ήταν κατά τον κρίσιμο αυτό χρόνο τοξικομανής δηλαδή άτομο εξαρτημένο από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, που δεν μπορούσε να αποβάλει μόνος του την έξη της χρήσης τους"Την κρίση του αυτή στήριξε το Δικαστήριο της ουσίας σε όλα τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύονται στην αρχή του σκεπτικού της απόφασης, τις καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης, την ανάγνωση των πρακτικών και της εκκαλουμένης απόφασης, τα έγγραφα, που αναγνώστηκαν δημόσια στο ακροατήριο, τις απολογίες των παρόντων κατηγορουμένων, την από 8-3-2021 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, την από 14-4-2021 συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη που συνέταξε η διορισθείσα κατά την κύρια ανάκριση της υπόθεσης, ψυχίατρος Β.

Τ. και όλα τα έγγραφα που προσκόμισε και επικαλέστηκε κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα ο τέταρτος κατηγορούμενος Ειδική μνεία και αναφορά γίνεται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στην από 8-3-2021 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του Ψυχιάτρου Β. Τ. και την από 14-4-2021 συμπληρωματική, που τον εξέτασε και συντάχθηκε στο στάδιο της κύριας ανάκρισης της υπό κρίση υποθέσεως, το συμπέρασμα της οποίας είναι αντίθετο, πλην όμως αυτό, αξιολογούμενο από το Δικαστήριο της ουσίας και κατά την ανέλεγκτη περί τούτου κρίση του, δεν αποδυναμώνει το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, που οδήγησε αυτό (Δικαστήριο) στην απόρριψη του περί τοξικομανίας ισχυρισμού του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου.

Εκτίθενται δε στην απόφαση με σαφήνεια χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προαναφερθέντα ειδικά αρνητικά περιστατικά, που οδήγησαν το Δικαστήριο στην επαρκώς αιτιολογημένη απορριπτική του αυτή κρίση και αποκλείουν αυτά που η ως άνω πραγματογνώμονας έθεσε ως βάση της γνώμης της, συνιστάμενα τα αρνητικά αυτά περιστατικά στο ότι το πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης στηρίχθηκε αποκλειστικά στις δηλώσεις και διηγήσεις του αναιρεσείοντος, και σε κανένα άλλο στοιχείο, Επίσης εκτίθενται ότι δεν προηγήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 1 της ΥΑ Α23/3982/7-10/4-11-87 ΥΑ διαδικασία, ότι δεν αναφέρονται σε αυτήν τα κριτήρια τα οποία πληρούσε ο κατηγορούμενος για θετική διάγνωση, ότι η διενεργηθείσα από το εργαστήριο τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης εξέταση των τριχών εκτός του ότι δεν αποτελεί γενικά αποδεκτή μέθοδο έρευνας τοξικομανίας στο συμπέρασμα της αναφέρει απλά ότι οι εργαστηριακές εξετάσεις προσδίδουν στον ως άνω την ιδιότητα του χρόνιου χρήστη κοκαΐνης και προϊόντων κάνναβης και τέλος ότι η Ω.Ρ.Λ.

εξέταση του κατηγορουμένου δεν παρέχει ασφαλές συμπέρασμα για την εξάρτηση, σωματική και ψυχική αυτού κατά το χρόνο διενέργειας της. Μάλιστα η ανωτέρω αιτιολογημένη απορριπτική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας αναφέρεται και στην από 15-12-2015 ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, του ψυχίατρου Ε. Μ., τα συμπεράσματα της οποίας είναι επίσης αντίθετα, παρότι δεν υπήρχε ειδική υποχρέωση προς τούτο, καθόσον η ανωτέρω πραγματογνωμοσύνη, όπως προκύπτει από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου έγγραφα της δικογραφίας, έχει συνταχθεί στα πλαίσια άλλης συναφούς ποινικής υπόθεσης και για την εδώ εξεταζόμενη υπόθεση συνιστά απλό έγγραφο.

Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς την απόρριψη του προβληθέντος αυτοτελούς περί τοξικομανίας, κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης, ισχυρισμού που πρόβαλε παραδεκτά ο αναιρεσείων τέταρτος κατηγορούμενος, κρίνοντας ότι δεν ήταν κατά τον κρίσιμο αυτό χρόνο τοξικομανής, δηλαδή άτομο εξαρτημένο από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, που δεν μπορεί να αποβάλλει με τις δικές του δυνάμεις.

Κατ` ακολουθία, ο υποστηρίζων τα αντίθετα λόγος της υπό κρίση αίτησης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του ΚΠοινΔ, είναι αβάσιμος. Οι λοιπές, σχετικές με την απόρριψη του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντες, αιτιάσεις, που περιλαμβάνονται στον ίδιο λόγο και αναφέρονται σε εσφαλμένη αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων, με παράθεση σκέψεων και συλλογισμών που, κατά την άποψή του αναιρεσείοντος, οδηγούν σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα, στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο της ουσίας και αιτιάσεων περί ασαφών, ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογιών, που αφορούν την επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου και αμφισβήτηση των σε βάρος του ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής απόφασης και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, απαραδέκτως προβάλλονται, διότι, με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πλήττουν ανεπιτρέπτως την ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του Δικαστηρίου.

Περαιτέρω ο αναιρεσείων υπέβαλε διά του συνηγόρου του εγγράφως και ανέπτυξε προφορικά τον αυτοτελή ισχυρισμό περί συνδρομής στο πρόσωπο του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 ε' ΠΚ επικαλούμενος για τη θεμελίωση αυτού τα ακόλουθα κατά λέξη περιστατικά: " Από το Φεβρουάριο 2021 μέχρι σήμερα έχω επιδείξει κατά τη κράτησή μου άριστη συμπεριφορά απόλυτη υποταγή και σεβασμό στους σωφρονιστικούς κανόνες και η εν γένει διαβίωσή μου στη φυλακή έχει υπάρξει υποδειγματική και καθόλα ειρηνική.

Τούτο προκύπτει κατ'αρχάς από την από 22/2/2023 Υπηρεσιακή Βεβαίωση του Καταστήματος Κράτησης Χανιών, η οποία αναφέρει ότι δεν έχω διαπράξει κανένα πειθαρχικό παράπτωμα και έχω επιδείξει διαγωγή Έχω εργαστεί ως καθαριστής και από 04/10/2022 φοιτώ στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας του καταστήματος με ευεργετικό υπολογισμό 319 ημερών.

Έχοντας απόλυτα συνειδητοποιήσει το σφάλμα στο οποίο υπέπεσα κατά το παρελθόν προσπάθησα από την πρώτη στιγμή να αλλάξω στάση ζωής μέσα στο κλειστό περιβάλλον των φυλακών και κάτω από πραγματικά αντίξοες συνθήκες. Πήρα, για το λόγο αυτό, την απόφαση να ξεκινήσω να μαθητεύσω μέσα στη φυλακή. Σήμερα, παρακολουθώ τον Β' Κύκλο Σπουδών του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας του Καταστήματος Κράτησης Χανιών.

Η συνέπεια, η εργατικότητα, η προθυμία και το πολύ μεγάλο ενδιαφέρον μου για την ολοκλήρωση των σπουδών μου αποτυπώνονται στην από 21/3/2022 Βεβαίωση της Υποδιευθύντριας του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας κ. Ε. Μ. Στην ανωτέρω βεβαίωση γίνεται αναφορά στην συνεπή και τακτική φοίτησή μου και στην καλή συνεργασία με τους διδάσκοντες και τους συμμαθητές μου. -Η καθημερινή μου πρόοδος πιστοποιείται στις αξιολογήσεις ανά γραμματισμό των εκπαιδευτικών μου.

Στην από 16/2/2023 Αξιολόγηση που υπογράφεται από τον Υπεύθυνο Καθηγητή μου Α. Ε. γίνεται λόγος για την σταδιακή προσπάθεια και βελτίωσή μου και την ευγένεια μου. Περαιτέρω, εξαίρεται η προθυμία, η όρεξη και το ενδιαφέρον μου για το μάθημα, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται για την ομαδικότητα, το πνεύμα συνεργασίας, την κοινωνικότητα μου και τις άριστες σχέσεις με τους συνεκπαιδευόμενούς μου.

Ως γενική παρατήρηση, διαπιστώνεται και επαινείται η συστηματική μου παρουσία σε όλα τα μαθήματα με συμμετοχή και ενδιαφέρον. Εκτός από τη συνεπή και αδιάλειπτη φοίτησή μου στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, συμμετέχω στην ομάδα "Θεατρικής Αγωγής" και "Δημιουργικής Γραφής" που υλοποιούνται από το Συμβουλευτικό Πρόγραμμα ΚΕΘΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ στο Κατάστημα Κράτησης Χανιών (βλ.

το από 11.1.2023 Ενημερωτικό Σημείωμα της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Καταστήματος Κράτησης Χανίων(βλ το από 11-1-2023 ενημερωτικό σημείωμα της Κοινωνικής υπηρεσίας του Κ.Κράτησης Χανίων).Όλα τα ανωτέρω έγγραφα αποδεικνύουν περίτρανα ότι η συμπεριφορά μου μέσα στη φυλακή δεν είναι η τυπική, παθητική συμπεριφορά ενός κρατουμένου που αρκείται στην αποφυγή πειθαρχικών παραπτωμάτων, αλλά μια ξεχωριστή θετική συμπεριφορά ενός δραστήριου και φιλομαθούς ανθρώπου που ξεχωρίζει για την προθυμία, την ευγένεια και τη φιλομάθειά του, κυρίως δε για την προσπάθεια του να αλλάξει τη ζωή του μέσα στη φυλακή.

Η συνέπεια, η υπευθυνότητα και η σοβαρότητά μου" κατά την εκπαίδευση είναι χαρακτηριστικά τα οποία ο ίδιος ο Καθηγητής μου και η Κοινωνική Λειτουργός εξαίρουν, τονίζοντας παράλληλα και τη δίψα μου για μάθηση και δημιουργία, χαρακτηριστικά που θα με βοηθήσουν στον αγώνα της μετέπειτα ζωής μου. Σαφέστατα επομένως δεν καταλείπεται η παραμικρή αμφιβολία ότι μέσα στην κλειστή κοινωνία των φυλακών επιδεικνύω μία διακριτή της συνήθους συμπεριφοράς αποδεικτική της θετικής μεταστροφής του χαρακτήρα μου.

Η πιστοποίηση ότι πράγματι η συμπεριφορά μου δεν είναι η συνήθης συμπεριφορά ενός κρατουμένου αλλά η συμπεριφορά ενός ανθρώπου που έμπρακτα αποδεικνύει καθημερινά τη μεταστροφή του χαρακτήρα του έρχεται από την Εκπαιδεύτρια Ι. Ζ., στην από 31/1/2023 αίτησή της προς πάσα δικαστική και εισαγγελική αρχή: "[...] ο μαθητής μου νιώθει πλήρη μεταμέλεια για ό, τι συνέβη και θεωρώ ότι χρειάζεται μια δεύτερη ευκαιρία, έτσι ώστε να συνεχίσει τη ζωή του.

Θεωρώ ότι ο μαθητής μου είναι ένας άνθρωπος που έχει πικρά μετανιώσει για το λάθος που έκανε και πιστεύω, ότι δεν πρόκειται να ξανά υποπέσει σε παρόμοιο λάθος. Την πλήρη μετάνοια του και την αλλαγή της συμπεριφοράς του ως στάσης ζωής την οποία αποδεικνύει καθημερινά μέσα στην τάξη είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει την ομάδα για το γενικότερο καλό της και να στηρίξει τους συμμαθητές του σε μαθησιακό αλλά και σε ψυχολογικό επίπεδο.

Είναι ένα πρότυπο εκπαιδευομένου. Νιώθω πλήρως πεπεισμένη ότι θα ακολουθήσει τον δρόμο της πλήρους νομιμότητας από δω και πέρα, μέσα στην κοινωνία, αλλά και στη ζωή του, λόγω της πολύ ανεπτυγμένης συνείδησης, ενσυναίσθησης και εντιμότητας που τον περικλύζουν και ένιωσα την ανάγκη, μέσα από την καρδιά μου, να σας τα αναφέρω γραπτώς".

Στην από 03/02/2023 Έκθεση ψυχολογικής εκτίμησης της κλινικής ψυχολόγου του Καταστήματος Κράτησης Χανιών Σ. Μ. αναφέρεται ότι είμαι συνεπής και επιμελής στη φοίτηση μου στο 2° ΣΔΕ του Καταστήματος, δίνω ανελλιπώς το παρών στις συναντήσεις της ομάδας αυτοβοήθειας του ΚΕΘΕΑ και έχω συνειδητοποιήσει τις συνέπειες των πράξεών μου καθώς και τους λόγους που με οδήγησαν στην εξάρτηση.

Αναφέρομαι, επίσης στο από 14/01/2022 Ενημερωτικό Σημείωμα της Κοινωνικής Λειτουργού του Καταστήματος Κράτησης Χανιών Μ. Μ. η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων: "Ο κύριος L. G. P. εισήλθε στο κατάστημα μας το Φεβρουάριο του 2021, λίγες ημέρες μετά τη σύλληψή του. Κατά την πολύμηνη παραμονή του στο κατάστημά μας έχει παρουσιάσει καλή συμπεριφορά και δεν έχει τιμωρηθεί πειθαρχικά.

Εργάστηκε ως καθαριστής και περιμένει την επανατοποθέτηση του. Αμέσως μετά την είσοδο του στο κατάστημα μας, αιτήθηκε να παρακολουθεί τις συμβουλευτικές ομάδες του ΚΕΘΕΑ που πραγματοποιούνται στο κατάστημα μας. Έκτοτε παρακολουθεί με ζήλο τις ομάδες και δηλώνει ότι είναι πολύ υποστηρικτική η επίδραση για αυτόν", υποστηρίζοντας ότι καθ' όλη τη διάρκεια της κράτησής του επέδειξε τη δέουσα συμπεριφορά, και, παρά την ιδιαίτερη δυσκολία των συνθηκών διαβίωσής του, δεν υπέπεσε σε πειθαρχικό παράπτωμα, συμμορφούμενος προς τους σωφρονιστικούς κανόνες και συνεργαζόμενος με συνέπεια στις επιταγές σωφρονιστικών υπαλλήλων".

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης, κρίνοντας επί του ανωτέρω προβληθέντος αυτοτελούς ισχυρισμού του αναιρεσείοντος για αναγνώριση του ελαφρυντικού της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς (άρθρ. 84 παρ. 2 στοιχ. ε' ΠΚ), τον απέρριψε με το ακόλουθο σκεπτικό: "Από όλα τα αποδεικτικά μέσα ουδόλως αποδείχτηκε ότι ο τέταρτος κατηγορούμενος επέδειξε καλή συμπεριφορά εκτεινόμενη σε μεγάλο διάστημα μετά την ως άνω αξιόποινη πράξη για την οποία κηρύχτηκε ένοχος.

Τούτο προκύπτει αδιαμφισβήτητα από την συνεκτίμηση όλων των ανωτέρω αναφερθέντων αποδεικτικών στοιχείων και ιδιαίτερα από το γεγονός ότι ουδόλως αποδείχτηκε ότι ο κατηγορούμενος επέδειξε μετά την πράξη του καλή συμπεριφορά, κατά την κράτησή του εντός του σωφρονιστικού καταστήματος και δη συμπεριφορά προδήλως διακριτή της συνήθους συμπεριφοράς των κρατουμένων και δη συμπεριφορά που δεν ήταν αποτέλεσμα του φόβου του ενόψει της δίκης και της εκκρεμότητας της εναντίον του κατηγορίας, μη αρκούντος, [προς στοιχειοθέτηση της εν λόγω ελαφρυντικής περίστασης], των βεβαιώσεων που προσκόμισε.

Ειδικότερα δεν προέκυψαν στοιχεία, μετά την πράξη του εντός του σωφρονιστικού καταστήματος, που να επιμαρτυρούν ποιοτική μεταστροφή ήθους και κοινωνικής προδιάθεσης τούτου, ήτοι συμπεριφορά που να είναι προδήλως διακριτή της συνήθους εντός του καταστήματος κράτησης. Τέτοια δε οπωσδήποτε δεν συνιστά η από μέρους του κατηγορουμένου συμμόρφωση στους σωφρονιστικούς κανόνες και η από μέρους του αποφυγή τέλεσης πειθαρχικού παραπτώματος, αφού η έλλειψη παραβατικής συμπεριφοράς κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού του συνιστά κύρια και αυτονόητη προϋπόθεση για τον σωφρονισμό του και δεν αποτελεί εξαιρετικά θετική και διακριτή της συνήθους συμπεριφορά.

Άλλωστε ο τέταρτος κατηγορούμενος δεν είχε επικαλεσθεί τέτοια στοιχεία που απαιτούνται για διακριτή της συνήθους καλή συμπεριφορά" Με αυτά που δέχθηκε, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ως προς την απόρριψη του ανωτέρω αυτοτελούς ισχυρισμού, την επιβαλλόμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις (93 παρ. 3 του Συντ.

και 139 ΚΠΔ) ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα, το εν λόγω Δικαστήριο, μετά από εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που μνημονεύονται αναλυτικά στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατέληξε στην ουσιαστική παραδοχή, που στηρίζει το απορριπτικό του ισχυρισμού πόρισμα, ότι από την τέλεση των αξιόποινων πράξεων (Ιανουάριος 2020 έως 5-2-2021) μέχρι την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (29-3-2023), δεν παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο αναιρεσείων να επέδειξε την απαιτούμενη από τον νόμο καλή συμπεριφορά που να είναι προδήλως διακριτή της συνήθους εντός του καταστήματος κράτησης .Επομένως, ο σχετικός λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ.

στοιχ. Δ' ΚΠΔ), για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 171 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη, προκαλείται: 1. αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν: α)... δ) την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται από το νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και τον Χάρτη Θεμελιωδών Ελευθεριών της Ε.Ε.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ` αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει, με τη διάταξη δε του όρθρου 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε και έχει καταστεί εσωτερικό δίκαιο, με το Ν.Δ. 53/1974, υπερισχύει δε των ελληνικών νόμων, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος, καθιερώνεται η αρχή της δίκαιης δίκης και ορίζεται, ότι "παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας, υπό ανεξαρτήτου και αμερολήπτου δικαστηρίου, νομίμως λειτουργούντος, το οποίον θα αποφασίση είτε...., είτε επί του βάσιμου πάσης εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως".

Εξάλλου σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (Δ.Σ.Α.Π.Δ.), που κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 2462/1997, "κάθε πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα τεκμαίρεται ότι είναι αθώο εωσότου η ενοχή του αποδειχθεί σύμφωνα με το νόμο", ενώ κατά το άρθρο 48 παρ. 1 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. "1.

Κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής του σύμφωνα με τον νόμο". Σύμφωνα δε και με τη διάταξη του άρθρου 71 του ΚΠΔ, με τον τίτλο "Τεκμήριο αθωότητας", "Οι ύποπτοι και οι κατηγορούμενοι τεκμαίρονται αθώοι μέχρι να αποδειχθεί η ενοχή τους σύμφωνα με τον νόμο". Με τις ως άνω διατάξεις στα πλαίσια της έννοιας της "δίκαιης δίκης" επί ποινικών υποθέσεων καθιερώνεται το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου καθ' όλα τα διαδικαστικά στάδια μέχρι να εκδοθεί καταδικαστική απόφαση επί της διώξεως που ασκήθηκε.

Κατ' αυτό, η Πολιτεία, μέσω των οργάνων της, οφείλει να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου, όχι ο κατηγορούμενος την αθωότητά του. Απόρροια του τεκμηρίου αθωότητας είναι η αρχή της επιείκειας προς τον κατηγορούμενο, η οποία επιβάλλει στο δικαστήριο εν αμφιβολία να αποφανθεί υπέρ του κατηγορουμένου (in dubio pro reo).

Η παραβίαση του τεκμηρίου αυτού επάγεται, πέρα από την αναίρεση της απόφασης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, οπότε ιδρύεται και ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α', σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ, λόγος αναίρεσης (ΑΠ 757/2022, 516/2021).

Στην προκειμένη περίπτωση, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολόγησε την περί ενοχής του τετάρτου κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος κρίση του, αξιολογώντας και συνεκτιμώντας ανελέγκτως το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, οι προεκτεθείσες δε περί αυτού παραδοχές του σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν αντιστροφή της υποχρέωσης του (Δικαστηρίου) προς απόδειξη της ενοχής και μετακύλιση στον εν λόγω κατηγορούμενο του βάρους απόδειξης της αθωότητάς του, εντεύθεν δε και παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας αυτού.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο, αφού παρέθεσε τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία προκύπτει η ενοχή του ως άνω κατηγορουμένου- αναιρεσείοντος, στη συνέχεια, ερεύνησε τους ισχυρισμούς αυτού, τους οποίους με πλήρες, ως ήδη αναφέρθηκε σκεπτικό, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμους, χωρίς να παραβιαστούν οι διατάξεις των άρθρων 71 και 178 παρ. 2 ΚΠΔ και επομένως ήχθη στην περί ενοχής κρίση του, δεχόμενο, ότι αυτή αποδείχτηκε .Από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης ουδόλως προκύπτουν αμφιβολίες του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ως προς την ενοχή του αναιρεσείοντος, οι οποίες, αν και θα έπρεπε, δεν λήφθηκαν υπόψη υπέρ του, κατά παράβαση της αρχής in dubio pro reo.

Επομένως, ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α' σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' του Κ.Π.Δ., αναιρετικός λόγος, με τον οποίο ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της απολύτου ακυρότητος της διαδικασίας, λόγω της παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητάς του, είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η τελευταία στο σύνολό της και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, κατ' άρθρο 578 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-11-2023 αίτηση του G. ή G. L. ή P. ή L. P. του H., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 39/2023 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ