Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment on administrative removal from public forest as inadmissible.

Απόφαση 872 / 2010 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 872/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου Ιωάννη Παπανικολάου, Γεώργιο Χρυσικό, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μπανάβα, ο οποίος προηγουμένως ανακάλεσε την από 3 Μαρτίου 2010 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5 Ιουνίου 1998 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κασσάνδρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 56/2000 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 60/2008 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 5 Μαρτίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 61 παρ. 1, 2, 3 εδ. α, 4 και 7 του μεταγενέστερου του Κ.Πολ.Δ (α.ν 44/67) Ν.Δ 86/1969, ως η μεν παράγραφος 1 αυτού αντικαταστάθηκε δε παρ. 7 αυτού συμπληρώθηκε από το άρθ. 2 του Ν.Δ. 996/1971 "1.Κατά του επιχειρούντος εκχέρσωσιν, υλοτομίαν, σποράν ή οιανδήποτε ετέραν διακατοχικήν πράξιν

επί δημοσίων, δημοτικών, κοινοτικών, μοναστηριακών ή ανηκόντων εις ιδρύματα εν γένει δασών, αναδασωτέων εκτάσεων, χορτολιβαδικών εδαφών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή μερικώς δασοσκεπών λιβαδιών και χορτολιβαδικών εδαφών και ασχέτως του χρόνου καθ'ον οι πράξεις αύται επεχειρήθησαν, συντάσσεται και κοινοποιείται παρά του αρμοδίου Διευθυντού δασών, ή Νομοδασάρχου, ή Δασάρχου, πρωτόκολλον διοικητικής αποβολής.

Δια του πρωτοκόλλου, προκειμένου περί δημοσίων δασών, μερικώς δασοσκεπτών εκτάσεων και χορτολιβαδικών εδάφων βεβαιούται υπό του Διευθυντού δασών ή Νομοδασάρχου ή Δασάρχου κατά του καταλαβόντος και υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, η εις βάρος του Δημοσίου τυχόν επελθούσα ζημία, το ποσόν αποκαταστάσεως ταύτης, ως και το ποσόν της οφειλομένης αποζημιώσεως χρήσεως.

Το πρωτόκολλον καθίσταται οριστικόν και θεωρείται, ότι ο καθ' ού απεδέχθη τούτο, εάν εντός τριάκοντα ημερών από της επιδόσεως, μη παρεκτεινομένης λόγω αποστάσεως, δεν ασκήση κατ' αυτού ανακοπή. 2. Η κατά του πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής ανακοπή ασκείται κατά του Δημοσίου ή κατά των εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου νομικών προσώπων, εις τα οποία ανήκει η έκτασις, εφ' ης επιχειρείται η παράνομος ενέργεια, απευθύνεται δε ενώπιον του αρμοδίου εκ της τοποθεσίας του ακινήτου Ειρηνοδικείου. 3.

Δια την προδικασίαν και την εκδίκασιν της ανακοπής έχει εφαρμογή η ειδική διαδικασία των άρθρων 727 έως 747 του κωδικός πολιτικής δικονομίας (αν. ν. 44/1967). 4.Κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου επιτρέπεται έφεσις απευθυνόμενη ενώπιον του αρμοδίου μονομελούς πρωτοδικείου, μη επιτρεπομένης παραπομπής της υποθέσεως εις το πολυμελές πρωτοδικείον.

Η έφεσις ασκείται κατά τας κοινάς διατάξεις εντός 30 ημέρου προθεσμίας από της επιδόσεως της αποφάσεως. Κατά της αποφάσεως του μονομελούς πρωτοδικείου ουδέν ένδικον μέσον χωρεί. 7. Η κατά την διαδικασίαν του άρθρου τούτου απόφασις δεν εμποδίζει την επιδίωξιν των εκατέρωθεν δικαιωμάτων κατά την τακτικήν διαδικασίαν.

Το επί της ανακοπής δικάζον κατά τας διατάξεις των παρ. 2 και 4 του παρόντος άρθρου ειρηνοδικείον και κατ' έφεσιν το μονομελές πρωτοδικείον αποφαίνεται δια της αυτής αποφάσεως και περί της τυχόν επιβληθείσας αποζημιώσεως χρήσεως". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών σαφώς προκύπτει, ότι η επί της ανακοπής κατά πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής εκδιδόμενη κατ' έφεση, απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο αναιρέσεως.

Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της με αριθ. 60/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, η οποία εκδόθηκε, κατ' έφεση, επί ανακοπής του αναιρεσείοντος κατά του 2/28-4-1998 πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής του Δασάρχου ...είναι απαράδεκτη, το δε απαράδεκτο αυτό εξετάζεται αυτεπαγγέλτως (άρθρο 577 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 4 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 60/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 19 Μαΐου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ