Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to lack of continuous possession and intent to own.

Απόφαση 946 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 946/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μαύρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ. Πολ. Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ...., 2. ....., 3. ...... και 4. ......., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μαράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-4-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τραγαίας Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 91/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-10-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 20-2-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 1045, 1051 ΑΚ προκύπτει ότι, για την απόκτηση κυριότητας σε ακίνητο με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται συνεχής, επί μία τουλάχιστο εικοσαετία, νομή του ακινήτου, με δυνατότητα του χρησιδεσπόζοντος, που απέκτησε τη νομή του πράγματος, με καθολική ή ειδική διαδοχή, να συνυπολογίσει το δικό του χρόνο χρησικτησίας στο χρόνο χρησικτησίας του δικαιοπαρόχου.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 974 του ίδιου Κώδικα, με την οποία ορίζεται ότι, όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου, συνάγεται, ότι η νομή συγκροτείται από δύο στοιχεία, το σωματικό και το πνευματικό, περί της συνδρομής των οποίων κρίνει το δικαστήριο με βάση τις εμφανείς υλικές πράξεις επί του πράγματος, οι οποίες προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του και με τις οποίες εκδηλώνεται η θέληση εξουσίασης αυτού με διάνοια κυρίου.

Τέλος, κατά το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ιδρύεται ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης , για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, αν, για την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο έφεση κατά απόφασης Ειρηνοδικείου, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά :

Ο ισχυρισμός του εναγομένου, ότι δηλαδή έγινε κύριος του επιδίκου με έκτακτη χρησικτησία, διαδεχόμενος στη νομή του, με άτυπη δωρεά το έτος 1983, τον πατέρα του, δεν κρίνεται βάσιμος, καθώς δεν αποδείχθηκαν τα πραγματικά περιστατικά που τον θεμελιώνουν. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι στο επίδικο δεν υπήρχε ποτέ αγροτικό κτίσμα ή στάβλος, ήταν δε απερίφρακτο κατά τις δύο του πλευρές, στοιχεία που το καθιστούν απρόσφορο για το στάβλισμα ζώων.

Η συγκεκριμένη δε χρήση δεν δικαιολογείται από τη θέση του επιδίκου εντός του χωριού ......, αφού δεν συνηθίζεται και δεν είναι ανεκτός ο σταβλισμός ζώων δίπλα σε κατοικίες. Τα προσκομιζόμενα από τον εναγόμενο έγγραφα ιδιωτικά μισθωτήρια του επιδίκου των ετών 1985-2004 δεν παρέχουν αντίθετη απόδειξη, αφού δεν έχουν βέβαιη χρονολογία.

Επίσης δεν αποδείχθηκε ότι ο πατέρας του εναγομένου έσφαζε ζώα και τα κρεμούσε σε μία συκαμιά (δένδρο), που υπήρχε στο επίδικο, αφού, από το προσκομιζόμενο ημερολόγιο του έτους 1995 του Συλλόγου ....-....... Νάξου, που στο εξώφυλλό του απεικονίζει το χώρο που ο πατέρας του εναγομένου χρησιμοποιούσε για σφαγείο, προκύπτει ότι το σφαγείο βρισκόταν σε ένα στεγασμένο κτίσμα, ενώ στο επίδικο, όπως συνομολογείται, δεν υπήρξε κτίσμα.

Επιπλέον δεν δικαιολογείται η ύπαρξη τοίχου περίφραξης μεταξύ του επιδίκου και της βορείως αυτού όμορης οικίας της οικογένειας του εναγομένου, αφού ο τοίχος αυτός θα εμπόδιζε την επικοινωνία και τη λειτουργική σύνδεση των δύο ακινήτων (κύριας κατοικίας και βοηθητικού χώρου) και, συνεπώς, θα δυσχέραινε σημαντικά οποιαδήποτε από τις επικαλούμενες χρήσεις του επιδίκου(σφαγείο, στάβλος).Τέλος, μόνη η τοποθέτηση μίας σειράς από πέτρες για την οριοθέτηση του επιδίκου από τον πατέρα του εναγομένου, το 1960, και με την εκδοχή ότι συνιστά πράξη φυσικής εξουσίας επί του επιδίκου, δεν αρκεί, χωρίς την παράθεση και άλλων πράξεων, να προσδώσει στον εναγόμενο την ιδιότητα του νομέα.

Με τις παραδοχές αυτές το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκρινε ως αβάσιμη την ένσταση ιδίας κυριότητας, η οποία αποκτήθηκε με έκτακτη χρησικτησία, με συνυπολογισμό και τον χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου πατέρα του, την οποία προέβαλε ο εναγόμενος κατά της ένδικης διεκδικητικής ακινήτου αγωγής των αναιρεσιβλήτων.

Κρίνοντας έτσι το Δικαστήριο της ουσίας, το οποίο δέχθηκε ότι δεν αποδείχθηκε η άσκηση διακατοχικών πράξεων, με διάνοια κυρίου, επί του επιδίκου από τον εναγόμενο και τον πατέρα του, δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις διατάξεις των άρθρων 1045 και 974ΑΚ,ο δε περί του αντιθέτου, από το άρθρο 560 αριθ. 1α ΚΠολΔ, μόνος λόγος της αίτησης αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-10-2006 αίτηση του χ1 για αναίρεση της 91/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ