Supreme Court dismisses appeal against eviction for self-help recovery of leased property without court order.

Απόφαση 942 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 942/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.... και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Γιαννακόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: ...,που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κάππο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-12-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 105/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 219/2006 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-12-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 17-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 574, 599, 619, 620, 629, 282 και 283 ΑΚ συνάγεται ότι, σε περίπτωση λήξεως της μισθώσεως για οποιοδήποτε λόγο και αρνήσεως, του μισθωτού να αποδώσει το μίσθιο παρέχεται στον εκμισθωτή το δικαίωμα να ζητήσει την απόδοσή του με τη νόμιμη δικαστική διαδικασία, όχι όμως και να αναλάβει αυτοδυνάμως τούτο με αυτοδικία, η οποία συνιστά αδίκημα και δημιουργεί υποχρέωση αποζημιώσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, του δέχθηκε τα ακόλουθα: Κατά τα έτη 1994 και 1996 η πρώτη των αναιρεσειόντων εκμίσθωσε στον αναιρεσίβλητο δυο συνεχόμενα αγροτικά ακίνητά της στη .... "Αφού περιήλθε σ' αυτόν η κατοχή του αγρού, ο ενάγων με έξοδά του, κατασκεύασε θερμοκήπια από ξύλο και νάϊλον και καλλιεργούσε κολοκύθια.

Όμως, στις 28-10-1997 οι εναγόμενοι, ενεργώντας αυθαίρετα, πώλησαν την ξυλεία του θερμοκηπίου, αφού προηγουμένως συνέταξαν...εξώδικη δήλωση - καταγγελία, με την οποία καλούσαν τον ενάγοντα να τους καταβάλει οφειλόμενο ποσό μισθωμάτων ύψους 350.000 δραχμών. Η επίδοση της....δήλωσης στον ενάγοντα....ολοκληρώθηκε την 30-10-1997....Ο ενάγων, λόγω άρνησης των εναγομένων να το παραλάβουν, κατέθεσε δημοσίως εμπροθέσμως, στις 31-10-1997 το χρηματικό ποσό των 150.000 δραχμών που αντιστοιχούσε στα καθυστερούμενα μισθώματα τους έτους 1997....Στις 2-11-1997....οι εναγόμενοι, ενεργώντας όλως αυθαιρέτως, παρανόμως και υπαιτίως και φερόμενοι αντισυμβατικώς, δοθέντος ότι η καταγγελία της σύμβασης δεν επέφερε τη λύση της, αφού τα οφειλόμενα μισθώματα κατεβλήθησαν νομοτύπως και εμπροθέσμως, από κοινού αφαίρεσαν βιαίως από τον ενάγοντα - μισθωτή τη χρήση των ....ακινήτων, αποβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο εκείνον από την κατοχή τους και τοποθετώντας μάλιστα λουκέτο στο θερμοκήπιό του, το οποίο έκτοτε και μέχρι το Μάρτιο του 1999, παρέμεινε κλειδωμένο....Ακολούθως...την 1-5-1999 οι εναγόμενοι κατέστρεψαν το νάϊλον σκέπασμα του θερμοκηπίου και καλλιέργησαν το επίδικο ακίνητο με φασόλια".

Στη συνέχεια το Εφετείο, δεχθέν ότι "οι εναγόμενοι με την έφεσή τους δεν αμφισβητούν συγκεκριμένα το ύψος της δικαιουμένης από τον ενάγοντα και επιδικασθείσας με την εκκαλουμένη αποζημιώσεως και των διαφυγόντων κερδών αυτού, ούτε επίσης ότι η επιδικασθείσα αποζημίωση για θετική και αποθετική ζημία τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την παράνομη πράξη τους", απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε επιδικασθεί στον αναιρεσείοντα αποζημίωση 18.513 ευρώ.

Με βάση τις εκτεθείσες διαπιστώσεις του Εφετείου όλοι οι λόγοι του αναιρετηρίου, με τους οποίους καταλογίζονται στο Εφετείο οι προβλεπόμενες από το άρθρο 559 αρ. 1, 8 και 19 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλειες, είναι αλυσιτελείς, αφού οι εν λόγω πλημμέλειες συναρτώνται με την παραδοχή του Εφετείου ότι, κατά τον χρόνο που οι αναιρεσείοντες απέβαλαν βιαίως τον αναιρεσίβλητο από το μίσθιο και τον ζημίωσαν με τον εκτεθέντα τρόπο, ο τελευταίος δεν είχε κανένα ληξιπρόθεσμο χρέος προς αυτούς από μισθώματα, καθόσον τα είχε νομίμως εξοφλήσει. Η παραδοχή αυτή δεν ήταν αναγκαία κατά νόμο για την στήριξη του διατακτικού της αποφάσεώς του, δεδομένου ότι, ακόμα και αν τα μισθώματα δεν είχαν (πλήρως) εξοφληθεί, οι αναιρεσείοντες δεν θα εδικαιούντο να αναλάβουν αυτοδυνάμως και άνευ δικαστικής διαδικασίας το μίσθιο, ούτε ο αδικοπρακτικός χαρακτήρας των ενεργειών τους θα ήρετο. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-12-2006 αίτηση των ... και ... για αναίρεση της 219/2006 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας.

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ