Supreme Court dismisses appeal on property ownership and fence damage claims due to lack of evidence.

Απόφαση 951 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 951/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Κουφούδη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κω Μ.-Κ. του Ν. και Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Γιαννικόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Μ. του Γ. και Φ. Φ., κατοίκου ..., 2) Ν. Μ. του Γ. και Φ. Φ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευστάθιο Καννή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-7-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ολυμπίων πρώην Ειρηνοδικείου Ελευσίνας Πελοποννήσου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/2008, 2/2012 μη οριστικές, 25/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 396/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-11-2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρεται για συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου η από 22-11-2019 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 396/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας (το οποίο δίκασε ως Εφετείο). Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 και 566 παρ. 1 Κ.ΠολΔ.), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ).

Η διαδικαστική πορεία της υποθέσεως, κατά το ενδιαφέρον την παρούσα αναιρετική διαδικασία μέρος, έχει, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, ως εξής: Με την ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ολυμπίων πρώην Ελευσίνος Πελοποννήσου, από 17-7-2007 αγωγή της, κατά των αναιρεσιβλήτων η αναιρεσείουσα ζητούσε, επικαλούμενη παράγωγο τρόπο κτήσεως κυριότητας, να αναγνωριστεί το δικαίωμα κυριότητας επί του περιγραφομένου ακινήτου και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της το αποδώσουν και να της καταβάλουν το ποσό των 7.200 ευρώ, ως αποζημίωση για την ζημία που της προκάλεσαν από την καταστροφή της περιγραφόμενης περιφράξεως του επιδίκου και την ηθική βλάβη που υπέστη από αυτήν.

Το Ειρηνοδικείο Ελευσίνος Πελοποννήσου με την υπ' αριθ. 2/2012 απόφαση του, δικάζοντας κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, έκρινε νόμιμη την διεκδικητική και την εκ αδικοπραξίας αποζημιωτική αγωγή και, εν συνεχεία, ανέβαλε ν' αποφασίσει οριστικά, διατάσσοντας την εξέταση των διαδίκων και της μάρτυρος Φ.

Π. - Μ. Συμβ/φου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, προκειμένου να εξεταστούν για τ' αναφερόμενα στην απόφαση ζητήματα. Μετά την εξέταση των διαδίκων και της πιο πάνω μάρτυρος η ενάγουσα επανέφερε την αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ολυμπίων, το οποίο δικάζοντας κατά την τακτική διαδικασία^ αντιμωλία των διαδίκων, εξέδωσε την υπ’ αριθ. 25/2015 απόφαση του, με την οποία, απέρριψε την αγωγή, ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Κατά της πρωτόδικης αυτής αποφάσεως, η ενάγουσα, ήδη αναιρεσείουσα, άσκησε την από 29-7-2015, έφεση της, επί της οποίας το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας, δικάζοντας ως Εφετείο, εξέδωσε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, την υπ' αριθ. 396/2017 αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του, με την οποία δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την πιο πάνω έφεση.

Κατά το άρθρο 560 αρ. 5 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπ' όψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η οποία ταυτίζεται με αυτή του αρ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης (ΟλομΑΠ 25/2003).

Δεν αποτελούν "πράγματα" η άρνηση αιτιολογημένη ή όχι αγωγής, ανταγωγής ή ενστάσεως ή τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου που αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων και που δεν έχουν "αυτοτέλεια" (ΟλομΑΠ 469/1984) έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης. Τούτο, διότι το "πραγματικό επιχείρημα" δεν έχει αυτοτελή ύπαρξη, αλλά τείνει απλώς σε επίρρωση ή απόκρουση απόδειξης του πραγματικού ισχυρισμού, αναφερόμενο στο οντολογικό μέρος του.

Ούτε αποτελούν πράγματα οι νομικοί ισχυρισμοί που αφορούν στην ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων δικαίου, ούτε και η επιχειρηματολογία τα συμπεράσματα του διαδίκου, από την εκτίμηση των αποδείξεων και το περιεχόμενο αυτών (ΟλομΑΠ 3/1997). Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν ο ισχυρισμός λήφθηκε υπόψη και απορρίφθηκε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (ΟλΑΠ 1 1/1996).

Η αναιρεσείουσα, με τους λόγους αναίρεσης της, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση, από τον αριθ. 5 του άρθρου 560 του Κ. Πολ.Δ, συνισταμένη στο ότι δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας, που δίκασε ως Εφετείο, λόγους έφεσης της; με τους οποίους παραπονείτο κατά της εκκαλουμένης υπ' αριθ. 25/2015 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ολυμπίων για κακή εκτίμηση των αποδείξεων.

Ειδικότερα, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης, η αναιρεσείουσα αιτιάται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τους αντίστοιχους λόγους έφεσης της ότι η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα θεώρησε ότι αυτή (ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα) δεν έφερε αντιρρήσεις, σχετικά με τα αναγραφόμενα όρια και την έκταση του ακινήτου, στο υπ' αριθ.

…/2002 συμβόλαιο της Συμβ/φου Τροπαίων Φ. Π. κατά την σύνταξη και υπογραφή του και ότι ευθύνεται η ίδια (αναιρεσείουσα) για την μη προσάρτηση του τοπογραφικού διαγράμματος στο πιο πάνω συμβόλαιο. Περαιτέρω με τους τρίτο και ενδέκατο λόγους αναίρεσης, η αναιρεσείουσα αιτιάται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τους σχετικούς λόγους έφεσής της, ότι η πρωτόδικη απόφαση, αυθαίρετα πρόσθεσε τα αναγραφόμενα στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Πραγματογνώμονα Χ.

Μ., εμβαδά των οικοπέδων της ίδιας και των αναιρεσιβλήτων 524,11 τ.μ. και 266,01 τ.μ., αντίστοιχα, και τα θεώρησε εσφαλμένα, ως ενιαίο οικόπεδο - δήθεν - έκτασης (524,11 + 266,01 =) 790,12 τ.μ, τμήματα του οποίου, έκτασης 500 τ.μ και 284,16 τ.μ πωλήθηκαν με τα …/2002 και …/2004 συμβόλαια της Συμβολαιογράφου Τροπαίων Φ. Π. στην ίδια (ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα) και στους εναγόμενους και ήδη αναιρεσίβλητους αντίστοιχα, από τους κοινούς δικαιοπαρόχους τους Ε.

και Π. Λ.. Επίσης, με τους τέταρτο, πέμπτο έκτο και έβδομο και δωδέκατο λόγους, η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη τους αντίστοιχους λόγους έφεσής της ότι η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα θεώρησε ως ορθά την υπ' αριθ. …/2005 οικοδομική άδεια και το συνοδεύον αυτήν με την ίδια χρονολογία "Απρίλιος 2005" τοπογραφικό διάγραμμα της μηχανικού Γ.

Κ. με τα στοιχεία ΑΒΓΔΕΖΗΘΙΚΛΑ, ως προς την πραγματική έκταση του οικοπέδου της και ως προς τα όρια αυτού προς Ανατολάς, καθώς και ότι το οικόπεδο της (αναιρεσείουσας), έχει έκταση 524,11 τ.μ, (ενώ η πραγματική του έκταση είναι 631,58 τ.μ). και το οικόπεδο των αναιρεσιβλήτων έχει έκταση 266,01 τ.μ, (ενώ η αληθής έκταση του ήταν 158,54 τ.μ) και ότι οι εκτάσεις αυτές, τους μεταβιβάστηκαν από τους κοινούς δικαιοπαρόχους τους, Ε.

και Π. Λ.. Ακόμη, με τους όγδοο, ένατο και δέκατο λόγους, η αναιρεσείουσα μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη τους αντίστοιχους λόγους έφεσης της ότι η πρωτόδικη απόφαση αξιολόγησε εσφαλμένα το περιεχόμενο του υπ' αριθ. 1220/2002 τίτλου κτήσεως της αναιρεσείουσας, και τα υπ' αριθ. …/1972, …/1968 και …/1966 συμβόλαια και, τέλος, εσφαλμένα εκτίμησε ως προς το προς ανατολάς όριο του οικοπέδου της (αναιρεσείουσας) με την όμορη ιδιοκτησία των αναιρεσιβλήτων.

Επίσης με τους δέκατο τρίτο, δέκατο τέταρτο και δέκατο πέμπτο λόγους, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη τους αντίστοιχους λόγους έφεσής της ότι η πρωτόδικη απόφαση, αξιολόγησε πλημμελώς την κατάθεση της Συμβολαιογράφου Τροπαίων Φ. Π., η οποία αποσκοπούσε κακόπιστα και κατά παράβαση του καθήκοντος αληθείας να δημιουργήσει ευνοϊκές εντυπώσεις υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εις βάρος αυτής ως προς το θέμα της συνένωσης των προαναφερομένων ακινήτων, σε ενιαίο και αδιαίρετο και την εν συνεχεία άτυπη κατάτμηση αυτού, και ως προς το ανατολικό όριο του οικοπέδου που αναγράφεται στο συνταχθέν από αυτή υπ'αριθ.

…/2002 συμβόλαιο. Περαιτέρω, με τον δέκατο έβδομο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη τον αντίστοιχο λόγο έφεσής της ότι η πρωτόδικη απόφαση, πλημμελώς αξιολόγησε την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Χ. Μ. και το συνημμένο επ' αυτής τοπογραφικό διάγραμμα, καίτοι αποδείχθηκε το πραγματικό εμβαδόν του οικοπέδου της ότι ήταν 631,58 τ.μ και αυτό των εναγομένων- αναιρεσιβλήτων 158,54 τ., και ότι οι κοινοί δικαιοπάροχοι πούλησαν σ' αυτούς τις προαναφερόμενες εκτάσεις, χωρίς να προβούν σε κατάτμηση του οικοπέδου που αγόρασαν με το …/1972 συμβόλαιο.

Τέλος, με τον δέκατο έκτο λόγο, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη, τον σχετικό λόγο έφεσής της, ότι η πρωτόδικη απόφαση εσφαλμένα θεώρησε ότι δεν αποδείχθηκε αδικοπρακτική ευθύνη των αναιρεσιβλήτων παρά τις αποδείξεις που προέκυψαν ενώπιον αυτού. Εξάλλου, στους προαναφερόμενους λόγους η αναιρεσείουσα, εκθέτει την κατά την, κρίση της εκτίμηση των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, παραθέτοντας τα επιχειρήματα και συμπεράσματα που η ίδια συνάγει από αυτές.

Οι ερευνώμενοι αυτοί αναιρετικοί λόγοι είναι απαράδεκτοι στο σύνολό τους, διότι αφορούν μεν λόγους έφεσης, οι οποίοι περιέχουν παράπονα κατά της πρωτόδικης απόφασης, όμως, δεν αναφέρονται σε αυτοτελείς ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας δηλαδή σε "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρ. 560 αρ. 5 ΚΠολΔ, αλλά σε εκτίμηση των αποδείξεων και σε πραγματικά επιχειρήματα και συμπεράσματα της ίδιας που άντλησε από την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων.

Εξάλλου, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, εξετάζοντας την βασιμότητα, των σχετικών λόγων εφέσεως, επανεκτίμησε τις αποδείξεις και έλαβε υπόψη του? προβαλλόμενους με αυτούς ισχυρισμούς, τους οποίους και απέρριψε ως αβάσιμους γιατί, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, δέχθηκε ότι "Με το προαναφερθέν δε …/….04.2002 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Τροπαίων Φ.

Π. - Μ., (όπως προκύπτει από την αξιολόγηση όλου του προσαχθέντος αποδεικτικού υλικού) περιήλθε στην ενάγουσα κατά πλήρη κυριότητα, νομή και η κατοχή, τμήμα του ανωτέρω οικοπέδου, ήτοι το με τα 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 6 τμήμα, εμβαδού 524,11 τ.μ,. που εμφαίνεται στο από 08/07/2011 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου Μηχανικού Χ.

Μ.. Οι εναγόμενοι δε με το υπ. αρ. …/….12.2004 αγορά πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Τροπαίων Φ. Π. - Μ. απέκτησαν την πλήρη κυριότητα και κατοχή του τμήματος του ανωτέρω οικοπέδου που εμφαίνεται στο από 08/07/2011 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου Μηχανικού Χ. Μ. με τα στοιχεία 1, 2, 3, 4, 5, 6, 18, 17, 14, 15, 16, 1, εμβαδού 266,01 τ.μ..

Συνεπώς το επίδικο τμήμα, που εμφαίνεται στο από 08/07/2011 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου Μηχανικού' Χ. Μ. με τα στοιχεία, εμβαδού 107,47 τ.μ ανήκει στην κυριότητα των εναγόμενων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν αποδείχθηκε η καταστροφή περίφραξης της ενάγουσας από τους εναγόμενους και κατ' επέκταση κάποια αδικοπρακτική συμπεριφορά αυτών. Σύμφωνα δε με τα ανωτέρω αποδειχθέντα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που έκρινε τα ίδια και απέρριψε την αγωγή με τις ίδιες αιτιολογίες, δεν έσφαλε, παρά τα αντίθετα από την εκκαλούσα υποστηριζόμενα, με τους κρινόμενους λόγους έφεσης".

Συνεπώς, σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τα πιο πάνω οι σχετικοί λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι.

Κατ' ακολουθία, εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος αναιρετικός λόγος, πρέπει ν' απορριφθεί η από 22-11-2019 αίτηση για αναίρεση της 396/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας, που δίκασε ως Εφετείο και να διαταχθεί, κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολ.Δ, όπως ισχύει, η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα κατά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και επισυνάφθηκαν στη σχετική από 22-11-2019 έκθεση κατάθεσης του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Ηλείας.

Τέλος, στην αναιρεσείουσα που ηττήθηκε πρέπει να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειβλήτων κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος τους, το οποίο οι τελευταίοι νόμιμα και βάσιμα υπέβαλαν με τις προτάσεις τους, (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 22.11.2019 αίτηση της Κ. Μ. - Κ. για αναίρεση της 396/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας, που δίκασε ως Εφετείο.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων εις βάρος της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Ιουλίου 2021.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ