Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to cite specific Article 510 grounds with factual basis.

Απόφαση 90 / 2025 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 90/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Παναγιώτα Γκουδή-Νινέ, Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γ. Β.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Δεκεμβρίου 2024, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου B. H. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο Συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 48/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29.2.2024 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νίκης - Αναστασίας Μουζάκη με αριθμό 156/25.7.2024, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 512 παρ.1 ΚΠΔ, την με αριθ. 32/29-2-2024 αίτηση αναίρεσης του H. B. του M., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, κατά της με αριθ. 48/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας και εκθέτω τα εξής:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως153, 473 §2, 474 §4, 476 §1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και συνεπώς για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σε αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται ως τέτοια, χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 512 §1 εδ.α του ίδιου Κώδικα.

Δεν αρκεί απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει τον λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της επικαλούμενης νομικής πλημμέλειας (ΑΠ 246/2024, ΑΠ 193/2024). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2 και 3, 474 παρ.1 και 4, 476 παρ.1, 510 και 512 παρ.1 Κ.Π.Δ., σαφώς προκύπτει ότι, για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει, στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος.

Διαφορετικά, αν δεν περιέχει έναν τουλάχιστον σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης, από όσους αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ., η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται χωρίς άλλη έρευνα, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 512 παρ.1 του Κ.Π.Δ. (ΑΠ 246/2024, ΑΠ 193/2024). Ορισμένος είναι ο αναιρετικός λόγος, όταν με αυτόν ο αιτών εξειδικεύει το ουσιαστικό και νομικό σφάλμα, που προσάπτεται στην απόφαση (ΑΠ 580/2023, ΑΠ 383/2016).

Επισημαίνεται ότι δεν αρκεί η απλή αναφορά, ούτε η επανάληψη του κειμένου λόγου αναίρεσης, που προβλέπεται στο προαναφερόμενο άρθρο 510 Κ.Π.Δ., χωρίς την παράθεση των συγκεκριμένων περιστατικών, που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη αιτίαση και προσδιορίζουν την επικαλούμενη νομική πλημμέλεια.

Περαιτέρω, κατά τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 512 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, όπως συμβαίνει όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκηση της αναίρεσης (ήτοι μεταξύ άλλων, όταν δεν περιλαμβάνεται σ' αυτήν τουλάχιστον ένας σαφής και ορισμένος λόγος), το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, απορρίπτει το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα (ΑΠ 1539/2022, ΑΠ 69/2019, ΑΠ 126/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Καλαμάτας, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη 48/2024 απόφασή του κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, για παράνομη μεταφορά από το εξωτερικό στην Ελλάδα πολιτών τρίτων χωρών που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στο Ελληνικό έδαφος με σκοπό την προώθησή τους στο έδαφος κράτους μέλους της ΕΕ τελεσθείσα κατ' επάγγελμα και εκ κερδοσκοπίας κατά συρροή και με τρόπο που θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και παράνομη είσοδο στη χώρα και επέβαλε σ' αυτόν συνολική ποινή κάθειρξης 160 ετών και 2 μηνών και εκτιτέα ποινή κάθειρξης 20 ετών και συνολική χρηματική ποινή 2.000.000 ευρώ.

Η ως άνω αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε την 20-2-2024, με παρόντα τον κατηγορούμενο, καταχωρίσθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 2 του ΚΠΔ, την 1-4-2024, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέως. Κατά της απόφασης αυτής ο αναιρεσείων άσκησε ο ίδιος, την 29-2-2024, αίτηση αναίρεσης, εμπροθέσμως, ήτοι πριν από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο, με δήλωσή του, ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Αλικαρνασσού, για την οποία συντάχθηκε η με αριθμό 32/2024 έκθεση.

Ωστόσο, στο περιεχόμενο της ως άνω αίτησης αναίρεσης δεν αναφέρονται αναιρετικοί λόγοι με εξειδίκευση των ουσιαστικών ή νομικών σφαλμάτων, που προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα, δεν διαλαμβάνεται στην υπό κρίση αίτηση έστω ένας σαφής και ορισμένος λόγος αναίρεσης, αλλά ο αναιρεσείων αναφέρει τα ακόλουθα: "Τιμωρήθηκα υπερβολικά αυστηρά για το αδίκημα το οποίο διέπραξα και δεν μου αναγνωρίστηκαν τα σωστά ελαφρυντικά, ενώ κατά την διάρκεια της δίκης η μετάφραση δεν ήταν ικανοποιητικά για να καταλάβω τι ακριβώς γινότας".

Από το παραπάνω περιεχόμενο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, προκύπτει ότι δεν περιέχεται σ' αυτήν κανένας λόγος αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, ούτε διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο κάποια αναιρετικώς ελεγχόμενη πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης.

Κατά συνέπεια, με το παραπάνω περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, είναι αόριστη, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη που προηγήθηκε και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 578 παρ.1 του Κ.Π.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω:

Να απορριφθεί η με αριθ.32/29-2-2024 αίτηση αναίρεσης του H. B. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, κατά της με αριθμ. 48/2024 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νίκη-Αναστασία Μουζάκη".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 474 παρ.1, 3, 4, 476 παρ.1, 510 παρ.1 και 512 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι για το κύρος και, κατ' ακολουθία, το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' απόφασης πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναίρεσης, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρο 512, 476 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης, που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 του ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Ολ.ΑΠ 2/2002).

Περαιτέρω, σύμφωνα με τους ορισμούς των διατάξεων του άρθρου 476 ΚΠΔ, "1. Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον συνήγορό του, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του σαράντα οκτώ τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο (συμβούλιο). Αν ο αναιρεσείων κρατείται, δεν μετάγεται αλλά μπορεί να υποβάλλει υπόμνημα και να εκπροσωπηθεί από συνήγορο.

Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας ή του συμβουλίου με οποιοδήποτε μέσο (εγγράφως ή με τηλεομοιοτυπία ή με ηλεκτρονική αλληλογραφία ή προφορικά ή τηλεφωνικά), η οποία αποδεικνύεται με σχετική βεβαίωσή του που επισυνάπτεται στην δικογραφία". Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 512 παρ.1 εδ.α' του ΚΠΔ, "αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 476 ..." (Α.Π.1512/2023, Α.Π.1010/2021).

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη από 29-2-2024 αίτηση αναίρεσης πλήττεται η υπ' αριθ. 48/2024 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας, με την οποία ο αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος σε δεύτερο βαθμό για: α) παραλαβή από τα εξωτερικά σύνορα της χώρας για προώθηση στο εσωτερικό της χώρας ως και σε έδαφος κράτους - μέλους της Ε.Ε.

και διευκόλυνση μεταφοράς πολιτών τρίτης χώρας, χωρίς δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, κατά συρροή, εκ κερδοσκοπίας, κατ' επάγγελμα και με τρόπο που μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο και β) παράνομη είσοδο στην ελληνική επικράτεια και χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις και καταδικάσθηκε, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 α'του ΠΚ, σε συνολική ποινή κάξειρξης εκατόν εξήντα (160) ετών και δύο (2) μηνών, εκτιτέα τα είκοσι (20) έτη και συνολική χρηματική ποινή δύο εκατομμυρίων (2.000.000) ευρώ.

Η αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα, με δήλωση του αναιρεσείοντος στον Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Αλικαρνασσού, όπου κρατείται και εμπρόθεσμα στις 29-2-2024, με αριθ. έκθεσης 32/2024, πριν από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο, που έλαβε χώρα στις 1-4-2024 (άρθρα 464, 473 παρ. 2,3, 474 παρ.1, 2, 3 και 504 παρ.1 του ΚΠΔ).

Όπως προκύπτει από την αίτηση αυτή, ο αναιρεσείων δήλωσε, επί λέξει τα ακόλουθα: "τιμωρήθηκα υπερβολικά αυστηρά για το αδίκημα το οποίο διέπραξα και δεν μου αναγνωρίσθηκαν τα σωστά ελαφρυντικά ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης η μετάφραση δεν ήταν ικανοποιητική για να καταλάβω τι ακριβώς γινότανε". Με το ανωτέρω, όμως, περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, καθόσον δεν περιέχει ούτε ένα λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, με τον οποίο να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού δεν διαλαμβάνονται στο δικόγραφο αυτής συγκεκριμένα περιστατικά, που να συγκροτούν οποιαδήποτε από τις περιοριστικά προβλεπόμενες στο νόμο αναιρετικές πλημμέλειες.

Συνακόλουθα και αφού κλήθηκε ο μη εμφανισθείς αναιρεσείων για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, σύμφωνα με το από 13-8-2024 αποδεικτικό επίδοσης της γραμματέα του ως άνω Καταστήματος Κράτησης Χ. Α., πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη για τους ανωτέρω λόγους, η κρινομένη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1 και 578 παρ.1 ΚΠοινΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-2-2024 αίτηση του (ον.) B. (επιθ.) H. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, για αναίρεση της υπ' αριθ. 48/2024 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας.

Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε οκτακόσια (800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2024.

Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιανουαρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ