Legislator Giurisprudenza & Legislazione
915/2006 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify substantive law violation and facts.

Numero d'incarto 915/2006
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Grecia (EL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Athens Court of Appeal's decision rejecting a labor contract termination claim. The appellant argued the lower court violated Article 281 of the Civil Code by failing to recognize the termination as abusive and disproportionate. The court ruled the appeal inadmissible because it failed to clearly identify the specific substantive law provision violated and the factual basis for the alleged error, as required by Articles 118, 566, and 577 of the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; An appeal must clearly specify the substantive law provision violated and the facts upon which the error occurred, otherwise it is inadmissible for vagueness.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal vague grounds substantive law violation labor contract termination proportionality principle Code of Civil Procedure Article 281 Civil Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 118(4) of the Code of Civil Procedure
Article 566(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure
Article 281 of the Civil Code

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Supreme Court 32/1996

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Απόφαση 915 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 915/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Η. Σ. του Α., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πιέρρο Πλαγιανάκο, ο οποίος δήλωσε ότι ανακαλεί την από 23-1-2006 δήλωση του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. που είχε κάνει.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Κλάμπ Οτέλ Λουτράκι - Καζίνο τουριστικές και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις Α.Ε." (Club Hotel Loutraki S.A.), που εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Δήμα, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-11-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2514/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 807/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Νοεμβρίου 2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 10-1-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφασή, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού του, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, αν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο, το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ.

ΑΠ 32/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση,η οποία απέρριψε κατ' ουσία την αγωγή του αναιρεσείοντος περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας της από 12.10.1999 καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας αυτού από την αναιρεσίβλητη, ως γενόμενης καταχρηστικώς και κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, και καταβολής σ' αυτόν μισθών υπερημερίας, ευθεία παραβίαση της διατάξεως του άρθρου 281 Α.Κ., διότι, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, η εν λόγω καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του ήταν καταχρηστική και σε κάθε περίπτωση παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας.

Ο ανωτέρω λόγος της αναιρέσεως, δεν περιέχει όλα τα προεκτιθέμενα αναγκαία για το ορισμένο αυτού στοιχεία και ειδικότερα, δεν καθορίζονται στο αναιρετήριο παντελώς (ούτε αποσπασματικά) τα δεκτά γενόμενα από το Εφετείο, που δίκασε επί της ουσίας της υπόθεσης, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, με βάση τα οποία κατέληξε στην κρίση του περί μη συνδρομής των όρων του νόμου, που εφάρμοσε και υπό τα οποία συντελέσθηκε η παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 281 Α.Κ.

Επομένως, ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-11-2004 αίτηση του Η. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 807/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων είκοσι (420) ευρώ. 1

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 9 Μαΐου 2006

.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ