Legislator Giurisprudenza & Legislazione
919/2015 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to lack of legal interest and finds no error in lower court's evidence assessment.

Numero d'incarto 919/2015
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Grecia (EL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by the heirs against the second-instance judgment regarding inheritance and property disputes. The appellants failed to demonstrate a legal interest in challenging the decision, which had previously rejected their claims regarding the validity of a power of attorney and specific real estate titles. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under Article 556 of the Code of Civil Procedure and rejected the argument that the lower court improperly ignored witness testimonies.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 286, 287, 290 of the Code of Civil Procedure; Article 556, paragraph 2: An appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest in the outcome of the contested judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
lack of legal interest inadmissible appeal inheritance dispute power of attorney evidence assessment witness testimony costs of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Articles 286, 287, 290 of the Code of Civil Procedure
Article 573, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Articles 1846 and 1847 of the Civil Code
Article 556, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 559, number 11, letter g of the Code of Civil Procedure

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Απόφαση 919 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 919/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: 1)Ο. χας Χ. Κ., το γένος Σ. Τ., η οποία απεβίωσε όπως αναφέρεται στην από 29/10/2014 κλήση και κληρονομήθηκε από τον καθού η κλήση: Χ. Κ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσειουσών - καθών η κλήση: 1)Ε. συζ. Σ. Κ., το γένος Χ. Κ., κατοίκου ... και 2)Ε.Β. συζ. Γ. Κ., το γένος Χ. Κ., κατοίκου ..., ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της Ο. χήρας Χ. Κ., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων - καλούντων: 1)Α. Τ. του Φ., κατοίκου ..., 2)Α. Τ. του Φ., συζ. Θ. Λ., κατοίκου ..., 3)Χ. συζ. Ο. Λ., το γένος Φ. Τ., κατοίκου ..., 4)Α. συζ. Β. Λ., το γένος Φ. Τ., κατοίκου ..., 5)Ο. συζ. Δ. Β., το γένος Φ. Τ., κατοίκου ..., 6)Καλλιθέας Τ., συζ. Αλέξη Τ., το γένος Φ. Τ., κατοίκου ..., και 8)Σ. Τ. του Φ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Βουκελάτο. Των καλουσών: 1)Ε. συζ. Ν. Λ., το γένος Ν. Γ., κατοίκου ..., 2)Ε. Γ. του Ν. συζ. Σ. Γ., και 3)Α. συζ. Δ. Γ., το γένος Ν. Γ., κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της Μ. Τ. του Φ., συζ. Ν. Γ., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-5-1995 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/1997, 258/2000 μη οριστικές, 95/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 213/2007 μη οριστική και 146/2009 οριστική του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείουσες με την από 7-4-2010 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 143/2012 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρουν οι καλούντες με την από 29/10/2014 κλήση τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 2-11-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287 και 290 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 1846 και 1847 ΑΚ, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται και όταν, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος, Η διακοπή, επέρχεται από τη γνωστοποίηση του λόγου της διακοπής προς τον αντίδικο με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός ακροατηρίου κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξης από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη ή και από εκείνον που μέχρι της επέλευσης του θανάτου ήταν πληρεξούσιος του θανόντος.

Ως διάδικος, υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης στην περίπτωση θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο καθολικός του διάδοχος (κληρονόμος του), ο οποίος όμως δεν μπορεί να κληθεί για επανάληψη της δίκης, που έχει διακοπεί, πριν περάσει η τετράμηνη προθεσμία της αποποίησης ή πριν χάσει με οποιονδήποτε άλλον τρόπο το δικαίωμα αποποίησης.

Η επανάληψη της δίκης που έχει διακοπεί μπορεί να γίνει εκούσια με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή. Εξ άλλου κατά το άρθρο 291 παρ.1 ΚΠολΔ "1. Ο αντίδικος του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης και ο ομόδικος του μπορούν να προκαλέσουν την επανάληψη της δίκης που έχει διακοπεί προσκαλώντας τον για το σκοπό αυτό με κοινοποίηση δικογράφου.

Μπορούν να κοινοποιήσουν την πρόσκληση και πριν από τη γνωστοποίηση του γεγονότος που προκάλεσε τη διακοπή θεωρώντας ότι αυτή επήλθε." Στην προκειμένη περίπτωση η πρώτη αναιρεσείουσα Ο. χα Χ. Κ. πέθανε στις 17.7.2010 δηλ. μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης που κατατέθηκε στις 9.4.2010 (βλ....2010 ληξιαρχική πράξη θανάτου Δήμου Ιωαννίνων) και άφησε κληρονόμο της σε δήλο αντικείμενο με τη ...8.2.2006 δημόσια διαθήκη της συμ/φου Ιωαννίνων Βασιλικής Δημητρούλα τον εγγονό της Χ.

Κ. Σ., ο οποίος με την ...2011 πράξη αποδοχής κληρονομία της ως άνω συμ/φου αποδέχτηκε την κληρονομία. Κατά τα λοιπά κληρονομήθηκε από τη δεύτερη και τρίτη αναιρεσίβλητη. Επίσης στις 15.2.2013 πέθανε η τρίτη αναιρεσίβλητη Μ. Τ. και κληρονομήθηκε από τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους της Ε. Ν. Λ., Ε. Γ. και Α. Δ.Γ., οι οποίες με την από 29.10.2014 κλήση τους νόμιμα συνεχίζουν τη βίαια διακοπείσα δίκη.

Αυτές και οι λοιποί αναιρεσίβλητοι με την ως άνω κλήση νόμιμα προσκαλούν τον ως άνω κληρονόμο της πρώτης αναιρεσείουσας σε επανάληψη της δίκης καθώς και τις λοιπές αναιρεσείουσες ατομικά και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμους της πρώτης αναιρεσείουσας. Από τις ...15-12-2014, ...15-12-2014 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ιωαννίνων Θ.

Σ. και την ...15-12-2014 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Α. Ν. τις οποίες προσκομίζουν οι επισπεύδοντες της συζήτηση της υπόθεσης αναιρεσίβλητοι προκύπτει ότι οι απολειπόμενοι 2 και 3 αναιρεσείουσες καθώς και ο Χ. Κ. στο όνομα του οποίου συνεχίζεται η δίκη μετά το θάνατο της πρώτης αναιρεσείουσας κλητεύτηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

Επομένως παρά την απουσία τους η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από του αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί στερείται νόμιμης βάσης ως περιέχουσα ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες στο κρίσιμο ζήτημα της γνησιότητας της υπογραφής της Π. συζ.Φ. Τ. στο ...1965 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αργυροκάστρου Σοφίας Μπρούντο, το δε Εφετείο κατέληξε ότι είναι γνήσια η ως άνω υπογραφή δεχόμενο την γραφολογική έκθεση του γραφολόγου Π.

Τ., ο οποίος αποφαίνεται ότι κατά υψηλή πιθανολόγηση η υπογραφή στο ως άνω πληρεξούσιο έχει τεθεί από την ως άνω εντολέα, ενώ αντίθετη ήταν η γνωμοδότηση της γραφολόγου Μ. - Μ. Κ. και η κατάθεση του μάρτυρα Δ. Β.. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, με αυτήν απορρίφθηκε η αγωγή των αναιρεσιβλήτων κατά των αναιρεσειουσών κατά το μέρος που επιζητούσαν την αναγνώριση της ακυρότητας του ......1965 πληρεξουσίου της ...1968 δήλωσης αποδοχής κληρονομίας και του ...1968 συμβολαίου πωλήσεως του Συμ/φου Ιωαννίνων Ελευθερίου Φαρμάκη καθώς και η διεκδικητική αγωγή ως προς τα επίδικα 1α έως θ ακίνητα.

Επομένως οι αναιρεσείουσες, κατά το μέρος αυτό που απορρίφθηκε η αγωγή των αναιρεσιβλήτων, έχουν νικήσει και εφ'όσον δεν επικαλούνται έννομο συμφέρον που να δικαιολογεί την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος κατ'άρθρο 556 παρ.2 ΚΠολΔ, ελλείψει εννόμου συμφέροντος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ' του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο.

Όμως δεν γεννάται ο λόγος αυτός, αν και από τη γενική μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ'είδος έστω αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Η παραβίαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ.11 γ' του ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η από τον αρ.11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τις μαρτυρικές καταθέσεις των Σ.

Κ. και Γ. Τ., τις οποίες επικαλέστηκαν και προσκόμισαν στο Εφετείο οι αναιρεσείουσες προς απόδειξη των ισχυρισμών τους ......κυριότητας στα άλλα επίδικα ακίνητα, αφού το 1968 υπήρξε άτυπη ανταλλαγή της ιδανικής μερίδας της Π. Τ. στο επίδικο ακίνητο με το κληρονομικό δικαίωμα της πρώτης εναγομένης επί της κληρονομιαίας περιουσίας του πατέρα τους Σ.

Τ. και συγκεκριμένα σε οικία στο χωριό Σωτήρα στην Αλβανία. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο έλαβε υπόψη του τις ως άνω ένορκες καταθέσεις τις οποίες και ρητά απέκρουσε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-4-2010 αίτηση των Ο. Κ. κ.λπ. για αναίρεση της 146/2009 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ