Supreme Court allows appeal due to appellate court's failure to provide specific reasoning for rejecting defendant's absence request.
Grecia (EL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the appeal against the Appellate Court's dismissal of the defendant's request for a trial adjournment due to his illness. The defendant argued that the Appellate Court failed to provide the specific and detailed reasoning required by law when rejecting his request to be absent from court. The Court ruled that the lower court's decision was legally flawed because it lacked the mandatory justification for denying the adjournment, constituting an excess of authority.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 501, 349, 93, 139, 510 of the Code of Criminal Procedure; The appellate court's decision to reject a defendant's request for adjournment due to illness is void if it fails to provide the specific and detailed reasoning required by law, constituting an excess of authority.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 962 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 962/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Α. του Π., κατοίκου ... που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Θωμά, για αναίρεση της με αριθμό 424/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου και της με αριθμό 65/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γυθείου.
Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 138/2005
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ. "αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανιστεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη.... Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Η διάταξη του άρθρου 349 για αναβολή της συζήτησης εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανιστεί για λόγους ανώτερης βίας κ.λ.π.".
Εξάλλου, η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, την οποία επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., απαιτείται και για την απόφαση με την οποία το κατ’ έφεση δικαστήριο απορρίπτει το αίτημα του εκκαλούντος - κατηγορουμένου να αναβληθεί η δίκη, λόγω σημαντικών αιτίων, κατ’ άρθρο 349 Κ.Π.Δ., αλλιώς η απόφαση αυτή είναι αναιρετέα, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Δ’ του Κ.Π.Δ. Συνίσταται δε η κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής απόφασης στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του (Ολ.
ΑΠ 7/2005). Η μετά την μη σύννομη απόρριψη του αιτήματος αναβολής απόρριψη και της έφεσης ως ανυποστήρικτης του νομοτύπως και εμπροθέσμως κλητευθέντος εκκαλούντος - κατηγορουμένου ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' λόγο αναίρεσης με τη μορφή της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας. 2. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 424/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, ο κατηγορούμενος Δ.
Α., με την υπ' αριθ. 65/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γυθείου, καταδικάσθηκε για πλαστογραφία και απάτη επί δικαστηρίου σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο ετών και οκτώ μηνών. Κατά της παραπάνω απόφασης άσκησε έφεση ο κατηγορούμενος, κατά τη συζήτηση της οποίας, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δευτεροβάθμιας δίκης, δεν εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο ο ίδιος, αλλά ο δικηγόρος Γυθείου Ηλίας Κουλάκος, ο οποίος, για λογαριασμό του κατηγορουμένου, ανήγγειλε στο Δικαστήριο κώλυμα συνιστάμενο στο ότι ο εκκαλών ήταν ασθενής και δεν μπορούσε να εμφανισθεί στο Δικαστήριο και για το λόγο αυτό ζήτησε αναβολή της δίκης, εγχείρησε δε το από 3-9-2004 ιατρικό σημείωμα του ιατρού Ι.
Τ., το οποίο αναγνώσθηκε, και στη συνέχεια ο ίδιος δικηγόρος εξετάσθηκε ενόρκως ως μάρτυρας σχετικά με το κώλυμα του κατηγορουμένου να εμφανισθεί στο ακροατήριο, καταθέτοντας ότι ο τελευταίος είναι κλινήρης λόγω οσφυϊσχιαλγίας και δεν μπορεί να προσέλθει στο Δικαστήριο. Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη πιο πάνω απόφασή του, απέρριψε ως αβάσιμο το αίτημα αναβολής της δίκης με την αιτιολογία ότι "το δικαστήριο κρίνει ότι ο λόγος της ασθενείας που επικαλέσθηκε δεν συνιστά σοβαρό και ανυπέρβλητο εμπόδιο και αντικειμενική αδυναμία του κατηγορουμένου να προσέλθει στο Δικαστήριο, αλλά μάλλον επιτείνεται η σοβαρότητα της ασθενείας αυτής και την επικαλείται ως πρόσχημα για αναβολή της δίκης".
Συνεχίζοντας δε αναφέρει ότι θα μπορούσε να εκπροσωπηθεί στο Δικαστήριο με συνήγορο, σύμφωνα με το άρθρο 502 παρ. 1 ΚΠΔ. Η αιτιολογία αυτή της παρεμπίπτουσας απόφασης δεν είναι η από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη, επειδή δεν εκτίθενται τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, από τα οποία κατέληξε στην κρίση ότι η ασθένεια που επικαλέσθηκε ο κατηγορούμενος δεν είναι τόσο σοβαρή, ώστε να τον εμποδίζει να παραστεί στο Δικαστήριο ή να εκπροσωπηθεί από συνήγορο, τους συλλογισμούς με τους οποίους κατέληξε στην κρίση του αυτή καθώς και τις αποδείξεις που τις στηρίζουν.
Και περαιτέρω δεν προκύπτει από τα πρακτικά ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε την κατάθεση του μάρτυρα που εξετάσθηκε και δεν αιτιολογεί την κρίση του ότι ο λόγος αναβολής είναι προσχηματικός και δεν συνιστά σημαντικό αίτιο για αδυναμία εμφανίσεως του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του δικαστηρίου. Έτσι όμως το δικαστήριο στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση (παρεμπίπτουσα και κυρία) της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Απορρίπτοντας δε την έφεση ως ανυποστήρικτη, χωρίς να έχει προηγουμένως απορρίψει αιτιολογημένα το αίτημα του εκκαλούντος απόντος κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης, υπέπεσε στην πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας, που δημιουργεί τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Θ' προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, ο οποίος, κατά το άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως, εν όψει του ότι η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε παραδεκτώς και περιέχει παραδεκτό λόγο αναίρεσης.
Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 519 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 424/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου που συνεδρίασε στην Καλαμάτα. Και
Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση, στο παραπάνω Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, που την είχαν δικάσει προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Απριλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ