Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling non-read document was known via primary judgment.

Απόφαση 956 / 2024 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 956/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ελένη Μπερτσιά, Κωνσταντίνα Νάκου-Εισηγήτρια και Λεωνίδα Χατζησταύρου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Μπαρδάκη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ.-Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κωνσταντίνου, για αναίρεση της .../2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεσή της για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ' αριθ. πρωτ. ...2024 αίτησή του αναίρεσης, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2024.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από ...2024 (αριθ. πρωτ. ΕισΑΠ ...2024) αίτηση του Δ.-Α. Κ. του Γ., για αναίρεση της με αριθ. .../2023 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α, της παράβασης του άρθρου 67 ν. 3028/2002 και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις ...2024 και εμπρόθεσμα, εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις ...2024 (άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 4 ΚΠΔ). Επομένως, η αίτηση αναίρεσης, η οποία περιέχει παραδεκτούς λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α, Δ και Ε του ΚΠΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 21 του ν. 3028/2002 "Για την προστασία των αρχαιοτήτων και της πολιτιστικής εν γένει κληρονομιάς" "1. Τα αρχαία κινητά μνημεία που χρονολογούνται έως και το 1453 ανήκουν στο Δημόσιο κατά κυριότητα και νομή, είναι ανεπίδεκτα χρησικτησίας και είναι εκτός συναλλαγής κατά την έννοια του άρθρου 966 του Αστικού Κώδικα.2....3....4.

Το δικαίωμα κυριότητας σε άλλα κινητά μνημεία μεταγενέστερα του 1453 ασκείται υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις του παρόντος νόμου...... Κατά τη διάταξη του άρθρου 23 παρ. 3 του ίδιου νόμου <<.3. Όταν ο κάτοχος αρχαίου που χρονολογείται έως και το 1453 αποβιώσει, χορηγείται άδεια κατοχής στον κληρονόμο του, εφόσον υποβάλει σχετική αίτηση...." Κατά τη διάταξη του άρθρου 27 "1.

Ο κάτοχος κινητού αρχαίου και ο κύριος αρχαίου ή άλλου κινητού μνημείου ευθύνονται για την ασφάλεια και τη διατήρησή του.....2. Ο κάτοχος κινητού αρχαίου και ο κύριος αρχαίου ή άλλου κινητού μνημείου υποχρεούνται να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα συντήρησης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43. Αν η Υπηρεσία κρίνει ότι η συντήρηση είναι ανεπαρκής, λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, διατηρώντας τη δυνατότητα να καταλογίσει το σύνολο ή μέρος της σχετικής δαπάνης σε βάρος των υποχρέων, σύμφωνα με τις σχετικές περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις...." Κατά τη διάταξη του άρθρου 43 "1.

Οι εργασίες συντήρησης σε κινητά μνημεία και σε γλυπτά, ζωγραφικά, διακοσμητικά ή άλλα στοιχεία που είναι αναπόσπαστα τμήματα ακινήτων μνημείων, διενεργούνται από την Υπηρεσία ή από πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα στα μητρώα συντηρητών αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, που προβλέπονται από τη διάταξη της παραγράφου 6 του άρθρου 9 του Ν. 2557/1997 (ΦΕΚ 271 Α') υπό την εποπτεία της Υπηρεσίας, ύστερα από μελέτη που εγκρίνεται από αυτήν ή, αν είναι μείζονος σημασίας, με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου.

Για την έγκριση της μελέτης απαιτείται να έχει προηγηθεί τεκμηρίωση του μνημειακού χαρακτήρα του κινητού ή του ακινήτου". Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 67 του ν. 3028/2002 "Ο κύριος, ο νομέας ή ο κάτοχος μνημείου, ο οποίος εκτελεί τις υποχρεώσεις του για φύλαξη, διατήρηση ή συντήρησή του πλημμελώς και έτσι εκθέτει το μνημείο σε κίνδυνο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών".

Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της.

Περαιτέρω, σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, ούτε αναφορά του συγκεκριμένου αποδεικτικού μέσου, από το οποίο προέκυψε κάθε παραδοχή (ΑΠ 1333/2018).

Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης, ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Δεν αποτελεί λόγο αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Επίσης, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης με αριθ. .../2023 απόφασης, το Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των μνημονευόμενων κατά το είδος τους αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Στην Αθήνα, στις ...2016 ο κατηγορούμενος, ως νομέας και κάτοχος αρχαίων μνημείων που χρονολογούνται έως και το 1453, δεν εκτελούσε επιμελώς τις υποχρεώσεις του για φύλαξη, διατήρηση ή συντήρηση των μνημείων αυτών εκθέτοντάς τα με τον τρόπου αυτό σε κίνδυνο. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος έχει στην κατοχή του τα κάτωθι αρχαία μνημεία:

1] Μία μαρμάρινη φιάλη. Συγκολλημένη. Μικρή συμπλήρωση Διαμ.χείλους: 0.15μ., ύψους 0.04μ. Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή. 69, αρ.39 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 2] Μαρμάρινη φιάλη. Συγκολλημένη. Μικρή συμπλήρωση Διαμ.χείλους: 0.165μ.,ύψους 0.05μ. P.G. Preziosi 1988, Early Cycladic art in North American collections, 300-305, n.122 27. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 3] Μαρμάρινη πυξίδα, σφαιρική, ελλιπής στο πόδι. Συμπληρωμένη στο χείλος, στο κέντρο του πυθμένα και στο ένα ζεύγος λαβών. Συγκολλημένη. Διαμ. χείλους: 0.073μ., ύψ.: 0.088μ., διαμ. σώματος: 0.115μ. P.G. Preziosi 1988, Early Cycladic art in North American collections, 316-318, n.136 139. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 4] Μαρμάρινο Κυκλαδικό ειδώλιο, του τύπου "με διπλωμένα χέρια.". Ακέφαλο. Πυκνά ιζήματα στην πίσω όψη.

Ύψ.: 0.095μ., μεγ. πλατ. σώματος: 0.035μ. Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή, 149, αρ.7, 150, αρ. 101.1,152, αρ. 1. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 5] Μικρό μαρμάρινο κύπελλο, με κοίλες πλευρές, ελλιπές στο πόδι. Οπή στο κέντρο του πυθμένα Διαμ.χείλους: 0.09μ" ύψ.: 0.03μ Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή, 70, αρ.44. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 6] Πήλινη φιάλη, ημισφαιρική. Πηλός καστανότεφρος. Ιζήματα. Διαμ.χείλους: 0.135μ., ύψ.: 0.07μ Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 7] Πήλινη πρόχους, με σφαιρικό σώμα και κωνικό λαιμό. Ελλιπής σε τμήμα του σώματος και του στομίου. Πηλός τεφρός με ιζήματα. Ύψ.: 0.12μ., διαμ.βάσης: 0.05μ., δαμ.σωμ.: 0.115μ. Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή, 72, αρ.48. Χ.Τζαβέλλα-Evjen 1984, ΑΔ 32, Λιθάρες, 241, εικ.78, 249-50, σχεδ.55-56. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.: ΠΚ

ΙΙΒ-ΠΚ

ΙΙΙ) 8] Πρόχους οπισθότμητη. Μικρή συμπλήρωση στο χείλος. Ερυθρός πηλός, κατά τόπους καστανόμαυρος, με εγκλείσματα. S.Hood 1981, Prehistoric Emporio and Ayio Gala, Vol.I, pi.3.6-8 Διαμ.χείλους: 0.055μ., ύψ.: 0.165μ. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 9] Πήλινος μικρογραφικός αμφορέας, με ψηλό πλατύ λαιμό. Ελλιπής στις δύο εκ των τεσσάρων λαβών-διατρήσεων. Καστανότεφρος πηλός. Μελανό επίχρισμα Διαμ. χείλους: 0.022μ., ύψ.: 0.0.052μ. Πρβλ.: Χ.Ντούμας 1992, Ακρωτήρι Θήρας, πιν.72.α. Troy, Mycenae, Tiryns, Orchomenos, 1990, 189, αρ.74 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 10] Πήλινη πυξίδα, σφαιρική. Ελλιπής στις δύο εκ των τεσσάρων λαβών. Συγκολλημένη. Καστανός πηλός. Διαμ.χείλους: 0.047μ., ύψ.: 0.05μ. Σάμψων 1985, Μάνικα, εικ.123 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 11] Πήλινη πυξίδα, σφαιρική, με δύο λαβές. Φθορές στο χείλος. Καστανέρυθρος πηλός, κατά τόπους τεφρός. Διαμ.χείλους: 0.057μ., ύψ.: 0.068μ. Σάμψων 1985, Μάνικα, εικ.108 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 12] Πήλινο, κλειστό, σφαιρικό, άωτο αγγείο, με φαρδύ λαιμό (χύτρα). Πηλός ανοιχτός-καστανός. Διαμ.χείλους: 0.049μ" ύψ.: 0.062μ. Πρβλ.: S.Hood 1981, Prehistoric Emporio and Ayio Gala, Vol.l, 5, pl.3.b. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 13] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, κωνικού σχήματος. Πηλός ανοιχτός καστανός. Διαμ.χείλους: 0.069μ., ύψ.: 0.068μ. Πρβλ.: Troy, Mycenae, Tiryns, Orchomenos, 1990, H.Schliemanm. The 100th anniversary of hiw death, 180-183, n. 61, 64, 66.

Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 14] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, με αμφίκοιλο περίγραμμα σώματος. Φθορές στο χείλος. Πηλός πορτοκαλής. Διαμ.χείλους: 0.046μ., ύψ.χωρίς λαβή: 0.036μ Πρβλ.:Παρλαμά Λ. 1984, Η Σκύρος την εποχή του Χαλκού, πιν.48.14. Troy, Mycenae, Tiryns, Orchomenos, 1990, 204, n.95 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 15] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, με βαθύ περίπου κυλινδρικό σώμα.

Ρωγμή εσωτερικά. Διαμ.χείλους: 0.041 μ., ύψ.με λαβή: 0.055μ Χ.Τζαβέλλα-Evjen 1984, ΑΔ 32, Αιθάρες, πιν.39α, εικ.93.β. AS.Hood 1981, Prehistoric Emporio and Ayio Gala, Vol.I, pi.56.637 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) και 16] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, με αμφίκοιλο περίγραμμα σώματος, όμοιου τύπου με αρ.14. Μικρή συμπλήρωση στο σώμα. Συγκολλημένη η λαβή.

Διαμ.χείλους: 0.051 μ., ύψ.με λαβή: 0.05μ Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.). Τα αρχαία αυτά μνημεία αποτελούν σημαντικά δημιουργήματα του κυκλαδικού πολιτισμού της 3ης χιλιετίας π.Χ., ιδιαίτερα μεγάλης επιστημονικής και καλλιτεχνικής σημασίας και είναι ανάγκη να βρίσκονται υπό την άμεση προστασία του Δημοσίου.

Μολονότι η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών του ζήτησε να της παραδώσει τα ανωτέρω αρχαία μνημεία, προκειμένου αυτά να περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο, να βρίσκονται υπό την άμεση προστασία του και να εμπλουτίσουν τις Συλλογές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, συμφώνα μάλιστα και με την ΥΠΠΟΑ / ΓΔΑΠΚ / ΔΔΕΑΜΤΠΠΑ / ΤΕΙΑΣΑ / ... / ... / ... / ... / ...2016 απόφαση του Τμήματος Εποπτείας Ιδιωτικών Αρχαιολογικών Συλλογών και Αρχαιοπωλείων της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, εντούτοις αυτός (ο κατηγορούμενος), δεν έπραξε τούτο, συνέχισε δε να τα έχει στην κατοχή του, αρνούμενος να τα παραδώσει στην ανωτέρω Υπηρεσία, συνεχίζοντας να εκτελεί πλημμελώς τις υποχρεώσεις του για φύλαξη, διατήρηση ή συντήρησή τους, εκθέτοντας τα με τον τρόπο αυτό σε κίνδυνο.

Τα ανωτέρω συνάγονται και από την απολογία του, σύμφωνα με την οποία ο ίδιος φροντίζει για τη συντήρησή τους, αν και δεν έχει τα κατάλληλα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα προς τούτο, δεδομένου ότι δεν είναι ούτε αρχαιολόγος ούτε συντηρητής αρχαίων μνημείων, με αποτέλεσμα τα μνημεία αυτά να κινδυνεύουν από φθορές και αλλοιώσεις.

Επίσης η φύλαξη η διατήρησή τους στην οικία του κατηγορουμένου, σε καμία περίπτωση δεν παρέχει εχέγγυα ασφάλειας αντίστοιχα ενός χώρου μουσείου ή χώρου αποθήκευσης της αρχαιολογικής υπηρεσίας, οι οποίοι κατά τεκμήριο διαθέτουν άρτια φύλαξη και μέτρα προστασίας κατά κινδύνων κλοπής, πυρκαγιάς ή σεισμού.

Ως εκ τούτου είναι αυταπόδεικτη η από τον κατηγορούμενο τέλεση της πράξης που του αποδίδεται κατά την αντικειμενική υπόσταση. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος προβαίνει στην πράξη του αυτή δολίως, καθώς τελεί σε γνώση των κινδύνων που εγκυμονούνται για τα μνημεία που κατέχει καθώς, παρά το ότι έχει κληθεί επανειλημμένως να τα αποδώσει στην αρμόδια αρχαιολογική αρχή και του ασκήθηκε η προκείμενη ποινική δίωξη, εντούτοις αυτός επιμένει να διακρατεί αυτά και να μην τα αποδίδει, με κίνδυνο φθοράς, απώλειας ή τυχαίας καταστροφής τους, ενδεχόμενα τα οποία γνωρίζει και αποδέχεται.

Ωστόσο πρέπει να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του αρ. 84 παρ. 2° ΠΚ το οποίο του είχε αναγνωριστεί και πρωτοδίκως, βάσει της αρχής της μη χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου (αρ. 470ΚΠΔ), καθόσον η πράξη του αυτή παρίσταται ως μόνη παραφωνία στον εν γένει σύννομο βίο του, κατά τον οποίο δεν έχει καταδικαστεί για κάποια άδικη πράξη, όπως επιβεβαιώνεται και από το αντίγραφο του ποινικού του μητρώου.

Ακολούθως το ανωτέρω Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, ήδη αναιρεσείοντα, με το ακόλουθο διατακτικό:

"ΚΗΡΥΣΣΕΙ αυτόν ένοχο με την αναγνώριση της συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης του α. 84 παρ. 2 α Π.Κ. του ότι στην Αθήνα, στις ...2016, με πρόθεση παρενέβη τις διατάξεις του Ν. 3028/2002, σύμφωνα με τις οποίες ο κύριος, ο νομέας ή ο κάτοχος αρχαίου μνημείου που χρονολογείται έως και το 1453, ο οποίος εκτελεί τις υποχρεώσεις του για φύλαξη, διατήρηση ή συντήρησή του πλημμελώς και έτσι εκθέτει το μνημείο σε κίνδυνο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών, πλέον δε συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος έχοντας στην κατοχή του τα κάτωθι αρχαία μνημεία :

1] Μία μαρμάρινη φιάλη. Συγκολλημένη. Μικρή συμπλήρωση Διαμ.χείλους: 0.15μ., ύψ.: 0.04μ. Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή. 69, αρ.39 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 2] Μαρμάρινη φιάλη. Συγκολλημένη. Μικρή συμπλήρωση Διαμ.χείλους: 0.165μ.,ύψ.: 0,05μ. P.G.Preziosi 1988, Early Cycladic art in North American collections, 300-305, n.122 27. τιρωιμη; Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 3] Μαρμάρινη πυξίδα, σφαιρική, ελλιπής στο πόδι. Συμπληρωμένη στο χείλος, στο κέντρο του πυθμένα και στο ένα ζεύγος λαβών. Συγκολλημένη. Διαμ. χείλους: 0.073μ., ύψ.: 0.088μ., διαμ" σώματος: 0.115μ. P.GPreziosi 1988, Early Cycladic art in North American collections, 316-318, n.136 139. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 4] Μαρμάρινο Κυκλαδικό ειδώλιο, του τύπου "με διπλωμένα χέρια.". Ακέφαλο. Πυκνά ιζήματα στην πίσω όψη.

Ύψ.: 0.095μ., μεγ. πλατ. σώματος: 0.035μ. Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή, 149, αρ.7, 150, αρ. 101.1, 152, αρ. 1. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 5] Μικρό μαρμάρινο κύπελλο, με κοίλες πλευρές, ελλιπές στο πόδι. Οπή στο κέντρο του πυθμένα Διαμ.χείλους: 0.09μ., ύψ.: 0.03μ Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή, 70, αρ.44. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), 6] Πήλινη φιάλη, ημισφαιρική. Πηλός καστανότεφρος. Ιζήματα. Διαμ.χείλους: 0.135μ., ύψ.: 0.07μ Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 7] Πήλινη πρόχους, με σφαιρικό σώμα και κωνικό λαιμό. Ελλιπής σε τμήμα του σώματος και του στομίου. Πηλός τεφρός με ιζήματα. Ύψ.: 0.12μ., διαμ.βάσης: 0.05μ., δαμ.σωμ.: 0.115μ. Renfrew C. Το Κυκλαδικό πνεύμα. Συλλογή Ν.Π.Γουλανδρή, 72, αρ.48. Χ.Τζαβέλλα-Evjen 1984, ΑΔ 32, Αιθάρες, 241, εικ.78, 249-50, σχεδ.55-56. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.: ΠΚ

ΙΙΒ-ΠΚ

ΙΙΙ) 8] Πρόχους οπισθότμητη. Μικρή συμπλήρωση στο χείλος. Ερυθρός πηλός, κατά τόπους καστανόμαυρος, με εγκλείσματα. S.Hood 1981, Prehistoric Emporio and Ayio Gala, Vol.Ι, pi.3.6-8 Διαμ.χείλους: 0.055μ., ύψ.: 0.165μ. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 9] Πήλινος μικρογραφικός αμφορέας, με ψηλό πλατύ λαιμό. Ελλιπής στις δύο εκ των τεσσάρων λαβών-διατρήσεων. Καστανότεφρος πηλός. Μελανό επίχρισμα Διαμ. χείλους: 0.022μ., ύψ.: 0.0.052μ. Πρβλ.: Χ.Ντούμας 1992, Ακρωτήρι Θήρας, πιν.72.α. Troy, Mycenae, Tiryns, Orchomenos, 1990, 189, αρ.74 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 10] Πήλινη πυξίδα, σφαιρική. Ελλιπής στις δύο εκ των τεσσάρων λαβών. Συγκολλημένη. Καστανός πηλός. Διαμ.χείλους: 0.047μ., ύψ.: 0.05μ. Σάμψων 1985, Μάνικα, εικ.123 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 11] Πήλινη πυξίδα, σφαιρική, με δύο λαβές. Φθορές στο χείλος. Καστανέρυθρος πηλός, κατά τόπους τεφρός. Διαμ.χείλους: 0.057μ., ύψ.: 0.068μ. Σάμψων 1985, Μάνικα, εικ.108 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 12] Πήλινο, κλειστό, σφαιρικό, άωτο αγγείο, με φαρδύ λαιμό (χύτρα). Πηλός ανοιχτός-καστανός. Διαμ.χείλους: 0.049μ" ύψ.: 0.062μ. Πρβλ.: S.Hood 1981, Prehistoric Emporio and Ayio Gala, Vol.l, 5, pl.3.b. Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 13] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, κωνικού σχήματος. Πηλός ανοιχτός καστανός. Διαμ.χείλους: 0.069μ., ύψ.: 0.068μ. Πρβλ.: Troy, Mycenae, Tiryns, Orchomenos, 1990, H.Schliemanm. The 100th anniversary of his death, 180-183, n. 61, 64, 66.

Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 14] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, με αμφίκοιλο περίγραμμα σώματος. Φθορές στο χείλος. Πηλός πορτοκαλής. Διαμ.χείλους: 0.046μ., ύψ.χωρίς λαβή: 0.036μ Πρβλ.:Παρλαμά Λ. 1984, Η Σκύρος την εποχή του Χαλκού, πιν.48.14. Troy, Mycenae, Tiryns, Orchomenos, 1990, 204, n.95 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) 15] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, με βαθύ περίπου κυλινδρικό σώμα.

Ρωγμή εσωτερικά. Διαμ.χείλους: 0.041 μ., ύψ.με λαβή: 0.055μ Χ.Τζαβέλλα-Evjen 1984, ΑΔ 32, Αιθάρες, πιν.39α, εικ.93.β. AS.Hood 1981, Prehistoric Emporio and Ayio Gala, Vol.l, pl.56.637 Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) και 16] Πήλινο, μόνωτο κύπελλο, με αμφίκοιλο περίγραμμα σώματος, όμοιου τύπου με αρ.14. Μικρή συμπλήρωση στο σώμα. Συγκολλημένη η λαβή.

Διαμ.χείλους: 0.051 μ., ύψ.με λαβή: 0.05μ Πρώιμη Εποχή Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.), τα οποία (αρχαία μνημεία) αποτελούν σημαντικά δημιουργήματα του Κυκλαδικού πολιτισμού της 3ης χιλιετίας π.Χ., ιδιαίτερα μεγάλης επιστημονικής και καλλιτεχνικής σημασίας και είναι ανάγκη να βρίσκονται υπό την άμεση προστασία του Δημοσίου, και μολονότι η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών του ζήτησε να της παραδώσει τα ανωτέρω αρχαία μνημεία, προκειμένου αυτά να περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο, να βρίσκονται υπό την άμεση προστασία του και να εμπλουτίσουν τις Συλλογές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, σύμφωνα μάλιστα και με την ΥΠΠΟΑ / ΓΔΑΠΚ / ΔΔΕΑΜΤΠΠΑ / ΤΕΙΑΣΑ / ... / ... / ... / ... / ...2016 απόφαση του Τμήματος Εποπτείας Ιδιωτικών Αρχαιολογικών Συλλογών και Αρχαιοπωλείων της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού εντούτοις αυτός (ο κατηγορούμενος), δεν έπραξε τούτο, συνέχισε δε να τα έχει στην κατοχή του, αρνούμενος να τα παραδώσει στην ανωτέρω Υπηρεσία, συνεχίζοντας να εκτελεί πλημμελώς τις υποχρεώσεις του για φύλαξη, διατήρηση ή συντήρησή τους, εκθέτοντας με τον τρόπο αυτό σε κίνδυνο τα ανωτέρω αρχαία μνημεία." Με τις προεκτεθείσες παραδοχές, οι οποίες περιλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του, ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος για την αξιόποινη πράξη της παράβασης των άρθρων 21 παρ. 4, 23 παρ. 3, 27 και 67 ν. 3028/2002, την απαιτούμενη από τις διατάξεις του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού, ειδικότερα, διέλαβε σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, που στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του, ως άνω, εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους τα υπήγαγε στις, ως άνω, ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει την απόφαση από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση: α) ότι ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων είναι νομέας και κάτοχος των προσδιοριζομένων κατά τα ειδικότερα χαρακτηριστικά τους 16 κινητών αρχαίων μνημείων, που χρονολογούνται έως το 1453, τα οποία αποτελούν σημαντικά δημιουργήματα του Κυκλαδικού πολιτισμού της 3ης χιλιετίας π.χ., ιδιαίτερα μεγάλης επιστημονικής και καλλιτεχνικής σημασίας, συντρέχει δε ανάγκη να βρίσκονται υπό την άμεση προστασία του Ελληνικού Δημοσίου και να εμπλουτίσουν τις Συλλογές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, β) ότι αν και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών, προς το σκοπό αυτό (της άμεσης προστασίας των εν λόγω αρχαίων μνημείων) ζήτησε από τον κατηγορούμενο ήδη αναιρεσείοντα να της τα παραδώσει, ο τελευταίος αρνήθηκε και συνέχισε να τα έχει στην κατοχή του, γ) ότι ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων εκτελούσε πλημμελώς τις υποχρεώσεις του για φύλαξη, διατήρηση και συντήρηση των αρχαίων μνημείων.

Επισημαίνεται ότι ,παρότι στην προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται λόγος για πλημμελή εκπλήρωση της υποχρέωσης του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος για "φύλαξη, διατήρηση ή συντήρησή τους", καθίσταται σαφές ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με πληρότητα, χωρίς λογικά κενά ή αντιφάσεις δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων τέλεσε σωρευτικά και τους τρεις τρόπους διάπραξης του αδικήματος.

Ειδικότερα δέχθηκε ότι φροντίζει ο ίδιος για τη συντήρησή τους, αν και δεν έχει τα κατάλληλα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα προς τούτο, δεδομένου ότι δεν είναι ούτε αρχαιολόγος ούτε συντηρητής, καθώς και ότι η φύλαξη και η διατήρησή τους στην οικία του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος σε καμία περίπτωση δεν παρέχει εχέγγυα ασφάλειας αντίστοιχα ενός χώρου μουσείου ή χώρου αποθήκευσης της αρχαιολογικής υπηρεσίας, οι οποίοι κατά τεκμήριο διαθέτουν άρτια φύλαξη και μέτρα προστασίας κατά κινδύνων κλοπής, πυρκαγιάς ή σεισμού, δ) ότι με την πλημμελή εκπλήρωση των παραπάνω υποχρεώσεών του ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων εκθέτει σε κίνδυνο τα αρχαία αυτά μνημεία, αφού δέχθηκε το Δικαστήριο ότι από την πλημμελή συντήρησή τους κινδυνεύουν από φθορές και αλλοιώσεις, ενώ από την πλημμελή φύλαξη και διατήρησή τους κινδυνεύουν από κλοπή, πυρκαγιά ή σεισμό, ε) ότι ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων τελεί σε γνώση των κινδύνων που εγκυμονούνται για τα αρχαία μνημεία που κατέχει, καθώς, παρότι έχει κληθεί να τα αποδώσει στην αρμόδια αρχαιολογική αρχή και του ασκήθηκε ποινική δίωξη επιμένει να τα διακρατεί και να μην τα αποδίδει, με κίνδυνο φθοράς, απώλειας, ή τυχαίας καταστροφής τους.

Με βάση τις παραδοχές αυτές , πληρούται η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της παράβασης του άρθρου 67 ν. 3028/2002, την οποία το Δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, αφού υπήγαγε ορθά σ' αυτήν τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, ενώ με την συνολική, ως άνω, αιτιολογία (σκεπτικό και διατακτικό) το Δικαστήριο απέρριψε τον αρνητικό ισχυρισμό του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος περί μη στοιχειοθέτησης της αντικειμενικής υπόστασης της πράξης.

Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος, ως άνω, λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 358, 362 παρ.2 και 367 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας, ως αποδεικτικού στοιχείου, εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, συνιστά απόλυτη ακυρότητα και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α' ΚΠοινΔ., σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ.1 περίπτωση δ' του ιδίου Κώδικα, λόγο αναίρεσης, διότι έτσι παραβιάζεται η αρχή της προφορικότητας της συζήτησης και η άσκηση του κατά το άρθρο 358 του ιδίου Κώδικα δικαιώματος, του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό μέσο.

Αν δεν αναφέρεται το συγκεκριμένο έγγραφο στο οικείο σημείο των πρακτικών, όπου γίνεται μνεία των αναγνωσθέντων εγγράφων, προκύπτει όμως από το σκεπτικό της απόφασης και από το όλο περιεχόμενο της, ότι το έγγραφο αναγνώσθηκε και έτσι ο κατηγορούμενος είχε την δυνατότητα να ασκήσει τα κατά τα άνω δικαιώματά του, πληρούται ο σκοπός των ανωτέρω διατάξεων και δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης.

Τα παραπάνω, όμως, δεν ισχύουν για τα έγγραφα που αποτελούν τη βάση του εγκλήματος για το οποίο έλαβε χώρα η καταδίκη του κατηγορουμένου και στοιχείο του σε βάρος του κατηγορητηρίου ή είναι έγγραφα διαδικαστικά ή αναφέρονται απλώς ιστορικά ή διηγηματικά στην απόφαση ή η ταυτότητα και το περιεχόμενό τους προκύπτει από άλλα αποδεικτικά μέσα, ή από την αναγνωσθείσα στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου πρωτόδικη απόφαση με τα πρακτικά, διότι, στην περίπτωση αυτή, γνωρίζει ο τελευταίος την ταυτότητα και το περιεχόμενο των εγγράφων αυτών και μπορούσε, αν το ήθελε, να ασκήσει τα κατ' άρθρο 358 δικαιώματά του ΑΠ 837/2023, ΑΠ 123/2022, ΑΠ 410/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, με την αιτίαση ότι το Δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε το αναφερόμενο στο αναιρετήριο, μη αναγνωσθέν έγγραφο, δηλαδή την ΥΠΠΟΑ / ΓΔΑΠΚ / ΔΔΕΑΜΤΠΠΑ / ΤΕΙΑΣ / ... / ... / ... / ... / ...2016 απόφαση του Τμήματος Εποπτείας Ιδιωτικών Αρχαιολογικών Συλλογών και Αρχαιοπωλείων της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτό τα υπερασπιστικά του δικαιώματα.

Από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το έγγραφο αυτό, του οποίου γίνεται μνεία στο σκεπτικό και στο διατακτικό της απόφασης, δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των αναγνωσθέντων εγγράφων. Όμως, αναφέρεται τούτο στο διατακτικό της πρωτόδικης με αριθ. .../2022 απόφασης του ΣΤ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία αναγνώσθηκε στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, όπως αναφέρεται στα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, εφόσον το εν λόγω έγγραφο προέκυπτε από την αναγνωσθείσα στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου πρωτόδικη απόφαση, αποτελούσε δε και στοιχείο της σε βάρος του κατηγορουμένου ήδη αναιρεσείοντος κατηγορίας, η αξιολόγησή του με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν επέφερε ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, αφού ο κατηγορούμενος ήδη αναιρεσείων ή ο συνήγορος του είχε την ευχέρεια, γνωρίζοντας την ταυτότητα και ο περιεχόμενο του εγγράφου να ασκήσει τα από το άρθρο 358 ΚΠΔ δικαιώματά του. Επομένως, ο τρίτος λόγος αναίρεσης, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Κατόπιν των παραπάνω και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από ...2024 με αριθ. γεν. πρωτ. ΕισΑΠ ...2024 αίτηση του Δ.-Α. Κ. του Γ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθ. .../2023 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα ης ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουλίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ