Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify legal error or facts under Article 560 of Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request for leave to appeal against a final judgment from the Single District Court of Arta. The appellant argued that the lower court erred in applying the twenty-year limitation period and lacked legal basis, but the Supreme Court found these grounds vague and insufficient. The court ruled that the appeal failed because it did not specify the factual findings, the exact legal error, or the specific circumstances required to establish a violation of Article 560 of the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 560, 577 § 3 of the Civil Procedure Code: An appeal must specify the factual findings, the precise legal error, and the specific circumstances constituting the violation; otherwise, it is inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 914 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 914/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή και Γεώργιο Παπανδρέου-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 20η Φεβρουαρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Κ. Γ. του Λ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευθύμιο Μαλακάση με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Των αναιρεσίβλητων: 1.Γ. θυγ. Λ. Σ., 2.Α. θυγ. Λ. Σ., 3.Δ. Λ. Σ., 4.Ε. θυγ. Λ. Σ. κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Άγγελο Μητσαρά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-10-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Δροσοπηγής, το οποίο συγχωνεύθηκε με το Ειρηνοδικείο Άρτας δυνάμει του ΠΔ 110/2012. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:563/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 240/2015 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3-10-2017 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.Με την από 3-10-2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα 240/2015 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας, που δίκασε ως Εφετείο (τακτικής διαδικασίας), με την οποία, έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε κατ'ουσία έφεση του ενάγοντος - αναιρεσείοντος, κατά της 563/2013 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Άρτας που απέρριψε διεκδικητική αγωγή κυριότητας του επίδικου ακινήτου, κατ'αποδοχή της ένστασης των εναγομένων περί παραγραφής του άρθρου 249 ΑΚ της σχετικής αξίωσης του ενάγοντος ..Η αίτηση ν αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558,564, 566§1 ,569 Κ.Πολ.Δ και καταβλήθηκε το προσήκον παράβολο του Δημοσίου, όπως προκύπτει από την υπ'αριθμ. 1/6-11-2017 έκθεση κατάθεσης δικογράφου του Γραμματέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας.
Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ). 2.Κατ'άρθρο 560 ΚΠολΔ ορίζεται ότι:" Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο:1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.
Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση,3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα,4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
3.Με το δεύτερο μέρος του πρώτου λόγου της κρινόμενης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 560 αριθ.5 ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπόψη της τα αναφερόμενα στην αναίρεση αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε με επίκληση ενώπιον του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου. Ο ανωτέρω επικαλούμενος λόγος πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον δεν αντιστοιχεί σε κανένα από τους περιοριστικά προαναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγους αναίρεσης.
4.Για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως πρέπει με σαφήνεια να αναφέρονται στο αναιρετήριο: 1) ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, 2) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος προτάσεως) που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και 3) το νομικό σφάλμα, δηλαδή πού βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα (ΟλΑΠ 27/1998). Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 560 αριθ. 6 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: 1) οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή η μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών, 2) ο ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του ως προς τον οποίο η έλλειψη, η ανεπάρκεια, ή η αντίφαση και η σύνδεσή του με το διατακτικό και 3) η εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε ν' αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει ( ΑΠ 550/2017,ΑΠ 1068/2007).
Εν προκειμένω, με το πρώτο μέρος του πρώτου λόγου και το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι αιτιάσεις ότι υπέπεσε στις προβλεπόμενες από το άρθρο 560 αριθ. 1 και 6 ΚΠολΔ πλημμέλειες, διότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 249 ΑΚ περί εικοσαετούς παραγραφής και επίσης στερείται νόμιμης βάσης, καθόσον η αποβολή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος από το επίδικο έλαβε χώρα το μήνα Αύγουστο του 2012 και η σχετική αξίωσή του δεν υπέκυψε σε εικοσαετή παραγραφή Ωστόσο, ο ανωτέρω λόγος και ως προς τις δύο ως άνω αιτιάσεις ελέγχεται ως αόριστος και γι' αυτό απαράδεκτος, γιατί δεν διαλαμβάνει:
α) τις πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος προτάσεως) που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το μη βάσιμο της ένδικης αγωγής και το βάσιμο του ισχυρισμού των εναγομένων και ήδη αναιρεσιβλήτων περί παραγραφής της σχετικής αγωγικής αξίωσης β) το νομικό σφάλμα, δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα δικαίου (ΟλΑΠ 27/1998).
γ) τις πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή η μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών, δ) τον ισχυρισμό ( ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο συντρέχει η έλλειψη, η ανεπάρκεια, ή η αντίφαση των αιτιολογιών και η σύνδεσή του με το διατακτικό και ε) τη εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή ,αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε ν' αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από που προκύπτει .Κατόπιν τούτων και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (ΚΠολΔ 495 § 3) και να καταδικαστεί ο τελευταίος λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά της υπ'αριθμ. 240/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας που δίκασε ως Εφετείο.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο δημόσιο ταμείο. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουνίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 24 Ιουλίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ και νυν Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ