Supreme Court dismisses appeal for failure to cite substantive law and vague grounds under Greek Civil Procedure Code.
Grecia (EL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's request to overturn a final judgment from the Nafplio Court of Appeal. The appellant argued that the lower court failed to consider evidence and violated substantive law regarding damages, but the court found the appeal grounds insufficient. The court ruled that the appeal did not specify the violated substantive law or provide complete factual premises, rendering the grounds vague and inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 559(11), 118(4), 566(1), 577(3), 578 of the Code of Civil Procedure; An appeal must clearly identify the violated substantive law and fully state the factual premises, otherwise it is dismissed as vague.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 923 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 923/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Αθανάσιο Θεμέλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος:..., ο οποίος παραστάθηκε με το δικηγόρο του Ηλία Δρακουλόγκωνα. Των αναιρεσίβλητων: 1.... και 2...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Δημακόπουλο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/2/1996 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 672/2002 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15/5/2004 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεμέλης, ανέγνωσε την από 5/1/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 672/2002 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από το άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται όταν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφα του αναιρεσείοντος, που είναι χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη παραδεκτού και νομικά βάσιμου ισχυρισμού και όχι όταν έλαβε μεν υπόψη αυτά, έκρινε όμως ότι δεν αποδεικνύουν τον ισχυρισμό προς απόδειξη του οποίου προσκομίστηκαν. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την έκταση των κακώσεων και της εξ αυτών αναπηρίας του αναιρεσείοντος από την αναφερομένη σε αυτή (προσβαλλομένη) αδικοπραξία και την από αυτή επίδραση στην επαγγελματική του ενασχόληση και την επικαλουμένη με την αγωγή του ζημίαν έλαβε υπόψη και «όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι». Από τη διατύπωση αυτή καθώς και από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλομένης, καθίσταται βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τις αποφάσεις των δικαστηρίων που εκδόθηκαν επί προηγουμένων αγωγών του αναιρεσείοντος, τα πρακτικά συνεδριάσεως των δικαστηρίων αυτών (πρωτόδικων) και όλα τα άλλα έγγραφα (όπως ιατρικές πραγματογνωμοσύνες, φωτογραφίες, ιατρικές γνωματεύσεις) που αυτός επικαλέσθηκε και προσκόμισε. Επομένως ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαγνωσθεί με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.
θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση. Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα και αυτή την προσβαλλομένη απόφαση. Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 λόγο αναίρεσης πρέπει να προσδιορίζεται η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε, οι ουσιαστικές παραδοχές (αιτιολογίες) της προσβαλλομένης και σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια και η αντίφαση στις αιτιολογίες.
Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση παραβίαση εκ πλαγίου μη αναφερομένων κανόνων ουσιαστικού δικαίου και ανεπάρκεια και αντιφατικότητα των αιτιολογιών της (προσβαλλομένης) κατά την κρίση της ότι ο αναιρεσείων δεν ζημιώθηκε εκ της αναπηρίας του και την εκ ταύτης προσλήψεως υπαλλήλου στην ατομική του επιχείρηση κατά το ένδικο χρονικό διάστημα.
Στο αναιρετήριο, όμως, δεν αναφέρεται η φερομένη ως εκ πλαγίου παραβιασθείσα ουσιαστικού δικαίου διάταξη και δεν παρατίθενται με πληρότητα, αλλά αποσπασματικά, οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτό πραγματικά περιστατικά. Επομένως, ο ως άνω λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15-5-2004 αίτηση του ... για αναίρεση της 672/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαϊου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ