Supreme Court dismisses seaman's appeal on work injury claim, ruling illness stems from pre-existing conditions, not violent accident.

Απόφαση 961 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Διορθώνει την παρούσα με την με αριθ. 1451/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Η Γραμματέας

Αριθμός 961/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Χριστόφορο Κοσμίδη, προεδρεύοντα αρεοπαγίτη, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου και Γεώργιο Δημάκη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 5η Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέα Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Κ.-Σ. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Μαρίας Λειβιδιώτου - Σαξώνη, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Εταιρίας με την επωνυμία "...).", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στον …, 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "....)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... και αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα από την πρώτη και 3) Ι. Δ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Παυλή, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-1-2014 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς με αριθμό …2014. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 96/2015 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως της από 10-3-2015 εφέσεως, η 175/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-7-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Εισηγητής ορίσθηκε ο αρεοπαγίτης Γεώργιος Δημάκης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Κατά την έννοια του άρθρου 1 του ν. 551/1915 (που κωδικοποιήθηκε με το β.δ. της 24-7/25-8-1920, διατηρήθηκε σε ισχύ μετά την εισαγωγή του ΑΚ κατ’ άρθρο 38 του ΕισΝΑΚ και εφαρμόζεται επί ναυτικής εργασίας, κατά τα άρθρα 2 του ίδιου νόμου και 66 περ. β’ του ν. 3816/1958, ΚΙΝΔ), ως ατύχημα από βίαιο συμβάν, που επήλθε κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής σε ναυτικό και θεμελιώνει αξίωση αποζημίωσης θεωρείται κάθε βλάβη που είναι αποτέλεσμα βίαιης και αιφνίδιας επενέργειας εξωτερικού αιτίου, μη αναγομένου αποκλειστικά σε οργανική ή παθολογική προδιάθεση του παθόντος, που δεν θα υπήρχε χωρίς την εργασία και την εκτέλεσή της υπό συγκεκριμένες περιστάσεις (ΟλΑΠ 1287/1986, ΑΠ 1616/2003).

Έτσι, όταν η βλάβη συνίσταται σε εκδήλωση νέας ασθένειας ή επιδείνωση προϋπάρχουσας, που είναι συνέπεια της εκτέλεσης της εργασίας υπό τους συμφωνημένους όρους ή τις συνήθεις περιστάσεις, ακόμη και δυσμενείς, αλλά συναφείς με το καθορισμένο είδος εργασίας, χωρίς τη μεσολάβηση εξωτερικού γεγονότος ξένου προς τον οργανισμό του παθόντος, δεν μπορεί να γίνει λόγος για βίαιο συμβάν κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής και δεν πρόκειται για ναυτεργατκό ατύχημα.

Παρά ταύτα, θεωρείται ότι πληρούται η έννοια του βιαίου συμβάντος, όταν μετά την εκδήλωση της ασθένειας του εργαζομένου, η οποία μπορεί και να προϋπήρχε σε λανθάνουσα κατάσταση, ζητείται απ’ αυτόν η εξακολούθηση της παροχής της εργασίας, έστω και υπό κανονικές συνθήκες ή για μικρό ακόμη χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασής του, εφ’ όσον ενόψει της εξασθένησης των δυνάμεών του, του είδους της εργασίας και των εν γένει περιστάσεων η αξίωση του εργοδότη ή των προστηθέντων προς παροχή της εργασίας καθίσταται αντίθετη προς τις αρχές των άρθρων 288 και 662 ΑΚ.

Στην τελευταία περίπτωση για να χαρακτηρισθεί μια δυσμενής εξέλιξη ως εργατικό ατύχημα, κατά την προαναφερθείσα έννοια, πρέπει ο εργοδότης αν και έχει λάβει γνώση της ασθένειας του εργαζομένου, που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της εργασίας του, να απαιτεί ή να αποδέχεται την εξακολούθηση της παροχής της.

Χωρίς την ύπαρξη βιαίου συμβάντος, κατά τα προεκτεθέντα, δεν δημιουργείται υποχρέωση του εργοδότη, από τον ως άνω νόμο, προς καταβολή αποζημίωσης στον εργαζόμενο (ΑΠ 1690/2013, ΑΠ 1602/ 2012).

2. Περαιτέρω, στο άρθρο 66 του ΚΙΝΔ ορίζεται ότι, όταν ο ναυτικός ασθενήσει, δικαιούται το μισθό και νοσηλεύεται με δαπάνες του πλοίου. Επίσης, αν η σύμβαση ναυτολόγησης λυθεί εξαιτίας της ασθένειας και ο ναυτικός νοσηλεύεται εκτός του πλοίου, δικαιούται νοσήλια και μισθό, εφόσον διαρκεί η ασθένεια, όχι όμως περισσότερο από τέσσερεις μήνες.

Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και όταν συμβεί ατύχημα από βίαιο συμβάν, μάλιστα, αν ο ναυτικός υπέστη από αυτό ανικανότητα για εργασία, εφαρμόζονται και οι ειδικές διατάξεις για την αποζημίωση εκείνων που έπαθαν ατύχημα στην εργασία τους. Από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι ο ναυτικός όταν η ασθένειά του προήλθε από εργατικό ατύχημα, κατά την προεκτεθείσα έννοια, δικαιούται μισθό ασθενείας, νοσήλια και αποζημίωση για το εργατικό ατύχημα, αν απ’ αυτό έμεινε ισόβια ή πρόσκαιρα ανίκανος για εργασία.

Έτσι, στην τελευταία περίπτωση, ο ναυτικός έχει αυτοτελείς και ανεξάρτητες αξιώσεις, οι οποίες δεν συνδέονται αναγκαίως, ούτε έχουν αντικείμενο την ίδια παροχή, αλλά αποβλέπουν στην επίτευξη άλλου σκοπού. Μάλιστα, για την προστασία του ναυτικού, που ασθένησε κατά τη διάρκεια της ναυτολόγησής του δεν είναι αναγκαία η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ εργασίας και ασθενείας, σε αντίθεση με τη θεμελίωση της αξίωσης αποζημίωσης που απορρέει από εργατικό ατύχημα, δηλαδή ασθένεια η οποία εμφανίσθηκε κατά τη διάρκεια της εργασίας του ναυτικού στο πλοίο, θεωρείται ως απότοκος της εργασίας του σε αυτό.

3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ "αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΟλΑΠ 861/1984).

4. Στην προκείμενη υπόθεση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Ότι δυνάμει συμβάσεως ναυτικής εργασίας αόριστης διάρκειας, που καταρτίσθηκε στον Πειραιά, την 26-04-2013, μεταξύ του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, έλληνα απογεγραμμένου ναυτικού, κατόχου ναυτικού φυλλαδίου και της νομίμως εκπροσωπούμενης από τον τρίτο εναγόμενο, ήδη τρίτο αναιρεσίβλητο, πρώτης εναγομένης εταιρίας, ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, διαχειρίστριας του υπό σημαία ...

Φ/Γ πλοίου "...", νηολογίου ..., ως αντιπροσώπου της εδρεύουσας στη … δεύτερης εναγόμενης, ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης, πλοιοκτήτριας του εν λόγω πλοίου, ο ενάγων προσλήφθηκε και ναυτολογήθηκε σ’ αυτό την επομένη, στη Σιγκαπούρη, υπό την ειδικότητα του πλοιάρχου, αντί συμφωνηθεισών "κλειστών" μηνιαίων αποδοχών ποσού 9.000 ευρώ, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των διατάξεων της εκάστοτε ισχύουσας Συλλογικής Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας (ΣΣΝΕ) για τα πληρώματα των φορτηγών πλοίων χωρητικότητας άνω των 4.500 τόνων.

Ότι ο ενάγων με την ένδικη αγωγή ισχυρίζεται "ότι την 30-08-2013, εν πλω με προορισμό το λιμάνι ... (…) της Αυστραλίας, υπό συνθήκες μεγάλης θαλασσοταραχής, ήτοι ένταση ανέμου 9 μποφόρ, ανεβαίνοντας τη σκάλα για να φτάσει στη γέφυρα του πλοίου, έχασε την ισορροπία του και έπεσε με τα γόνατα, με αποτέλεσμα δύο ημέρες αργότερα να αρχίσουν φριχτοί πόνοι στο δεξί γόνατο και να αδυνατεί να μετακινηθεί, οπότε άρχισε να λαμβάνει ισχυρά παυσίπονα, ότι την 20-09-2013 άρχισαν δυνατοί πόνοι και στο αριστερό γόνατο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του, οπότε ζήτησε την αντικατάστασή του που έλαβε χώρα την 08-10-2013 και ότι λόγω κωλυσιεργίας των εναγομένων δεν εξετάσθηκε από ιατρό στο ..., αλλά μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, όπου διαγνώσθηκε με χονδροπάθεια δεξιάς επιγονατίδας και αποκόλληση του χόνδρου και μικρότερου βαθμού χονδροπάθεια στο αριστερό γόνατο".

Ότι, αντιθέτως, αποδεικνύεται ότι την 30-08-2013 το πλοίο έπλεε προς το λιμάνι ... της Ινδίας και όχι προς το λιμάνι ..., η διεύθυνση του ανέμου ήταν νοτιοδυτική με ένταση έξι μποφόρ και ο κυματισμός δύο μέτρα, δηλαδή δεν επικρατούσαν συνθήκες μεγάλης θαλασσοταραχής. Ότι δεν υπήρξε καμία προηγούμενη αναφορά του ενάγοντος για το επικαλούμενο ατύχημα, ούτε την ίδια ούτε τις επόμενες ημέρες, παρά μόνο αρκετά αργότερα, την 23-09-2013, όταν ανέφερε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον πράκτορα της εναγομένης εταιρίας στο ..., ενόψει της προσέγγισης του πλοίου στον εν λόγω λιμένα, ότι έχει έντονο πόνο στο αριστερό του γόνατο, χωρίς όμως να τον συσχετίζει με πτώση του.

Ότι ο πράκτορας προέβη άμεσα στις αναγκαίες ενέργειες προκειμένου να εξετασθεί ο ενάγων από ιατρό στο ..., πλην όμως αυτό κατέστη ανέφικτο, οπότε ο πράκτορας συνέδραμε τον ενάγοντα στην αγορά ειδικού επιδέσμου. Ότι ακολούθησε η αποναυτολόγηση του ενάγοντος. Ότι αμέσως μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, την 11-10-2013, ο ενάγων επισκέφτηκε το θεραπευτήριο "...", στην Αθήνα, όπου μετά την υποβολή του σε ακτινολογικό έλεγχο διαγνώστηκε ότι πάσχει από σύνδρομο επιγονατιδομηριαίας αμφοτέρων των γονάτων, οπότε ο αρμόδιος ιατρός τον παρέπεμψε σε μαγνητική τομογραφία γονάτων και του συνέστησε φαρμακευτική και φυσιοθεραπευτική αγωγή.

Ότι κατά τη διενέργεια του μαγνητικού συντονισμού των γονάτων και της επεξεργασίας χόνδρου διαπιστώθηκε ευμεγέθης εστία χονδροπάθειας της δεξιάς επιγονατίδας με δημιουργία μεγάλου κρατήρα και κατά τόπους αποκόλληση του χόνδρου από το υποχόνδρινο οστούν, καθώς και αρκετά μικρότερων διαστάσεων τρίτου βαθμού εστία χονδροπάθειας στην ακρολοφία της αριστερής επιγονατίδας.

Ότι μετά την άσκηση της ένδικης αγωγής σε βάρος των εναγόμενων, οι τελευταίοι ζήτησαν από τον ενάγοντα να εξεταστεί και από ορθοπεδικό ιατρό της επιλογής τους, προσκομίζοντας τις προηγούμενες ιατρικές εξετάσεις και γνωματεύεις. Ότι ο ενάγων ανταποκρίθηκε οπότε, αφού εξετάστηκε από ιατρό που είδε και τις προηγούμενες εξετάσεις, διαπιστώθηκε ότι δεν υπέστη οστεοχόνδρινο κάταγμα, το οποίο προϋποθέτει βλάβη του οστού και του υπερκείμενου αρθρικού χόνδρου.

Ότι, αντιθέτως, πάσχει από χονδροπάθεια της επιγονατιδομηριαίας αρθρώσεως, δεξιά περισσότερο από αριστερά, η οποία είναι χρόνια νόσος του αρθρικού χόνδρου, απαιτεί χρόνο αναπτύξεως αρκετών ετών και είναι βραδέως εξελισσόμενη. Ότι η εν λόγω νόσος απαιτεί κατά κανόνα συντηρητική θεραπεία με φάρμακα και φυσιοθεραπεία, όπως είχε ήδη συστηθεί στον ενάγοντα.

Ότι οι γνωματεύσεις των ιατρών δεν αποκλίνουν μεταξύ τους, αλλά αντίθετα ταυτίζονται ως προς την πάθηση του ενάγοντος, συνωδά και προς τον ακτινολογικό και μαγνητικό έλεγχο του ασθενούς, δεδομένου ότι ούτε ο ιατρός επιλογής του ενάγοντος είχε γνωματεύσει ότι αυτός υπέστη οστεοχόνδρινο κάταγμα επιγονατιδομηριαίας αμφοτέρων των γονάτων.

Ότι η διάγνωση της πάθησης του ενάγοντος έγινε μετά το αποτέλεσμα του ακτινολογικού ελέγχου και επιβεβαιώθηκε με τη γενόμενη αργότερα μαγνητική τομογραφία, διαλαμβάνεται δε αρχικά στην από 14-10-2013 γνωμάτευση και ακολούθως, μετά την επανεξέταση του ασθενούς, στην από 07-04-2014 γνωμάτευση του ιδίου, στις οποίες ουδέν αναφέρεται περί κατάγματος, παρά μόνο για χονδροπάθεια (χόνδρινες βλάβες) κατά τα ανωτέρω ειδικότερα εκτιθέμενα.

Ότι τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το ότι ο θεράπων ιατρός συνέστησε στον ενάγοντα, μετά τη συντηρητική αγωγή που ακολούθησε, να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση είτε αρθροσκόπησης - χονδροπλαστικής είτε αντικατάστασης των επιγονατιδομηριαίων αρθρώσεων, καθόσον δεν πρόκειται για επεμβάσεις προς αποκατάσταση κατάγματος, όπως αβασίμως υπολαμβάνει ο ενάγων.

Ότι ο λόγος απόλυσης του ενάγοντος, την 09-09-2013, ανάγεται στην έλλειψη ομαλής συνεργασίας αυτού με τον Α’ μηχανικό του πλοίου, Δ. Χ., διότι υπήρχε έλλειψη εμπιστοσύνης και συνεννόησης μεταξύ τους και όχι σε βλάβη της υγείας του από ατύχημα, διότι δεν περιελήφθη τέτοιος λόγος στην από 09-09-2013 ηλεκτρονική επιστολή του προς αποναυτολόγηση.

Ότι την 25-08-2013 είχε ζητήσει την αντικατάστασή του και ο ίδιος ο Α’ μηχανικός, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους και ασυμφωνία με τον πλοίαρχο. Ότι οι αποναυτολογήσεις και των δύο ναυτικών έλαβαν χώρα την 08-10-2013, όταν κατέπλευσε το πλοίο στο λιμάνι ... και έφθασαν εκεί, προερχόμενοι από την Ελλάδα, ο νέος πλοίαρχος και ο νέος Α’ μηχανικός.

5. Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές, το εφετείο έκρινε ότι η πάθηση του ενάγοντος στους χόνδρους των επιγονατιδομηριαίων αρθρώσεων δεν συνιστά ατύχημα από βίαιο συμβάν κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή με αφορμή αυτήν, διότι προήλθε από τη βαθμιαία αλλοίωση και φθορά των αρθρικών χόνδρων και όχι από έκτακτη ή αιφνίδια επενέργεια κάποιου εξωτερικού αιτίου και δη εξαιτίας της [δήθεν] πτώσης του στη σκάλα προς τη γέφυρα του πλοίου.

Ακόμη, έκρινε ότι κατά την εκτέλεση της εργασίας του ενάγοντος δεν είχαν διαμορφωθεί εκτάκτως δυσμενείς συνθήκες, μη συμφυείς προς τους συνηθισμένους όρους παροχής αυτής, οι οποίες [δήθεν] συνετέλεσαν στην επιδείνωση της προϋπάρχουσας πάθησής του. Και ότι μετά την εκδήλωση της νόσου, οι δύσκολες μεν, αλλά σύμφυτες με τα καθήκοντά του συνθήκες παροχής της εργασίας του δεν απέβησαν εξαιρετικά και ασυνήθιστα δυσμενείς, προσλαμβάνοντας το χαρακτήρα βιαίου συμβάντος από αμέλεια των οργάνων ή προστηθέντων της εργοδότριας εταιρίας, με συνέπεια [δήθεν] την περαιτέρω επιδείνωση της υγείας του.

Με τις κρίσεις αυτές, το Μονομελές Εφετείο Πειραιώς απέρριψε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη την έφεση του ενάγοντος κατά της τότε εκκαλουμένης 175.2017 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που είχε κρίνει ομοίως και είχε απορρίψει ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη την ένδικη αγωγή του, με την οποία αυτός ζητούσε το συνολικό ποσό των 72.360,86 ευρώ για μισθούς ασθενείας τεσσάρων μηνών, ιατρικά έξοδα και αποζημίωση λόγω πρόσκαιρης πλήρους ανικανότητας προς εργασία, που προκλήθηκε από ναυτεργατικό ατύχημα.

6. Με την κρίση αυτή, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα της μη εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 53 επ., 66 ΚΙΝΔ, 1 επ. του ν. 551/1915, 10 του β.δ. 806/1970, 297-299, 648 επ., 662, 914, 922, 932 ΑΚ και, ειδικότερα, ως προς το ότι α) η πάθηση της υγείας του ενάγοντος ναυτικού δεν οφείλεται σε βίαιο συμβάν, ξένο προς τον οργανισμό του, που επήλθε κατά τη διάρκεια ή με αφορμή την εργασία του, αλλά οφείλεται αποκλειστικά σε προϋπάρχοντα παθολογικά αίτια, β) οι συνθήκες εργασίας του παθόντος ναυτικού, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, δεν ήσαν ούτε διαμορφώθηκαν κατά την εκτέλεση της σε ιδιαίτερα επιβαρυντικές ή ακραίες και, κυρίως, γ) τόσο η εργοδότρια όσο και οι λοιποί εναγόμενοι, με πηγή πληροφόρησης τον ίδιο τον φερόμενο ως παθόντα, δεν είχαν αναφορά για το επικαλούμενο ατύχημα, ούτε την ίδια, ούτε τις επόμενες ημέρες, παρά μόνο αρκετά αργότερα, την 23-09-2113, όταν ανέφερε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον πράκτορα της εργοδότριας στο ..., ενόψει της προσέγγισης του πλοίου στον εν λόγω λιμένα, ότι έχει έντονο πόνο στο αριστερό του γόνατο, χωρίς και πάλι να τον συσχετίζει με την επικαλούμενη πτώση του, οπότε δεν υπήρξε παραβίαση της τήρησης ισχυόντων νόμων διαταγμάτων και κανονισμών για τους όρους εργασίας των εργαζομένων στα πλοία.

Επομένως, ο μόνος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

7. Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτών (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-7-2017 αίτηση περί αναιρέσεως της 175/ 2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή χιλίων εκατό (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 21η Φεβρουαρίου 2018.

Και

Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 22α Μαΐου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ