Supreme Court dismisses appeal for failure to appear and rejects arguments regarding evidence evaluation.

Απόφαση 912 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 912/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σπυριδούλα Λιώση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-2-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1336/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 9094/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 2-1-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 25-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθ. ... έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν Πράξεις του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, με τις οποίες ορίστηκε το αρμόδιο για την εκδίκαση της αίτησης Τμήμα, η δικάσιμος και ο Εισηγητής δικαστής, καθώς και κλήση προς συζήτηση επιδόθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, στον αναιρεσείοντα, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο ούτε παρέστη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει χωρίς την παρουσία του αναιρεσείοντος (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ ).

Με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 10 εδ. α' ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης χωρίς απόδειξη. Ειδικότερα προβάλλεται ότι το Εφετείο, το αποδεικτικό του πόρισμα ότι ο αναιρεσείων εφέρετο υβριστικά απέναντι στην αναιρεσίβλητη σύζυγό του και ότι αυτός εγκατέλειψε τη συζυγική οικία τον Οκτώβριο του 2002, στήριξε μόνο στην ασαφή και καθόλου πειστική κατάθεση της μητέρας της αναιρεσίβλητης. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίφαση συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του, πλήττει την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση από το Εφετείο των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του κατάλληλου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων.

Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αυτός πρέπει να αναφέρεται σε τι συνίσταται ειδικότερα η έλλειψη νόμιμης βάσης, ποιες αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και για ποιο λόγο είναι ανεπαρκείς ή αντιφατικές, ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε, οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και τα συγκεκριμένα "ουσιώδη" ζητήματα, ως προς τα οποία κατά τον αναιρεσείοντα υπάρχουν ελλείψεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του ανεπαρκείς αιτιολογίες και παραβίασε εκ πλαγίου τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο λόγος αυτός είναι αόριστος διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο καθόλου οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε εκ πλαγίου, οι ανεπαρκείς αιτιολογίες της αποφάσεως και ο τρόπος με τον οποίο παραβιάστηκαν εκ πλαγίου οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Αντίθετα, γίνεται επίκληση αδυναμίας αναιρετικού ελέγχου ως προς την ορθή ή μη υπαγωγή των γενόμενων δεκτών περιστατικών στον ορθό δικονομικό κανόνα, ο οποίος δεν αναφέρεται και η παραβίαση του οποίου δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ..

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβιάζει την υποχρέωσή του να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη ισχυρισμού που προτάθηκε νόμιμα και ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 270 παρ.2 ΚΠολΔ, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή ενώπιον συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο εάν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 440 ΚΠολΔ τα δημόσια έγγραφα αποτελούν πλήρη απόδειξη για όσα βεβαιώνονται σ' αυτά, την αλήθεια των οποίων όφειλε ο συντάξας το έγγραφο να διαπιστώσει, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη. Η νόμιμη κλήτευση του διαδίκου να μετάσχει σε κάποια διαδικαστική πράξη, κατά το άρθρο 139 ΚΠολΔ, αποδεικνύεται μόνο με την έκθεση επιδόσεως και ελέγχεται από το δικαστήριο, το οποίο δεν αρκείται στην περί τούτου βεβαίωση του συμβολαιογράφου ή του Ειρηνοδίκη, ενώπιον του οποίου έγινε η εξέταση του μάρτυρα, αφού ο τελευταίος δεν είναι αρμόδιος για έναν τέτοιο έλεγχο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται η αιτίαση ότι παρά τον νόμο το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τις αναφερόμενες στο αναιρετήριο τρεις ένορκες βεβαιώσεις, με την αιτιολογία ότι δεν προέκυπτε ότι αυτές δόθηκαν μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης, καθόσον ναι μεν από παραδρομή ο αναιρεσείων δεν προσκόμισε ενώπιον του Εφετείου τη σχετική έκθεση επίδοσης, πλην την κλήτευση των μαρτύρων ήλεγξε ο Ειρηνοδίκης ενώπιον του οποίου δόθηκαν οι ένορκες βεβαιώσεις.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου να παραστεί κατά την εξέταση των μαρτύρων που δίνουν ένορκη βεβαίωση αποδεικνύεται μόνο από την έκθεση επιδόσεως της κλήσεως και δεν ελέγχεται από το δικαστικό όργανο που τις λαμβάνει. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, λόγω της ήττας του ( άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-1-2009 αίτηση του ..., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 9094/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 25 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ