Supreme Court allows appeal against appellate court's failure to consider sworn affidavits in custody dispute.
Grecia (EL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the appellant's appeal regarding the appellate court's failure to explicitly address two sworn affidavits submitted by the appellant. The appellant argued these documents, offered to prove the child's best interest, were ignored by the lower court despite being legally admissible. The court ruled that while general mention of evidence suffices for most types, sworn affidavits require specific reference in the judgment, thus establishing the procedural error.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 559, paragraph 11γ of the Code of Civil Procedure; Article 270, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure: The Supreme Court may annul an appellate decision if it fails to specifically mention sworn affidavits in its reasoning, as these constitute a distinct type of evidence requiring explicit judicial consideration.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Απόφαση 767 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 767/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Α. του Α., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Γκότζη.
Της αναιρεσίβλητης: Α. Κ. συζ. Ι. Α., κατοίκου ..., ατομικώς και ως ασκούσα την επιμέλεια της ανήλικης Φ. - Α. Α., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Ζαχαροπούλου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 14-7-2006 και 29-1-2007 αγωγές της ήδη διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1802/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 4293/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 16-11-2009 αίτησή του και τους από 23-12-2010 πρόσθετους λόγους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 20-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου του αναιρετηρίου και του δευτέρου λόγου του προσθέτου δικογράφου και την απόρριψη των λοιπών, η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αρ. 11γ' Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται αν το ουσιαστικό δικαστήριο, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, παρέλειψε να λάβει υπόψη του αποδεικτικά μέσα, τα οποία οι διάδικοι παραδεκτώς και νομίμως προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν προς άμεση ή έμμεση (δια τεκμηρίων) απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεώς του. Κατ' αρχήν, αρκεί στην απόφαση να αναφέρεται γενικώς το είδος του αποδεικτικού μέσου (λ.χ. μάρτυρες, έγγραφα), χωρίς να απαιτείται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Ωστόσο, προκειμένου περί των μνημονευόμενων στο άρθρο 270 § 2 Κ.Πολ.Δ. ένορκων βεβαιώσεων (σχετ. και άρθρα 650 § 1 και 671 § 1 του ίδιου Κώδικα), οι οποίες δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των αποδεικτικών εγγράφων, ούτε των μαρτύρων, αλλά αποτελούν αυτοτελές (ιδιαίτερο) αποδεικτικό μέσο, η παράλειψη ειδικής αναφοράς της δικαστικής αποφάσεως σ' αυτές καταφάσκει την εν του άρθρου 559 αρ. 11γ' Κ.Πολ.Δ. απορρέουσα αναιρετική πλημμέλεια (βλ. ΑΠ 1253/2010).
Εν προκειμένω, με τις κατατεθείσες στην έκκλητη δίκη προτάσεις του, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου τους, ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε, μεταξύ άλλων αποδεικτικών στοιχείων, και τις ενώπιον του Ειρηνοδίκου Αθηνών δοθείσης την 28-6-2007 και 28-9-2007από τον Π. Φ. και Α. Α. υπ' αριθμ. 13105 και 15347/2007, αντιστοίχως, ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει και στον πρώτο βαθμό.
Οι βεβαιώσεις αυτές αναφέρεται ότι δόθηκαν ύστερα από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσιβλήτου (κατά την 20-6-2007 και την 25-9-2007, αντιστοίχως - βλ. σελ. 4 του προσθέτου δικογράφου) και είχαν προσκομισθεί για απόδειξη του (ουσιώδους) ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, ότι το συμφέρον του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων επέβαλλε να ανατεθεί σ' αυτόν η περί το πρόσωπο επιμέλειά του.
Παρά ταύτα, το Εφετείο δεν αναφέρει καθόλου στην απόφασή του, αν έλαβε υπόψιν τις δύο αυτές ένορκες βεβαιώσεις για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος (ενώ ρητώς αναφέρει τις ένορκες βεβαιώσεις που είχε επικαλεσθεί η αναιρεσίβλητος). Ως εκ τούτου, υπέπεσε στην εκτεθείσα αναιρετική πλημμέλεια και, άρα, ο δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου και ο ταυτάριθμος λόγος του προσθέτου δικογράφου, με τους οποίους αποδίδεται στην απόφαση η σχετική αιτίαση, είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί.
Κατά συνέπεια, πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι εφικτή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.), παρέλκει δε οι εξέταση των λοιπών αναιρετικών λόγων.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 4293/2009 απόφαση του Εφετείου Πατρών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Απριλίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Μαΐου 2011.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ