817/2025 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 817 / 2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 817/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη - Εισηγητή, Νικόλαο Πουλάκη και Mαλαματένια Κουράκου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 12 Δεκεμβρίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει τις εξής υποθέσεις μεταξύ:

α. Της αναιρεσείουσας: ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε." που εδρεύει στη Θήβα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αντιγόνη Κούκα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Κ. Ρ. του Μ., κατοίκου ..., 2.Α. Κ. του Σ., 3.Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 4.Α. Π. του Ν., κατοίκου ... και 5.Ό. Τ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ανδρέου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις. Κοινοποιούμενης της αίτησης αναίρεσης προς την ανώνυμη εταιρεία των ΟΤΑ με την επωνυμία "Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας Α.Ε.", που εδρεύει στη Θήβα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, και β. Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας των ΟΤΑ με την επωνυμία "Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας Α.Ε.", που εδρεύει στη Θήβα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Φλώρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η oποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Κ. Ρ. του Μ., κατοίκου ..., 2.Α. Κ. του Σ., 3.Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 4.Α. Π. του Ν., κατοίκου ..., και 5.Ό. Τ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ανδρέου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις. Υπέρ της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε." που εδρεύει στη Θήβα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-7-2020 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας, επί της οποίας εκδόθηκε η 113/2021 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Στη συνέχεια ασκήθηκε η από 15-2-2022 πρόσθετη παρέμβαση της ήδη β αναιρεσείουσας και εκδόθηκε η 27/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν η α. αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 27-3-2023 αίτησή της και η β. αναιρεσείουσας εταιρεία με την από 29-3-2023 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 246 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσοτέρων εκκρεμών ενώπιόν του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και, κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων (ΑΠ 1126/2022, ΑΠ 869/2018, ΑΠ 517/2017, ΑΠ 182/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με το προεκτεθέν άρθρο 246 του ΚΠολΔ, πρέπει να διαταχθεί η συνεκδίκαση α) της από 27-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτησης αναίρεσης της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ" κατά των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων 1) Κ. Ρ. του Μ., 2) Α.

Κ. του Σ., 3) Δ. Κ. του Ι., 4) Α. Π. του Ν., 5) Ό. Τ. του Γ. και β) της από 29-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτησης αναίρεσης της προσθέτως παρεμβάσας ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου και ήδη αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας ΑΕ" κατά των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, με τις οποίες προσβάλλεται η με αριθμό 27/17-1-2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Εύβοιας, καθότι είναι πρόδηλη η μεταξύ τους συνάφεια και διευκολύνεται έτσι η διεξαγωγή της δίκης.

Από τη διάταξη του άρθρου 558 του ΚΠολΔ, κατά την οποία "η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων ή των κληρονόμων τους", προκύπτει, ότι η αίτηση αναίρεσης δεν απευθύνεται κατά του προσθέτως παρεμβάντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, εκτός αν κατά τη δίκη εκείνη ανέλαβε τον δικαστικό αγώνα, οπότε κατέστη κύριος διάδικος ή η αναίρεση αφορά την πρόσθετη παρέμβαση.

Σε κάθε όμως περίπτωση ο προσθέτως παρεμβαίνων καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης από το διάδικο που επισπεύδει τη συζήτηση (άρθρο 81 παρ. 3 ΚΠολΔ), άλλως αυτή (συζήτηση) κηρύσσεται απαράδεκτη, εκτός αν η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, οπότε ο παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις (ΑΠ 1036/2022, ΑΠ 946/2019), τούτο δε λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 1286/2022, ΑΠ 1036/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, η υπόθεση αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας ασκήθηκε η από 14-7-2020 με αριθμ. κατάθ. ...2020 αγωγή των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας της πρώτης ως άνω αίτησης αναίρεσης.

Επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η 113/23-6-2021 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή στο σύνολό της ως βάσιμη κατ' ουσία η αγωγή των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων. Ακολούθως με την ως άνω με αριθμό 27/17-1-2023 απόφασή του, το Μονομελές Εφετείο Εύβοιας, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών-εργατικών διαφορών, αφού συνεκδίκασε, την από 16-7-2021 και με αριθμό κατάθεσης ...2021 έφεση της εναγομένης-εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας και την από 15-2-2022 και με αριθμό κατάθεσης ...2022 το πρώτον ενώπιόν του ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση της εταιρείας με την επωνυμία "Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Α.Ε" και ήδη αναιρεσείουσας υπέρ της ως άνω εναγομένης-εκκαλούσας κατά της με αριθμό 113/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, α) απέρριψε ως απαράδεκτη την ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση και β) δέχτηκε τυπικά την έφεση και απέρριψε αυτήν κατ' ουσία, επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση, η οποία, επίσης, είχε εκδοθεί αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών -εργατικών διαφορών και με την οποία το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατά παραδοχή ως βάσιμης κατ' ουσία της από 14-7-2020 και με αριθμό κατάθεσης ...2020 αγωγής των εναγόντων - εργαζόμενων και ήδη αναιρεσίβλητων, είχε αναγνωρίσει την ύπαρξη μεταξύ αυτών και της εναγομένης σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης, με διάρκεια μέχρι την περάτωση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε.

ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", που ορίζεται στην υπ' αριθ. ...2019 διακήρυξη του ως άνω φορέα, είχε αναγνωρίσει την ακυρότητα της σιωπηρώς και πρόωρα χωρήσασας καταγγελίας της ατομικής σύμβασης εργασίας αυτών που έλαβε χώρα την 17-4-2020 και είχε υποχρεώσει την εναγομένη-εργοδότριά τους να τους απασχολεί πραγματικά, αποδεχόμενη τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες τους με την αναφερόμενη θέση και ειδικότητα τους και σύμφωνα με τους αυτούς ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους απασχόλησης και με τις ίδιες αποδοχές που ίσχυαν μέχρι την καταγγελία της επίδικης σύμβασης τους την 17-4-2020, καταδικάζοντας την εναγομένη σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με το διατακτικό της εκδοθησόμενης απόφασης σε χρηματική ποινή 100 ευρώ για τον καθένα και για κάθε ημέρα μη αποδοχής εκ μέρους της των προσηκόντως προσφερόμενων υπηρεσιών τους.

Επισημαίνεται ότι η από 27-3-2023 και με αριθ. κατάθ. ...2023 αίτηση αναίρεσης της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ" ως εκ περισσού έχει κοινοποιηθεί κατ' άρθρο 81 παρ. 3 του ΚΠολΔ στη μη παραστάσα κατά τη συζήτηση της ως άνω αίτησης αναίρεσης προσθέτως παρεμβάσα στο δεύτερο βαθμό ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας ΑΕ", δυνάμει της με αριθμό 8145/25-9-2023 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Εύβοιας Θ.

Μ., καθότι η ως άνω πρόσθετη παρέμβαση είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, ενώ επίσης στην ως άνω αναίρεση δεν διαλαμβάνεται αναιρετικός λόγος που να αφορά την απόρριψη αυτή. Οι αιτήσεις αναίρεσης έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, διότι α) η από 27-3-2023 πρώτη αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στη Γραμματεία του Εφετείου Εύβοιας στις 29-3-2023, δηλαδή εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ τριακονθήμερης προθεσμίας, από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στην αναιρεσείουσα εταιρεία "...

Ο.Ε" την 28-2-2023, όπως προκύπτει από σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Ευβοίας Ι. Μ. επί αντιγράφου της προσβαλλομένης απόφασης και β) η από 29-3-2023 δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στη Γραμματεία του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου στις 29-3-2023, δηλαδή εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ τριακονθήμερης προθεσμίας από την επίδοση της προσβαλλομένης απόφασης στην αναιρεσείουσα εταιρεία με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ", όπως προκύπτει από την με αρ. 3405Γ/28-2-2023 έκθεση επίδοσης του ιδίου ως άνω δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Ευβοίας Ι.

Μ. (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτές (άρθρο 577 παρ. 1) και πρέπει να ερευνηθούν ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Από την επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, στην οποία προβαίνει ο Άρειος Πάγος κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ για την έρευνα της βασιμότητας ή μη των λόγων των ενδίκων αιτήσεων αναίρεσης, προκύπτει η ακόλουθη διαδικαστική πορεία της υπόθεσης:

Με την από 14-7-2020 και με αριθμό κατάθεσης 1856/36/23-7-2020 αγωγή οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι είχαν εκθέσει ότι απασχολήθηκαν στην εναγόμενη εταιρεία με ατομικές συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης στο πλαίσιο της σύμβασης της τελευταίας ως υπεργολάβου του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Σ.Δ.Α.

ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε. ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", με τόπο παροχής εργασίας τη Χαλκίδα, με τους όρους απασχόλησης που εκτίθενται στο αγωγικό δικόγραφο και με τη δέσμευση αμφοτέρων των μερών για τη λήξη των ατομικών συμβάσεων των εναγόντων με την περάτωση του εν λόγω έργου. Ότι, επιπλέον, οι τρεις πρώτοι εκ των εναγόντων κατήρτισαν με την εναγομένη στο πλαίσιο του μεταξύ τους συμβιβασμού, μετά την άσκηση από αυτούς της με αρ.

κατάθ. 1193/14/9-4-2019 αγωγής και το από 31/7/2019 ιδιωτικό συμφωνητικό, που προέβλεπε ρητά τα ανωτέρω. Ότι παρ' όλα αυτά, η εναγομένη, παρά το νόμο και σε κάθε περίπτωση καταχρηστικά, με βάση την περιγραφόμενη στην αγωγή προηγούμενη της καταγγελίας συμπεριφορά της, κατήγγειλε πρόωρα και χωρίς σπουδαίο λόγο τις ένδικες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου απάντων των εναγόντων πριν τη λήξη τους, ήτοι πριν την περάτωση του ως άνω αναφερόμενου έργου και κατά συνέπεια, η από 17/4/2020 ένδικη σε βάρος τους καταγγελία είναι άκυρη και θεωρείται ως μη γενόμενη, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να υφίσταται η σύμβαση εργασίας εκάστου εξ αυτών με την εναγομένη, η οποία, αρνούμενη να δεχτεί έκτοτε τις προσηκόντως προσφερόμενες εκ μέρους τους υπηρεσίες, να έχει περιέλθει σε υπερημερία ως προς την αποδοχή τους.

Με βάση το ιστορικό αυτό, ζήτησαν: α) να αναγνωριστεί η ύπαρξη μεταξύ απάντων των εναγόντων και της εναγομένης ενεργούς και εν ισχύ ατομικής σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης με διάρκεια έως την αποπεράτωση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Σ.Δ.Α.

ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε. ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", όπως αυτό προσδιορίζεται κατά προσέγγιση στο ιστορικό της παρούσας β) να αναγνωριστεί η ακυρότητα της καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας τους εκ μέρους της εναγομένης, η οποία έλαβε χώρα σιωπηρά και πρόωρα την 17/4/2020, γ) να υποχρεωθεί η εναγομένη να αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες εκ μέρους τους υπηρεσίες και σύμφωνα με τους ίδιους ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους απασχόλησής τους και με τις ίδιες αποδοχές, που ίσχυαν μέχρι την ημέρα της καταγγελίας από αυτήν της σύμβασης εργασίας (17/4/2020) εκάστου εξ αυτών, δ) να καταδικαστεί η εναγομένη στην καταβολή χρηματικής ποινής 300 ευρώ για κάθε έναν εξ αυτών και για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσής της προς την εκδοθησομένη απόφαση, ε) να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς τις καταψηφιστικές της διατάξεις και ζ) να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά τους έξοδα.

Με την με αριθμό 113/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η ως άνω αγωγή έγινε δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη καθ' όλα αυτής τα προαναφερθέντα αιτήματα. Κατά της απόφασης αυτής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας ασκήθηκε η από 16-7-2021 (από προφανή παραδρομή αναγράφεται 19-7-2021) και με αριθμό κατάθεσης ...2021 έφεση της εναγομένης-εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας.

Παράλληλα ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου η αναιρεσείουσα εταιρεία της δεύτερης συνεκδικαζόμενης αίτησης αναίρεσης, άσκησε με αυτοτελές δικόγραφο την από 15-2-2022 με αριθμό κατάθεσης ...2022 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εναγομένης-εκκαλούσας. Το Μονομελές Εφετείο Εύβοιας, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού συνεκδίκασε την ως άνω έφεση και την πρόσθετη παρέμβαση, δέχθηκε τυπικά αυτές, απέρριψε την πρόσθετη παρέμβαση ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος της παρεμβαίνουσας εταιρείας για την άσκησή της, και την έφεση ως αβάσιμη κατ' ουσία, επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε γίνει δεκτή η προαναφερθείσα αγωγή των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων ως βάσιμη κατ' ουσία.

Συγκεκριμένα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που με επίκληση προσκόμισαν οι διάδικοι, προέβη στις ακόλουθες, κρίσιμες για την έρευνα της βασιμότητας ή μη των λόγων της πρώτης συνεκδικαζόμενης αίτησης αναίρεσης, παραδοχές: "...Δυνάμει της από 2 Αυγούστου 2016 με αριθμό 174/2016 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του Περιφερειακού Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Ανώνυμη Εταιρεία των ΟΤΑ "ΦοΔ.Σ.Α Στερεάς Ελλάδας ΑΕ" (ήδη αναιρεσείουσας της δεύτερης αναίρεσης) εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία το Πρακτικό I και το Πρακτικό II της Επιτροπής Αξιολόγησης Προσφορών και κατακυρώθηκε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ" διάρκειας δύο ετών στην υπό σύσταση κοινοπραξία "...

ΟΕ-... ΟΕ". Υπεργολάβος του ως άνω έργου δυνάμει του από 12/8/2016 ιδιωτικού συμφωνητικού υπεργολαβίας με την ανάδοχο ήταν η εναγομένη εταιρεία (ήδη αναιρεσείουσα της πρώτης αναίρεσης). Περαιτέρω, την ... συνήφθη στη Θήβα σύμβαση (κατ' εφαρμογή της υπ' αριθμ. 80/2018 απόφασης ανάθεσης του Δ.Σ. του ΦΟ.Δ.Σ.Α Στερεάς Ελλάδας Α.Ε, της υπ' αριθμ. ...

Διακήρυξης του οικείου διαγωνισμού που εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 2/2018 απόφαση του Δ.Σ του ΦΟ.Δ.Σ.Α Στερεάς Ελλάδας Α.Ε) μεταξύ αφενός του Περιφερειακού Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας ως εργοδότη και αφετέρου της κοινοπραξίας "... ΟΕ- ... ΟΕ", που εδρεύει στη Θήβα, ως αναδόχου. Αντικείμενο της σύμβασης ήταν η εκτέλεση του έργου με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" με παρεχόμενη υπηρεσία διάρκειας δύο ετών, με τμηματική έναρξη και λήξη αυτής, με έναρξη υπηρεσίας από την Πέμπτη 19 Απριλίου 2018 και λήξη (σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 2 της ως άνω σύμβασης-διάρκεια του έργου) οριζόμενη καταρχήν για διάστημα δύο ετών παρεχομένης υπηρεσίας, σύμφωνα και με όσα ορίζονται στη μελέτη του διαγωνισμού σε σχέση με κάθε επιμέρους παρεχόμενη υπηρεσία του αναδόχου.

Στο πλαίσιο της σύμβασης αυτής ρητά συμφωνήθηκε ότι ο ανάδοχος θα πρέπει να διαθέτει το απαιτούμενο προσωπικό, το οποίο ρητά συμφωνήθηκε ότι θα ανέρχεται στα 225 άτομα και ότι το προσωπικό που θα απασχοληθεί θα αποτελείται, σύμφωνα με τα όσα αναγράφονται στον Εσωτερικό Κανονισμό Υπηρεσιών (ΕΚΥ) του ΦΟΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας Α.Ε, ο οποίος συντάχθηκε βάσει του άρ. 3 της ΚΥΑ 2527/09 (ΦΕΚ 83/β) και έχει ψηφισθεί με την υπ' αριθμ.10/2015 απόφαση του Δ.Σ και τροποποιήθηκε με τις υπ' αριθμ. ...

αποφάσεις του Δ.Σ, από τα άτομα-απασχολούμενους με τα προσόντα που αναλύονται αμέσως παρακάτω, και ειδικά για την Εύβοια: "Για τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Χαλκίδας: Έναν Επόπτη ΧΥΤΑ με δίπλωμα Πολιτικού Μηχανικού Ανωτάτης Πολυτεχνικής Σχολής, άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, γνώση χειρισμού σχεδιαστικού προγράμματος τύπου AUTOCAD ή GIS προγράμματος, γνώση χειρισμού Γεωδαιτικού Σταθμού-Ταχύμετρου, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας.

Δύο Χειριστές Υγειονομικής Ταφής, με απολυτήριο τίτλο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τουλάχιστον για τον έναν, άδεια χειρισμού Μηχανημάτων Έργου 1ης Ειδικότητας ομάδας Β' τουλάχιστον, σε μηχάνημα έργου 1.4 (Προωθητήρες γαιών παντός τύπου και συστήματος λειτουργίας), πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας και ανάλογη εμπειρία στη διαχείριση στερεών αποβλήτων τουλάχιστον για τον έναν.

Έναν Χειριστή Εκσκαφέα Φορτωτή με απολυτήριο τίτλο τουλάχιστον Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, άδεια χειρισμού Μηχανημάτων Έργου 1ης Ειδικότητας, ομάδας Β' τουλάχιστον, σε μηχανήματα έργου 1, 3, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας. Έναν Οδηγό Φορτηγού με απολυτήριο τίτλο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, άδεια Οδήγησης Γ' Κατηγορίας, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας και ανάλογη εμπειρία στη συλλογή και μεταφορά ή στη διαχείριση στερεών αποβλήτων.

Πέντε απασχολούμενους για τη ζύγιση και την παρακολούθηση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων του ΧΥΤΑ, με απολυτήριο τίτλο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας και ανάλογη εμπειρία στη διαχείριση στερεών αποβλήτων τουλάχιστον για τους τρεις. Έναν εργάτη γενικών καθηκόντων με πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας.

Έναν υπεύθυνο Προμηθειών - Αποθήκης με απολυτήριο τίτλο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας. Για τη λειτουργία του Τμήματος Υποστήριξης του Τμήματος Εύβοιας: Έναν ΠΕ Διοικητικό με πτυχίο ή Δίπλωμα Ανωτάτης Σχολής και πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας. Έναν ΤΕ Μηχανικό, με Πτυχίο Ανώτερης Σχολής, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, άδεια οδήγησης Β' Κατηγορίας.

Η παρεχόμενη υπηρεσία του απασχολούμενου προσωπικού θα ήταν:

α) κυλιόμενη για τους απασχολούμενους στη ζύγιση και την παρακολούθηση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας, των οποίων η συνολική απασχόληση δεν θα υπερέβαινε τις πέντε ημέρες με αναγωγή στην εβδομάδα και σύμφωνα με όσα προβλέπονται στη νομοθεσία (π.χ. ρεπό), θα εργάζονταν εκτός της πρωινής (07:00-15:00) και σε απογευματινή (15:00-23:00), καθώς και σε νυχτερινή βάρδια (23:00-07:00) εναλλάξ μεταξύ τους, θα εργάζονται Σαββατοκύριακα αλλά και σε επίσημες αργίες σύμφωνα πάντα με το εβδομαδιαίο ή μηνιαίο πρόγραμμα του ΧΥΤΑ Χαλκίδας, β) κυλιόμενη για τους επτά απασχολούμενους χειριστές υγειονομικής ταφής που θα απασχολούντο στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ Χαλκίδας, των οποίων η συνολική απασχόληση δεν θα υπερέβαινε τις πέντε ημέρες με αναγωγή στην εβδομάδα και σύμφωνα με όσα προβλέπονται στη νομοθεσία (π.χ.

ρεπό), θα εργάζονταν εκτός της πρωινής (07:00-15:00) και σε απογευματινή (15:00-23:00), καθώς και σε νυχτερινή βάρδια (23:00-07:00) εναλλάξ μεταξύ τους, θα εργάζονταν Σαββατοκύριακα αλλά και σε επίσημες αργίες, σύμφωνα πάντα με το εβδομαδιαίο ή μηνιαίο πρόγραμμα του ΧΥΤΑ Χαλκίδας, γ) πενθήμερη (Δευτέρα έως και Παρασκευή) και 8ωρη πρωινή (07:00-15:00) για το σύνολο των υπολοίπων απασχολουμένων".

Ακολούθως, την ... καταρτίστηκε ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ της εναγομένης εταιρείας, ως υπεργολάβου, και της αναδόχου κοινοπραξίας "... ΟΕ-... ΟΕ" διάρκειας καταρχήν δύο ετών. Ειδικότερα, με βάση το συμφωνητικό της υπεργολαβικής αυτής σύμβασης, η εργοδότρια εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση στο πλαίσιο του ως άνω επίδικου έργου με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" να απασχολήσει το απαιτούμενο προσωπικό (τουλάχιστον 75 άτομα) με τις ίδιες ειδικότητες των εργαζομένων και ίδιους τους όρους εργασίας αυτών, όπως έγινε η περιγραφή τους στην ανωτέρω σύμβαση έργου.

Περαιτέρω, στο πλαίσιο αυτό, άπαντες οι ενάγοντες (ήδη αναιρεσίβλητοι) απασχολήθηκαν στην εναγομένη υπεργολάβο εταιρεία [η οποία χρησιμοποιούσε με αμοιβή την εργασία τους, τελούσαν δε σε νομική (προσωπική) εξάρτηση από αυτήν] με έγκυρες συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης, με τη δέσμευση αμφοτέρων των μερών για τη λήξη της σύμβασής τους με την εκτέλεση του επίδικου έργου και με τόπο παροχής εργασίας την Χαλκίδα (ΧΥΤΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ) και ειδικότερα: 1) Η πρώτη ενάγουσα απασχολήθηκε στην εναγομένη με αντικείμενο εργασίας τη διαχείριση στερεών αποβλήτων στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας, όπου ήταν και ο τόπος της εργασίας της, στο πλαίσιο της σύμβασης της εναγομένης ως υπεργολάβου του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ".

Η σύμβασή της με την εναγομένη ήταν έγκυρη εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης, διάρκειας για το χρονικό διάστημα από 26/10/2015 αρχικά έως και 25/4/2016. Εν συνεχεία, η επίδικη σύμβαση παρατάθηκε διαδοχικά έως και τις 15/7/2017 και κατόπιν έως και τις 15/9/2017. Ακολούθως, η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου της 1ης ενάγουσας παρατάθηκε μέχρι τις 15/3/2018 και στη συνέχεια έως τις 15/8/2018 και ανανεώθηκε με τους ίδιους όρους εργασίας από 16/8/2018 μέχρι και την (πρόωρη) απόλυσή της στις 15/1/2019, δεδομένου ότι παρατεινόταν το επίδικο έργο, με συνέπεια και την εξακολούθηση της απασχόλησής της με τους ίδιους όρους, με πενθήμερο ωράριο εβδομαδιαίως (Δευτέρα έως και Παρασκευή) επί 8 ώρες ημερησίως από τις 07:00 έως τις 15:00.

Ειδικότερα, τα καθήκοντα που της είχαν ανατεθεί, δεδομένης της ειδικότητάς της ως Βιολόγου ΠΕ, αφορούσαν την απασχόληση με την περιβαλλοντική παρακολούθηση του ΧΥΤΑ Χαλκίδας και των θεμάτων που άπτονται αυτής. Το αντικείμενο της εργασίας της περιελάμβανε τη συλλογή, αρχειοθέτηση και επεξεργασία υλικού, διενέργεια δειγματοληπτικών ελέγχων στραγγισμάτων, υπογείων-επιφανειακών υδάτων και οπτικό έλεγχο εισερχομένων φορτίων αποβλήτων για τη διαπίστωση της σύνθεσης-ποιότητάς τους, συμμετοχή σε εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης-ενημέρωσης μαθητών σε περιβαλλοντικά ζητήματα και εισηγήσεις επί περιβαλλοντικών ζητημάτων, την ανάθεση της εποπτείας και της ευθύνης της εύρυθμης λειτουργίας του βιολογικού καθαρισμού, της αντίστροφης ώσμωσης και των λοιπών συσχετιζομένων εγκαταστάσεων.

Στο σημείο αυτό δέον να τονιστεί ότι κατά το χρονικό διάστημα που η σύμβαση εργασίας της 1ης ενάγουσας παρατεινόταν διαδοχικά κατά τα ανωτέρω, και δη την ..., έληξε η ισχύς του αρχικού από 12/8/2016 ιδιωτικού συμφωνητικού υπεργολαβίας, που είχε καταρτιστεί μεταξύ της αναδόχου κοινοπραξίας και της εναγομένης-υπεργολάβου, καθώς είχε μεσολαβήσει η υπ' αριθμ. ...

νέα διακήρυξη της ΦΟ.Δ.Σ.Α Στερεάς Ελλάδας Α.Ε, δυνάμει της οποίας καταρτίστηκε το από ... η σύμβαση ανάθεσης του τιτλοφορούμενου έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" μεταξύ αφενός του παραπάνω Φορέα και αφετέρου της κοινοπραξίας "...

ΟΕ-... ΟΕ", ως αναδόχου, όπως η εν λόγω σύμβαση περιγράφηκε ανωτέρω στην παρούσα και εν συνεχεία, καταρτίστηκε το από ... νέο ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ της εναγομένης εταιρείας, ως υπεργολάβου, και της αναδόχου κοινοπραξίας. Πλην όμως, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα που φέρουν τον τίτλο "ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" εκδόσεως της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας και αφορούν την 1η ενάγουσα, η τελευταία συνέχισε να απασχολείται στην εναγόμενη εταιρεία με τους ίδιους όρους, δυνάμει των ως άνω διαδοχικών παρατάσεων της ατομικής σύμβασης εργασίας της ορισμένου χρόνου, με αιτιολογία ότι το αναληφθέν με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό από την υπεργολάβο έργο, στο πλαίσιο του οποίου (έργου) η εργαζόμενη παρείχε τις υπηρεσίες της, συνεχιζόταν χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμία διακοπή, χωρίς δηλαδή να έχει ασκήσει στη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας επιρροή ότι μεσολάβησε νέα διακήρυξη και ακολούθως (την ...) νέα σύμβαση εργολαβίας μεταξύ Φορέα και αναδόχου και νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ αναδόχου και εναγομένης (υπεργολάβου).

Ενδεικτικά, στο έγγραφο παράτασης που αφορούσε το χρονικό διάστημα από 16/8/2018 έως 15/1/2019, αναγράφονται από την εναγομένη τα ακόλουθα: "Σας γνωστοποιώ ότι ως υπεργολάβος του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ" [το οποίο, σημειωτέον, είχε αναλάβει με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας] απασχολείται στην επιχείρηση με σύμβαση ορισμένου χρόνου από 16/2/2017 έως 15/8/2018 η Ραπτάκη Καλλιόπη του Μιχαήλ.

Για την υλοποίηση της από ... σύμβασης για την ανάθεση της υπηρεσίας με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" και δεδομένου ότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία ημέρα διακοπής, παρατείνεται εκ νέου και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης της εργαζομένης από 16/8/2018 έως 15/1/2019". 2) Ο δεύτερος ενάγων απασχολήθηκε στην εναγομένη εταιρεία για τις ανάγκες του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΥΤΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας Α.Ε", στο οποίο η εναγόμενη είναι υπεργολάβος.

Η σύμβασή του με την εναγομένη ήταν έγκυρη εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης, διάρκειας για το χρονικό διάστημα από 26/10/2015 αρχικά έως 25/4/2016 (η οποία σύμβαση παρατάθηκε μέχρι την 30/4/2016 λόγω της παράτασης του έργου). Στη συνέχεια, απασχολήθηκε στην εναγομένη εταιρεία για τις ανάγκες του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ" (στο οποίο έργο η εναγομένη ήταν υπεργολάβος δυνάμει του από 12/8/2016 ιδιωτικού συμφωνητικού) και συγκεκριμένα με σύμβαση πλήρους εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας από 16/8/2016 μέχρι 15/8/2018 και εν συνεχεία από 16/8/2018 μέχρι και την πρόωρη απόλυσή του την 15/1/2019, δεδομένου ότι παρατεινόταν το επίδικο έργο, με συνέπεια και την εξακολούθηση της απασχόλησής του με τους ίδιους όρους, ενώ στο μεταξύ η εναγομένη είχε καταρτίσει, ως και ανωτέρω αναλυτικά εκτέθηκε, νέο από ...

ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας με την ανάδοχο κοινοπραξία του τιτλοφορούμενου έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ". Η ειδικότητά του 2ου ενάγοντος ήταν αυτή της θέσης εργασίας στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας ως ΦΥΛΑΚΑΣ-ΖΥΓΙΣΤΗΣ με πενθήμερο ωράριο εβδομαδιαίως (Δευτέρα έως και Παρασκευή) επί 8 ώρες ημερησίως από τις 07:00 έως τις 15:00.

Σημειωτέον και εν προκειμένω, ότι, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα που φέρουν τον τίτλο "ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" εκδόσεως της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας και αφορούν τον 2° ενάγοντα, ο τελευταίος συνέχισε να απασχολείται στην εναγομένη εταιρεία με τους ίδιους όρους, δυνάμει των ως άνω διαδοχικών παρατάσεων της ατομικής σύμβασης εργασίας του ορισμένου χρόνου, με αιτιολογία ότι το αναληφθέν έργο με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό από την υπεργολάβο, στο πλαίσιο του οποίου (έργου) ο εργαζόμενος παρείχε τις υπηρεσίες του, συνεχιζόταν χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμία διακοπή, χωρίς δηλαδή να έχει ασκήσει στη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας επιρροή ότι μεσολάβησε νέα διακήρυξη και ακολούθως (την ...) νέα σύμβαση εργολαβίας μεταξύ Φορέα και αναδόχου και νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ αναδόχου και εναγομένης (υπεργολάβου).

Ενδεικτικά, στο έγγραφο παράτασης που αφορούσε το χρονικό διάστημα από 16/8/2018 έως 15/1/2019, αναγράφονται από την εναγομένη τα ακόλουθα: "Σας γνωστοποιώ ότι ως υπεργολάβος του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΑΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ" [το οποίο, σημειωτέον, είχε αναλάβει με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας] απασχολείται στην επιχείρηση με σύμβαση ορισμένου χρόνου από 16/8/2016 έως 15/8/2018 ο Καθαροσπόρης Αναστάσιος του Σπυρίδωνα.

Για την υλοποίηση της από ... σύμβασης για την ανάθεση της υπηρεσίας με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" και δεδομένου ότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία ημέρα διακοπής, παρατείνεται εκ νέου και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης του εργαζομένου από 16/8/2018 έως 15/1/2019". 3) Η τρίτη ενάγουσα απασχολήθηκε στην εναγόμενη εταιρεία στο πλαίσιο της σύμβασης της τελευταίας ως υπεργολάβου του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε".

Η σύμβασή της με την εναγομένη ήταν έγκυρη εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης, διάρκειας για το χρονικό διάστημα από 12/1/2018 έως 7/4/2018 αρχικά, η οποία ανανεώθηκε έως και 25/4/2018. Εν συνεχεία και ενώ στο μεταξύ η εναγομένη είχε καταρτίσει, ως και ανωτέρω αναλυτικά εκτέθηκε, νέο από ... ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας με την ανάδοχο κοινοπραξία του τιτλοφορούμενου έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", συνεχίστηκε η ατομική σύμβαση εργασίας της 3ης ενάγουσας από 26/4/2018 έως και 31/10/2018 και ακολούθως από 1/11/2018 έως και την πρόωρη απόλυσή της, την 15/1/2019, δεδομένου ότι δεν μεσολάβησε καμία διακοπή του έργου, για τις ανάγκες του οποίου είχε προσληφθεί.

Η ειδικότητά της είναι αυτή του Πολιτικού Μηχανικού στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας, ασκώντας επιπλέον και καθήκοντα διοικητικού υπαλλήλου και ο τόπος εργασίας το Γραφείο Υποστήριξης του Τμήματος Εύβοιας με πενθήμερο ωράριο εβδομαδιαίους (Δευτέρα έως και Παρασκευή), επί 8 ώρες ημερησίως από τις 07:00 έως τις 15:00. Στο σημείο αυτό πρέπει και εν προκειμένω να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα που φέρουν τον τίτλο "ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" εκδόσεως της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας και αφορούν την 3η ενάγουσα, η τελευταία συνέχισε να απασχολείται στην εναγομένη εταιρεία με τους ίδιους όρους, δυνάμει των ως άνω διαδοχικών παρατάσεων της ατομικής σύμβασης εργασίας της ορισμένου χρόνου, με αιτιολογία ότι το αναληφθέν έργο με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό από την υπεργολάβο, στο πλαίσιο του οποίου (έργου) η εργαζόμενη παρείχε τις υπηρεσίες της, συνεχιζόταν χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμία διακοπή, χωρίς δηλαδή να έχει ασκήσει στη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας επιρροή ότι μεσολάβησε νέα διακήρυξη και ακολούθως (την ...) νέα σύμβαση εργολαβίας μεταξύ Φορέα και αναδόχου και νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ αναδόχου και εναγομένης (υπεργολάβου).

Ενδεικτικά, στο έγγραφο παράτασης που αφορούσε το χρονικό διάστημα από 1/11/2018 έως 15/1/2019, αναγράφονται από την εναγομένη τα ακόλουθα: "Σας γνωστοποιώ ότι ως υπεργολάβος του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" απασχολείται στην επιχείρηση η Κοραή Δήμητρα του Ιωάννη με σύμβαση ορισμένου χρόνου από 12/1/2018 έως 7/4/2018.

Με ανανέωση της ατομικής σύμβασης εργασίας πλήρους απασχόλησης από 8/4/2018 έως και 25/4/2018. Σύμφωνα με την από ... σύμβαση για την υλοποίηση της υπηρεσίας με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" συνεχίστηκε και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης της εργαζομένης από 26/4/2018 έως και 31/10/2018.

Σήμερα, για την υλοποίηση της από ... σύμβασης "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" θα απασχοληθεί και πάλι και δεδομένου ότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία ημέρα διακοπής, θα συνεχιστεί και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης από 1/11/2018 έως και 15/1/2019". 4) Η τέταρτη ενάγουσα απασχολήθηκε στην εναγομένη με αντικείμενο εργασίας τη διαχείριση στερεών αποβλήτων στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας, όπου ήταν και ο τόπος της εργασίας της, στο πλαίσιο της σύμβασης της εναγομένης ως υπεργολάβου του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ".

Η σύμβασή της με την εναγομένη ήταν έγκυρη πλήρους εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας για το χρονικό διάστημα από 16/8/2016 έως και 15/8/2018 αρχικά. Εν συνεχεία και ενώ στο μεταξύ η εναγομένη είχε καταρτίσει, ως και ανωτέρω αναλυτικά εκτέθηκε, νέο από ... ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας με την ανάδοχο κοινοπραξία του τιτλοφορούμενου έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", συνεχίστηκε η ατομική σύμβαση εργασίας της 4ης ενάγουσας από 16/8/2018 έως και 15/1/2019, ακολούθως από 16/1/2019 έως 31/10/2019 και περαιτέρω από 1/11/2019 έως και την απόλυσή της την 17/4/2020, δεδομένου ότι δεν μεσολάβησε καμία διακοπή του έργου, για τις ανάγκες του οποίου είχε προσληφθεί.

Η ειδικότητά της ήταν αυτή της θέσης εργασίας στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας στη ζύγιση και στην παρακολούθηση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων του ΧΥΤΑ Χαλκίδας με πενθήμερο ωράριο εβδομαδιαίως (Δευτέρα έως και Παρασκευή) επί 8 ώρες ημερησίως από τις 07:00 έως τις 15:00. Σημειωτέον και εν προκειμένω ότι, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα που φέρουν τον τίτλο "ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" εκδόσεως της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας και αφορούν την 4η ενάγουσα, η τελευταία συνέχισε να απασχολείται στην εναγομένη εταιρεία με τους ίδιους όρους, δυνάμει των ως άνω διαδοχικών παρατάσεων της ατομικής σύμβασης εργασίας της ορισμένου χρόνου, με αιτιολογία ότι το αναληφθέν έργο με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό από την υπεργολάβο, στο πλαίσιο του οποίου (έργου) η εργαζόμενη παρείχε τις υπηρεσίες της, συνεχιζόταν χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμία διακοπή, χωρίς δηλαδή να έχει ασκήσει στη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας επιρροή ότι μεσολάβησε νέα διακήρυξη και ακολούθως (την ...) νέα σύμβαση εργολαβίας μεταξύ Φορέα και αναδόχου και νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ αναδόχου και εναγομένης (υπεργολάβου).

Ενδεικτικά, στο έγγραφο παράτασης που αφορούσε το χρονικό διάστημα από 1/11/2019 έως 5/4/2020, αναγράφονται από την εναγομένη τα ακόλουθα: "Σας γνωστοποιώ ότι ως υπεργολάβος του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΑΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ" απασχολείται στην επιχείρηση η Παντιέρα Ασημίνα του Νικολάου με σύμβαση ορισμένου χρόνου από 16/8/2016 έως 15/8/2018.

Σύμφωνα με την από ... σύμβαση με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" συνεχίστηκε και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης της εργαζομένης από 16/8/2018 έως και 15/1/2019. Με ανανέωση από 16/1/2019 έως 31/10/2019. Σήμερα (31/10/2019) για την υλοποίηση της από ...

σύμβασης "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" θα απασχοληθεί και πάλι και δεδομένου ότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία ημέρα διακοπής, θα συνεχιστεί και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης από 1/11/2019 έως 5/4/2020". 5) Η πέμπτη ενάγουσα απασχολήθηκε στην εναγομένη με αντικείμενο εργασίας τη διαχείριση στερεών αποβλήτων στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας, όπου ήταν και ο τόπος της εργασίας της, στο πλαίσιο της σύμβασης της εναγομένης ως υπεργολάβου του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ".

Η σύμβασή της με την εναγομένη ήταν έγκυρη πλήρους εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας από 16/8/2016 έως και 15/8/2018 αρχικά. Εν συνεχεία και ενώ στο μεταξύ η εναγομένη είχε καταρτίσει, ως και ανωτέρω αναλυτικά εκτέθηκε, νέο από ... ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας με την ανάδοχο κοινοπραξία του τιτλοφορούμενου έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α.

ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", συνεχίστηκε η ατομική σύμβαση εργασίας της 5ης ενάγουσας από 16/8/2018 έως και 15/1/2019, ακολούθως από 16/1/2019 έως 31/10/2019 και περαιτέρω από 1/11/2019 έως και την απόλυσή της την 17/4/2020, δεδομένου ότι δεν μεσολάβησε καμία διακοπή του έργου, για τις ανάγκες του οποίου είχε προσληφθεί.

Η ειδικότητά της ήταν αυτή της θέσης εργασίας στο ΧΥΤΑ Χαλκίδας στη ζύγιση και στην παρακολούθηση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων του ΧΥΤΑ Χαλκίδας με πενθήμερο ωράριο εβδομαδιαίως (Δευτέρα έως και Παρασκευή) επί 8 ώρες ημερησίως από τις 07:00 έως τις 15:00. Σημειωτέον και εν προκειμένω ότι, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα που φέρουν τον τίτλο "ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" εκδόσεως της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας και αφορούν την 5η ενάγουσα, η τελευταία συνέχισε να απασχολείται στην εναγομένη εταιρεία με τους ίδιους όρους, δυνάμει των ως άνω διαδοχικών παρατάσεων της ατομικής σύμβασης εργασίας της ορισμένου χρόνου, με αιτιολογία ότι το αναληφθέν έργο με το αρχικό από 18-4-2018 ιδιωτικό συμφωνητικό από την υπεργολάβο, στο πλαίσιο του οποίου (έργου) η εργαζόμενη παρείχε τις υπηρεσίες της, συνεχιζόταν χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμία διακοπή, χωρίς δηλαδή να έχει ασκήσει στη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας επιρροή ότι μεσολάβησε νέα διακήρυξη και ακολούθως (την ...) νέα σύμβαση εργολαβίας μεταξύ Φορέα και αναδόχου και νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ αναδόχου και εναγομένης (υπεργολάβου).

Ενδεικτικά, στο έγγραφο παράτασης που αφορούσε το χρονικό διάστημα από 1/11/2019 έως 5/4/2020, αναγράφονται από την εναγομένη τα ακόλουθα: "Σας γνωστοποιώ ότι ως υπεργολάβος του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑ" απασχολείται στην επιχείρηση η Τ.

Ό. του Γ. με σύμβαση ορισμένου χρόνου από 16/8/2016 έως 15/8/2018. Σύμφωνα με την από ... σύμβαση με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.ΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" συνεχίστηκε και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης της εργαζόμενης από 16/8/2018 έως και 15/1/2019.

Με ανανέωση από 16/1/2019 έως 31/10/2019. Σήμερα (31/10/2019) για την υλοποίηση της από ... σύμβασης "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" θα απασχοληθεί και πάλι και δεδομένου ότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία ημέρα διακοπής, παρατείνεται εκ νέου και η ατομική σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης της εργαζομένης από 1/11/2019 έως 5/4/2020".

Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, αποδεικνύεται ότι την 15/1/2019 η εναγομένη, χωρίς σπουδαίο λόγο, αρνήθηκε προφορικά να αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες των τριών πρώτων εναγόντων, παρά το γεγονός ότι δεν μεσολάβησε καμία λήξη ή έστω διακοπή του ανωτέρω αναφερθέντος έργου, στο πλαίσιο του οποίου απασχολούνταν.

Ακολούθως, δυνάμει της ασκηθείσας με ΓΑΚ 228/28.1.2019 και ΕΑΚ 50/28.1.2019 αίτησης ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, οι τρεις πρώτοι ενάγοντες (μεταξύ άλλων) αιτήθηκαν να υποχρεωθεί η εναγομένη να αποδέχεται προσωρινά τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες τους και σύμφωνα με τους αυτούς ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους απασχόλησής τους, που ίσχυαν μέχρι την ημέρα της καταγγελίας από αυτήν των ατομικών συμβάσεων εργασίας τους (15/1/2019), καταβάλλοντας τις νόμιμες αποδοχές τους μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της αγωγής τους, η οποία θα έκρινε το κύριο δικαίωμά τους.

Εν συνεχεία, δυνάμει της από 28/1/2019 προσωρινής διαταγής του Προέδρου Πρωτοδικών Χαλκίδας, η νυν εναγομένη υποχρεώθηκε να αποδέχεται προσωρινά τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες των τριών πρώτων εναγόντων μέχρι τη συζήτηση της αίτησης των ασφαλιστικών μέτρων και να τους καταβάλλει τις νόμιμες αποδοχές τους.

Πράγματι, η εργοδότρια- εναγομένη συμμορφώθηκε (μέχρι τη σύναψη του κατωτέρω περιγραφόμενου μεταξύ τους συμφωνητικού) με το διατακτικό της ως άνω από 28/1/2019 προσωρινής διαταγής του Προέδρου Πρωτοδικών Χαλκίδας και οι τρεις πρώτοι των εναγόντων παρείχαν σε αυτήν τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες τους μέχρι τη συζήτηση της αίτησης των ασφαλιστικών μέτρων, καταβάλλοντας ταυτόχρονα τις νόμιμες αποδοχές τους.

Σημειωτέον, ότι στο μεταξύ, δυνάμει της με ΓΑΚ 1193/9.4.2019 και ΕΑΚ 14/9.4.2019 αγωγής, που άσκησαν οι τρεις πρώτοι των εναγόντων εναντίον της εναγομένης εργοδότριας εταιρείας τους, της οποίας είχε οριστεί δικάσιμος η 28/11/2019 ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, αιτήθηκαν ν. αναγνωριστεί η ύπαρξη μεταξύ αυτών και της εναγόμενης σύμβασης εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης ορισμένου χρόνου, λήγουσας αυτοδικαίως με την περάτωση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", με την αναφερόμενη στην αγωγή ειδικότητα ενός εκάστου εξ αυτών, καθώς και ότι η σύμβαση αυτή είναι ενεργή και ισχύουσα, να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της σιωπηρώς και πρόωρα χωρησάσης καταγγελίας της ατομικής σύμβασης εργασίας τους, που έλαβε χώρα την 15/1/2019 για τους λόγους που εκτίθενται στο ιστορικό της εν λόγω ασκηθείσας αγωγής τους, να υποχρεωθεί η εναγομένη να τους επαναπροσλάβει και να τους απασχολεί πραγματικά, αποδεχόμενη τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες τους με την ως άνω θέση και ειδικότητά τους, κατά το ιστορικό της αγωγής τους και σύμφωνα με τους αυτούς ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους απασχόλησής τους μέχρι την ημέρα της καταγγελίας από αυτήν της σύμβασης ενός εκάστου εξ αυτών (15/1/2019), καταβάλλοντας τις αντίστοιχες νόμιμες αποδοχές τους.

Εν συνεχεία, και συγκεκριμένα την 31/7/2019, συνήφθη μεταξύ των τριών πρώτων εναγόντων-εργαζομένων και της εναγόμενης εταιρείας, όπως αυτή εκπροσωπείτο από τον νόμιμο εκπρόσωπό της, ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο επήλθε οριστικός συμβιβασμός, επιλύοντας οριστικά τη μεταξύ τους διαφορά. Σημειωτέον δε, ότι στο εν λόγω από 31/7/2019 ιδιωτικό συμφωνητικό, αναγράφεται (μεταξύ άλλων) ότι: "Ο εργοδότης (εναγομένη) αναγνωρίζει ως τελεσίδικα και αμετάκλητα βάσιμη την απαίτηση των εργαζομένων, όπως διατυπώθηκε στην με ΓΑΚ ...

αγωγή τους εναντίον του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας". Στη δε ανωτέρω αγωγή των τριών πρώτων εναγόντων, την οποία αναγνώρισε ως καθ' ολοκληρία βάσιμη η εναγομένη, αναγράφεται (αναφορικά με τη διάρκεια της ατομικής σύμβασης εργασίας ενός εκάστου εξ αυτών) ό,τι αναφέρεται και στην κρινόμενη αγωγή, ήτοι ότι αυτοί προσλήφθηκαν από την εναγομένη με ατομικές συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης ορισμένου χρόνου, εξαρτώμενου από τη διάρκεια του έργου που η τελευταία είχε αναλάβει ως υπεργολάβος αρχικά δυνάμει του από 12/8/2016 ιδιωτικού συμφωνητικού υπεργολαβίας και εν συνεχεία δυνάμει του από ...

ιδιωτικού συμφωνητικού υπεργολαβίας, δεδομένης δε της παράτασης και μη διακοπής του έργου, παρατείνονταν αντίστοιχα και οι συμβάσεις εργασίας τους. Πράγματι, συμμορφούμενοι με τους όρους του ως άνω συμφωνητικού, οι τρεις πρώτοι ενάγοντες-εργαζόμενοι παραιτήθηκαν από τα δικόγραφα τόσο των ασφαλιστικών μέτρων όσο και της αγωγής τους, ενώ από την πλευρά της, η εναγομένη άρχισε να αποδέχεται από την ημέρα σύναψης (31/7/2019) του ως άνω μεταξύ τους συμφωνητικού τις προσηκόντως προσφερόμενες εργασίες τους και ταυτόχρονα (ως και ανωτέρω εκτέθηκε) αναγνώρισε την απαίτησή τους ως τελεσίδικα και αμετάκλητα βάσιμη, όπως αυτή διατυπώθηκε στα ως άνω δικόγραφά τους.

Στη συνέχεια, έλαβε χώρα και νέα (με αριθμ. πρωτ. ...2019) Διακήρυξη Διεθνούς Ηλεκτρονικού Διαγωνισμού φορέα "ΦΟ.Δ.Σ.Α. ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ" με ανοιχτή διαδικασία, η οποία προέβλεπε μεταξύ άλλων τα εξής: "Αντικείμενο της σύμβασης είναι η "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α. ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ & ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", προκειμένου ο ΦΟ.Δ.Σ.Α.

Στερεάς Ελλάδας ΑΕ (φορέας) να αναδείξει ανάδοχο για την παροχή υποστηρικτικής υπηρεσίας για την εύρυθμη λειτουργία: α) της Δ/νσης Διαχείρισης Αστικών Στερεών Αποβλήτων και πιο συγκεκριμένα: -του Γραφείου Υποστήριξης της Δ/νσης Διαχείρισης Αστικών Στερεών Αποβλήτων, - του Γραφείου Υποστηρικτικών Δράσεων - της Υποδ/νσης Βοιωτίας και Λοκρών, και ειδικότερα (...), β) της Δ/νσης Προγραμματισμού, Μελετών, Έργων, Ποιότητας, Αξιοποίησης Ενέργειας και Περιβάλλοντος και πιο συγκεκριμένα: - του Τμήματος Μελετών, του Γραφείου Μελετών, του Γραφείου Επιχειρησιακού Σχεδιασμού, του Τμήματος Έργων, του Γραφείου Σχεδιασμού Έργων γ) της Δ/νσης Διαχείρισης Λοιπών Στερεών Αποβλήτων και πιο συγκεκριμένα: - του Γραφείου Διαχείρισης Αδρανών Υλικών δ) της Δ/νσης Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών και πιο συγκεκριμένα:

Υποδ/νσης Διοικητικών Υπηρεσιών, - της Υποδ/νσης Λογιστηρίου Κοστολόγησης - της Υποδ/νσης Προμηθειών, Υπηρεσιών, Διαχείρισης Υλικού & Υποδομών, ε) της γραμματείας Προέδρου & Γεν. Δ/ντή του φορέα. Ειδικότερα, η ως άνω διακήρυξη απαιτούσε να απασχολούνται από τον ανάδοχο (με δυνατότητα υπεργολαβίας) για την προσήκουσα παροχή υποστηρικτικής υπηρεσίας 235 άτομα (για όλη τη Στερεά Ελλάδα), με τις ειδικότητες απασχόλησης και τα προσόντα που ορίζονταν σε αυτήν.

Η διάρκεια της σύμβασης ορίζεται για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών, με τμηματική έναρξη και κοινή λήξη της υπηρεσίας, για όλο το προσωπικό με την λήξη της διετούς σύμβασης. Στα έγγραφα της σύμβασης προβλέπεται σαφής ρήτρα αναθεώρησης περί παράτασης της σύμβασης που θα προκόψει για επιπλέον δύο (2) έτη, διατηρώντας τους ίδιους ακριβώς όρους με τον ίδιο ανάδοχο και με τμηματική έναρξη και κοινή λήξη της υπηρεσίας και πέραν τούτου με την ολοκλήρωση παραλαβής της παρεχόμενης υπηρεσίας στο χρόνο που ορίζεται στο συμφωνητικό.

Η τμηματική έναρξη και η χρονική λήξη της παρεχόμενης υπηρεσίας ορίζεται αναλυτικά στην από 23/12/2019 Μελέτη της αρμόδιας Υπηρεσίας (Παράρτημα I). Σύμφωνα και με τα όσα αναγράφονται στον Εσωτερικό Κανονισμό Υπηρεσιών (ΕΚΥ) του ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας ΑΕ, ο οποίος συντάχθηκε βάσει των αρ. 3 της ΚΥΑ 2527/09 (ΦΕΚ 83/β) και αρ.236 παρ. 6 του ν.4555/2018 έχει ψηφιστεί με την από 18/12/2018 απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, το προσωπικό που θα απασχοληθεί, θα αποτελείται από τα άτομα-απασχολούμενους με τα προσόντα που αναλύονται αμέσως παρακάτω, και για το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία έναρξης εργασιών για κάθε απασχολούμενο και παρεχόμενη υπηρεσία, όπως αναφέρεται αναλυτικά παρακάτω.

Α2) Απαιτήσεις της παρεχόμενης υπηρεσίας - Τεχνικές προδιαγραφές I) Ανάλυση: Συγκεκριμένα για τη λειτουργία του Γραφείου ΧΥΤΥ Χαλκίδας του Τμήματος ΧΥΤΥ & ΣΜΑ Κεντρικής και Νότιας Εύβοιας: Έναν (1) Επόπτη ΧΥΤΑ, ΠΕ Μηχανικό με Δίπλωμα Μηχανικού Ανώτατης Πολυτεχνικής Σχολής (της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ/ΔΟΑΤΑΠ), άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, γνώση χειρισμού σχεδιαστικού προγράμματος τύπου ΑUTOCAD άδεια Οδήγησης Β' Κατηγορίας, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, Δύο (2) Χειριστές Υγειονομικής Ταφής, με απολυτήριο τίτλο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τουλάχιστον για τον έναν, άδεια χειρισμού Μηχανημάτων Έργου 1ης ειδικότητας ομάδας Β' τουλάχιστον, για τον έναν σε μηχάνημα έργου 1.4 (Προωθητήρες γαιών παντός τύπου και συστήματος λειτουργίας), πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας και ανάλογη εμπειρία στη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων τουλάχιστον για τον έναν, ένα (1) Χειριστή Εκσκαφέα Φορτωτή, με απολυτήριο τίτλο τουλάχιστον Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, άδεια χειρισμού Μηχανημάτων Έργου 1ης ειδικότητας, ομάδας Β' τουλάχιστον, σε μηχανήματα έργου 1.3, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, έναν (1) Οδηγό Φορτηγού με απολυτήριο τίτλο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, άδεια Οδήγησης Γ' Κατηγορίας, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας και ανάλογη εμπειρία στη συλλογή και μεταφορά ή στη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων, Πέντε (5) απασχολούμενους για τη ζύγιση και την παρακολούθηση της λειτουργίας των εγκαταστάσεων του ΧΥΤΑ, με απολυτήριο τίτλο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, πιστοποιημένες γνώσεις χειρισμού Η/Υ, πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, Δύο (2) Εργάτες γενικών καθηκόντων, με πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, έναν (1) ΠΕ Διοικητικό, με Πτυχίο ή Δίπλωμα Ανώτατης σχολής (της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ/ΔΟΑΤΑΠ) και πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, έναν (1) ΤΕ ηλεκτρολόγο για τη την παρακολούθηση της λειτουργίας και τη συντήρηση του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού του ΧΥΤΑ, με Πτυχίο Ανώτερης Σχολής (της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ /ΔΟΑΤΑΠ), πιστοποιητικό μόνιμης κατοικίας, πιστοποιημένες γνώσεις χειρισμού Η/Υ".

Περαιτέρω και σε συνέχεια της ως άνω υπ' αριθμ. πρωτ. ...2019 Διακήρυξης Διεθνούς Ηλεκτρονικού Διαγωνισμού με Ανοιχτή Διαδικασία, δυνάμει της από 26 Μαρτίου 2020 με αριθμό 58/2020 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου του Περιφερειακού Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Ανώνυμη Εταιρεία των ΟΤΑ "ΦοΔ.Σ.Α Στερεάς Ελλάδας ΑΕ", εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία το Πρακτικό III της Επιτροπής Αξιολόγησης Προσφορών και κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός αυτός εκ νέου στον ίδιο ανάδοχο.

Ειδικότερα, κατακυρώθηκε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού με τίτλο "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟ.Δ.Σ.Α ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" (διάρκειας δύο ετών από την ημερομηνία υπογραφής του συμφωνητικού, με λήξη της υπηρεσίας για όλο το προσωπικό με την σαφή ρήτρα αναθεώρησης περί παράτασης της σύμβασης για επιπλέον δύο έτη με τους ίδιους όρους και με τον ίδιο ανάδοχο) στην κοινοπραξία "...

Ο.Ε-... ΟΕ". Σημειωτέον δε ότι στην ως άνω διακήρυξη προβλέπονται θέσεις με την ίδια ειδικότητα και σε κάθε περίπτωση με τις ίδιες συνθήκες απασχόλησης με αυτές των εναγόντων. Ακολούθως, παρέμεινε (και εξακολουθεί) να παραμένει μέχρι και σήμερα υπεύθυνος υπεργολάβος για την εκτέλεση του επίδικου έργου, όπως αυτό ορίστηκε στις ατομικές συμβάσεις εργασίας των εναγόντων, η εναγομένη εταιρεία, ανεξαρτήτως του ζητήματος ότι την 15/4/2020 υπογράφηκε νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας.

Εξάλλου, όπως και ανωτέρω αναλυτικά εκτέθηκε, ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί και στο παρελθόν, όταν, μετά την κατάρτιση του από ... συμφωνητικού υπεργολαβίας, παρατάθηκαν οι ατομικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου απάντων των εναγόντων, οι οποίες είχαν συναφθεί στο πλαίσιο και για τις ανάγκες του αναληφθέντος από την εναγομένη έργου δυνάμει του αρχικού από 12/8/2016 ιδιωτικού συμφωνητικού υπεργολαβίας, καθώς θεωρήθηκε μεταξύ των μερών (εργοδότριας -εργαζομένων) ότι το έργο παρατάθηκε και δεν έλαβε χώρα καμία διακοπή του.

Εν συνεχεία, η εναγόμενη, στις 17/4/2020, παραβιάζοντας παράνομα, αφενός τους όρους των ατομικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, απάντων των εναγόντων και αφετέρου τους όρους του από 31/7/2019 ιδιωτικού συμφωνητικού (αναφορικά με τους 3 πρώτους των εναγόντων), το οποίο προέβλεπε ότι οι επίδικες ατομικές συμβάσεις εργασίας ενός εκάστου εξ αυτών θα έχουν διάρκεια μέχρι την εκτέλεση του κατά τη συμφωνία των μερών επίδικου έργου, πρόωρα και χωρίς σπουδαίο λόγο, αρνήθηκε προφορικά να αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες απάντων των εναγόντων, παρά το γεγονός ότι δεν μεσολάβησε καμία λήξη ή έστω διακοπή του επίδικου έργου, στο πλαίσιο του οποίου αυτοί απασχολούνταν.

Πιο συγκεκριμένα, αναφορικά με τους τρεις πρώτους ενάγοντες, στην παράγραφο Α' του μεταξύ τους από 31/7/2019 ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού ορίζεται σαφώς επί λέξει ότι: "Δυνάμει των νέων από 31.7.2019 συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας μεταξύ των "εργαζομένων" και του "εργοδότη" αναγνωρίζεται μεταξύ τους η ύπαρξη πλήρους σύμβασης εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου διάρκειας λήγουσα αυτοδικαίως με την περάτωση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" και ειδικότερα με προβλεπόμενη διάρκεια των συμβάσεων αυτών για όσο χρονικό διάστημα κι αν διαρκέσει η εκτέλεση του έργου αυτού, κατά τη σύμβαση μεταξύ του "εργοδότη" και του αναδόχου, με τους αυτούς ποιοτικούς και ποσοτικούς όρους εργασίας και την καταβολή των νομίμων αποδοχών των εργαζομένων".

Κατά συνέπεια προκύπτει από την προπαρατεθείσα συμφωνία των μερών, με βάση την αληθινή τους βούληση, αλλά και σε κάθε περίπτωση με βάση την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, ότι η ορισμένου χρόνου διάρκεια των επίδικων συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας τους έπρεπε να εξακολουθήσει για όσο χρονικό διάστημα διαρκέσει η εκτέλεση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", δηλαδή για όσο χρονικό διάστημα υπεργολάβος αυτού τυγχάνει η εναγομένη, είτε με παράταση της παλαιός είτε με νέα σύμβαση υπεργολαβίας.

Η κρίση αυτή του δικαστηρίου ενισχύεται περαιτέρω από το περιεχόμενο των εγγράφων που φέρουν τον τίτλο "ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" εκδόσεως της εναγομένης για κάθε έναν από τους ενάγοντες (όπως το κείμενό τους παρατέθηκε επί λέξει ανωτέρω) όσο και από τα όσα διαλαμβάνονται στο δικόγραφο της προηγούμενης με ΓΑΚ 1193/9.4.2019 και ΕΑΚ 14/9.4.2019 αγωγής των νυν τριών πρώτων εναγόντων, τη βασιμότητα της ιστορικής βάσης της οποίας αναγνώρισε ρητά η εναγομένη με το εν λόγω από 31/7/2019 ιδιωτικό συμφωνητικό.

Σύμφωνα, λοιπόν, με όλα τα παραπάνω, η εκτέλεση του επίδικου έργου με βάση τόσο τους όρους των ατομικών συμβάσεων εργασίας των τριών πρώτων εναγόντων όσο και την από 31/7/2019 συμφωνία τους, δεν αποτελούσε απλώς την αιτία της πρόσληψής τους, αλλά καθόριζε και τη διάρκεια της εργασίας τους. Ως εκ τούτου, η από 15/4/2020 νέα σύμβαση υπεργολαβίας, που συνήφθη μεταξύ της εναγομένης ως υπεργολάβου και της αναδόχου εταιρείας, αφορά στην εκτέλεση του ίδιου ως άνω επίδικου έργου, κατά την έννοια που έδωσαν σε αυτό τα διάδικα μέρη στη μεταξύ τους συμφωνία, το οποίο δεν έχει περατωθεί.

Κατά συνέπεια τυγχάνει πρόωρη και συνεπώς παράνομη και άκυρη η ένδικη από 17/4/2020 καταγγελία της σύμβασης εργασίας τους, ενόσω το επίδικο έργο δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς αυτή έγινε χωρίς σπουδαίο λόγο. Περαιτέρω, αναφορικά με την 4η και 5η των εναγόντων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Από τη συμφωνία τους με την εναγομένη εργοδότρια εταιρεία, αλλά και από τη φύση, το είδος και τον σκοπό της εργασίας τους, καθώς και τις συνθήκες λειτουργίας της εργοδότριας επιχείρησης, προκύπτει ότι η λήξη της ορισμένου χρόνου σύμβασης εξαρτημένης εργασίας τους, έπρεπε να επέλθει αυτοδικαίως με την περάτωση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", όπως η έννοια αυτού (έργου) ορίστηκε στις μεταξύ τους συμβάσεις, κατά την αληθινή τους βούληση, με βάση και την καλή πίστη, αλλά και τα συναλλακτικά ήθη.

Ειδικότερα, η εκτέλεση του επίδικου έργου δεν αποτελούσε απλώς την αιτία της πρόσληψής τους, αλλά καθόριζε και τη διάρκεια της εργασίας τους. Αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε (που) οι επίδικες ατομικές συμβάσεις εργασίας τους ορισμένου χρόνου, ανανεωνόταν σιωπηρά και διαδοχικά με τους ίδιους όρους κατόπιν της συμφωνίας τους με την εναγομένη μέχρι και την πρόωρη απόλυσή τους την 17/4/2020, επειδή ακριβώς παρατεινόταν και το ως άνω έργο χωρίς διακοπή, κατά τη συμφωνία των μερών (λαμβανομένου, μάλιστα, υπόψη ότι προσλήφθηκαν στο πλαίσιο του εκ μέρους της εναγομένης αναληφθέντος έργου με το αρχικό από 12/8/2016 ιδιωτικό συμφωνητικό υπεργολαβίας και οι συμβάσεις εργασίας τους παρατάθηκαν μετά τη λήξη της διάρκειάς του και τη σύναψη του από ...

ιδιωτικού συμφωνητικού υπεργολαβίας, που έλαβε χώρα κατόπιν νέας Διακήρυξης του Φορέα). Το γεγονός αυτό, άλλωστε, αναφέρεται στα ανωτέρω μνημονευθέντα έγγραφα βεβαίωσης των ανανεώσεων της διάρκειας των επίδικων συμβάσεών τους, όπως το περιεχόμενό τους παρατέθηκε παραπάνω στην παρούσα απόφαση. Κατά συνέπεια, η επίδικη απόλυσή τους τυγχάνει παράνομη και επομένως άκυρη, ενόσω το επίδικο έργο, όπως αυτό ορίστηκε κατά τη συμφωνία των μερών, δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς αυτή έγινε χωρίς σπουδαίο λόγο.

Με βάση, λοιπόν, όλα τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, προέκυψε ότι η εναγόμενη εταιρεία παράνομα κατήγγειλε πρόωρα τις επίδικες συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου απάντων των εναγόντων, πριν τη λήξη τους (δηλαδή αυτοδίκαια με την περάτωση του επίδικου έργου), χωρίς σπουδαίο λόγο και κατά συνέπεια η από 17/4/2020 σε βάρος τους καταγγελία είναι άκυρη και θεωρείται ως μη γενομένη (ΑΚ 174,180), με αποτέλεσμα να εξακολουθούν να υφίστανται οι επίδικες συμβάσεις εργασίας ενός εκάστου εξ αυτών και η εργοδότρια εταιρεία, αρνούμενη να δεχθεί τις υπηρεσίες τους, ήδη έχει περιέλθει σε υπερημερία αποδοχής τους.

Ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός της εναγομένης, ήτοι ότι οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου απάντων των εναγόντων έληξαν αυτοδικαίως την 17/4/2020 λόγω παρέλευσης του χρόνου διάρκειάς τους, καθώς ολοκληρώθηκε το έργο, για το οποίο είχαν προσληφθεί, αφού έληξε η διάρκεια της από ... σύμβασης μεταξύ του ΦΟΔΣΑ και της αναδόχου κοινοπραξίας, που είχε συναφθεί κατόπιν δημόσιου διαγωνισμού, δυνάμει της υπ' αριθμ. ...

Διακήρυξης του Φορέα και συνακόλουθα έληξε η διάρκεια της από ... σύμβασης υπεργολαβίας της ίδιας με την ανάδοχο κοινοπραξία, η δε νέα σύμβαση που καταρτίστηκε την 15/4/2020 μεταξύ του ΦΟΣΔΑ και της αναδόχου κοινοπραξίας, δυνάμει της υπ' αριθμ. ...2019 νέας Διακήρυξης και ακολούθως η νέα από 15/4/2020 σύμβαση υπεργολαβίας αφορούν σε "νέο έργο", κρίνεται απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Και αυτό γιατί, όπως αναλυτικά εκτέθηκε ανωτέρω, η νέα από 15/4/2020 υπεργολαβική σύμβαση αφορά στο ίδιο έργο, ήτοι στην "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Α.Ε ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", όπως η έννοια αυτού (έργου) ορίστηκε στις ιδιωτικού δικαίου ατομικές συμβάσεις εργασίας των διαδίκων (εργοδότριας και εργαζομένων), ενώ δεν ασκεί έννομη επιρροή στην παρούσα δίκη, καθώς δεν αποτελεί αντικείμενό της, η νομική φύση των συμβάσεων μεταξύ του Φορέα (ΦΟΔΣΑ) και της αναδόχου κοινοπραξίας....".

Με τις παραδοχές αυτές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση της εναγομένης-αναιρεσείουσας ως αβάσιμη κατ' ουσία, επικυρώνοντας έτσι την εκκαλουμένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, που είχε δεχθεί τα ίδια πραγματικά περιστατικά και είχε δεχτεί στο σύνολό της την από 14-7-2020 αγωγή των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων.

Α. Επί της από 27-3-2023 (με αριθμό κατάθεσης ...2023) αίτησης αναίρεσης της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ".

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648 και 669 ΑΚ και της διάταξης του άρθρου 9 παρ. 3 του ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η σύμβαση εργασίας είναι ορισμένου χρόνου, όταν συνομολογείται η διάρκεια αυτής μέχρις ορισμένου χρονικού σημείου ή μέχρι την επέλευση ορισμένου μέλλοντος και βεβαίου γεγονότος ή την εκτέλεση ορισμένου έργου, μετά την περάτωση του οποίου ή την επέλευση του βεβαίου γεγονότος ή του χρονικού σημείου, παύει να ισχύει αυτοδικαίως.

Επομένως, η διάρκεια της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου είναι σαφώς καθορισμένη, είτε γιατί συμφωνήθηκε, ρητά ή σιωπηρά, είτε γιατί προκύπτει από το είδος και τον σκοπό της σύμβασης εργασίας. Χαρακτηριστικό της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου είναι, ότι τα μέρη γνωρίζουν επακριβώς το χρονικό σημείο της λήξης της.

Η σύμβαση αυτή παύει αυτοδικαίως, σύμφωνα με το άρθρο 669 παρ. 1 Α.Κ., όταν λήξει ο χρόνος για τον οποίο συνομολογήθηκε, χωρίς να χρειάζεται καταγγελία της και καταβολή αποζημίωσης. (ΑΠ 330/2022, ΑΠ 566/2022, ΑΠ 598/2019, ΑΠ 137/2014, ΑΠ 605/2014). Πρέπει να επισημανθεί εδώ ότι την έννοια αυτή της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου υιοθετεί κατά βάση και αποδίδει και το ΠΔ 81/2003 (που εκδόθηκε για την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 99/70/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 σχετικά με την συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου κλπ.

και εφαρμόζεται στους εργαζομένους με σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα, άρθ. 1 και 2 αυτού), με το άρθ. 3 περ. α' του οποίου ορίζεται ότι νοείται ως "εργαζόμενος ορισμένου χρόνου" κάθε φυσικό πρόσωπο που έχει σύμβαση ή σχέση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, συναφθείσα απευθείας μεταξύ του εργοδότη και του εργαζομένου, η λήξη της οποίας καθορίζεται από αντικειμενικούς όρους, όπως παρέλευση συγκεκριμένης ημερομηνίας ή αποπεράτωση συγκεκριμένου έργου ή πραγματοποίηση συγκεκριμένου γεγονότος.(ΑΠ 137/2014).

Ειδικά ως προς τη σύμβαση εργασίας που συνδέεται με την εκτέλεση ορισμένου έργου, για να θεωρηθεί ορισμένου χρόνου, θα πρέπει η εκτέλεση του έργου να μην αποτελεί απλώς την αιτία πρόσληψης του εργαζομένου, αλλά να καθορίζει, κατά τη θέληση των μερών, τη διάρκεια της εργασίας, δηλαδή να εξασφαλίζει τη δέσμευση αυτών για τη διάρκεια της σύμβασης μέχρι αποπεράτωσης του έργου.

Εξάλλου η σύμβαση εργασίας που καταρτίστηκε για την εκτέλεση ορισμένου έργου και εξαρτήθηκε η διάρκειά της από την αποπεράτωση του έργου, είναι σύμβαση ορισμένου χρόνου, έστω και αν δεν μπορεί να υπολογισθεί ακριβώς εκ των προτέρων ή χρονική διάρκεια του έργου (ΑΠ 724/1992), υπό την περαιτέρω όμως προϋπόθεση ότι η αβεβαιότητα ως προς το χρόνο λήξης της σύμβασης είναι σχετική, δηλαδή ότι μπορεί να αρθεί γιατί ήταν δυνατό να προσδιορισθεί κατά προσέγγιση η χρονική διάρκεια του έργου και συνακόλουθα ο χρόνος αποπεράτωσης τούτου και η λήξη της σύμβασης εργασίας (ΑΠ 956/2004).

Δεν αποκλείεται δε στο πλαίσιο αυτό να συμφωνηθεί μεταξύ των μερών ότι η διάρκεια της σύμβασης εργασίας καθορίζεται από τη διάρκεια της εμπλοκής του εργοδότη υπό ορισμένη ιδιότητα στην κατασκευή του συγκεκριμένου έργου, που μπορεί να αφορά και την παροχή υπηρεσιών. Ο δε χαρακτηρισμός ορισμένης σχέσης, κατά την έννοια που προαναφέρθηκε και που δεν αφορά μόνο το χαρακτηρισμό της ως εξαρτημένης ή ανεξάρτητης εργασίας ή έργου, αλλά και το χαρακτηρισμό της ως ορισμένου ή αορίστου χρόνου, δεν εξαρτάται από το χαρακτηρισμό που δίνουν σε αυτήν οι δικαιοπρακτούντες ή ο νόμος (ή ο έχων ισχύ νόμου κανονισμός), διότι ο χαρακτηρισμός αυτός, ως κατ` εξοχήν έργο της δικαιοδοτικής λειτουργίας, όπως οριοθετείται από τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 3 και 87 παρ. 2 του Συντάγματος, ανήκει στο δικαστήριο (ΑΕΔ 3/2001), το οποίο, αξιολογώντας τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στο δικόγραφο της αγωγής και εφόσον στη συνέχεια προκύψουν και κατά την αποδεικτική διαδικασία, προσδίδει τον ακριβή (ορθό) νομικό χαρακτηρισμό στη σύμβαση, ερμηνεύοντας, κατά τις περιστάσεις, το περιεχόμενό της, όπως απαιτούν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη και οι συνθήκες, υπό τις οποίες συνήφθη η σύμβαση, κρίση η οποία στη συνέχεια ελέγχεται αναιρετικά στα πλαίσια της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 3/2021, ΟλΑΠ 13/2017, ΟλΑΠ 7/2011, ΑΠ 330/2022).

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 559 παρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (Ολ ΑΠ 1/2022, Ολ ΑΠ1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ., ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (Ολ ΑΠ 1/2022, ΟλΑΠ 3/2020).

Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικά και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (Ολ ΑΠ 3/2020, ΑΠ 223/2024, ΑΠ 399/2021, ΑΠ 598/2019, ΑΠ 1420/2013). Ο ίδιος λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν η παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου αφορά τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών, γενικούς ή ειδικούς, με τους οποίους αίρονται οι ασάφειες ή καλύπτονται τα κενά που διαπιστώνονται στις δικαιοπρακτικές δηλώσεις βούλησης των μερών.

Οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται, όταν το δικαστήριο της ουσίας διαπιστώνει ότι υφίσταται κενό στην σύμβαση ή ότι γεννιέται αμφιβολία για την έννοια των δηλώσεων βούλησης. Η διαπίστωση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας για την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας στη δήλωση βούλησης, μπορεί είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητά, είτε να προκύπτει από αυτήν έμμεσα, όταν, παρά τη μη ρητή αναφορά της, ή ακόμη και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, από το περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει, ότι το δικαστήριο, αναζητώντας την αληθινή βούληση των συμβαλλομένων, προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης, η οποία (ερμηνεία) αποκαλύπτει ότι το δικαστήριο βρέθηκε μπροστά σε κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βούλησης των συμβαλλομένων, τα οποία ακριβώς δημιούργησαν την ανάγκη να καταφύγει τελικά στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 1531/2017, ΑΠ 25/2016, ΑΠ 441/2015).

Έμμεση διαπίστωση υπάρχει και όταν το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της σύμβασης, στο συσχετισμό των όρων της, καταφεύγοντας για το σχηματισμό της κρίσης του για τη μορφή και το περιεχόμενό της, σε έγγραφα και λοιπά στοιχεία εκτός αυτής ή αντλεί επιχειρήματα από το σκοπό της (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 252/2016).

Μόνη η παράλειψη της μνείας των διατάξεων των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ δεν συνιστά παραβίασή τους, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη κατά την ερμηνεία της σύμβασης τα ερμηνευτικά κριτήρια που προβλέπονται με αυτές (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 1531/2017, ΑΠ 252/2016). Η κρίση του δικαστηρίου για την ύπαρξη ή μη κενού ή αμφιβολίας στη δήλωση βούλησης ή ασάφειας στη διατύπωσή της, έστω και έμμεσα εκφερόμενη, ανάγεται στην ουσία και δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο (ΟλΑΠ 26/2004, ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 45/2019, ΑΠ 738/2018), εκτός αν, από όσα το δικαστήριο της ουσίας δέχεται, δεν διευκρινίζεται η θέση του στο ζήτημα, αν υπάρχει ή όχι κενό ή ασάφεια στη δήλωση βούλησης, αφού από την καταφατική ή αποφατική απάντηση στο ζήτημα αυτό, εξαρτάται αν θα εφαρμοστούν ή όχι οι παραπάνω ερμηνευτικές διατάξεις.

Οι ανωτέρω ερμηνευτικοί κανόνες, παραβιάζονται, και ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο, παρά την διαπίστωση και την παραδοχή, έστω και έμμεσα, της ύπαρξης κενού ή αμφιβολίας σχετικά με την έννοια της δήλωσης βούλησης, παραλείπει να προσφύγει σ` αυτούς για την συμπλήρωση ή ερμηνεία της δήλωσης βούλησης των συμβαλλομένων, ώστε να αναζητήσει την αληθινή βούληση αυτών (ΟλΑΠ 26/2004, ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 315/2016, ΑΠ 934/2014, ΑΠ 604/2011), είτε όταν προσφεύγει στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών και την ερμηνεία ή την συμπλήρωση της σύμβασης, καίτοι δέχεται, επίσης ανέλεγκτα, ότι η σύμβαση είναι πλήρης ή σαφής και δεν έχει ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 1000/2017), είτε όταν παραλείπει να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία, από τα οποία προκύπτει η συγκεκριμένη εφαρμογή τους ή όταν προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους, με την εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών του διαπιστώσεων στους εν λόγω κανόνες και ιδίως στα αξιολογικά κριτήρια της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, με την έννοια ότι το αποδεικτικό πόρισμα, στο οποίο κατέληξε μετά από ερμηνεία της δικαιοπραξίας, δεν είναι σύμφωνο με τα κριτήρια αυτά (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 1003/2019, ΑΠ 1324/2018, ΑΠ 1000/2017), ως κριτήρια συμπεριφοράς που επιβάλλονται κατά τις συναλλαγές κατά την κρίση χρηστού και εχέφρονος ανθρώπου (ΑΠ 1360/2017, ΑΠ 315/2016).

Όταν όμως η ελεγχόμενη δήλωση βούλησης είναι πλήρης και σαφής και δεν καταλείπει αμφιβολία για το περιεχόμενο της, τότε δεν υφίσταται περίπτωση προσφυγής στους προαναφερόμενους κανόνες (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 45/2019, ΑΠ 738/2018). Επίσης, το δικαστήριο της ουσίας, όταν προβαίνει στην ερμηνεία της δήλωσης βούλησης, δεν είναι υποχρεωμένο να εξειδικεύει και αναλύει περαιτέρω τις αρχές αυτές, δεν δεσμεύεται από τους ισχυρισμούς των διαδίκων και δεν είναι υποχρεωμένο να αρκεσθεί μόνο στο περιεχόμενο της σύμβασης, μπορεί δε να αρυσθεί και στοιχεία εκτός της σύμβασης που θα προταθούν από τους διαδίκους (ΑΠ 1431/2022, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 315/2016, ΑΠ 934/2014, ΑΠ 737/2001).

Στον αυτό αναιρετικό λόγο υπάγεται, κατά το εδάφ. β` αυτού και η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, ως διδάγματα δε, της κοινής πείρας θεωρούνται οι γενικές και αφηρημένες αρχές, που συνάγονται επαγωγικά από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, τη συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο, είτε για την ανεύρεση, με βάση αυτά, της αληθινής έννοιας κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδίως όταν αυτός περιέχει αόριστες νομικές έννοιες, ήτοι για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών, είτε για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων ή στοιχείων, που χρησιμοποιήθηκαν, κατά το άρθρο 336 παρ. 4 του KΠολΔ (Ολ.

Α.Π. 8/2005). Όμως, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, κατά την έννοια της ως άνω διάταξης του εδαφ. β` του αριθμού 1 του άρθρου 559 του KΠολΔ, ιδρύει τον προβλεπόμενο από αυτήν αναιρετικό λόγο, μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατά την ερμηνεία κανόνος δικαίου, για την ανεύρεση, με βάση αυτά, της αληθινής έννοιας αυτού, ιδίως όταν ο κανόνας δικαίου περιέχει αόριστες νομικές έννοιες ή για την υπαγωγή ή όχι στον κανόνα αυτό των πραγματικών γεγονότων της διαφοράς και όχι προκειμένου να προβεί σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων.

Αντίθετα, όταν το δικαστήριο της ουσίας χρησιμοποιεί εσφαλμένα ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, για να διαγνώσει αν συντρέχουν ή όχι τα εκάστοτε αποδεικτέα περιστατικά ή για να εκτιμήσει την αποδεικτική αξία των αποδεικτικών μέσων ή στοιχείων, δεν στοιχειοθετείται ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης, αλλά ούτε και λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 του KΠολΔ, αφού, όπως προκύπτει από τα άρθρα 336 παρ. 4 και 339 του KΠολΔ, τα διδάγματα της κοινής πείρας δεν συμπεριλαμβάνονται στα αποδεικτικά μέσα (Ολ.

Α.Π. 8/2005, ΑΠ 60/2022, ΑΠ 920/2021, ΑΠ 45/2019, Α.Π. 79/2018, Α.Π. 1333/2018, Α.Π. 1512/2014, Α.Π. 87/2013). Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο σχετικός λόγος αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζονται στο αναιρετήριο: α) τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας, που δεν χρησιμοποιήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα από το δικαστήριο της ουσίας, β) ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου, για την ερμηνεία ή εφαρμογή του οποίου έγινε ή δεν έγινε εσφαλμένη χρήση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, γ) η φερόμενη, ως εσφαλμένη έννοια, που αποδόθηκε από το δικαστήριο της ουσίας, στο συγκεκριμένο κανόνα δικαίου, όπως προκύπτει από τα διδάγματα της κοινής πείρας, που το δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε ή δεν εφάρμοσε και δ) η προβαλλόμενη, ως ορθή έννοια του ίδιου κανόνα δικαίου, η οποία προκύπτει από τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας, που η απόφαση δεν χρησιμοποίησε ή χρησιμοποίησε εσφαλμένα.

Διαφορετικά, ο λόγος αναίρεσης είναι αόριστος και απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 617/2022, ΑΠ 109/2020, ΑΠ 1109/2019, Α.Π. 860/2018, Α.Π. 208/2018, Α.Π. 1226/2014, Α.Π. 574/2010, Α.Π. 737/2008). Στην περίπτωση, δε, που η προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε επί της ουσίας, πρέπει να παρατίθενται και οι σχετικές παραδοχές αυτής, όπου η επικαλούμενη ως άνω παράβαση.(ΑΠ 816/2022).

Επιπλέον, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του KΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του KΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει κάποια από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις ή οσάκις υπό την επίφαση συνδρομής αναιρετικής πλημμέλειας πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, (ΑΠ 1314/2022, ΑΠ 19/2020, ΑΠ 367/2019, ΑΠ 573/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση: α) για ευθεία παράβαση των διατάξεων των άρθρων 648 και 669 του ΑΚ, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 3 του ν. 3198/1955 και αυτή του άρθρου 3 του Π.Δ 81/2003 με αποτέλεσμα να καταλήξει στο εσφαλμένο συμπέρασμα, ότι δηλαδή με βάση τις διατάξεις αυτές αλλά και την αληθινή βούληση των μερών, οι συμβάσεις των εργαζομένων δεν έληγαν με τη λήξη της από 18-4-2018 υπεργολαβικής σύμβασης, αν και τούτο σαφώς προέκυπτε από το περιεχόμενο των συμβάσεων εργασίας των αναιρεσιβλήτων, αλλά έκρινε εσφαλμένα ότι παρατείνονται λόγω ανάληψης από την αναιρεσείουσα εταιρεία νέου συναφούς ή παρόμοιου έργου, με νέα σύμβαση και β) για ευθεία παράβαση των διατάξεων των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, καθώς επιπρόσθετα προς τα ανωτέρω, χωρίς να κρίνει ότι οι δικαιοπραξίες παρουσίαζαν κενό ή ασάφεια στις δηλώσεις βούλησης των δικαιοπρακτούντων και χωρίς να διαπιστώσει την ανάγκη συμπλήρωσής τους ή ερμηνείας, προέβη σε εσφαλμένο προσδιορισμό της υποθετικής βούλησης των μερών με βάση τα συναλλακτικά ήθη, ανατρέχοντας μάλιστα στο περιεχόμενο προηγουμένων συμβάσεων, προκειμένου να ερμηνεύσει την αληθινή βούληση των μερών, παρόλο που ο σχετικός όρος των συμβάσεων εργασίας των αναιρεσιβλήτων ως προς τη διάρκεια αυτών ήταν σαφής, με συνέπεια να μην ασκούν έννομη επιρροή τα αναγραφόμενα σε προγενέστερες συμβάσεις και γ) για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, καθώς το Δικαστήριο παρέβλεψε ότι σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και των συναλλακτικών ηθών για κάθε δημόσιο έργο ακολουθείται διαφορετική διαγωνιστική διαδικασία και κάθε έργο ακόμη και αν είναι συναφές θεωρείται διαφορετικό έργο, τα οποία αν λάμβανε υπόψη δεν θα έκρινε ότι η αληθινή βούληση των μερών ήταν οι ατομικές συμβάσεις των τριών πρώτων εναγόντων να διαρκούν για όσο χρόνο αναλαμβάνει η ίδια οποιαδήποτε υπεργολαβία αφορώσα παροχή των ιδίων υπηρεσιών σε δημόσιο φορέα, δυνάμει διαφορετικής σύμβασης υπεργολαβίας.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος, α) ως προς το πρώτο τμήμα του, είναι απαράδεκτος, καθόσον, με βάση τα όσα εκτίθενται, σε συνδυασμό με τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, που προεκτέθηκαν, η προβαλλόμενη πλημμέλεια, καίτοι εμφανίζεται να αφορά παραβίαση των πιο πάνω ουσιαστικών κανόνων δικαίου, στην πραγματικότητα πλήττει την ίδια απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, ως προς την συμφωνηθείσα διάρκεια των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας των αναιρεσιβλήτων και συγκεκριμένα των επικαλουμένων εγγράφων, που εκτιμήθηκαν από το Εφετείο και σε σχέση με την αξιολόγηση και στάθμιση αυτών και πριν το Δικαστήριο να καταλήξει στο σαφές και αναμφίβολο αποδεικτικό του πόρισμα ότι οι ατομικές συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων θα έληγαν, κατά τα συμφωνηθέντα μεταξύ των διαδίκων, με την αποπεράτωση του αναληφθέντος από την εναγομένη-αναιρεσείουσα έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" και ειδικότερα με προβλεπόμενη διάρκεια των συμβάσεων τους για όσο χρονικό διάστημα και αν διαρκέσει η εκτέλεση του έργου αυτού από την αναιρεσείουσα ως υπεργολάβο αυτού, στο πλαίσιο της με αριθ. ...2019 διακήρυξης του ΦοΔΣΑ Στερεάς Ελλάδας ΑΕ, β) ως προς το δεύτερο τμήμα του, είναι απαράδεκτος, καθόσον η κρίση του Εφετείου σχετικά με την ύπαρξη ή μη κενού και ασάφειας αναφέρεται στην ουσία και, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες νομικές σκέψεις, είναι αναιρετικά ανέλεγκτη.

Εφ' όσον δε το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε ερμηνεία των ατομικών συμβάσεων εργασίας των αναιρεσιβλήτων, δεχόμενο εμμέσως πλην σαφώς την ύπαρξη κενού και ασάφειας, ορθά δεν αρκέσθηκε στο περιεχόμενο των συμβάσεων αυτών, αλλά έλαβε υπόψη του κατά την ερμηνεία των δηλώσεων βουλήσεως των μερών και άλλα στοιχεία που προέκυπταν από προηγούμενες συμβάσεις και το από 31-7-2019 συμφωνητικό συμβιβασμού, γ) ως προς το τρίτο τμήμα του, είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, καθόσον για την πληρότητα της επικαλούμενης πλημμέλειας δεν αναφέρονται τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας, που δεν χρησιμοποιήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (τα οποία, σε κάθε περίπτωση, δεν συνιστά η ιδιότητα των δημοσίων έργων, για τα οποία γίνεται χωριστή διαγωνιστική διαδικασία, ως ξεχωριστών, έστω και αν αφορά συναφές έργο), ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου, εκ των επικαλουμένων στο αναιρετήριο κανόνων δικαίου, για την ερμηνεία ή εφαρμογή του οποίου δεν έγινε χρήση των, μη επικαλουμένων, διδαγμάτων της κοινής πείρας καθώς και οι κρίσιμες, για την έρευνα της βασιμότητας της επικαλούμενης πλημμέλειας, παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης.

Σε κάθε περίπτωση, με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, δεν παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 648 και 669 του ΑΚ, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 3 του ν. 3198/1955 και αυτή του άρθρου 3 του Π.Δ 81/2003 και ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με το πρώτο τμήμα του οποίου η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Ειδικότερα με βάση τα γενόμενα δεκτά από το Εφετείο περιστατικά και ιδίως ότι οι αναιρεσίβλητοι προσελήφθησαν κατά τα έτη 2015, 2018 και 2016 με τις ένδικες ατομικές συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, οι οποίες ανανεωνόταν ή παρατείνονταν διαδοχικά με τους ίδιους όρους, όπως και το επίδικο έργο, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, κατά τη συμφωνία τους, μέχρι την αποπεράτωση του αναφερόμενου έργου που ανέλαβε η αναιρεσείουσα, ως υπεργολάβος, ορθά δέχθηκε ότι ο χρόνος διάρκειας αυτών ήταν πράγματι καθορισμένος και συνεπώς οι ατομικές συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου των αναιρεσιβλήτων είχαν προβλεπόμενη διάρκεια για όσο χρονικό διάστημα και αν διαρκέσει η εκτέλεση του ως άνω έργου, δηλαδή για όσο χρονικό διάστημα υπεργολάβος αυτού είναι η αναιρεσείουσα, είτε με παράταση της παλαιάς είτε με νέα σύμβαση υπεργολαβίας και στην προκειμένη περίπτωση μέχρι την αποπεράτωση του ως άνω έργου με βάση την από 15-4-2020 σύμβαση υπεργολαβίας.

Προκειμένου δε να καταλήξει στο ως άνω αποδεικτικό πόρισμα ως προς την έννοια του "επιδίκου έργου", ως στοιχείου προσδιορισμού της διάρκειας των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου των αναιρεσιβλήτων με βάση τη συμφωνία των μερών, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κρίνοντας εμμέσως πλην σαφώς ότι υπήρχε σχετική αμφιβολία ως προς την έννοια αυτή, προέβη στην ερμηνεία της σχετικής δήλωσης βούλησης των συμβαλλομένων, κατ' εφαρμογή των ερμηνευτικών κριτηρίων των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, λαμβάνοντας υπόψη του, μεταξύ άλλων, ότι από την πρόσληψη των αναιρεσιβλήτων την 26-10-2015, 26-10-2015, 12-1-2018, 16-8-2016 και 16-8-2016 αντίστοιχα, αυτοί παρείχαν συνεχώς και χωρίς διακοπή την εργασία τους, χωρίς στις επί μέρους παρατάσεις ή ανανεώσεις των συμβάσεων εργασίας των ορισμένου χρόνου ν' ασκεί επιρροή το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια αυτής μεσολάβησε νέα διακήρυξη (η υπ' αρ. ...) και ακολούθως νέα σύμβαση (την 18-4-2018) εργολαβίας μεταξύ του φορέα και της αναδόχου του έργου κοινοπραξίας και νέο συμφωνητικό υπεργολαβίας μεταξύ της αναδόχου και της αναιρεσείουσας εργοδότριας, παρόλο που αυτοί είχαν προσληφθεί στο πλαίσιο της αρχικής από 12-8-2016 σύμβασης υπεργολαβίας που είχε ήδη λήξει, γεγονός που διαλαμβανόταν ρητά στα έγγραφα παράτασης των ως άνω συμβάσεων εργασίας και συγκεκριμένα στα έγγραφα παράτασης από 16-8-2018 έως 15-1-2019 των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, από 1-11-2018 έως 15-1-2019 της τρίτης αναιρεσίβλητης και από 1-11-2019 έως 5-4-2020 των δύο τελευταίων των αναιρεσιβλήτων, αλλά και το ότι στην από 31-7-2019 σύμβαση συμβιβασμού (αναφορικά με τους τρείς πρώτους αναιρεσιβλήτους) είχε ρητά συμφωνηθεί ότι η προβλεπόμενη διάρκεια των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας αυτών θα ήταν για όσο χρονικό διάστημα και αν διαρκέσει η εκτέλεση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", χωρίς αναφορά σε περαιτέρω χρονικό περιορισμό.

Με τη διάταξη του αριθμού 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος ιδρύεται μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε, ως προς το έγγραφο, σε διαγνωστικό λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του εγγράφου (σφάλμα ανάγνωσης), με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι το έγγραφο αυτό περιελάμβανε, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, το οποίο, κατά το άρθρο 561 παρ 1 του ΚΠολΔ, εκφεύγει του αναιρετικού ελέγχου (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 1252/2021, ΑΠ 950/2019). Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο που παραμορφώθηκε και όχι απλά να έχει συνεκτιμήσει αυτό με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 1252/2021, ΑΠ 464/2019, ΑΠ 333/2011).

Σύμφωνα δε με την ως άνω διάταξη σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 118 αρ. 4 και 566 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, για να είναι ορισμένος και συνεπώς παραδεκτός ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: α) το έγγραφο που παραμορφώθηκε, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητά του, β) το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου, που φέρεται ότι παραμορφώθηκε (κατά λέξη παρατιθέμενο), γ) το διαφορετικό περιεχόμενο που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι έχει το έγγραφο αυτό, ούτως ώστε από τη σύγκριση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου με εκείνο που φέρεται να δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση να υπάρχει η δυνατότητα κρίσης από τον Άρειο Πάγο περί της ύπαρξης ή μη διαγνωστικού σφάλματος κατά την ανάγνωση του εγγράφου, δ) ο ουσιώδης ισχυρισμός, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο, ε) η επιρροή που είχε η λανθασμένη ανάγνωση του εγγράφου στο διατακτικό της απόφασης, δηλαδή το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εξαιτίας της παραμόρφωσης του εγγράφου (ΑΠ 1252/2021, ΑΠ 1400/2021, ΑΠ 950/2019, ΑΠ 265/2015, ΑΠ 931/2014, ΑΠ 333/2011, ΑΠ 113/2010, ΑΠ 1573/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την επίκληση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του από 31-7-2019 ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ των τριών πρώτων εκ των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων και της εναγομένης-αναιρεσείουσας, καθώς και το περιεχόμενο των ατομικών συμβάσεων εργασίας, που καταρτίστηκαν μεταξύ της αναιρεσείουσας και των αναιρεσιβλήτων πριν και μετά την υπογραφή του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού, σε ότι αφορά τα πραγματικά περιστατικά που ομολογούνταν σ' αυτό και ειδικότερα ότι, οι ενάγοντες-αναιρεσίβλητοι προσλαμβάνονται και απασχολούνται για την υλοποίηση της από 18-4-2018 σύμβασης μεταξύ της ιδίας ως εργοδότη και της αναδόχου κοινοπραξίας "...

ΟΕ-... ΟΕ" η οποία έληξε την 17-4-2020 και μαζί με αυτήν και οι συμβάσεις εργασίας των αναιρεσιβλήτων. Στην ένδικη αίτηση αναίρεσης, όμως, δεν παρατίθεται το αληθινό περιεχόμενο των φερόμενων ως παραμορφωθέντων εγγράφων (κατά λέξη), πλην μερικών αποσπασματικών τμημάτων του από 31-7-2019 ιδιωτικού συμφωνητικού, ώστε να είναι εμφανές το διαγνωστικό λάθος από τη σύγκριση του περιεχομένου των εγγράφων και αυτού που προσέδωσε το δικαστήριο καθώς και ότι το δικαστήριο της ουσίας στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων φέρεται ότι παραμορφώθηκε, με συνέπεια ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, να είναι αόριστος και συνακόλουθα απαράδεκτος.

Σε κάθε περίπτωση όμως το Εφετείο, όπως προκύπτει από τις προαναφερόμενες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν προέβη σε εσφαλμένη ανάγνωση του περιεχομένου των ως άνω εγγράφων, αλλά αφού ανέγνωσε το όλο περιεχόμενό τους, όπως αυτό πραγματικά διατυπώνεται στα αντίστοιχα έγγραφα, κατέληξε, με τη συνεκτίμηση και των λοιπών αποδεικτικών μέσων, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι, στο προαναφερόμενο πόρισμα, ήτοι ότι μεταξύ των διαδίκων υφίστατο σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου πλήρους απασχόλησης με διάρκεια λήγουσα με την αποπεράτωση του έργου "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ" και ειδικότερα με προβλεπόμενη διάρκεια των συμβάσεων των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων για όσο χρονικό διάστημα και αν διαρκέσει η εκτέλεση του έργου αυτού, κατά τα μεταξύ των διαδίκων συμφωνηθέντα, με τους ίδιους ποιοτικούς και ποσοτικούς όρους εργασίας και την καταβολή των νόμιμων αποδοχών τους, δηλαδή για όσο χρονικό διάστημα υπεργολάβος αυτού του έργου είναι η εναγομένη-αναιρεσείουσα είτε με παράταση της παλαιάς είτε με νέα σύμβαση υπεργολαβίας και συνεπώς οι ατομικές συμβάσεις εργασίας των εναγόντων δεν έληξαν, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα την 17-4-2020, που η ίδια κατήγγειλε αυτές, αλλά συνεχιζόταν μέχρι την αποπεράτωση του αναληφθεντος από την αναιρεσείουσα έργου στο πλαίσιο της υπ' αριθ. ...2019 διακήρυξης του φορέα του έργου.

Συνεπώς, το γεγονός ότι, παρά την ορθή ανάγνωση των παραπάνω εγγράφων, η προσβαλλομένη απόφαση συνήγαγε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που η αναιρεσείουσα θεωρεί ορθό, δεν μπορεί να θεμελιώσει τον προβαλλόμενο ως άνω αναιρετικό λόγο, αφού πρόκειται για αιτίαση αναγομένη στην αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση πραγμάτων.

Εξάλλου, στην κρίση του αυτή κατέληξε το Εφετείο, όχι αποκλειστικά από την εκτίμηση των προαναφερόμενων εγγράφων, που η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το περιεχόμενο αυτών παραμορφώθηκε, αλλά και από όλα τα υπόλοιπα έγγραφα και τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, ώστε το Εφετείο δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά ή κυρίως στα εν λόγω έγγραφα για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, αλλά το συνεκτίμησε μαζί με τις λοιπές αποδείξεις.

Κατά συνέπεια, ο ανωτέρω, από τον αρ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος. Σε κάθε περίπτωση, και υπό την προσχηματική επίκληση των ως άνω αιτιάσεων εκ μέρους της αναιρεσείουσας κατά της προσβαλλομένης, πλήττεται κατ' ουσία, η από το Εφετείο γενομένη εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία όμως δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Για το ορισμένο του από τον αριθμό 1 εδ. α` του άρθρου 559 KΠολΔ λόγου αναίρεσης, στην περίπτωση της κατ' ουσία έρευνας της υπόθεσης από το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: α) η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και μάλιστα ενάριθμα, καθώς και το περιεχόμενο αυτής β) οι παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά (ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού) και θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου ως προς τη βασιμότητα ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλουμένη παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου γ) το αποδιδόμενο στην προσβαλλομένη απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, ήτοι η αποδιδομένη με τον λόγο αναίρεσης πλημμέλεια και η διαγνωσθείσα βάση αυτής έννομη συνέπεια (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 20/2005, ΟλΑΠ 27/1998).

Περαιτέρω, με τη διάταξη του αριθμού 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (άρθρο 106 του ΚΠολΔ), αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων (άρθρο 110 παρ. 2 του ΚΠολΔ), ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο και άρα, ως ουσιώδεις ισχυρισμοί, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ή λόγου έφεσης, που περιέχει παράπονο κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης (Ολ.Α.Π. 25/2003, Ολ.Α.Π. 3/1997, Ολ.Α.Π. 11/1996).

Αντιθέτως δεν αποτελούν ''πράγματα'', και συνεπώς δεν ιδρύουν τον παραπάνω αναιρετικό λόγο οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων που συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων ( ΑΠ 14/2022, ΑΠ 110/2020), ούτε οι απλές ή αιτιολογημένες αρνήσεις της αγωγής (ΟλΑΠ 469/1984, ΑΠ 14/2022, ΑΠ 1402/2021, ΑΠ 268/2020).

Ο, εκ του άνω άρθρου, λόγος αναίρεσης δεν στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.Α.Π. 25/2003, ΟλΑΠ 12/1991), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ του πράγματος προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή, ως αποδειχθέντων, γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Α.Π. 14/2022, Α.Π. 667/2018, Α.Π. 76/2016), έστω και αν η απόρριψή του δεν είναι ρητή, αλλά συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης (Ολ.Α.Π. 11/1996, ΑΠ 330/2022, ΑΠ 1108/2020, Α.Π. 771/2017).

Τέλος δεν συνιστά "πράγμα" και συνεπώς δεν υπόκειται στην από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, η παράλειψη λήψης υπόψη νομικών επιχειρημάτων ή νομικών ισχυρισμών, όπως ο ισχυρισμός περί εφαρμογής κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 518/2022, ΑΠ 133/2018, ΑΠ 318/2017), η δε σχετική πλημμέλεια μπορεί να ελεγχθεί με τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον τρίτο λόγο αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι προς αντίκρουση της ένδικης αγωγής είχε προβάλλει ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ως αυτοτελείς ισχυρισμούς, α) ότι δεν είναι συμβατή με το δίκαιο των συμβάσεων που συνάπτονται σε σχέση με εκτελούμενο έργο, η αυτοδίκαιη παράταση των συμβάσεων των εργαζομένων του αναδόχου ή και του υπεργολάβου του έργου που αφορά στην παροχή υποστηρικτικών υπηρεσιών, διότι για κάθε νέο έργο που προκηρύσσει ο δημόσιος φορέας, όπως εν προκειμένω ο Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας ΑΕ, προκηρύσσονται συγκεκριμένες κάθε φορά θέσεις με συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Στην προκειμένη δε περίπτωση η νέα ανάδοχος κοινοπραξία που συμμετείχε στο διαγωνισμό με βάση τη νέα με αρ. ...2019 Διακήρυξη κατέθεσε την πρότασή της με συγκεκριμένους εργαζόμενους που είχαν κατά το χρόνο της κατάθεσης της πρότασης τα προσόντα που όριζε η Διακήρυξη, η δε κατακύρωση στον ανάδοχο έγινε με βάση τους προταθέντες εργαζομένους, τους οποίους, αφού ανέλαβε το έργο η ίδια ως υπεργολάβος, προσέλαβε με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για το συγκεκριμένο έργο, όπως είχε πράξει και με βάση την προγενέστερη από 18-4-2018 σύμβαση, β) ότι η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου εσφαλμένα δέχτηκε, παρά τα αντίθετα που η ίδια είχε ισχυρισθεί, ότι η θέση που κατείχε η τρίτη ενάγουσα μέχρι την 17-4-2020 εξακολουθούσε να υφίσταται στη νέα διακήρυξη με αρ. ...2019, ενώ αν έκρινε ορθά θα αποφάσιζε ότι στο νέο έργο η ίδια θέση δεν προβλέπεται και επομένως σε κάθε περίπτωση η τρίτη ενάγουσα-εφεσίβλητη και ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη δεν θα μπορούσε να προσληφθεί ούτε υπάρχει σήμερα η θέση που κατείχε για να απασχοληθεί, γ) ότι, ως προς την πρώτη ενάγουσα, υπήρχαν στην προηγούμενη διακήρυξη δυο θέσεις ΠΕ (εκ των οποίων την μια κατείχε η πρώτη ενάγουσα και τη δεύτερη άλλος συνάδελφός της), ενώ με τη νέα διακήρυξη μόνο μια, στην οποία επελέγη ο έτερος εργαζόμενος που επίσης απασχολείτο για το προηγούμενο έργο όπως η πρώτη ενάγουσα, δ) ότι κατ' εσφαλμένη αξιολόγηση των αποδείξεων η εκκαλουμένη απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου έκρινε ότι η ανάδοχος μπορούσε να συμπεριλάβει στην πρότασή της προς το Φορέα τους τρεις τελευταίους ενάγοντες, αφού δεν προσκόμισαν εγκαίρως πτυχίο για γνώση ηλεκτρονικών υπολογιστών, ενώ αν έκρινε ορθά θα δεχόταν ότι οι εν λόγω εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν ούτε οι συμβάσεις τους να ανανεωθούν, τους οποίους ισχυρισμούς επανέφερε ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου με τους σχετικούς λόγους της έφεσής της και ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν τους έλαβε υπόψη και δεν απάντησε επ' αυτών, υποπίπτοντας στην εκ του αριθμού 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια.

Υπό το εκτεθέν περιεχόμενο ο λόγος αυτός της αναίρεσης: 1) ως προς το πρώτο σκέλος, εκτιμώμενος ως στηριζόμενος στον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι στον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ), με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια της ευθείας παράβασης από την προσβαλλομένη απόφαση της νομοθεσίας περί δημοσίων έργων, είναι αόριστος, διότι δεν αναφέρεται, όπως έπρεπε για την πληρότητά του, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες νομικές σκέψεις, ενάριθμα ποια διάταξη της νομοθεσίας περί δημοσίων έργων παραβίασε η προσβαλλομένη απόφαση και ποίο το περιεχόμενό αυτής, 2) ως προς το δεύτερο σκέλος του και καθ' όλα τα μέρη αυτού, είναι αβάσιμος, εφόσον το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε εκ του πράγματος τους σχετικούς ισχυρισμούς με το να δεχθεί, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, ότι στην υπ' αριθ. ...2019 διακήρυξη προβλέπονται θέσεις με την ίδια ειδικότητα (ενν.

σε σχέση με την προηγούμενη με αρ, ... διακήρυξη) και τις αυτές συνθήκες απασχόλησης με αυτές των εναγόντων και ότι επίσης η τρίτη ενάγουσα, η οποία είχε προσληφθεί με την ειδικότητα του Πολιτικού Μηχανικού, ασκούσε επί πλέον καθήκοντα υπαλλήλου με τόπο εργασίας το Γραφείο Υποστήριξης του Τμήματος Εύβοιας.

Σε κάθε δε περίπτωση είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίφαση της από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειας, πλήττεται η ουσία της υπόθεσης, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου. Κατόπιν τούτων, ο ως άνω εκτεθείς τρίτος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και κατά τα δύο σκέλη αυτού.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 KΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη δε νόμιμης βάσης της απόφασης συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόσθηκε ( ΟλΑΠ 2/2019).

Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία), δηλαδή όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξ άλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονας πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 2/2022, ΟλΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 15/2006).

Περαιτέρω, τα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, που συνέχονται με την ερμηνεία του νόμου ή την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του δικαστηρίου και, επομένως, αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΟλΑΠ 2/2022, ΑΠ 133/2022, ΑΠ 50/2020, ΑΠ 667/2016, ΑΠ 1266/2011).

Με τον τέταρτο και τελευταίο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης των κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ως προς το χρονικό σημείο λήξης της διάρκειας των ατομικών συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας των αναιρεσιβλήτων, καθότι, ενώ δέχεται ότι η νέα από 15-4-2020 υπεργολαβική σύμβαση αφορά στο ίδιο έργο, ήτοι στην "ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΔΣΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ", όπως η έννοια αυτού (έργου) ορίσθηκε στις ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις εργασίας των διαδίκων (εργοδότριας και εργαζομένων) και ότι δεν ασκεί έννομη επιρροή στην παρούσα δίκη, καθότι δεν αποτελεί αντικείμενό της, η νομική φύση των συμβάσεων μεταξύ του φορέα και του αναδόχου, δεν αιτιολογεί επαρκώς, ενόψει του περιεχομένου της υπεργολαβικής σύμβασης και ειδικότερα των όρων 1. 4 και 2 αυτής, γιατί η υπεργολαβική σύμβαση αφορά στο ίδιο έργο, ούτε διευκρινίζεται πότε συμφωνήθηκε η υποτιθέμενη διάρκεια και η έννοια του έργου (αν δηλαδή από την πρόσληψη των εργαζομένων ή μεταγενέστερα συμφωνήθηκε ότι αυτοί προσλαμβάνονται για όσο χρόνο η εταιρεία αναλαμβάνει έργα), δεδομένου μάλιστα ότι τούτο δεν μπορεί να συναχθεί από την συνεχή απασχόλησή τους κατά τον κρίσιμο χρόνο από την αναιρεσείουσα εταιρεία, αφού όλα τα έργα που μέχρι σήμερα ανέλαβε και εργάσθηκαν οι αντίδικοι ήταν έργα με ορισμένη διάρκεια που αυτή (αναιρεσείουσα εταιρεία) ανέλαβε με διαδοχικές-διαφορετικές συμβάσεις από διαφορετικούς αναδόχους, Ο λόγος αυτός, ως εκ του περιεχομένου του, αφορά αιτιάσεις αναγόμενες στην υπό του Εφετείου ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού του πορίσματος, το οποίο διατυπώνεται με σαφήνεια και πληρότητα, και επομένως δεν συνιστούν ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς το ουσιώδες ζήτημα του χρονικού σημείου λήξης της διάρκειας των ατομικών συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου των αναιρεσιβλήτων, κατά συνέπεια δε δεν ιδρύουν τον από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο.

Επομένως ο ως άνω τέταρτος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος. Σύμφωνα, λοιπόν, με όσα προεκτέθηκαν και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η ένδικη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί. Η αναιρεσείουσα, που νικήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων, που παρέστησαν και κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

Β. Επί της από 29-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτησης αναίρεσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Περιφερειακός Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Στερεάς Ελλάδας Α.Ε.".

Κατά το άρθρο 80 KΠολΔ, αν σε δίκη που εκκρεμεί μεταξύ άλλων, τρίτος έχει έννομο συμφέρον να νικήσει κάποιος διάδικος, έχει δικαίωμα, έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, να ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση, για να υποστηρίξει τον διάδικο αυτόν, κατά δε το άρθρο 81 § 1 του ίδιου κώδικα, η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την αγωγή και κοινοποιείται σε όλους τους διαδίκους.

Από τις προαναφερθείσες διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 68 του ίδιου κώδικα, προκύπτει ότι αναγκαίος όρος για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης είναι η ύπαρξη αμέσου εννόμου συμφέροντος στο πρόσωπο του παρεμβαίνοντος. Άμεσο έννομο συμφέρον για την άσκηση παρέμβασης υφίσταται, όταν με αυτή μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η εις βάρος αυτού δημιουργία νομικής υποχρέωσης.

Πρέπει, όμως, αυτά είτε να απειλούνται από το δεδικασμένο ή την εκτελεστότητα της απόφασης που θα εκδοθεί είτε να τίθενται σε διακινδύνευση από άλλες, αντανακλαστικές συνέπειες αυτής. Απαιτείται δηλαδή η έκβαση της δίκης, στην οποία παρεμβαίνει, να θίγει ευθέως, από την άποψη του πραγματικού και νομικού ζητήματος, τα έννομα συμφέροντά του (Ολ.

ΑΠ 3 και 4/2021, ΟλΑΠ 4/2019, ΟλΑΠ 17/2015, Ολ. ΑΠ 12/2013, Ολ. ΑΠ 9/2012, Ολ. ΑΠ 11/2011, Ολ. ΑΠ 14/2008). Η έλλειψη του εννόμου συμφέροντος, συνεπάγεται την απόρριψη της πρόσθετης παρέμβασης ως απαράδεκτης (ΟλΑΠ 5/2003, ΟλΑΠ 8/1998). Από τη διάταξη δε του άρθρου 68 ΚΠολΔ, η οποία ορίζει, ότι "δικαστική προστασία έχει δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει άμεσο έννομο συμφέρον", σαφώς προκύπτει ότι το έννομο συμφέρον συνιστά ουσιαστική προϋπόθεση για την παροχή δικαστικής προστασίας και η συνδρομή του ερευνάται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση αυτής (αρθρ.73 ΚΠολΔ).

Η ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος, το οποίο μπορεί να είναι και υλικό ή ηθικό, εξαρτάται από τις εκάστοτε περιστάσεις, υφίσταται δε γενικά όταν πρόκειται για αβεβαιότητα της σχέσης, από την οποία δημιουργείται κίνδυνος για τα συμφέροντα του ασκούντος τη διαδικαστική πράξη διαδίκου είτε άμεσος, είτε επικείμενος, είτε εξαρτώμενος από τη συνδρομή και άλλου μελλοντικού περιστατικού, σε αποτροπή κινδύνου του οποίου τείνει η αιτούμενη αναγνώριση.

Η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή ή μη του εννόμου συμφέροντος (όπως και της νομιμοποίησης του διαδίκου) ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 και όχι εκείνον του αριθμού 14, ο οποίος ανακύπτει μόνον όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν εκτίθενται τα στοιχεία που θεμελιώνουν τη νομιμοποίηση και δικαιολογούν το έννομο συμφέρον για την άσκηση της (Ολ ΑΠ 25/2008).

Τέλος, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του περιστατικά που θεμελιώνουν τη συνδρομή του εννόμου συμφέροντος (όπως και της νομιμοποίησης του διαδίκου), που αποτελούν περιεχόμενο της αγωγής, ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αρ.8 KΠολΔ (ΑΠ 657/2020, ΑΠ 233/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε κατά την έκθεση της διαδικαστικής πορείας της υπόθεσης, η αναιρεσείουσα, άσκησε με αυτοτελές δικόγραφο το πρώτον ενώπιον του Εφετείου την από 15-2-2022 με αριθμό κατάθεσης ...2022 εκούσια πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εναγομένης-εκκαλούσας εταιρείας με την επωνυμία "...

Ο.Ε", με την οποία είχε εκθέσει ότι τυγχάνει ανώνυμη εταιρεία των ΟΤΑ, διεπόμενη από τις διατάξεις του άρθρου 265 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006. Ότι μεταξύ άλλων σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 227 του ν. 4555/2018 έχει ως αρμοδιότητα "... την κατασκευή και λειτουργία εγκαταστάσεων επεξεργασίας στερεών αποβλήτων και σταθμών μεταφόρτωσης...".

Ότι στα πλαίσια διαχείρισης των στερεών αποβλήτων λειτουργεί αποκλειστικά τις εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων, μεταξύ των οποίων και την εγκατάσταση του ΧΥΤΑ Χαλκίδας. Ότι προβαίνει ως αναθέτουσα αρχή σε διακήρυξη δημόσιων. διαγωνισμών και συνάπτει δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών βάσει του ν. 4412/2016.

Ότι η εκκαλούσα εταιρεία προσέφερε προσωπικό για τη λειτουργία του γραφείου ΧΥΤΑ Χαλκίδας. Ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση η εκκαλούσα υποχρεώνεται να απασχολήσει το ίδιο προσωπικό, καίτοι η χρονική διάρκεια της δημόσιας σύμβασης, βάσει της οποίας απασχολήθηκε έληξε και στη συνέχεια ακολούθησε νέα δημόσια σύμβαση βάσει νέας διακήρυξης.

Ότι η εκκαλούσα κατόπιν της υπ' αριθμ. 473/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία εκδόθηκε κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, υποχρεώθηκε να αποδέχεται προσωρινά τις προσφερόμενες υπηρεσίες των εφεσιβλήτων και ότι στη συνέχεια δυνάμει της προσβαλλόμενης με αριθμό 113/2021 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας υποχρεώθηκε να αποδέχεται τις προσφερόμενες από τους εφεσίβλητους υπηρεσίες, σύμφωνα με τους ίδιους ποιοτικά και ποσοτικά όρους απασχόλησης ενός εκάστου εξ αυτών, όπως ίσχυαν προ της άκυρης καταγγελίας των συμβάσεων τους που έλαβε χώρα στις 17/4/2020.

Ότι η εκκαλούσα κατόπιν όλων των ανωτέρω, ζήτησε από την παρεμβαίνουσα, να εγκρίνει την απασχόληση των εφεσιβλήτων, ωστόσο, η τελευταία απέρριψε το σχετικό αίτημα, με την υπ' αριθμ. 125/2021 απόφαση και κατόπιν ενδικοφανούς προσφυγής με την υπ' αριθμ.128/2021 απόφασή του διοικητικού συμβουλίου της, κατά της οποίας και εκκρεμεί ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά η υπό της εκκαλούσας ασκηθείσα από 8-7-2021 με αρ.πρωτ.

κατάθεσης ΠΡ29/2021 προσφυγή. Ότι η παρεμβαίνουσα, ως αναθέτουσα αρχή δημόσιας σύμβασης, μη δεσμευόμενη καθοιονδήποτε τρόπο από το διατακτικό της ως άνω εκκαλουμένης απόφασης, απέρριψε το σχετικό αίτημα, απαγορεύοντας στους ενάγοντες την είσοδο και την απασχόλησή τους στις εγκαταστάσεις του ως άνω ΧΥΤΑ.

Ότι η αποδοχή του ως άνω αιτήματος, θα γεννούσε ζήτημα παραβίασης της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων, καθώς και των όρων διακήρυξης, οδηγώντας σε παράνομη τροποποίηση του συμβατικού αντικειμένου αλλά και σε παραβίαση των διατάξεων για την ισότητα και διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις.

Ότι σε περίπτωση ήττας της εκκαλούσας θα επηρεαστεί δυσμενώς η παρεμβαίνουσα εταιρεία, αφού θα υποχρεωθεί να παραβιάσει την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων. Ότι λόγω των δυσμενών συνεπειών που θα υποστεί η ίδια, από την έκδοση τελεσίδικης απόφασης σε βάρος της υπέρ ης η εκούσια πρόσθετη παρέμβαση εκκαλούσα και της αντανακλαστικής λειτουργίας της απόφασης αυτής σε βάρος της, έχει έννομο συμφέρον να παρέμβει στη δίκη προς υποστήριξη της έφεσης, που αυτή έχει ασκήσει κατά της υπ' αριθμ. 113/2021 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας και ζητεί την παραδοχή της παρέμβασής της, ώστε να γίνει δεκτή η έφεση της υπέρ ης η εκούσια πρόσθετη παρέμβαση, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και μετά ταύτα να απορριφθεί στο σύνολό της η επίδικη αγωγή και να καταδικαστούν οι καθ' ων η εκούσια πρόσθετη παρέμβαση στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης.

Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε την ως άνω πρόσθετη παρέμβαση ως απαράδεκτη, λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος της προσθέτως παρεμβάσας-αναιρεσείουσας, με την ακόλουθη αιτιολογία: "Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η δι' ιδιαιτέρου δικογράφου ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση παραδεκτά μεν ασκείται το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, πλην όμως τυγχάνει απορριπτέα ως απαράδεκτη, καθόσον, σε περίπτωση που ο ανάδοχος ενός έργου (εργολάβος) αναθέτει την εκτέλεση τμημάτων αυτού σε υπεργολάβους, οι οποίοι με την σειρά τους προσλαμβάνουν το αναγκαίο εργατικό προσωπικό, ο πρώτος εξ αυτών καθίσταται έμμεσος εργοδότης των εργαζομένων που προσελήφθησαν από τον υπεργολάβο και συνεπώς, αυτός ευθύνεται εις ολόκληρον και μέχρι του ποσού που οφείλει στον υπεργολάβο, για τις τυχόν αξιώσεις των μισθωτών από την παροχή της εργασίας τους, όπως και ο υπεργολάβος, εφόσον και οι δύο ωφελούνται από την εργασία, ο δε υπεργολάβος ενεργεί ως υποκατάστατος του αναδόχου.

Από την στιγμή δε, που η παρεμβαίνουσα εταιρεία [ΦΟΣΔΑ] δεν ενέκρινε το αίτημα του αναδόχου, σχετικά με την εκ νέου απασχόληση των εφεσιβλήτων εκ μέρους του υπεργολάβου,. δεν ευθύνεται, ως φορέας του έργου έναντι των τελευταίων για τυχόν αξιώσεις τους έναντι της υπεργολάβου εταιρείας. Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται άμεσο έννομο συμφέρον της προσθέτως παρεμβαίνουσας, από την επίλυση ζητημάτων που ερευνώνται στην κύρια δίκη, αφού μόνον το ότι η έκβαση της παρούσας δίκης τυχόν θα επηρεάσει δυσμενώς από οικονομική άποψη τα συμφέροντα της, όπως διατείνεται, δεν αρκεί, αλλά θα πρέπει η απόφαση, που θα εκδοθεί να επηρεάζει με το διατακτικό της την έννομη θέση της νομικώς και όχι απλώς πραγματικώς ή οικονομικώς, κατά τα προεκτεθέντα άλλωστε στην αμέσως, προηγούμενη νομική σκέψη".

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση τις από τους αριθμούς 8 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλειες, με τις αιτιάσεις ότι το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε την υπ' αυτής ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση ως απαράδεκτη, παραλείποντας να λάβει υπόψη του τους ακόλουθους κρίσιμους ισχυρισμούς που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δικαιολογούν το έννομο συμφέρον της για την άσκηση της πρόσθετης παρέμβασης και συγκεκριμένα:

α) ότι σε περίπτωση που ο υπεργολάβος υποχρεωθεί να απασχολήσει το προσωπικό, θα πρέπει η ίδια να τροποποιήσει το συμβατικό αντικείμενο της από 18-4-2020 δημόσιας σύμβασης που έχει συνάψει με την ανάδοχο κοινοπραξία, βάσει της οποίας απασχολείται στο φορέα το προσωπικό που εισφέρθηκε από την ανάδοχο με την τεχνική προσφορά της επί της νέας διακήρυξης, β) ότι σε περίπτωση που ο υπεργολάβος υποχρεωθεί να απασχολήσει το προσωπικό, παραβιάζονται οι όροι της διακήρυξης περί της διάρκειας της δημόσιας σύμβασης που έχει συνάψει η ίδια με την ανάδοχο κοινοπραξία και εκείνη με την σειρά της με την υπεργολάβο, οι οποίοι όροι προβλέπονταν ρητώς στα έγγραφα της σύμβασης, και επομένως αναγκάζεται να παραβιάσει τη νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων, ενώ αντίθετα η προσβαλλομένη απόφαση εξέτασε μόνο το ότι τυχόν δυσμενής από οικονομική άποψη έκβαση της δίκης δεν δικαιολογεί έννομο συμφέρον της ιδίας και παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την πρόσθετη παρέμβασή της, γ) ότι ενώ η εκκαλούσα εταιρεία-υπεργολάβος λειτουργεί στο πλαίσιο της δημόσιας σύμβασης που αυτή έχει συνάψει με την ανάδοχο εταιρεία, έχοντας αναλάβει με σύμβαση υπεργολαβίας με την ανάδοχο κοινοπραξία της οποίας τυγχάνει μέλος, ποσοστό εκτέλεσης του έργου, και ενώ η σύμβαση υπεργολαβίας εξαρτάται απόλυτα από τους όρους αυτής, έκρινε τη σύμβαση υπεργολαβίας με όρους Αστικού Δικαίου, αποκομμένη από τη δημόσια σύμβαση στο πλαίσιο της οποίας συνήφθη και θεώρησε ότι μόνος υπεύθυνος για τις αξιώσεις των μισθωτών είναι ο υπεργολάβος και ο ανάδοχος, ο οποίος ευθύνεται εις ολόκληρον μέχρι του ποσού της υπεργολαβίας και δ) ότι η εκδοθείσα πρωτόδικη απόφαση επιφέρει στην ίδια αντανακλαστικές συνέπειες, καθόσον η συμμόρφωση της αναδόχου Κοινοπραξίας και της υπεργολάβου που εκτελεί μέρος του συμβατικού αντικειμένου της δημόσιας σύμβασης, με την απόφαση αυτή, γεννά ζήτημα παραβίασης των όρων της διακήρυξης και της μεταξύ τους δημόσιας σύμβασης, αφού με την εφαρμογή της τροποποιείται μονομερώς και παράνομα, ήτοι κατά παράβαση του άρθρου 132 παρ. 4 περ.

α' του ν. 4412/2016, χωρίς την σύμφωνη γνώμη της ιδίας και χωρίς αναγκαιότητα για την αναθέτουσα αρχή, το συμβατικό αντικείμενο, είτε δια της απασχόλησης προσωπικού χωρίς τα προσόντα του να έχουν ελεγχθεί από τον Φορέα στο στάδιο ελέγχου των δικαιολογητικών του αναδόχου σύμφωνα με το άρθρο 75 παρ. 4 ν. 4412/2016, είτε δια της απασχόλησης του σε θέσεις που δεν συμπεριλαμβάνονται στη διακήρυξη του διαγωνισμού, είτε δια της απασχόλησης προσωπικού που δεν κατέχει τα απαιτούμενα από τη διακήρυξη προσόντα, είτε δια της απασχόλησης πλεονάζοντος προσωπικού, το οποίο σε καμιά περίπτωση δεν δύναται να επιβαρυνθεί ο φορέας.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης, εκτιμώμενος από τους αριθμούς 1 και 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος. Τούτο διότι το Εφετείο, υπό τις εκτεθείσες παραδοχές, κατά την υπ' αυτού κυριαρχική εκτίμηση του δικογράφου της πρόσθετης παρέμβασης που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα ενώπιόν του, ως προς τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος αυτής για την άσκησή της, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 68 του ΚΠολΔ, αφού, σύμφωνα και με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, οι ισχυρισμοί αυτοί, δεν θεμελιώνουν άμεσο ίδιο έννομο συμφέρον αυτής για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης στην ενώπιον του Εφετείου δίκη, καθόσον, σε περίπτωση ήττας της υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση υπεργολάβου εταιρείας, με την απόρριψη της υπ' αυτής ασκηθείσας έφεσης ως αβάσιμης κατ' ουσία, το διατακτικό της εκκληθείσας πρωτόδικης απόφασης, με την οποία επιλύθηκε το ζήτημα της διάρκειας και λήξης των μεταξύ των εκεί διαδίκων, εναγόντων-αναιρεσιβλήτων και εναγομένης-αναιρεσείουσας της πρώτης αναίρεσης, συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, και το οποίο (διατακτικό), όπως και η ίδια εκθέτει στο δικόγραφο της πρόσθετης παρέμβασης, δεν τη δεσμεύει καθοιονδήποτε τρόπο, ως φορέα αποκλειστικά αρμόδιο και υπεύθυνο για τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Χαλκίδας και ως αναθέτουσα αρχή δημόσιας σύμβασης, καθόσον σε κάθε περίπτωση δικαιούται ν' αρνηθεί την παροχή της εργασίας των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ Χαλκίδας, εφόσον δεν δεχθεί προηγουμένως τροποποίηση των όρων της δημόσιας σύμβασης με την ανάδοχο κοινοπραξία και κατά συνέπεια δεν μπορεί να θίξει με την δεσμευτικότητα, την εκτελεστότητα ή με αντανακλαστικές συνέπειες και γενικότερα να επηρεάσει δυσμενώς με οποιονδήποτε τρόπο τη νομική της θέση και τα εξ αυτής έννομα συμφέροντά της.

Οι επικαλούμενες δε αντανακλαστικές συνέπειες, αφορούν τη σχέση αυτής με την υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση από την κήρυξη του σχετικού διαγωνισμού και την μεταξύ αυτών δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών και όχι την μεταξύ των αρχικών διαδίκων υφιστάμενη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων, στο πλαίσιο της υπό της υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση αναληφθείσας υπεργολαβίας.

Παραλλήλως το Εφετείο, έλαβε υπόψη όλους τους περιεχόμενους στο δικόγραφο της πρόσθετης παρέμβασης και αναφερόμενους στον ως άνω λόγο της αίτησης αναίρεσης ισχυρισμούς και κατέληξε σε διαφορετική από την επικαλούμενη από την αναιρεσείουσα κρίση. Επομένως πρέπει ο λόγος αυτός να απορριφθεί.

Ακολούθως μετά την απόρριψη του λόγου αυτού της αίτησης αναίρεσης, δεν καταλείπεται έδαφος έρευνας των λοιπών αναιρετικών λόγων, με τους οποίους προβάλλονται αναιρετικές πλημμέλειες που ανάγονται στην ουσία της κύριας υπόθεσης και πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση αυτή στο σύνολό της. Η αναιρεσείουσα που νικήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων, που παρέστησαν και κατέθεσαν προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις α) από 27-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτηση αναίρεσης και β) από 29-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτηση αναίρεσης της με αριθμό 27/17-1-2023 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας.

Απορρίπτει την από 27-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτηση αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Απορρίπτει την από 29-3-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 αίτηση αναίρεσης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Απριλίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και τούτου αποχωρήσαντος η αρχαιότερη της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2025.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ