Supreme Court dismisses appeal claiming lower court ignored evidence or misapplied legal weight to cadastral maps.

Απόφαση 958 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 958/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιλτιάδη Καρπέτα.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Γαρούφη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 351/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 22-2-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 19-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

-ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περίπτωση γ' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, και 346 Κ.Πολ.Δ.

Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και την ειδική αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, αλλά αρκεί η γενική βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ' είδος μόνο αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο έκρινε ότι ο ήδη αναιρεσίβλητος ενάγων απέκτησε την κυριότητα του επιδίκου οικοπέδου, εμβαδού 169,58 τ.μ., τόσο με παράγωγο τρόπο (κληρονομική διαδοχή και σύμβαση γονικής παροχής), όσο και πρωτοτύπως με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, και ακολούθως απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος εναγομένου κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε κρίνει ομοίως, δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι αυτός τυγχάνει κύριος διαιρετού τμήματος του επιδίκου ακινήτου εμβαδού 90 τ.μ.

και συγκεκριμένα δεν έλαβε υπόψη 1) το από μηνός Μαρτίου 1974 τοπογραφικό διάγραμμα, που συνόδευε την από 20-3-1974 έγγραφη δήλωση των ΑΑ και ΒΒ, πατέρα και θείου του, αντίστοιχα, στο οποίο η ιδιοκτησία του αναιρεσιβλήτου φέρεται να έχει εμβαδόν 81,67 τ.μ. ,2) τα υπ' αριθμ. .../1998 και .../2000 συμβόλαια του συμβολαιογράφου Λουτρακίου Παναγιώτη Γεωργόπουλου, με τα οποία ο αναιρεσείων συνέστησε γονικές παροχές προς τις θυγατέρες του, 3) την υπ' αριθμ. .../1995 συμβολαιογραφική πράξη του ίδιου συμβολαιογράφου περί αναγνωρίσεως κυριότητας, μαζί με το συνημμένο σ' αυτήν από μηνός Ιουλίου τοπογραφικό διάγραμμα των μηχανικών ...

και ..., στην οποία περιέχεται δήλωση του αναιρεσείοντος ότι το μισό της εικονιζόμενης στο διάγραμμα έκτασης των 172 τ. μ., που συμπίπτει με την επίδικη, ανήκει στον αναιρεσίβλητο και 4) την υπ' αριθμ. .../1968 ένορκη βεβαίωση μαρτύρων ενώπιον του συμβολαιογράφου Λουτρακίου Περ. Νικολακόπουλου. Από την προσβαλλόμενη, όμως, απόφαση και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων, όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με τις σκέψεις που η απόφαση αυτή περιέχει, για το ότι το ακίνητο που εμπεριέχεται στους τίτλους κυριότητας του ενάγοντος (υπ' αριθμ. .../1988 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Λουτρακίου Παναγιώτη Γεωργόπουλου και .../1988 συμβόλαιο γονικής παροχής του ίδιου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν νόμιμα), το οποίο και νεμήθηκε αυτός με διάνοια κυρίου, καλή πίστη και νόμιμο τίτλο, ασκώντας τις αναφερόμενες πράξεις νομής, είτε αυτοπροσώπως, είτε δι "αντιπροσώπου, επί μία τουλάχιστον εικοσαετία, ταυτίζεται πλήρως ως προς τη θέση και τα περιγραφόμενα στους τίτλους αυτούς όρια του, που παραμένουν αμετάβλητα, με το επίδικο ακίνητο, και, σύμφωνα με νεότερη ακριβή καταμέτρηση του, έχει εμβαδόν 169,58 τ.μ., δεν καταλείπεται καμιά απολύτως αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις όλα τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφα και την ένορκη βεβαίωση μαρτύρων, που αποτελεί δικαστικό τεκμήριο.

Επομένως, ο πιο πάνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

-ΕΠΕΙΔΗ, ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικού, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, εγγράφου, δηλαδή υπέπεσε σε λάθος κατά την ανάγνωση του εγγράφου, με το να αποδώσει σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό, στη συνέχεια δε κατέληξε, στηριζόμενο σ' αυτό μόνο ή κυρίως σ' αυτό στην περίπτωση συνεκτίμησης με άλλα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα για πραγματικά γεγονότα που έχουν επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Επομένως δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο, χωρίς να αναγνώσει εσφαλμένα το έγγραφο, εκτίμησε το περιεχόμενο του και μετά τη συνεκτίμηση του και με τις υπόλοιπες αποδείξεις κατέληξε σε πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, μη αποδίδοντας σ' αυτό την αποδεικτική αξία που του αποδίδει ο τελευταίος.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης την από το άνω άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από μηνός Οκτωβρίου 1988 τοπογραφικού διαγράμματος, γιατί δέχθηκε ότι "το επίδικο ακίνητο, που απέκτησε ο ενάγων από κληρονομιά της μητέρας του, βρέθηκε σύμφωνα με νεότερη ακριβή καταμέτρηση να έχει εμβαδόν 169,58 τ.μ., όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον ενάγοντα τοπογραφικό διάγραμμα, το οποίο συντάχθηκε από τον πολιτικό μηχανικό ...

και τον τοπογράφο μηχανικό ... το μήνα Οκτώβριο του έτους 1988, το ίδιο έτος με τη δήλωση αποδοχής κληρονομιάς και είναι συνημμένο στους τίτλους κτήσεως του ενάγοντος", ενώ, κατά τον αναιρεσείοντα, το τοπογραφικό αυτό διάγραμμα δεν είναι συνημμένο σε κανέναν από του τίτλους κτήσεως του ενάγοντος, ήτοι στην υπ' αριθμ. .../1988 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς και το .../1988 συμβόλαιο γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Λουτρακίου Παναγιώτη Γεωργόπουλου.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι, όπως σ' αυτόν εκτίθεται, το Εφετείο δέχθηκε ότι το επίδικο ακίνητο, όπως εικονίζεται στο από μηνός Οκτωβρίου του έτους 1988 τοπογραφικό διάγραμμα των πιο πάνω μηχανικών, το οποίο έχει συνταχθεί κατά το ίδιο έτος που συντάχθηκε και η υπ' αριθμ. .../1988 συμβολαιογραφική πράξη περί αποδοχής κληρονομίας, έχει εμβαδόν 169,58 τ.μ, δηλαδή ανέγνωσε ορθώς, όπως ακριβώς έχει, το έγγραφο αυτό, η δε προβαλλόμενη με το λόγο αυτό αιτίαση, ότι το Εφετείο εσφαλμένα δέχθηκε ότι το εν λόγω τοπογραφικό διάγραμμα έχει συνταχθεί κατά το έτος 1988 και ότι είναι συνημμένο στους τίτλους κυριότητας του ενάγοντος, ανάγεται στην εκτίμηση από το δικαστήριο των αποδείξεων, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

ΕΠΕΙΔΗ, ο από το άρθρο 559 αριθ.12 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης της παραβίασης των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας προσδίδει σε αποδεικτικό μέσο μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που προσδίδει σ' αυτό ο νόμος, ενώ δε δημιουργείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο συνεκτιμώντας ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα, κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ, αποδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα σ' ένα από αυτά.

Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθ.12 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με την αποδεικτική δύναμη του προαναφερθέντος από μηνός Οκτωβρίου του έτους 1988 τοπογραφικού διαγράμματος του πολιτικού μηχανικού ...

και του τοπογράφου μηχανικού ..., το οποίο προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος προς απόδειξη του αγωγικού του ισχυρισμού ότι το περιλαμβανόμενο στους τίτλους του ακίνητο έχει εμβαδόν 169,58 τ.μ., διότι, "υπολαμβάνοντας ότι αυτό ήταν συνημμένο στους τίτλους κτήσεως του ενάγοντος, το παραμόρφωσε και συνεπεία της παραμόρφωσης του προσέδωσε σ' αυτό την αποδεικτική δύναμη που προβλέπει το άρθρο 441 ΚΠολΔ για τα δημόσια έγγραφα, ενώ το διάγραμμα αυτό δεν είχε καμιά αποδεικτική δύναμη".

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο ανωτέρω αποδεικτικό του πόρισμα, συνεκτίμησε το παραπάνω τοπογραφικό διάγραμμα, ως δικαστικό τεκμήριο, μαζί με τα λοιπά αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-02-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 351/2005 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ