Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appeal concerns a seizure order issued after January 1, 2016.

Απόφαση 936 / 2023 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 936/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα - Εισηγητή, Βρυσηίδα Θωμάτου και Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ρ. Σ. του Β., μονίμου κατοίκου Οδησσού Ουκρανίας. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Στεργίου.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Τ. του Θ., κατοίκου Αχαρνών Αττικής, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-9-2017 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 696/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 621/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-2-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή, αν και εμφανίστηκε, δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη, και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 1762/2022, ΑΠ 1182/2021). Στην κρινόμενη υπόθεση, από την προσκομιζομένη από τον αναιρεσείοντα υπ. αριθ. 3487/13-12-2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελήτή του Εφετείου Αθηνών Ι. Κ., αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 12/2/2021 ένδικης αίτησης αναίρεσης, με πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου περί ορισμού του Α-2 τμήματος ως αρμοδίου για την εκδίκαση αυτής, πράξη του Προέδρου του Α-2 Τμήματος περί ορισμού α) δικασίμου της αίτησης της αναφερόμενης στην αρχή της απόφασης και β) προθεσμίας κοινοποίησης αυτής ενενήντα (90) ημέρες πριν την δικάσιμο, και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε στη δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο και γι' αυτό, θα πρέπει το δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία του, δικάζοντας σαν να ήταν παρών και αυτός.

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 577 παρ. 1 ΚΠολΔ. "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης", ενώ κατά την παρ.. 2 του ίδιου άρθρου "Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως". Περαιτέρω στη διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1β'εδαφ.

α' του ιδίου Κώδικα, όπως αυτή ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο όγδοο παρ. 2 του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται όταν, όπως στην κρινόμενη υπόθεση, η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται μετά την 1.1.2016 (παρ. 3 του άρθρου ένατου του αυτού άρθρου 1 και νόμου), ορίζεται ότι "Σε περίπτωση εκτέλεσης που στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, κατά της απόφασης που εκδίδεται επί της ανακοπής επιτρέπεται η άσκηση μόνο έφεσης".

Η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 937 παρ. 1β' του ΚΠολΔ τροποποιήθηκε και πάλι με το άρθρο 59 του Ν. 4842/2021και ορίστηκε ότι "στις δίκες τις σχετικές με την εκτέλεση ...β) δεν επιτρέπεται η ανακοπή ερημοδικίας ούτε στο πρωτοβάθμιο ούτε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο", όμως, κατά την μεταβατική διάταξη του άρθρου 116 παρ. 6β' του ιδίου νόμου η διάταξη αυτή, όπως τροποποιείται, εφαρμόζεται για τις αποφάσεις, που θα δημοσιευθούν μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, η οποία, κατά το άρθρο 120 του νόμου αυτού, ορίστηκε για το άρθρο 116 να είναι η 1/1/2022.

Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, ο ν. 4335/2015, με την ανωτέρω τροποποίηση του άρθρου 937 παρ. 1β' του ΚΠολΔ, περιόρισε με ρητή διάταξη και σε σημαντικό βαθμό, τα ένδικα μέσα, επιλέγοντας να υπηρετήσει κατά προτεραιότητα την αξία της γρήγορης περάτωσης των δικών περί την εκτέλεση στην πλειοψηφία των δικών, που ανοίγονται με ανακοπή του άρθρου 933 Κ.Πολ.Δ., στις περιπτώσεις, όπου η αναγκαστική εκτέλεση θεμελιώνεται στους συχνότερα εφαρμοζόμενους εκτελεστούς τίτλους, και ειδικότερα σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, ορίζοντας ότι η απόφαση που εκδίδεται θα μπορεί να προσβάλλεται μόνο με έφεση.

Συνεπώς, για απόφαση, που εκδόθηκε επί ανακοπής κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με εκτελεστό τίτλο διαταγής πληρωμής, στην οποία η επίδοση της επιταγής εκτελέσεως έγινε μετά την 1/1/2016 και η δημοσίευση της απόφασης έγινε πριν την 1/1/2022 (όταν αρχίζει η εφαρμογή της νέας διάταξης του άρθρου 937 παρ. 1β'), αποκλείονται, εκτός βέβαια από την ανακοπή ερημοδικίας, και τα έκτακτα ένδικα μέσα, δηλαδή η αναίρεση και η αναψηλάφηση, και συνεπώς αν ασκηθούν αυτά είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα(ΑΠ 1452/2022, ΑΠ 1350/2022, ΑΠ 597/2022 ).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα ως προς το παραδεκτό της αναίρεσης: Με την υπ' αριθ. 6230/2016 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε μετά από αίτηση του αναιρεσιβλήτου, υποχρεώθηκε ο αναιρεσείων, να του καταβάλει το ποσό των 60.000 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων, με βάση το από 30-6-20….

έγγραφο ιδιωτικό συμφωνητικό αναγνώρισης του χρέους του αναιρεσείοντος προς τον αναιρεσίβλητο από προφορικά συναφθείσα σύμβαση ατόκου δανείου, που είχαν συνάψει στις 30-11-2011. Στη συνέχεια ο αναιρεσίβλητος επέδωσε νόμιμα στον αναιρεσείοντα για πρώτη φορά στις 7/11/2016 και για δεύτερη φορά στις 29/11/2016 την από 4/11/2016 επιταγή εκτελέσεως, κάτω από ακριβές αντίγραφο πρώτου εκτελεστού απογράφου της ανωτέρω 6230/2016 διαταγής πληρωμής και ακολούθως, με επίσπευσή του και με το από 19/12/2016 κατασχετήριο, που επιδόθηκε νόμιμα, κατασχέθηκε στα χέρια της "Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.", ως τρίτης, κάθε χρηματική απαίτηση του αναιρεσείοντος κατ' αυτής μέχρι του ποσού των 70.714,61 ευρώ, στα πλαίσια της οποίας κατάσχεσης η ανωτέρω Τράπεζα κατέβαλε στον αναιρεσίβλητο το ποσό των 70.676,61 ευρώ.

Ακολούθως με το από 12/9/2017 κατασχετήριο, που επιδόθηκε νόμιμα, ο αναιρεσίβλητος, για την ικανοποίηση της ίδιας ανωτέρω απαίτησής του από την υπ' αρ. 6230//20…. διαταγή πληρωμής, επέβαλε νέα κατάσχεση στα χέρια της "Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.", ως τρίτης, σε κάθε χρηματική απαίτηση του αναιρεσείοντος κατ' αυτής μέχρι του ποσού των 7.844,87 ευρώ, την οποία κατάσχεση προσέβαλε με την ένδικη εκ του άρθρου 933 ΚΠολΔ ανακοπή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ο αναιρεσείων και ζήτησε την ακύρωση της κατάσχεσης.

Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η υπ' αρ. 696/2018 οριστική απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία απέρριψε την ανακοπή. Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών την από 14/12/2018 έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη, υπ' αρ. 621/2020, απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση ως απαράδεκτη.

Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, η οποία όμως είναι απαράδεκτη σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, γιατί αφορά σε ανακοπή κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής και η επίδοση της επιταγής εκτελέσεως έγινε μετά την 1/1/2016, η δε δημοσίευση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης έγινε πριν την 1/1/2022 και συνεπώς δεν επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης κατά της απόφασης αυτής.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου αυτής στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Θέμα επιβολής των δικαστικών εξόδων σε βάρος κάποιου δεν τίθεται, γιατί ο αναιρεσίβλητος, που νικά, δεν παραστάθηκε και συνεπώς δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 12/2/2021 αίτηση του Ρ. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 621/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Και - Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ